Jeremias 20

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ڒَْامِي فَاشْحُورْ، مِّيسْ ن إِمِّيرْ، أَكهَّانْ نِّي إِتّْوَاڭّنْ ذ أَوقَّافْ أَمقّْرَانْ خْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، إِسْڒَا إِ إِرْمِييَا إِتّْنبَّا أَوَاڒنْ-أَ،

¹ Ora Pasur, filho de Imer, o sacerdote, que era superintendente da casa do Senhor, ouviu Jeremias profetizar estas coisas.

² إِوْثَا فَاشْحُورْ أَنَابِي إِرْمِييَا ؤُشَا إِحبّسْ إِ-ث ذڭْ ؤُكشُّوضْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ وخَّامْ ن سنّجْ ن ثوَّارْثْ يُوعْڒَانْ ن بِينْيَامِينْ نِّي إِدْجَانْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

² Então feriu Pasur ao profeta Jeremias, e o meteu no cepo que está na porta superior de Benjamim, na casa do Senhor.

³ ثِيوشَّا نّسْ إِجَّا فَاشْحُورْ أَذْ أَرْخُونْ إِ إِرْمِييَا زڭْ ؤُكشُّوضْ. خنِّي إِنَّا أَسْ إِرْمِييَا: ”وَارْ ذ أَشْ إِقَّارْ سِيذِي فَاشْحُورْ، مَاشَا مَاجُورْ-مِيسَّابِيبْ.

³ No dia seguinte, quando Pasur o tirou do cepo Jeremias lhe disse: O Senhor não te chama Pasur, mas Magor-Missabibe.

⁴ مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’خْزَارْ، نشّْ أَذْ شكْ ڭّغْ ذ أَسْنخْڒِيعْ إِ يِيخفْ نّشْ ؤُ إِ مَارَّا إِنِّي شكْ إِتّخْسنْ. نِيثْنِي أَذْ وْضَانْ س سِّيفْ ن ڒْعذْيَانْ نْسنْ، أَمْ ث تّْوَاڒَانْثْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ، ؤُ نشّْ أَذْ وْشغْ مَارَّا يَاهُوذَا ذڭْ إِفَاسّنْ ن ؤُجدْجِيذْ ن بَابِيلْ نِّي ثنْ إِ غَا إِنذْهنْ ذِي ثْمحْبَاسْثْ غَارْ بَابِيلْ ؤُ أَذْ ثنْ إِنغْ س سِّيفْ.

⁴ Porque assim diz o Senhor: Eis que farei de ti um terror para ti mesmo, e para todos os teus amigos. Eles cairão à espada de seus inimigos, e teus olhos o verão. Entregarei Judá todo na mão do rei de Babilônia; ele os levará cativos para Babilônia, e matá-los-á à espada.

⁵ مَارَّا أَڭْڒَا ن ثنْذِينْثْ-أَ أَذْ ثنْ سلّْمغْ ؤُ مَارَّا مِينْ ذَايسْ إِغْڒَانْ ذ مَارَّا ثِيخُوبَا ن إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا أَذْ ڭّغْ أَيَا مَارَّا ذڭْ ؤُفُوسْ ن ڒْعذْيَانْ نْسنْ. نِيثْنِي أَذْ ثنْ أَشَارنْ، أَذْ ثنْ كْسِينْ أَكِيذْسنْ ؤُشَا أَذْ ثنْ إِ-د-أَوْينْ غَارْ بَابِيلْ.

⁵ Também entregarei todas as riquezas desta cidade, todos os seus lucros, e todas as suas coisas preciosas, sim, todos os tesouros dos reis de Judá na mão de seus inimigos, que os saquearão e, tomando-os, os levarão a Babilônia.

⁶ شكْ، فَاشْحُورْ، ذ مَارَّا أَيْثْ ن ثَادَّارْثْ نّشْ، كنِّيوْ أَذْ ثفّْغمْ ذ إِمحْبَاسْ. شكْ أَذْ د-ثَاوْضذْ غَارْ بَابِيلْ ؤُشَا أَذْ ثمّْثذْ ذِينِّي ؤُشَا أَذْ تّْوَانضْڒذْ ذِينِّي، شكْ ذ مَارَّا إِمدُّوكَّاڒْ نّشْ إِنِّي ؤُمِي ثْنبِّيذْ س إِخَارِّيقنْ.‘ “

⁶ E tu, Pasur, e todos os moradores da tua casa ireis para o cativeiro; e virás para Babilônia, e ali morrerás, e ali serás sepultado, tu, e todos os teus amigos, aos quais profetizaste falsamente.

⁷ ”شكْ ثْجبْذذْ أَيِي، أَ سِيذِي، ؤُشَا نشّْ تّْوَاسّْقنْعغْ. شكْ ثْجهْذذْ خَافِي أَطَّاسْ، ثْغڒْبذْ أَيِي. أَسّْ مَارَّا تّْغِيمَانْ ذحّْشنْ ذَايِي، مَارَّا إِذْسنْ سْثهْزَانْ زَّايِي.

⁷ Seduziste-me, ó Senhor, e deixei-me seduzir; mais forte foste do que eu, e prevaleceste; sirvo de escárnio o dia todo; cada um deles zomba de mim.

⁸ مَاغَارْ مڒْمِي مَا سِّيوْڒغْ، سْغُويُّوغْ ’ڒخْشُونشْثْ!‘، ڒَاغِيغْ ’أَنخْڒِيعْ!‘، مَاغَارْ أَوَاڒْ ن سِيذِي إِتَّاوِي أَيِي-د أَسّْ إِمُونْ مْغِيرْ أَسحْقَارْ ذ ؤُسْثهْزِي.

⁸ Pois sempre que falo, grito, clamo: Violência e destruição; porque se tornou a palavra do Senhor um opróbrio para mim, e um ludíbrio o dia todo.

⁹ نِّيغْ: ’نشّْ وَارْ ث تِّيذَارغْ عَاذْ ؤُ وَارْ سِّيوِيڒغْ عَاذْ س يِيسمْ نّسْ!‘، خنِّي إِذْوڒْ أَيَا ذڭْ وُوڒْ إِنُو أَمْ يِيشْثْ ن ثْمسِّي يَارقّنْ، ثتّْوَاحْبسْ ذڭْ إِغْسَانْ إِنُو. نشّْ سَّاحَاڒغْ إِخفْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ صْبَارغْ، مَاشَا وَارْ ذ أَسْ زمَّارغْ.

⁹ Se eu disser: Não farei menção dele, e não falarei mais no seu nome, então há no meu coração um como fogo ardente, encerrado nos meus ossos, e estou fatigado de contê-lo, e não posso mais.

¹⁰ مَاغَارْ سْڒِيغْ أَشقّفْ س ڒْهَارْذْ ن وَاطَّاسْ: ’مَاجُورْ-مِيسَّاسِيبْ‘، ’أَسِيڭّْوذْ زِي مَارَّا إِغزْذِيسنْ!‘، أَمُّو إِ قَّارنْ. ؤُشَا خنِّي قَّارنْ: ’سَارْڭبْ أَنغْ!، خنِّي نشِّينْ أَذْ زَّايسْ نْبَارّحْ!‘ كُوڒْ أَرْيَازْ أَكْ-ذ دَّارغْ ذِي ڒهْنَا، إِتّْرَاجَا أَڒْ غَا نْقَارْضغْ. قَّارنْ: ’أَذْ ثَاغْ نْزمَّارْ أَذْ ث نغْوَا، خنِّي أَذْ ث نغْڒبْ ؤُشَا أَذْ زَّايسْ نخْڒفْ.‘ “

¹⁰ Pois ouço a difamação de muitos, terror por todos os lados! Denunciai-o! Denunciemo-lo! dizem todos os meus íntimos amigos, aguardando o meu manquejar; bem pode ser que se deixe enganar; então prevaleceremos contra ele e nos vingaremos dele.

¹¹ ”سِيذِي إِبدّْ أَكِيذِي أَمْ يِيجّْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ ذ أَمقّْرَانْ، خْ ؤُيَا إِ غَا نّْقَارْضنْ إِنِّي ذ أَيِي إِضَافَّارنْ، وَارْ زمَّارنْ أَذْ ڭّنْ وَالُو. نِيثْنِي أَذْ سضْحَانْ س يِيخفْ نْسنْ أَطَّاسْ، مِينْزِي وَارْ ڭِّينْ س ڒعْقڒْ. أَذْ ثِيڒِي ذ إِشْثْ ن ڒفْضِيحثْ إِ ڒبْذَا إِ وَارْ تّتُّونْ إِ ڒبْذَا.

¹¹ Mas o Senhor está comigo como um guerreiro valente; por isso tropeçarão os meus perseguidores, e não prevalecerão; ficarão muito confundidos, porque não alcançarão êxito, sim, terão uma confusão perpétua que nunca será esquecida.

¹² شكْ، أَ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، ونِّي إِتّْقدْجَابنْ أَمْسڭّذْ، ونِّي إِتّْوَاڒَانْ ثِيژَّاڒْ ذ وُوڒْ، سْشنْ أَيِي نّقْمثْ نّشْ خَاسنْ، مَاغَارْ نشّْ ڭِّيغْ أَشْ ثَاغَاوْسَا إِنُو ذڭْ ؤُفُوسْ.“

¹² Tu pois, ó Senhor dos exércitos, que provas o justo, e vês os pensamentos e o coração, permite que eu veja a tua vingança sobre eles; porque te confiei a minha causa.

¹³ ”زهّْذمْ إِ سِيذِي، سمْغَارمْ سِيذِي، مَاغَارْ نتَّا إِفكّْ أَمزْڒُوضْ زڭْ ؤُفُوسْ ن إِعفَّاننْ.“

¹³ Cantai ao Senhor, louvai ao Senhor; pois livrou a alma do necessitado da mão dos malfeitores.

¹⁴ ”أَقَا إِتّْوَانْعڒْ أَسّْ إِ ذِي د-تّْوَارْوغْ! أَسّْ إِ ذ أَيِي د-ثُورُو يمَّا وَارْ إِتِّيڒِي إِتّْوَابَاركْ.

¹⁴ Maldito o dia em que nasci; não seja bendito o dia em que minha mãe me deu à luz.

¹⁵ إِتّْوَانْعڒْ ورْيَازْ نِّي د-يِيوْينْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ إِ بَابَا، إِنَّا: ’أَقَا إِتّْوَارُووْ أَشْ-د ؤُحنْجِيرْ!‘ ؤُشَا إِسّْفَارْحْ إِ-ث أَمُّو س وَاطَّاسْ.

¹⁵ Maldito o homem que deu as novas a meu pai, dizendo: Nasceu-te um filho, alegrando-o com isso grandemente.

¹⁶ أجّْ أَرْيَازْ نِّي أَذْ يِيڒِي أَمْ ثْندَّامْ نِّي إِسّْنقْڒبْ سِيذِي بْڒَا مَا إِنْذمْ زِي مَانْ أَيَا. أجّْ إِ-ث أَذْ إِسڒْ إِ إِغُويَّانْ ن ڒحْرِيقْ غَارْ ثفُّوثْ ؤُ إِغُويَّانْ ن ؤُمنْغِي غَارْ طّْيَا ن وَاسّْ،

¹⁶ E seja esse homem como as cidades que o senhor destruiu sem piedade; e ouça ele um clamor pela manhã, e um alarido ao meio-dia.

¹⁷ مِينْزِي نتَّا وَارْ ذ أَيِي إِنْغِي ذڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّا. أَمُّو ثذْوڒْ يمَّا ذ أَنْضڒْ إِنُو ؤُشَا إِقِّيمْ ؤُعذِّيسْ نّسْ إِكْسِي س دّيْسثْ إِ ڒبْذَا!

¹⁷ Por que não me matou na madre? assim minha mãe teria sido a minha sepultura, e teria ficado grávida perpetuamente!

¹⁸ مَايمِّي إِ د-فّْغغْ زڭْ ؤُعذِّيسْ؟ مَا حِيمَا أَذْ ژَترغْ ثَامَارَا ذ وشْضَانْ وَاهَا ؤُ حِيمَا أَذْ قْضِيغْ ؤُسَّانْ إِنُو ذِي ڒفْضِيحثْ؟“

¹⁸ Por que saí da madre, para ver trabalho e tristeza, e para que se consumam na vergonha os meus dias?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →