Jeremias 20

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ڒَْامِي فَاشْحُورْ، مِّيسْ ن إِمِّيرْ، أَكهَّانْ نِّي إِتّْوَاڭّنْ ذ أَوقَّافْ أَمقّْرَانْ خْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، إِسْڒَا إِ إِرْمِييَا إِتّْنبَّا أَوَاڒنْ-أَ،

¹ Então, Pasur, o filho de Imer, o sacerdote, que era também principal governador na casa do SENHOR, ouviu que Jeremias profetizou estas coisas.

² إِوْثَا فَاشْحُورْ أَنَابِي إِرْمِييَا ؤُشَا إِحبّسْ إِ-ث ذڭْ ؤُكشُّوضْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ وخَّامْ ن سنّجْ ن ثوَّارْثْ يُوعْڒَانْ ن بِينْيَامِينْ نِّي إِدْجَانْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

² Então Pasur feriu Jeremias, o profeta, e o colocou nos troncos que estavam no portão superior de Benjamim, que ficava próximo a casa do SENHOR.

³ ثِيوشَّا نّسْ إِجَّا فَاشْحُورْ أَذْ أَرْخُونْ إِ إِرْمِييَا زڭْ ؤُكشُّوضْ. خنِّي إِنَّا أَسْ إِرْمِييَا: ”وَارْ ذ أَشْ إِقَّارْ سِيذِي فَاشْحُورْ، مَاشَا مَاجُورْ-مِيسَّابِيبْ.

³ E aconteceu no dia seguinte, que Pasur tirou Jeremias dos troncos. Então disse-lhe Jeremias: O SENHOR não chamou teu nome Pasur, mas Magor-Missabibe.

⁴ مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’خْزَارْ، نشّْ أَذْ شكْ ڭّغْ ذ أَسْنخْڒِيعْ إِ يِيخفْ نّشْ ؤُ إِ مَارَّا إِنِّي شكْ إِتّخْسنْ. نِيثْنِي أَذْ وْضَانْ س سِّيفْ ن ڒْعذْيَانْ نْسنْ، أَمْ ث تّْوَاڒَانْثْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ، ؤُ نشّْ أَذْ وْشغْ مَارَّا يَاهُوذَا ذڭْ إِفَاسّنْ ن ؤُجدْجِيذْ ن بَابِيلْ نِّي ثنْ إِ غَا إِنذْهنْ ذِي ثْمحْبَاسْثْ غَارْ بَابِيلْ ؤُ أَذْ ثنْ إِنغْ س سِّيفْ.

⁴ Pois assim diz o SENHOR: Eis que eu farei de ti um terror para ti mesmo, e para todos os teus amigos. E eles cairão pela espada dos seus inimigos, e teus olhos contemplarão. E eu darei todo Judá na mão do rei de Babilônia, e ele os transportará cativos para a Babilônia, e os matará com a espada.

⁵ مَارَّا أَڭْڒَا ن ثنْذِينْثْ-أَ أَذْ ثنْ سلّْمغْ ؤُ مَارَّا مِينْ ذَايسْ إِغْڒَانْ ذ مَارَّا ثِيخُوبَا ن إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا أَذْ ڭّغْ أَيَا مَارَّا ذڭْ ؤُفُوسْ ن ڒْعذْيَانْ نْسنْ. نِيثْنِي أَذْ ثنْ أَشَارنْ، أَذْ ثنْ كْسِينْ أَكِيذْسنْ ؤُشَا أَذْ ثنْ إِ-د-أَوْينْ غَارْ بَابِيلْ.

⁵ Além disso entregarei toda a força desta cidade, e todas as suas obras, e todas as suas coisas preciosas, e todos os tesouros dos reis de Judá nas mãos dos teus inimigos, os quais o despojarão, e os tomarão, e os transportarão para Babilônia.

⁶ شكْ، فَاشْحُورْ، ذ مَارَّا أَيْثْ ن ثَادَّارْثْ نّشْ، كنِّيوْ أَذْ ثفّْغمْ ذ إِمحْبَاسْ. شكْ أَذْ د-ثَاوْضذْ غَارْ بَابِيلْ ؤُشَا أَذْ ثمّْثذْ ذِينِّي ؤُشَا أَذْ تّْوَانضْڒذْ ذِينِّي، شكْ ذ مَارَّا إِمدُّوكَّاڒْ نّشْ إِنِّي ؤُمِي ثْنبِّيذْ س إِخَارِّيقنْ.‘ “

⁶ E tu, Pasur, e todo aquele que habitar em tua casa, será levado ao cativeiro. E tu chegarás a Babilônia, e lá tu morrerás, e lá serás enterrado, tu, e todos os teus amigos, a quem tu profetizaste mentiras.

⁷ ”شكْ ثْجبْذذْ أَيِي، أَ سِيذِي، ؤُشَا نشّْ تّْوَاسّْقنْعغْ. شكْ ثْجهْذذْ خَافِي أَطَّاسْ، ثْغڒْبذْ أَيِي. أَسّْ مَارَّا تّْغِيمَانْ ذحّْشنْ ذَايِي، مَارَّا إِذْسنْ سْثهْزَانْ زَّايِي.

⁷ Ó SENHOR, tu me iludiste e fui enganado. Tu és mais forte do que eu, e prevaleceste; diariamente sirvo de escárnio, todos zombam de mim.

⁸ مَاغَارْ مڒْمِي مَا سِّيوْڒغْ، سْغُويُّوغْ ’ڒخْشُونشْثْ!‘، ڒَاغِيغْ ’أَنخْڒِيعْ!‘، مَاغَارْ أَوَاڒْ ن سِيذِي إِتَّاوِي أَيِي-د أَسّْ إِمُونْ مْغِيرْ أَسحْقَارْ ذ ؤُسْثهْزِي.

⁸ Porque desde que eu falei, clamei, e gritei: violência e saque; porque a palavra do SENHOR tornou-se uma desonra para mim, e um escárnio, diariamente.

⁹ نِّيغْ: ’نشّْ وَارْ ث تِّيذَارغْ عَاذْ ؤُ وَارْ سِّيوِيڒغْ عَاذْ س يِيسمْ نّسْ!‘، خنِّي إِذْوڒْ أَيَا ذڭْ وُوڒْ إِنُو أَمْ يِيشْثْ ن ثْمسِّي يَارقّنْ، ثتّْوَاحْبسْ ذڭْ إِغْسَانْ إِنُو. نشّْ سَّاحَاڒغْ إِخفْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ صْبَارغْ، مَاشَا وَارْ ذ أَسْ زمَّارغْ.

⁹ Então, eu disse: Eu não farei menção dele, nem falarei mais em seu nome, mas a sua palavra estava em meu coração como um fogo ardente trancado em meus ossos, e eu fiquei cansado de tanto me conter, eu não posso mais.

¹⁰ مَاغَارْ سْڒِيغْ أَشقّفْ س ڒْهَارْذْ ن وَاطَّاسْ: ’مَاجُورْ-مِيسَّاسِيبْ‘، ’أَسِيڭّْوذْ زِي مَارَّا إِغزْذِيسنْ!‘، أَمُّو إِ قَّارنْ. ؤُشَا خنِّي قَّارنْ: ’سَارْڭبْ أَنغْ!، خنِّي نشِّينْ أَذْ زَّايسْ نْبَارّحْ!‘ كُوڒْ أَرْيَازْ أَكْ-ذ دَّارغْ ذِي ڒهْنَا، إِتّْرَاجَا أَڒْ غَا نْقَارْضغْ. قَّارنْ: ’أَذْ ثَاغْ نْزمَّارْ أَذْ ث نغْوَا، خنِّي أَذْ ث نغْڒبْ ؤُشَا أَذْ زَّايسْ نخْڒفْ.‘ “

¹⁰ Porque eu ouvi a calúnia de muitos, medo em todo lado. Denunciai, dizem eles, e o denunciaremos; todos os meus familiares esperaram o meu manquejar, dizendo: Talvez ele seja atraído, e nós prevaleceremos contra ele, e nós nos vingaremos dele.

¹¹ ”سِيذِي إِبدّْ أَكِيذِي أَمْ يِيجّْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ ذ أَمقّْرَانْ، خْ ؤُيَا إِ غَا نّْقَارْضنْ إِنِّي ذ أَيِي إِضَافَّارنْ، وَارْ زمَّارنْ أَذْ ڭّنْ وَالُو. نِيثْنِي أَذْ سضْحَانْ س يِيخفْ نْسنْ أَطَّاسْ، مِينْزِي وَارْ ڭِّينْ س ڒعْقڒْ. أَذْ ثِيڒِي ذ إِشْثْ ن ڒفْضِيحثْ إِ ڒبْذَا إِ وَارْ تّتُّونْ إِ ڒبْذَا.

¹¹ Porém o SENHOR está comigo como um poderoso e terrível. Portanto meus perseguidores tropeçarão e não prevalecerão. Eles serão grandemente envergonhados, pois eles não prosperarão. A eterna confusão nunca será esquecida.

¹² شكْ، أَ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، ونِّي إِتّْقدْجَابنْ أَمْسڭّذْ، ونِّي إِتّْوَاڒَانْ ثِيژَّاڒْ ذ وُوڒْ، سْشنْ أَيِي نّقْمثْ نّشْ خَاسنْ، مَاغَارْ نشّْ ڭِّيغْ أَشْ ثَاغَاوْسَا إِنُو ذڭْ ؤُفُوسْ.“

¹² Porém, Ó SENHOR dos Exércitos, que provas o justo, e vês os rins e o coração, permita-me ver a tua vingança sobre eles; pois revelei a ti a minha causa.

¹³ ”زهّْذمْ إِ سِيذِي، سمْغَارمْ سِيذِي، مَاغَارْ نتَّا إِفكّْ أَمزْڒُوضْ زڭْ ؤُفُوسْ ن إِعفَّاننْ.“

¹³ Cantai ao SENHOR, louvai ao SENHOR, porque ele livrou a alma do pobre da mão dos malfeitores.

¹⁴ ”أَقَا إِتّْوَانْعڒْ أَسّْ إِ ذِي د-تّْوَارْوغْ! أَسّْ إِ ذ أَيِي د-ثُورُو يمَّا وَارْ إِتِّيڒِي إِتّْوَابَاركْ.

¹⁴ Amaldiçoado seja o dia em que eu nasci. Não permita que o dia em que minha mãe me deu à luz seja abençoado.

¹⁵ إِتّْوَانْعڒْ ورْيَازْ نِّي د-يِيوْينْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ إِ بَابَا، إِنَّا: ’أَقَا إِتّْوَارُووْ أَشْ-د ؤُحنْجِيرْ!‘ ؤُشَا إِسّْفَارْحْ إِ-ث أَمُّو س وَاطَّاسْ.

¹⁵ Amaldiçoado seja o homem que trouxe notícias ao meu pai, dizendo: Nasceu-te um filho homem, fazendo-o muito alegre.

¹⁶ أجّْ أَرْيَازْ نِّي أَذْ يِيڒِي أَمْ ثْندَّامْ نِّي إِسّْنقْڒبْ سِيذِي بْڒَا مَا إِنْذمْ زِي مَانْ أَيَا. أجّْ إِ-ث أَذْ إِسڒْ إِ إِغُويَّانْ ن ڒحْرِيقْ غَارْ ثفُّوثْ ؤُ إِغُويَّانْ ن ؤُمنْغِي غَارْ طّْيَا ن وَاسّْ،

¹⁶ E que aquele homem seja como as cidades que o SENHOR destruiu, e não se arrependeu. E deixai-o ouvir o clamor na manhã e as altas vozes ao meio-dia.

¹⁷ مِينْزِي نتَّا وَارْ ذ أَيِي إِنْغِي ذڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّا. أَمُّو ثذْوڒْ يمَّا ذ أَنْضڒْ إِنُو ؤُشَا إِقِّيمْ ؤُعذِّيسْ نّسْ إِكْسِي س دّيْسثْ إِ ڒبْذَا!

¹⁷ Por que ele não me matou desde o útero, para que minha mãe pudesse ser minha sepultura, e o seu útero estivesse sempre com a minha presença.

¹⁸ مَايمِّي إِ د-فّْغغْ زڭْ ؤُعذِّيسْ؟ مَا حِيمَا أَذْ ژَترغْ ثَامَارَا ذ وشْضَانْ وَاهَا ؤُ حِيمَا أَذْ قْضِيغْ ؤُسَّانْ إِنُو ذِي ڒفْضِيحثْ؟“

¹⁸ Por que razão saí do útero para conhecer o duro trabalho e tristeza, para que meus dias devessem ser consumidos pela vergonha?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →