Jeremias 17

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ”إِتّْوَاخْبشْ دّنْبْ ن يَاهُوذَا س بْلُومَا ن وُوزَّاڒْ، س ثْخفْثْ ن إِجّْ ن ؤُمسْمِيرْ ذِي ثڒْوِيحْثْ ن وُوڒْ نْسنْ ؤُ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِعَالْطَارنْ نّشْ.

¹ Acha-se inscrito o pecado de Judá com estilete de ferro; e gravado com ponta de diamante sobre a pedra de seu coração,

² أَمْ مَامّشْ تِّيذَارنْ ثَارْوَا نْسنْ، تِّيذَارنْ نِيثْنِي ؤُڒَا ذ إِعَالْطَارنْ نْسنْ ذ ثْربِّينْ نْسنْ ن شْوَارْثِي غَارْ ثْشجُّورَا ثِيزِيزَاوِينْ خْ ثوْرِيرِينْ يُوعْڒَانْ.

² nos ângulos de seus altares. {Lembrando-se de seus filhos}, {pensam} em suas estelas e marcos sagrados, junto das árvores verdejantes no alto das colinas elevadas.

³ أَذْرَارْ إِنُو ذڭْ إِيَّارْ ذ وَاڭْڒَا نّشْ ذ مَارَّا ڒكْنُوزْ نّشْ أَذْ ثنْ وْشغْ ذ ثَاكشَّاضْثْ، ؤُڒَا ذ ڒڭْعُوذِي نّشْ مَانِي ثتّْوهّْبذْ دّْبَايحْ، زِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ نّشْ.

³ Entregarei à pilhagem a minha montanha que domina a planície, assim como os teus bens e tesouros, e os lugares altos em que pecas pela terra inteira.

⁴ خنِّي أَذْ ثَارْخُوذْ زِي ثسْغَارْثْ نّشْ نِّي ذ أَشْ وْشِيغْ ؤُ مَانْ أَيَا زِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ ن يِيخفْ نّشْ. نشّْ أَذْ شكْ ڭّغْ ذ إِسْمغْ ن ڒْعذْيَانْ نّشْ ذڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِ وَارْ ثسِّينذْ شَا، مَاغَارْ كنِّيوْ ثَارِّيمْ إِشْثْ ن ثْمسِّي أَذْ ثْسَارغْ وغْضَابْ إِنُو نِّي إِ غَا إِقِّيمنْ إِشمّضْ إِ ڒبْذَا.“

⁴ Deixarás ao abandono a herança que te conferira, e eu te farei o escravo dos teus inimigos, em terra que desconheces, porquanto acendeste o fogo de minha cólera que não mais cessará de flamejar.

⁵ ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’أَذْ إِتّْوَانْعڒْ ورْيَازْ نِّي إِتّْشَاڒنْ خْ بْنَاذمْ ؤُشَا إِڭَّا دَّاثْ ذ ؤُغِيڒْ نّسْ إِ خفْ إِتّْعمّذْ، ؤُ ونِّي ؤُڒْ نّسْ إِحيّذْ خْ سِيذِي.

⁵ Eis o que diz o Senhor: Maldito o homem que confia em outro homem, que da carne faz o seu apoio e cujo coração vive distante do Senhor!

⁶ س مِينْزِي أَذْ يِيڒِي ذ ڒْعرْعَارْ ذِي ڒخْڒَا، ونِّي وَارْ إِتَّاشَانْ خْ مِينِّي د غَا يَاسْ مِينْ إِشْنَانْ، ذ ونِّي إِ غَا إِقِّيمنْ ذڭْ إِمُوشَانْ إِتّْوَاشمْضنْ س ڒحْمُو ذِي ڒخْڒَا، ذڭْ إِشْثْ ثمُّورْثْ ثَامدْجَاحْثْ وَارْ إِزْذِيغنْ.

⁶ Assemelha-se ao cardo da charneca e nem percebe a chegada do bom tempo, habitando o solo calcinado do deserto, terra salobra em que ninguém reside.

⁷ أَذْ إِتّْوَابَاركْ ورْيَازْ نِّي إِتّْشَاڒنْ خْ سِيذِي ذ ونِّي إِڭِّينْ سِيذِي ذ ڒَامَانْ نّسْ.

⁷ Bendito o homem que deposita a confiança no Senhor, e cuja esperança é o Senhor.

⁸ أَذْ يِيڒِي أَمْ ثْشجَّارْثْ إِ إِتّْوَاژُّونْ غَارْ ثِيغزْرَاثِينْ ن وَامَانْ، ثنِّي إِوْثِينْ إِژوْرَانْ نّسْ غَارْ ثغْزَارْثْ. وَارْ ثسِّينْ شَا مڒْمِي د غَا يَاسْ ڒهْمُو ؤُ ثِيفْرَايْ نّسْ أَذْ قِّيمنْثْ ذ ثِيزِييْزَاوِينْ. ذڭْ إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ ن ڒَاژَاغْ وَارْ ثتِّيسْڒِيوْ شَا ؤُشَا وَارْ ثتّْبذِّي أَذْ ثكْسِي ڒْغِيدْجثْ نّسْ.‘ “

⁸ Assemelha-se à árvore plantada perto da água, que estende as raízes para o arroio; se vier o calor, ela não temerá, e sua folhagem continuará verdejante; não a inquieta a seca de um ano, pois ela continua a produzir frutos.

⁹ ”ؤُڒْ ذ أَغدَّارْ سنّجْ خْ كُوڒْشِي، وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِڭّنْفَا، وِي إِزمَّارنْ أَذْ ث إِسّنْ؟

⁹ Nada mais ardiloso e irremediavelmente mau que o coração. Quem o poderá compreender?

¹⁰ نشّْ، سِيذِي، أَرزُّوغْ ذڭْ وُوڒْ ؤُ تّْجَارَّابغْ ثِيژَّاڒْ، حِيمَا أَذْ خدْجْصغْ كُوڒْ إِجّْ عْلَاحْسَابْ ثِيبْرِيذِينْ نّسْ، عْلَاحْسَابْ ڒْغِيدْجثْ ن ثْمڭَّا نّسْ.

¹⁰ Eu, porém, que sou o Senhor, sondo os corações e escruto os rins, a fim de recompensar a cada um segundo o seu comportamento e os frutos de suas ações.

¹¹ أَمْ إِشْثْ ن ثْسكُّورْثْ إِ إِسّْڭُوطّْينْ خْ ثْمدْجَاڒِينْ نِّي وَارْ د-ثُورُووْ، أَمُّو إِ إِدْجَا ونِّي إِڭِّينْ أَڭْڒَا، مَاشَا وَارْ إِدْجِي س ڒْحقّْ. ذِي ڒْوسْطْ ن وُوسَّانْ نّسْ إِتّْخصَّا أَذْ ذَايْسنْ إِسْمحْ ؤُ غَارْ ؤُنڭَّارُو نّسْ أَذْ إِذْوڒْ ذ أَبُوهَاڒِي.“

¹¹ Qual perdiz a chocar ovos que não pôs, tal é aquele que pela fraude se enriqueceu; em meio à vida, precisa deixá-los; demonstra, pelo seu fim, ser insensato.

¹² ”إِجّْ ن ڒْعَارْشْ إِڭْذَارنْ س ؤُعُودْجِي، يُوعْڒَانْ أَطَّاسْ زڭْ ؤُمزْوَارُو، أَمُّو إِ يدْجَا أَمْشَانْ ن زَّاوشْثْ نّغْ إِقدّْسنْ.

¹² Trono sublime de glória antiga, ó santuário nosso,

¹³ شكْ ذ ڒَايَاسْ ن إِسْرَائِيل، أَ سِيذِي، مَارَّا إِنِّي خَاكْ إِحيّْذنْ، أَذْ نْفضْحنْ. إِنِّي خَافِي إِحيّْذنْ، أَذْ ثْوَارِينْ إِسْمَاونْ نْسنْ ذڭْ ؤُشَاڒْ، مَاغَارْ نِيثْنِي سمْحنْ ذِي سِيذِي، ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ إِدَّارنْ.

¹³ Senhor, que sois a esperança de Israel, confundidos serão todos os que vos abandonam, e de vergonha serão cobertos os que de vós se afastam, por haverem deixado o Senhor, fonte das águas vivas.

¹⁴ سْڭنْفَا أَيِي، سِيذِي، خنِّي أَذْ ڭّنْفِيغْ، سنْجمْ أَيِي، خنِّي أَذْ تّْوَاسّْنجْمغْ، مَاغَارْ شكْ ذ إِزْڒِي ن ؤُصبّحْ إِنُو.

¹⁴ Curai-me, Senhor, e ficarei curado; salvai-me, e serei salvo, porque sois a minha glória.

¹⁵ خْزَارْ، نِيثْنِي قَّارنْ أَيِي: ’مَانِي إِدْجَا وَاوَاڒْ ن سِيذِي؟ أجّْ إِ-ث أَذْ د-إِخشّْ!‘

¹⁵ Ei-los que clamam: Que é feito dos oráculos do Senhor? Que eles se cumpram!

¹⁶ نشّْعمَّارْصْ وَارْ حْصَارغْ إِخفْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ إِڒِيغْ ذ أَمكْسَاوْ أَوَارْنِي أَشْ، وَارْ مژْرِيغْ غَارْ وَاسّْ ن أَرْژِييّثْ. شكْ ثسّْنذْ ث: مِينْ إِ ذ أَيِي د-يُوسِينْ خْ إِينْشِيشنْ إِنُو، إِفّغْ-د زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّشْ.

¹⁶ Eu, porém, nunca vos incitei a enviar a desgraça, nem desejei o dia da catástrofe. Bem conheceis as palavras que me saíram da boca: elas estão em vossa presença.

¹⁷ وَارْ ذ أَيِي سْنخْڒِيعْ شَا، شكْ ذ أَذُورِّي إِنُو ذڭْ وَاسّْ ن ڒْغَارْ.

¹⁷ Não me sejais objeto de espanto, vós que, no dia da desgraça, sois meu refúgio.

¹⁸ أجّْ إِنِّي ذ أَيِي إِضَافَّارنْ أَذْ نْفضْحنْ، مَاشَا وَارْ ذ أَيِي تّجِّي أَذْ نْفضْحغْ، أجّْ إِ-ثنْ أَذْ نْخڒْعنْ، مَاشَا وَارْ ذ أَيِي تّجِّي أَذْ نْخڒْعغْ. سِيوضْ-د خَاسنْ أَسّْ ن ڒْغَارْ ؤُشَا أَرْژْ إِ-ثنْ س إِشْثْ ن ثَارژِّيثْ س وضْفَاسْ.“

¹⁸ Sejam envergonhados meus perseguidores, e não eu! Sejam consternados, não eu! Fazei recair sobre eles o dia da aflição, esmagai-os com dupla desgraça.

¹⁹ ”أَمُّو إِ غَارِي د-إِسِّيوڒْ سِيذِي: ’ؤُيُورْ ؤُشَا بدّْ ذِي ثوَّارْثْ ن إِحنْجِيرنْ ن ڒْڭنْسْ، ثَاوُّورْثْ إِ زِي تَّاذْفنْ إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا ؤُ إِ زِي د-تّفّْغنْ نِيثْنُو، ؤُ أڭّْ أَمُّو ؤُڒَا ذِي مَارَّا ثِيوُّورَا ن ثنْذِينْثْ ؤُرْشَالِيمْ

¹⁹ Eis o que me diz o Senhor: Vai colocar-te à porta dos filhos do povo, por onde entram e saem os reis de Judá, e a todas as portas de Jerusalém.

²⁰ ؤُشَا إِنِي أَسنْ: سْڒمْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، كنِّيوْ إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا ذ مَارَّا يَاهُوذَا ذ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ إِنِّي إِتَّاذْفنْ زِي ثوُّورَا-يَا.‘

²⁰ Dir-lhes-ás: Escutai a palavra do Senhor, reis de Judá, povo de Judá, e vós todos, habitantes de Jerusalém, que entrais por estas portas.

²¹ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’حْضَامْ خْ إِخفْ نْومْ أَذْ ثَارْبُومْ ڒحْمڒْ ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ ؤُ أَذْ ث ثسِّيذْفمْ زِي ثوُّورَا ن ؤُرْشَالِيمْ!

²¹ Assim fala o Senhor. Evitai carregar - pois disso depende vossa vida - fardos no dia de sábado, fazendo-os atravessar as portas de Jerusalém.

²² ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ وَارْ ثسُّوفُّوغمْ شَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒحْمڒْ زِي ثُوذْرِينْ نْومْ ؤُ وَارْ ثتّڭّمْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ. كنِّيوْ أَذْ ثسّْقدّْسمْ أَسّْ ن سّبْثْ أَمْ مَامّشْ وصِّيغْ بَابَاثْومْ.‘

²² Abstende-vos de transportar fardo algum para fora de vossas casas em dia de sábado. Não vos entregueis a trabalho algum, mas santificai o dia de sábado, como ordenei a vossos pais.

²³ مَاشَا نِيثْنِي وَارْ سْڒِينْ شَا ؤُ وَارْ ذ أَيِي وْشِينْ أَمزُّوغْ نْسنْ، نِيثْنِي مَاشَاغنَّانْ أَيِي، مَاحنْذْ وَارْ سْڒِينْ ؤُ وَارْ كْسِينْ أَودّبْ.“

²³ Eles, porém, não prestaram ouvidos, e endureceram a cerviz para não ouvirem, nem se deixarem instruir.

²⁴ ”مَاڒَا ثسْڒِيمْ-د غَارِي مْلِيحْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَذْ يِيڒِي ڒَامِي وَارْ ثسِّيذْفمْ ڒحْمڒْ زِي ثوُّورَا ن ثنْذِينْثْ-أَ ؤُ ڒَامِي إِ غَا ثسّْقدّْسمْ أَسّْ ن سّبْثْ، وَارْ ذَايسْ ثتّڭّمْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ،

²⁴ Se verdadeiramente me escutardes - oráculo do Senhor -, se não deixardes passar carga nenhuma pelas portas desta cidade em dia de sábado, e se santificardes esse dia, abstendo-vos de desempenhar qualquer trabalho,

²⁵ خنِّي أَذْ أَذْفنْ إِجدْجِيذنْ ذ ڒْحُوكَّامْ نِّي إِقِّيمنْ خْ ڒْعَارْشْ ن ذَاوُوذْ زِي ثوُّورَا ن ثنْذِينْثْ-أَ، أَمْ ندّْهنْ إِكَارُّوثنْ ذ إِيْسَانْ، نِيثْنِي ذ ڒْحُوكَّامْ نْسنْ، إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا ذ إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ. خنِّي ثَانْذِينْثْ-أَ أَذْ ذَايسْ قِّيمنْ زدّْغنْ إِمزْذَاغْ نّسْ إِ ڒبْذَا.

²⁵ então pelas portas da cidade entrarão, conduzidos em carros e montados a cavalo, reis e príncipes que ocuparão o trono de Davi, assim como seus oficiais, a gente de Judá e os habitantes de Jerusalém. E esta cidade será povoada para sempre!

²⁶ نِيثْنِي أَذْ د-أَسنْ زِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ زِي جّْوَايهْ إِ د-إِنّْضنْ إِ ؤُرْشَالِيمْ، ؤُ زِي ثمُّورْثْ ن بِينْيَامِينْ، ؤُ زِي ثمُّورْثْ إِوَاطَانْ، زِي ثمُّورْثْ ن إِذُورَارْ ؤُ زِي لْجَانُوبْ، نِيثْنِي أَذْ أَوْينْ ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ذ صّذْقثْ ن ثْغَارْصْثْ ذ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ذ جَّاوِي ؤُشَا أَذْ أَوْينْ ثَاوْهِيبْثْ ن ؤُقَاذِي ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

²⁶ E outros virão das cidades de Judá, dos arredores de Jerusalém, das terras de Benjamim e das planícies e montes, assim como do Negeb, para oferecerem holocaustos, sacrifícios, oblações, incenso e sacrifícios de ações de graças na casa do Senhor.

²⁷ مَاشَا مَاڒَا كنِّيوْ وَارْ غَارِي ثتّسْڒِيمْ حِيمَا أَذْ ثسّْقدّْسمْ أَسّْ ن سّبْثْ ؤُ حِيمَا أَذْ ثَاذْفمْ زِي ثوُّورَا ن ؤُرْشَالِيمْ س إِجّْ ن ڒحْمڒْ ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ، خنِّي نشّْ أَذْ سَّارْغغْ إِشْثْ ن ثْمسِّي ذِي ثوُّورَا نّسْ نِّي إِ غَا إِشّنْ ڒقْصُورْ ن ؤُرْشَالِيمْ ؤُ وَارْ ڭُّورْعمَّارْصْ أَذْ ثخْسِي.“

²⁷ Se, porém, não observardes meus preceitos acerca da santificação do sábado, e a respeito da abstenção de transportar fardos pelas portas da cidade no dia de sábado, porei fogo nessas portas, e ele consumirá os palácios de Jerusalém, sem que ninguém possa extingui-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 17 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →