Jeremias 20

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ڒَْامِي فَاشْحُورْ، مِّيسْ ن إِمِّيرْ، أَكهَّانْ نِّي إِتّْوَاڭّنْ ذ أَوقَّافْ أَمقّْرَانْ خْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، إِسْڒَا إِ إِرْمِييَا إِتّْنبَّا أَوَاڒنْ-أَ،

¹ Pasur, filho do sacerdote Imer, que era presidente na Casa do Senhor , ouviu a Jeremias profetizando estas coisas.

² إِوْثَا فَاشْحُورْ أَنَابِي إِرْمِييَا ؤُشَا إِحبّسْ إِ-ث ذڭْ ؤُكشُّوضْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ وخَّامْ ن سنّجْ ن ثوَّارْثْ يُوعْڒَانْ ن بِينْيَامِينْ نِّي إِدْجَانْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

² Então, feriu Pasur ao profeta Jeremias e o meteu no tronco que estava na porta superior de Benjamim, na Casa do Senhor . No dia seguinte, Pasur tirou a Jeremias do tronco.

³ ثِيوشَّا نّسْ إِجَّا فَاشْحُورْ أَذْ أَرْخُونْ إِ إِرْمِييَا زڭْ ؤُكشُّوضْ. خنِّي إِنَّا أَسْ إِرْمِييَا: ”وَارْ ذ أَشْ إِقَّارْ سِيذِي فَاشْحُورْ، مَاشَا مَاجُورْ-مِيسَّابِيبْ.

³ Então, lhe disse Jeremias: O Senhor já não te chama Pasur, e sim Terror-Por-Todos-Os-Lados.

⁴ مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’خْزَارْ، نشّْ أَذْ شكْ ڭّغْ ذ أَسْنخْڒِيعْ إِ يِيخفْ نّشْ ؤُ إِ مَارَّا إِنِّي شكْ إِتّخْسنْ. نِيثْنِي أَذْ وْضَانْ س سِّيفْ ن ڒْعذْيَانْ نْسنْ، أَمْ ث تّْوَاڒَانْثْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ، ؤُ نشّْ أَذْ وْشغْ مَارَّا يَاهُوذَا ذڭْ إِفَاسّنْ ن ؤُجدْجِيذْ ن بَابِيلْ نِّي ثنْ إِ غَا إِنذْهنْ ذِي ثْمحْبَاسْثْ غَارْ بَابِيلْ ؤُ أَذْ ثنْ إِنغْ س سِّيفْ.

⁴ Pois assim diz o Senhor : Eis que te farei ser terror para ti mesmo e para todos os teus amigos; estes cairão à espada de seus inimigos, e teus olhos o verão; todo o Judá entregarei nas mãos do rei da Babilônia; este os levará presos à Babilônia e feri-los-á à espada.

⁵ مَارَّا أَڭْڒَا ن ثنْذِينْثْ-أَ أَذْ ثنْ سلّْمغْ ؤُ مَارَّا مِينْ ذَايسْ إِغْڒَانْ ذ مَارَّا ثِيخُوبَا ن إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا أَذْ ڭّغْ أَيَا مَارَّا ذڭْ ؤُفُوسْ ن ڒْعذْيَانْ نْسنْ. نِيثْنِي أَذْ ثنْ أَشَارنْ، أَذْ ثنْ كْسِينْ أَكِيذْسنْ ؤُشَا أَذْ ثنْ إِ-د-أَوْينْ غَارْ بَابِيلْ.

⁵ Também entregarei toda a riqueza desta cidade, todo o fruto do seu trabalho e todas as suas coisas preciosas; sim, todos os tesouros dos reis de Judá entregarei nas mãos de seus inimigos, os quais hão de saqueá-los, tomá-los e levá-los à Babilônia.

⁶ شكْ، فَاشْحُورْ، ذ مَارَّا أَيْثْ ن ثَادَّارْثْ نّشْ، كنِّيوْ أَذْ ثفّْغمْ ذ إِمحْبَاسْ. شكْ أَذْ د-ثَاوْضذْ غَارْ بَابِيلْ ؤُشَا أَذْ ثمّْثذْ ذِينِّي ؤُشَا أَذْ تّْوَانضْڒذْ ذِينِّي، شكْ ذ مَارَّا إِمدُّوكَّاڒْ نّشْ إِنِّي ؤُمِي ثْنبِّيذْ س إِخَارِّيقنْ.‘ “

⁶ E tu, Pasur, e todos os moradores da tua casa ireis para o cativeiro; irás à Babilônia, onde morrerás e serás sepultado, tu e todos os teus amigos, aos quais profetizaste falsamente.

⁷ ”شكْ ثْجبْذذْ أَيِي، أَ سِيذِي، ؤُشَا نشّْ تّْوَاسّْقنْعغْ. شكْ ثْجهْذذْ خَافِي أَطَّاسْ، ثْغڒْبذْ أَيِي. أَسّْ مَارَّا تّْغِيمَانْ ذحّْشنْ ذَايِي، مَارَّا إِذْسنْ سْثهْزَانْ زَّايِي.

⁷ Persuadiste-me, ó Senhor , e persuadido fiquei; mais forte foste do que eu e prevaleceste; sirvo de escárnio todo o dia; cada um deles zomba de mim.

⁸ مَاغَارْ مڒْمِي مَا سِّيوْڒغْ، سْغُويُّوغْ ’ڒخْشُونشْثْ!‘، ڒَاغِيغْ ’أَنخْڒِيعْ!‘، مَاغَارْ أَوَاڒْ ن سِيذِي إِتَّاوِي أَيِي-د أَسّْ إِمُونْ مْغِيرْ أَسحْقَارْ ذ ؤُسْثهْزِي.

⁸ Porque, sempre que falo, tenho de gritar e clamar: Violência e destruição! Porque a palavra do Senhor se me tornou um opróbrio e ludíbrio todo o dia.

⁹ نِّيغْ: ’نشّْ وَارْ ث تِّيذَارغْ عَاذْ ؤُ وَارْ سِّيوِيڒغْ عَاذْ س يِيسمْ نّسْ!‘، خنِّي إِذْوڒْ أَيَا ذڭْ وُوڒْ إِنُو أَمْ يِيشْثْ ن ثْمسِّي يَارقّنْ، ثتّْوَاحْبسْ ذڭْ إِغْسَانْ إِنُو. نشّْ سَّاحَاڒغْ إِخفْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ صْبَارغْ، مَاشَا وَارْ ذ أَسْ زمَّارغْ.

⁹ Quando pensei: não me lembrarei dele e já não falarei no seu nome, então, isso me foi no coração como fogo ardente, encerrado nos meus ossos; já desfaleço de sofrer e não posso mais.

¹⁰ مَاغَارْ سْڒِيغْ أَشقّفْ س ڒْهَارْذْ ن وَاطَّاسْ: ’مَاجُورْ-مِيسَّاسِيبْ‘، ’أَسِيڭّْوذْ زِي مَارَّا إِغزْذِيسنْ!‘، أَمُّو إِ قَّارنْ. ؤُشَا خنِّي قَّارنْ: ’سَارْڭبْ أَنغْ!، خنِّي نشِّينْ أَذْ زَّايسْ نْبَارّحْ!‘ كُوڒْ أَرْيَازْ أَكْ-ذ دَّارغْ ذِي ڒهْنَا، إِتّْرَاجَا أَڒْ غَا نْقَارْضغْ. قَّارنْ: ’أَذْ ثَاغْ نْزمَّارْ أَذْ ث نغْوَا، خنِّي أَذْ ث نغْڒبْ ؤُشَا أَذْ زَّايسْ نخْڒفْ.‘ “

¹⁰ Porque ouvi a murmuração de muitos: Há terror por todos os lados! Denunciai, e o denunciaremos! Todos os meus íntimos amigos que aguardam de mim que eu tropece dizem: Bem pode ser que se deixe persuadir; então, prevaleceremos contra ele e dele nos vingaremos.

¹¹ ”سِيذِي إِبدّْ أَكِيذِي أَمْ يِيجّْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ ذ أَمقّْرَانْ، خْ ؤُيَا إِ غَا نّْقَارْضنْ إِنِّي ذ أَيِي إِضَافَّارنْ، وَارْ زمَّارنْ أَذْ ڭّنْ وَالُو. نِيثْنِي أَذْ سضْحَانْ س يِيخفْ نْسنْ أَطَّاسْ، مِينْزِي وَارْ ڭِّينْ س ڒعْقڒْ. أَذْ ثِيڒِي ذ إِشْثْ ن ڒفْضِيحثْ إِ ڒبْذَا إِ وَارْ تّتُّونْ إِ ڒبْذَا.

¹¹ Mas o Senhor está comigo como um poderoso guerreiro; por isso, tropeçarão os meus perseguidores e não prevalecerão; serão sobremodo envergonhados; e, porque não se houveram sabiamente, sofrerão afronta perpétua, que jamais se esquecerá.

¹² شكْ، أَ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، ونِّي إِتّْقدْجَابنْ أَمْسڭّذْ، ونِّي إِتّْوَاڒَانْ ثِيژَّاڒْ ذ وُوڒْ، سْشنْ أَيِي نّقْمثْ نّشْ خَاسنْ، مَاغَارْ نشّْ ڭِّيغْ أَشْ ثَاغَاوْسَا إِنُو ذڭْ ؤُفُوسْ.“

¹² Tu, pois, ó Senhor dos Exércitos, que provas o justo e esquadrinhas os afetos e o coração, permite veja eu a tua vingança contra eles, pois te confiei a minha causa.

¹³ ”زهّْذمْ إِ سِيذِي، سمْغَارمْ سِيذِي، مَاغَارْ نتَّا إِفكّْ أَمزْڒُوضْ زڭْ ؤُفُوسْ ن إِعفَّاننْ.“

¹³ Cantai ao Senhor , louvai ao Senhor ; pois livrou a alma do necessitado das mãos dos malfeitores.

¹⁴ ”أَقَا إِتّْوَانْعڒْ أَسّْ إِ ذِي د-تّْوَارْوغْ! أَسّْ إِ ذ أَيِي د-ثُورُو يمَّا وَارْ إِتِّيڒِي إِتّْوَابَاركْ.

¹⁴ Maldito o dia em que nasci! Não seja bendito o dia em que me deu à luz minha mãe!

¹⁵ إِتّْوَانْعڒْ ورْيَازْ نِّي د-يِيوْينْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ إِ بَابَا، إِنَّا: ’أَقَا إِتّْوَارُووْ أَشْ-د ؤُحنْجِيرْ!‘ ؤُشَا إِسّْفَارْحْ إِ-ث أَمُّو س وَاطَّاسْ.

¹⁵ Maldito o homem que deu as novas a meu pai, dizendo: Nasceu-te um filho!, alegrando-o com isso grandemente.

¹⁶ أجّْ أَرْيَازْ نِّي أَذْ يِيڒِي أَمْ ثْندَّامْ نِّي إِسّْنقْڒبْ سِيذِي بْڒَا مَا إِنْذمْ زِي مَانْ أَيَا. أجّْ إِ-ث أَذْ إِسڒْ إِ إِغُويَّانْ ن ڒحْرِيقْ غَارْ ثفُّوثْ ؤُ إِغُويَّانْ ن ؤُمنْغِي غَارْ طّْيَا ن وَاسّْ،

¹⁶ Seja esse homem como as cidades que o Senhor , sem ter compaixão, destruiu; ouça ele clamor pela manhã e ao meio-dia, alarido.

¹⁷ مِينْزِي نتَّا وَارْ ذ أَيِي إِنْغِي ذڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّا. أَمُّو ثذْوڒْ يمَّا ذ أَنْضڒْ إِنُو ؤُشَا إِقِّيمْ ؤُعذِّيسْ نّسْ إِكْسِي س دّيْسثْ إِ ڒبْذَا!

¹⁷ Por que não me matou Deus no ventre materno? Por que minha mãe não foi minha sepultura? Ou não permaneceu grávida perpetuamente?

¹⁸ مَايمِّي إِ د-فّْغغْ زڭْ ؤُعذِّيسْ؟ مَا حِيمَا أَذْ ژَترغْ ثَامَارَا ذ وشْضَانْ وَاهَا ؤُ حِيمَا أَذْ قْضِيغْ ؤُسَّانْ إِنُو ذِي ڒفْضِيحثْ؟“

¹⁸ Por que saí do ventre materno tão somente para ver trabalho e tristeza e para que se consumam de vergonha os meus dias?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →