Jeremias 17
rifa (RIFA) vs ARC
1 ”إِتّْوَاخْبشْ دّنْبْ ن يَاهُوذَا س بْلُومَا ن وُوزَّاڒْ، س ثْخفْثْ ن إِجّْ ن ؤُمسْمِيرْ ذِي ثڒْوِيحْثْ ن وُوڒْ نْسنْ ؤُ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِعَالْطَارنْ نّشْ.
1 O pecado de Judá está escrito com um ponteiro de ferro, com ponta de diamante, gravado na tábua do seu coração e nos ângulos dos seus altares.
2 أَمْ مَامّشْ تِّيذَارنْ ثَارْوَا نْسنْ، تِّيذَارنْ نِيثْنِي ؤُڒَا ذ إِعَالْطَارنْ نْسنْ ذ ثْربِّينْ نْسنْ ن شْوَارْثِي غَارْ ثْشجُّورَا ثِيزِيزَاوِينْ خْ ثوْرِيرِينْ يُوعْڒَانْ.
2 Seus filhos se lembram dos seus altares, e dos seus bosques, e das árvores verdes, sobre os altos outeiros.
3 أَذْرَارْ إِنُو ذڭْ إِيَّارْ ذ وَاڭْڒَا نّشْ ذ مَارَّا ڒكْنُوزْ نّشْ أَذْ ثنْ وْشغْ ذ ثَاكشَّاضْثْ، ؤُڒَا ذ ڒڭْعُوذِي نّشْ مَانِي ثتّْوهّْبذْ دّْبَايحْ، زِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ نّشْ.
3 Ó minha montanha no campo, a tua riqueza e todos os teus tesouros darei por presa, como também os teus altos por causa do pecado, em todos os teus termos!
4 خنِّي أَذْ ثَارْخُوذْ زِي ثسْغَارْثْ نّشْ نِّي ذ أَشْ وْشِيغْ ؤُ مَانْ أَيَا زِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ ن يِيخفْ نّشْ. نشّْ أَذْ شكْ ڭّغْ ذ إِسْمغْ ن ڒْعذْيَانْ نّشْ ذڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِ وَارْ ثسِّينذْ شَا، مَاغَارْ كنِّيوْ ثَارِّيمْ إِشْثْ ن ثْمسِّي أَذْ ثْسَارغْ وغْضَابْ إِنُو نِّي إِ غَا إِقِّيمنْ إِشمّضْ إِ ڒبْذَا.“
4 Assim, por ti mesmo te privarás da tua herança que te dei, e far-te-ei servir os teus inimigos, na terra que não conheces; porque o fogo que acendeste na minha ira arderá para sempre.
5 ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’أَذْ إِتّْوَانْعڒْ ورْيَازْ نِّي إِتّْشَاڒنْ خْ بْنَاذمْ ؤُشَا إِڭَّا دَّاثْ ذ ؤُغِيڒْ نّسْ إِ خفْ إِتّْعمّذْ، ؤُ ونِّي ؤُڒْ نّسْ إِحيّذْ خْ سِيذِي.
5 Assim diz o Senhor : Maldito o homem que confia no homem, e faz da carne o seu braço, e aparta o seu coração do Senhor !
6 س مِينْزِي أَذْ يِيڒِي ذ ڒْعرْعَارْ ذِي ڒخْڒَا، ونِّي وَارْ إِتَّاشَانْ خْ مِينِّي د غَا يَاسْ مِينْ إِشْنَانْ، ذ ونِّي إِ غَا إِقِّيمنْ ذڭْ إِمُوشَانْ إِتّْوَاشمْضنْ س ڒحْمُو ذِي ڒخْڒَا، ذڭْ إِشْثْ ثمُّورْثْ ثَامدْجَاحْثْ وَارْ إِزْذِيغنْ.
6 Porque será como a tamargueira no deserto e não sentirá quando vem o bem; antes, morará nos lugares secos do deserto, na terra salgada e inabitável.
7 أَذْ إِتّْوَابَاركْ ورْيَازْ نِّي إِتّْشَاڒنْ خْ سِيذِي ذ ونِّي إِڭِّينْ سِيذِي ذ ڒَامَانْ نّسْ.
7 Bendito o varão que confia no Senhor , e cuja esperança é o Senhor .
8 أَذْ يِيڒِي أَمْ ثْشجَّارْثْ إِ إِتّْوَاژُّونْ غَارْ ثِيغزْرَاثِينْ ن وَامَانْ، ثنِّي إِوْثِينْ إِژوْرَانْ نّسْ غَارْ ثغْزَارْثْ. وَارْ ثسِّينْ شَا مڒْمِي د غَا يَاسْ ڒهْمُو ؤُ ثِيفْرَايْ نّسْ أَذْ قِّيمنْثْ ذ ثِيزِييْزَاوِينْ. ذڭْ إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ ن ڒَاژَاغْ وَارْ ثتِّيسْڒِيوْ شَا ؤُشَا وَارْ ثتّْبذِّي أَذْ ثكْسِي ڒْغِيدْجثْ نّسْ.‘ “
8 Porque ele será como a árvore plantada junto às águas, que estende as suas raízes para o ribeiro e não receia quando vem o calor, mas a sua folha fica verde; e, no ano de sequidão, não se afadiga nem deixa de dar fruto.
9 ”ؤُڒْ ذ أَغدَّارْ سنّجْ خْ كُوڒْشِي، وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِڭّنْفَا، وِي إِزمَّارنْ أَذْ ث إِسّنْ؟
9 Enganoso é o coração, mais do que todas as coisas, e perverso; quem o conhecerá?
10 نشّْ، سِيذِي، أَرزُّوغْ ذڭْ وُوڒْ ؤُ تّْجَارَّابغْ ثِيژَّاڒْ، حِيمَا أَذْ خدْجْصغْ كُوڒْ إِجّْ عْلَاحْسَابْ ثِيبْرِيذِينْ نّسْ، عْلَاحْسَابْ ڒْغِيدْجثْ ن ثْمڭَّا نّسْ.
10 Eu, o Senhor , esquadrinho o coração, eu provo os pensamentos; e isso para dar a cada um segundo os seus caminhos e segundo o fruto das suas ações.
11 أَمْ إِشْثْ ن ثْسكُّورْثْ إِ إِسّْڭُوطّْينْ خْ ثْمدْجَاڒِينْ نِّي وَارْ د-ثُورُووْ، أَمُّو إِ إِدْجَا ونِّي إِڭِّينْ أَڭْڒَا، مَاشَا وَارْ إِدْجِي س ڒْحقّْ. ذِي ڒْوسْطْ ن وُوسَّانْ نّسْ إِتّْخصَّا أَذْ ذَايْسنْ إِسْمحْ ؤُ غَارْ ؤُنڭَّارُو نّسْ أَذْ إِذْوڒْ ذ أَبُوهَاڒِي.“
11 Como a perdiz que ajunta ovos que não choca, assim é aquele que ajunta riquezas, mas não retamente; no meio de seus dias as deixará e no seu fim se fará um insensato.
12 ”إِجّْ ن ڒْعَارْشْ إِڭْذَارنْ س ؤُعُودْجِي، يُوعْڒَانْ أَطَّاسْ زڭْ ؤُمزْوَارُو، أَمُّو إِ يدْجَا أَمْشَانْ ن زَّاوشْثْ نّغْ إِقدّْسنْ.
12 Um trono de glória, posto bem alto desde o princípio, é o lugar do nosso santuário.
13 شكْ ذ ڒَايَاسْ ن إِسْرَائِيل، أَ سِيذِي، مَارَّا إِنِّي خَاكْ إِحيّْذنْ، أَذْ نْفضْحنْ. إِنِّي خَافِي إِحيّْذنْ، أَذْ ثْوَارِينْ إِسْمَاونْ نْسنْ ذڭْ ؤُشَاڒْ، مَاغَارْ نِيثْنِي سمْحنْ ذِي سِيذِي، ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ إِدَّارنْ.
13 Ó Senhor , Esperança de Israel! Todos aqueles que te deixam serão envergonhados; os que se apartam de mim serão escritos sobre a terra; porque abandonam o Senhor , a fonte das águas vivas.
14 سْڭنْفَا أَيِي، سِيذِي، خنِّي أَذْ ڭّنْفِيغْ، سنْجمْ أَيِي، خنِّي أَذْ تّْوَاسّْنجْمغْ، مَاغَارْ شكْ ذ إِزْڒِي ن ؤُصبّحْ إِنُو.
14 Sara-me, Senhor , e sararei; salva-me, e serei salvo; porque tu és o meu louvor.
15 خْزَارْ، نِيثْنِي قَّارنْ أَيِي: ’مَانِي إِدْجَا وَاوَاڒْ ن سِيذِي؟ أجّْ إِ-ث أَذْ د-إِخشّْ!‘
15 Eis que eles me dizem: Onde está a palavra do Senhor ? Venha agora!
16 نشّْعمَّارْصْ وَارْ حْصَارغْ إِخفْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ إِڒِيغْ ذ أَمكْسَاوْ أَوَارْنِي أَشْ، وَارْ مژْرِيغْ غَارْ وَاسّْ ن أَرْژِييّثْ. شكْ ثسّْنذْ ث: مِينْ إِ ذ أَيِي د-يُوسِينْ خْ إِينْشِيشنْ إِنُو، إِفّغْ-د زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّشْ.
16 Mas eu não me apressei em ser o pastor, após ti; nem tampouco desejei o dia de aflição, tu o sabes; o que saiu dos meus lábios está diante de tua face.
17 وَارْ ذ أَيِي سْنخْڒِيعْ شَا، شكْ ذ أَذُورِّي إِنُو ذڭْ وَاسّْ ن ڒْغَارْ.
17 Não me sejas por espanto; meu refúgio és tu no dia do mal.
18 أجّْ إِنِّي ذ أَيِي إِضَافَّارنْ أَذْ نْفضْحنْ، مَاشَا وَارْ ذ أَيِي تّجِّي أَذْ نْفضْحغْ، أجّْ إِ-ثنْ أَذْ نْخڒْعنْ، مَاشَا وَارْ ذ أَيِي تّجِّي أَذْ نْخڒْعغْ. سِيوضْ-د خَاسنْ أَسّْ ن ڒْغَارْ ؤُشَا أَرْژْ إِ-ثنْ س إِشْثْ ن ثَارژِّيثْ س وضْفَاسْ.“
18 Envergonhem-se os que me perseguem, e não me envergonhe eu; assombrem-se eles, e não me assombre eu; traze sobre eles o dia do mal e destrói-os com dobrada destruição.
19 ”أَمُّو إِ غَارِي د-إِسِّيوڒْ سِيذِي: ’ؤُيُورْ ؤُشَا بدّْ ذِي ثوَّارْثْ ن إِحنْجِيرنْ ن ڒْڭنْسْ، ثَاوُّورْثْ إِ زِي تَّاذْفنْ إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا ؤُ إِ زِي د-تّفّْغنْ نِيثْنُو، ؤُ أڭّْ أَمُّو ؤُڒَا ذِي مَارَّا ثِيوُّورَا ن ثنْذِينْثْ ؤُرْشَالِيمْ
19 Assim me disse o Senhor : Vai, põe-te à porta dos filhos do povo, pela qual entram os reis de Judá e pela qual saem, como também a todas as portas de Jerusalém,
20 ؤُشَا إِنِي أَسنْ: سْڒمْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، كنِّيوْ إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا ذ مَارَّا يَاهُوذَا ذ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ إِنِّي إِتَّاذْفنْ زِي ثوُّورَا-يَا.‘
20 e dize-lhes: Ouvi a palavra do Senhor , vós, reis de Judá e todo o Judá e todos os moradores de Jerusalém, que entrais por estas portas.
21 أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’حْضَامْ خْ إِخفْ نْومْ أَذْ ثَارْبُومْ ڒحْمڒْ ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ ؤُ أَذْ ث ثسِّيذْفمْ زِي ثوُّورَا ن ؤُرْشَالِيمْ!
21 Assim diz o Senhor : Guardai a vossa alma e não tragais cargas no dia de sábado, nem as introduzais pelas portas de Jerusalém;
22 ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ وَارْ ثسُّوفُّوغمْ شَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒحْمڒْ زِي ثُوذْرِينْ نْومْ ؤُ وَارْ ثتّڭّمْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ. كنِّيوْ أَذْ ثسّْقدّْسمْ أَسّْ ن سّبْثْ أَمْ مَامّشْ وصِّيغْ بَابَاثْومْ.‘
22 nem tireis cargas de vossas casas no dia de sábado, nem façais obra alguma; antes, santificai o dia de sábado, como eu ordenei a vossos pais.
23 مَاشَا نِيثْنِي وَارْ سْڒِينْ شَا ؤُ وَارْ ذ أَيِي وْشِينْ أَمزُّوغْ نْسنْ، نِيثْنِي مَاشَاغنَّانْ أَيِي، مَاحنْذْ وَارْ سْڒِينْ ؤُ وَارْ كْسِينْ أَودّبْ.“
23 Mas não deram ouvidos, nem inclinaram as orelhas; antes, endureceram a sua cerviz, para não ouvirem e para não receberem correção.
24 ”مَاڒَا ثسْڒِيمْ-د غَارِي مْلِيحْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَذْ يِيڒِي ڒَامِي وَارْ ثسِّيذْفمْ ڒحْمڒْ زِي ثوُّورَا ن ثنْذِينْثْ-أَ ؤُ ڒَامِي إِ غَا ثسّْقدّْسمْ أَسّْ ن سّبْثْ، وَارْ ذَايسْ ثتّڭّمْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ،
24 Será, pois, que, se diligentemente me ouvirdes, diz o Senhor , não introduzindo cargas pelas portas desta cidade no dia de sábado, e santificardes o dia de sábado, não fazendo nele obra alguma;
25 خنِّي أَذْ أَذْفنْ إِجدْجِيذنْ ذ ڒْحُوكَّامْ نِّي إِقِّيمنْ خْ ڒْعَارْشْ ن ذَاوُوذْ زِي ثوُّورَا ن ثنْذِينْثْ-أَ، أَمْ ندّْهنْ إِكَارُّوثنْ ذ إِيْسَانْ، نِيثْنِي ذ ڒْحُوكَّامْ نْسنْ، إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا ذ إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ. خنِّي ثَانْذِينْثْ-أَ أَذْ ذَايسْ قِّيمنْ زدّْغنْ إِمزْذَاغْ نّسْ إِ ڒبْذَا.
25 então, entrarão pelas portas desta cidade reis e príncipes, assentados sobre o trono de Davi, andando em carros e montados em cavalos, eles e seus príncipes, os homens de Judá e os moradores de Jerusalém; e esta cidade será para sempre habitada.
26 نِيثْنِي أَذْ د-أَسنْ زِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ زِي جّْوَايهْ إِ د-إِنّْضنْ إِ ؤُرْشَالِيمْ، ؤُ زِي ثمُّورْثْ ن بِينْيَامِينْ، ؤُ زِي ثمُّورْثْ إِوَاطَانْ، زِي ثمُّورْثْ ن إِذُورَارْ ؤُ زِي لْجَانُوبْ، نِيثْنِي أَذْ أَوْينْ ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ذ صّذْقثْ ن ثْغَارْصْثْ ذ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ذ جَّاوِي ؤُشَا أَذْ أَوْينْ ثَاوْهِيبْثْ ن ؤُقَاذِي ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.
26 E virão das cidades de Judá, e dos contornos de Jerusalém, e da terra de Benjamim, e das planícies, e das montanhas, e do Sul, trazendo holocaustos, e sacrifícios, e ofertas de manjares, e incenso, trazendo igualmente sacrifícios de louvores à Casa do Senhor .
27 مَاشَا مَاڒَا كنِّيوْ وَارْ غَارِي ثتّسْڒِيمْ حِيمَا أَذْ ثسّْقدّْسمْ أَسّْ ن سّبْثْ ؤُ حِيمَا أَذْ ثَاذْفمْ زِي ثوُّورَا ن ؤُرْشَالِيمْ س إِجّْ ن ڒحْمڒْ ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ، خنِّي نشّْ أَذْ سَّارْغغْ إِشْثْ ن ثْمسِّي ذِي ثوُّورَا نّسْ نِّي إِ غَا إِشّنْ ڒقْصُورْ ن ؤُرْشَالِيمْ ؤُ وَارْ ڭُّورْعمَّارْصْ أَذْ ثخْسِي.“
27 Mas, se não me derdes ouvidos, para santificardes o dia de sábado e para não trazerdes carga alguma, quando entrardes pelas portas de Jerusalém no dia de sábado, então, acenderei fogo nas suas portas, o qual consumirá os palácios de Jerusalém e não se apagará.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.