Jeremias 17

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ”إِتّْوَاخْبشْ دّنْبْ ن يَاهُوذَا س بْلُومَا ن وُوزَّاڒْ، س ثْخفْثْ ن إِجّْ ن ؤُمسْمِيرْ ذِي ثڒْوِيحْثْ ن وُوڒْ نْسنْ ؤُ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِعَالْطَارنْ نّشْ.

¹ — O pecado de Judá está escrito com um ponteiro de ferro e com ponta de diamante, gravado na tábua do seu coração e nas pontas dos seus altares.

² أَمْ مَامّشْ تِّيذَارنْ ثَارْوَا نْسنْ، تِّيذَارنْ نِيثْنِي ؤُڒَا ذ إِعَالْطَارنْ نْسنْ ذ ثْربِّينْ نْسنْ ن شْوَارْثِي غَارْ ثْشجُّورَا ثِيزِيزَاوِينْ خْ ثوْرِيرِينْ يُوعْڒَانْ.

² Os seus filhos se lembram dos seus altares e dos postes da deusa Aserá junto às árvores frondosas, sobre as colinas elevadas

³ أَذْرَارْ إِنُو ذڭْ إِيَّارْ ذ وَاڭْڒَا نّشْ ذ مَارَّا ڒكْنُوزْ نّشْ أَذْ ثنْ وْشغْ ذ ثَاكشَّاضْثْ، ؤُڒَا ذ ڒڭْعُوذِي نّشْ مَانِي ثتّْوهّْبذْ دّْبَايحْ، زِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ نّشْ.

³ e nos montes do campo. Darei os seus bens e todos os seus tesouros como despojo, e farei o mesmo com os seus lugares altos por causa do pecado, em todos os seus territórios!

⁴ خنِّي أَذْ ثَارْخُوذْ زِي ثسْغَارْثْ نّشْ نِّي ذ أَشْ وْشِيغْ ؤُ مَانْ أَيَا زِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ ن يِيخفْ نّشْ. نشّْ أَذْ شكْ ڭّغْ ذ إِسْمغْ ن ڒْعذْيَانْ نّشْ ذڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِ وَارْ ثسِّينذْ شَا، مَاغَارْ كنِّيوْ ثَارِّيمْ إِشْثْ ن ثْمسِّي أَذْ ثْسَارغْ وغْضَابْ إِنُو نِّي إِ غَا إِقِّيمنْ إِشمّضْ إِ ڒبْذَا.“

⁴ Você terá de abandonar a herança que lhe dei. Farei com que você sirva os seus inimigos numa terra que você não conhece. Porque o fogo que você acendeu na minha ira queimará para sempre.

⁵ ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’أَذْ إِتّْوَانْعڒْ ورْيَازْ نِّي إِتّْشَاڒنْ خْ بْنَاذمْ ؤُشَا إِڭَّا دَّاثْ ذ ؤُغِيڒْ نّسْ إِ خفْ إِتّْعمّذْ، ؤُ ونِّي ؤُڒْ نّسْ إِحيّذْ خْ سِيذِي.

⁵ Assim diz o Senhor : “Maldito aquele que confia no ser humano, que faz da carne mortal o seu braço e cujo coração se desvia do

⁶ س مِينْزِي أَذْ يِيڒِي ذ ڒْعرْعَارْ ذِي ڒخْڒَا، ونِّي وَارْ إِتَّاشَانْ خْ مِينِّي د غَا يَاسْ مِينْ إِشْنَانْ، ذ ونِّي إِ غَا إِقِّيمنْ ذڭْ إِمُوشَانْ إِتّْوَاشمْضنْ س ڒحْمُو ذِي ڒخْڒَا، ذڭْ إِشْثْ ثمُّورْثْ ثَامدْجَاحْثْ وَارْ إِزْذِيغنْ.

⁶ Porque ele será como um arbusto solitário no deserto e não verá quando vier o bem; pelo contrário, morará nos lugares secos do deserto, na terra salgada e inabitável.”

⁷ أَذْ إِتّْوَابَاركْ ورْيَازْ نِّي إِتّْشَاڒنْ خْ سِيذِي ذ ونِّي إِڭِّينْ سِيذِي ذ ڒَامَانْ نّسْ.

⁷ “Bendito aquele que confia no e cuja esperança é o

⁸ أَذْ يِيڒِي أَمْ ثْشجَّارْثْ إِ إِتّْوَاژُّونْ غَارْ ثِيغزْرَاثِينْ ن وَامَانْ، ثنِّي إِوْثِينْ إِژوْرَانْ نّسْ غَارْ ثغْزَارْثْ. وَارْ ثسِّينْ شَا مڒْمِي د غَا يَاسْ ڒهْمُو ؤُ ثِيفْرَايْ نّسْ أَذْ قِّيمنْثْ ذ ثِيزِييْزَاوِينْ. ذڭْ إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ ن ڒَاژَاغْ وَارْ ثتِّيسْڒِيوْ شَا ؤُشَا وَارْ ثتّْبذِّي أَذْ ثكْسِي ڒْغِيدْجثْ نّسْ.‘ “

⁸ Porque ele é como a árvore plantada junto às águas, que estende as suas raízes para o ribeiro e não receia quando vem o calor, porque as suas folhas permanecem verdes; e, no ano da seca, não se perturba, nem deixa de dar fruto.”

⁹ ”ؤُڒْ ذ أَغدَّارْ سنّجْ خْ كُوڒْشِي، وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِڭّنْفَا، وِي إِزمَّارنْ أَذْ ث إِسّنْ؟

⁹ “Enganoso é o coração, mais do que todas as coisas, e desesperadamente corrupto. Quem poderá entendê-lo?

¹⁰ نشّْ، سِيذِي، أَرزُّوغْ ذڭْ وُوڒْ ؤُ تّْجَارَّابغْ ثِيژَّاڒْ، حِيمَا أَذْ خدْجْصغْ كُوڒْ إِجّْ عْلَاحْسَابْ ثِيبْرِيذِينْ نّسْ، عْلَاحْسَابْ ڒْغِيدْجثْ ن ثْمڭَّا نّسْ.

¹⁰ Eu, o Senhor , sondo o coração. Eu provo os pensamentos, para dar a cada um segundo os seus caminhos, segundo o fruto das suas ações.”

¹¹ أَمْ إِشْثْ ن ثْسكُّورْثْ إِ إِسّْڭُوطّْينْ خْ ثْمدْجَاڒِينْ نِّي وَارْ د-ثُورُووْ، أَمُّو إِ إِدْجَا ونِّي إِڭِّينْ أَڭْڒَا، مَاشَا وَارْ إِدْجِي س ڒْحقّْ. ذِي ڒْوسْطْ ن وُوسَّانْ نّسْ إِتّْخصَّا أَذْ ذَايْسنْ إِسْمحْ ؤُ غَارْ ؤُنڭَّارُو نّسْ أَذْ إِذْوڒْ ذ أَبُوهَاڒِي.“

¹¹ Como a perdiz que choca ovos que não pôs, assim é aquele que ajunta riquezas desonestamente; no meio da vida ficará sem elas e no seu fim passará por tolo.

¹² ”إِجّْ ن ڒْعَارْشْ إِڭْذَارنْ س ؤُعُودْجِي، يُوعْڒَانْ أَطَّاسْ زڭْ ؤُمزْوَارُو، أَمُّو إِ يدْجَا أَمْشَانْ ن زَّاوشْثْ نّغْ إِقدّْسنْ.

¹² Um trono de glória enaltecido desde o princípio é o lugar do nosso santuário.

¹³ شكْ ذ ڒَايَاسْ ن إِسْرَائِيل، أَ سِيذِي، مَارَّا إِنِّي خَاكْ إِحيّْذنْ، أَذْ نْفضْحنْ. إِنِّي خَافِي إِحيّْذنْ، أَذْ ثْوَارِينْ إِسْمَاونْ نْسنْ ذڭْ ؤُشَاڒْ، مَاغَارْ نِيثْنِي سمْحنْ ذِي سِيذِي، ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ إِدَّارنْ.

¹³ Ó Senhor , Esperança de Israel! Todos aqueles que te abandonam serão envergonhados; o nome dos que se afastam de ti será escrito no chão, porque abandonam o a fonte das águas vivas.

¹⁴ سْڭنْفَا أَيِي، سِيذِي، خنِّي أَذْ ڭّنْفِيغْ، سنْجمْ أَيِي، خنِّي أَذْ تّْوَاسّْنجْمغْ، مَاغَارْ شكْ ذ إِزْڒِي ن ؤُصبّحْ إِنُو.

¹⁴ Cura-me, Senhor , e serei curado; salva-me, e serei salvo, porque tu és o meu louvor.

¹⁵ خْزَارْ، نِيثْنِي قَّارنْ أَيِي: ’مَانِي إِدْجَا وَاوَاڒْ ن سِيذِي؟ أجّْ إِ-ث أَذْ د-إِخشّْ!‘

¹⁵ Eis que eles me dizem: “Onde está a palavra do Que se cumpra!”

¹⁶ نشّْعمَّارْصْ وَارْ حْصَارغْ إِخفْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ إِڒِيغْ ذ أَمكْسَاوْ أَوَارْنِي أَشْ، وَارْ مژْرِيغْ غَارْ وَاسّْ ن أَرْژِييّثْ. شكْ ثسّْنذْ ث: مِينْ إِ ذ أَيِي د-يُوسِينْ خْ إِينْشِيشنْ إِنُو، إِفّغْ-د زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّشْ.

¹⁶ Mas eu não me recusei a ser pastor, seguindo-te. Também não desejei o dia da aflição, tu o sabes. O que saiu dos meus lábios está no teu conhecimento.

¹⁷ وَارْ ذ أَيِي سْنخْڒِيعْ شَا، شكْ ذ أَذُورِّي إِنُو ذڭْ وَاسّْ ن ڒْغَارْ.

¹⁷ Não sejas para mim motivo de terror; tu és o meu refúgio no dia da calamidade.

¹⁸ أجّْ إِنِّي ذ أَيِي إِضَافَّارنْ أَذْ نْفضْحنْ، مَاشَا وَارْ ذ أَيِي تّجِّي أَذْ نْفضْحغْ، أجّْ إِ-ثنْ أَذْ نْخڒْعنْ، مَاشَا وَارْ ذ أَيِي تّجِّي أَذْ نْخڒْعغْ. سِيوضْ-د خَاسنْ أَسّْ ن ڒْغَارْ ؤُشَا أَرْژْ إِ-ثنْ س إِشْثْ ن ثَارژِّيثْ س وضْفَاسْ.“

¹⁸ Que sejam envergonhados os que me perseguem, e não seja eu envergonhado; assombrem-se eles, e não me assombre eu. Traze sobre eles o dia da calamidade e destrói-os com dobrada destruição.

¹⁹ ”أَمُّو إِ غَارِي د-إِسِّيوڒْ سِيذِي: ’ؤُيُورْ ؤُشَا بدّْ ذِي ثوَّارْثْ ن إِحنْجِيرنْ ن ڒْڭنْسْ، ثَاوُّورْثْ إِ زِي تَّاذْفنْ إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا ؤُ إِ زِي د-تّفّْغنْ نِيثْنُو، ؤُ أڭّْ أَمُّو ؤُڒَا ذِي مَارَّا ثِيوُّورَا ن ثنْذِينْثْ ؤُرْشَالِيمْ

¹⁹ Assim me disse o Senhor : — Vá e fique junto ao Portão do Povo, pelo qual entram e saem os reis de Judá; depois, vá também a todos os outros portões de Jerusalém,

²⁰ ؤُشَا إِنِي أَسنْ: سْڒمْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، كنِّيوْ إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا ذ مَارَّا يَاهُوذَا ذ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ إِنِّي إِتَّاذْفنْ زِي ثوُّورَا-يَا.‘

²⁰ e diga a todos: “Escutem a palavra do Senhor , vocês, reis de Judá, e todo o Judá, e todos os moradores de Jerusalém que entram por estes portões.

²¹ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’حْضَامْ خْ إِخفْ نْومْ أَذْ ثَارْبُومْ ڒحْمڒْ ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ ؤُ أَذْ ث ثسِّيذْفمْ زِي ثوُّورَا ن ؤُرْشَالِيمْ!

²¹ Assim diz o Senhor : Para o próprio bem de vocês, tenham o cuidado de não levar cargas no dia de sábado, nem de introduzi-las em Jerusalém pelos portões.

²² ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ وَارْ ثسُّوفُّوغمْ شَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒحْمڒْ زِي ثُوذْرِينْ نْومْ ؤُ وَارْ ثتّڭّمْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ. كنِّيوْ أَذْ ثسّْقدّْسمْ أَسّْ ن سّبْثْ أَمْ مَامّشْ وصِّيغْ بَابَاثْومْ.‘

²² Não saiam de casa carregando objetos no dia do sábado, nem façam trabalho algum. Pelo contrário, santifiquem o dia de sábado, como ordenei aos seus pais.

²³ مَاشَا نِيثْنِي وَارْ سْڒِينْ شَا ؤُ وَارْ ذ أَيِي وْشِينْ أَمزُّوغْ نْسنْ، نِيثْنِي مَاشَاغنَّانْ أَيِي، مَاحنْذْ وَارْ سْڒِينْ ؤُ وَارْ كْسِينْ أَودّبْ.“

²³ Mas eles não me deram ouvidos, nem atenderam; pelo contrário, foram teimosos, e não quiseram ouvir nem aceitar a disciplina.

²⁴ ”مَاڒَا ثسْڒِيمْ-د غَارِي مْلِيحْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَذْ يِيڒِي ڒَامِي وَارْ ثسِّيذْفمْ ڒحْمڒْ زِي ثوُّورَا ن ثنْذِينْثْ-أَ ؤُ ڒَامِي إِ غَا ثسّْقدّْسمْ أَسّْ ن سّبْثْ، وَارْ ذَايسْ ثتّڭّمْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ،

²⁴ Se de fato me ouvirem, diz o Senhor , não introduzindo cargas pelos portões desta cidade no dia de sábado; se santificarem o dia de sábado, não fazendo nele trabalho algum,

²⁵ خنِّي أَذْ أَذْفنْ إِجدْجِيذنْ ذ ڒْحُوكَّامْ نِّي إِقِّيمنْ خْ ڒْعَارْشْ ن ذَاوُوذْ زِي ثوُّورَا ن ثنْذِينْثْ-أَ، أَمْ ندّْهنْ إِكَارُّوثنْ ذ إِيْسَانْ، نِيثْنِي ذ ڒْحُوكَّامْ نْسنْ، إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا ذ إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ. خنِّي ثَانْذِينْثْ-أَ أَذْ ذَايسْ قِّيمنْ زدّْغنْ إِمزْذَاغْ نّسْ إِ ڒبْذَا.

²⁵ então pelos portões desta cidade entrarão reis e príncipes, que se assentarão no trono de Davi, andando em carros e montados em cavalos, eles e os seus príncipes, o povo de Judá e os moradores de Jerusalém; e esta cidade será para sempre habitada.

²⁶ نِيثْنِي أَذْ د-أَسنْ زِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ زِي جّْوَايهْ إِ د-إِنّْضنْ إِ ؤُرْشَالِيمْ، ؤُ زِي ثمُّورْثْ ن بِينْيَامِينْ، ؤُ زِي ثمُّورْثْ إِوَاطَانْ، زِي ثمُّورْثْ ن إِذُورَارْ ؤُ زِي لْجَانُوبْ، نِيثْنِي أَذْ أَوْينْ ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ذ صّذْقثْ ن ثْغَارْصْثْ ذ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ذ جَّاوِي ؤُشَا أَذْ أَوْينْ ثَاوْهِيبْثْ ن ؤُقَاذِي ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

²⁶ Virão das cidades de Judá e dos arredores de Jerusalém, da terra de Benjamim, da Sefelá, das montanhas e do Sul, trazendo holocaustos, sacrifícios, ofertas de cereais e incenso, oferecendo igualmente sacrifícios de ações de graças na Casa do Senhor .

²⁷ مَاشَا مَاڒَا كنِّيوْ وَارْ غَارِي ثتّسْڒِيمْ حِيمَا أَذْ ثسّْقدّْسمْ أَسّْ ن سّبْثْ ؤُ حِيمَا أَذْ ثَاذْفمْ زِي ثوُّورَا ن ؤُرْشَالِيمْ س إِجّْ ن ڒحْمڒْ ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ، خنِّي نشّْ أَذْ سَّارْغغْ إِشْثْ ن ثْمسِّي ذِي ثوُّورَا نّسْ نِّي إِ غَا إِشّنْ ڒقْصُورْ ن ؤُرْشَالِيمْ ؤُ وَارْ ڭُّورْعمَّارْصْ أَذْ ثخْسِي.“

²⁷ Mas, se não me ouvirem, e, por isso, não santificarem o dia de sábado, e carregarem alguma carga, quando entrarem pelos portões de Jerusalém no dia de sábado, então porei fogo nesses portões. O fogo queimará os palácios de Jerusalém e não se apagará.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 17 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →