Jeremias 17

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ”إِتّْوَاخْبشْ دّنْبْ ن يَاهُوذَا س بْلُومَا ن وُوزَّاڒْ، س ثْخفْثْ ن إِجّْ ن ؤُمسْمِيرْ ذِي ثڒْوِيحْثْ ن وُوڒْ نْسنْ ؤُ ذڭْ وَاشَّاونْ ن إِعَالْطَارنْ نّشْ.

¹ O pecado de Judá está escrito com um ponteiro de ferro; com ponta de diamante está gravado na tábua do seu coração e nas pontas dos seus altares;

² أَمْ مَامّشْ تِّيذَارنْ ثَارْوَا نْسنْ، تِّيذَارنْ نِيثْنِي ؤُڒَا ذ إِعَالْطَارنْ نْسنْ ذ ثْربِّينْ نْسنْ ن شْوَارْثِي غَارْ ثْشجُّورَا ثِيزِيزَاوِينْ خْ ثوْرِيرِينْ يُوعْڒَانْ.

² enquanto seus filhos se lembram dos seus altares, e dos seus aserins, junto às árvores frondosas, sobre os altos outeiros,

³ أَذْرَارْ إِنُو ذڭْ إِيَّارْ ذ وَاڭْڒَا نّشْ ذ مَارَّا ڒكْنُوزْ نّشْ أَذْ ثنْ وْشغْ ذ ثَاكشَّاضْثْ، ؤُڒَا ذ ڒڭْعُوذِي نّشْ مَانِي ثتّْوهّْبذْ دّْبَايحْ، زِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ نّشْ.

³ nas montanhas no campo aberto, a tua riqueza e todos os teus tesouros dá-los-ei como despojo por causa do pecado, em todos os teus termos.

⁴ خنِّي أَذْ ثَارْخُوذْ زِي ثسْغَارْثْ نّشْ نِّي ذ أَشْ وْشِيغْ ؤُ مَانْ أَيَا زِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ ن يِيخفْ نّشْ. نشّْ أَذْ شكْ ڭّغْ ذ إِسْمغْ ن ڒْعذْيَانْ نّشْ ذڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِ وَارْ ثسِّينذْ شَا، مَاغَارْ كنِّيوْ ثَارِّيمْ إِشْثْ ن ثْمسِّي أَذْ ثْسَارغْ وغْضَابْ إِنُو نِّي إِ غَا إِقِّيمنْ إِشمّضْ إِ ڒبْذَا.“

⁴ Assim tu, por ti mesmo, te privarás da tua herança que te dei; e far-te-ei servir os teus inimigos, na terra que não conheces; porque acendeste um fogo na minha ira, o qual arderá para sempre.

⁵ ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’أَذْ إِتّْوَانْعڒْ ورْيَازْ نِّي إِتّْشَاڒنْ خْ بْنَاذمْ ؤُشَا إِڭَّا دَّاثْ ذ ؤُغِيڒْ نّسْ إِ خفْ إِتّْعمّذْ، ؤُ ونِّي ؤُڒْ نّسْ إِحيّذْ خْ سِيذِي.

⁵ Assim diz o Senhor: Maldito o varão que confia no homem, e faz da carne o seu braço, e aparta o seu coração do Senhor!

⁶ س مِينْزِي أَذْ يِيڒِي ذ ڒْعرْعَارْ ذِي ڒخْڒَا، ونِّي وَارْ إِتَّاشَانْ خْ مِينِّي د غَا يَاسْ مِينْ إِشْنَانْ، ذ ونِّي إِ غَا إِقِّيمنْ ذڭْ إِمُوشَانْ إِتّْوَاشمْضنْ س ڒحْمُو ذِي ڒخْڒَا، ذڭْ إِشْثْ ثمُّورْثْ ثَامدْجَاحْثْ وَارْ إِزْذِيغنْ.

⁶ Pois é como o junípero no deserto, e não verá vir bem algum; antes morará nos lugares secos do deserto, em terra salgada e inabitada.

⁷ أَذْ إِتّْوَابَاركْ ورْيَازْ نِّي إِتّْشَاڒنْ خْ سِيذِي ذ ونِّي إِڭِّينْ سِيذِي ذ ڒَامَانْ نّسْ.

⁷ Bendito o varão que confia no Senhor, e cuja esperança é o Senhor.

⁸ أَذْ يِيڒِي أَمْ ثْشجَّارْثْ إِ إِتّْوَاژُّونْ غَارْ ثِيغزْرَاثِينْ ن وَامَانْ، ثنِّي إِوْثِينْ إِژوْرَانْ نّسْ غَارْ ثغْزَارْثْ. وَارْ ثسِّينْ شَا مڒْمِي د غَا يَاسْ ڒهْمُو ؤُ ثِيفْرَايْ نّسْ أَذْ قِّيمنْثْ ذ ثِيزِييْزَاوِينْ. ذڭْ إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ ن ڒَاژَاغْ وَارْ ثتِّيسْڒِيوْ شَا ؤُشَا وَارْ ثتّْبذِّي أَذْ ثكْسِي ڒْغِيدْجثْ نّسْ.‘ “

⁸ Porque é como a árvore plantada junto às águas, que estende as suas raízes para o ribeiro, e não receia quando vem o calor, mas a sua folha fica verde; e no ano de sequidão não se afadiga, nem deixa de dar fruto.

⁹ ”ؤُڒْ ذ أَغدَّارْ سنّجْ خْ كُوڒْشِي، وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِڭّنْفَا، وِي إِزمَّارنْ أَذْ ث إِسّنْ؟

⁹ Enganoso é o coração, mais do que todas as coisas, e perverso; quem o poderá conhecer?

¹⁰ نشّْ، سِيذِي، أَرزُّوغْ ذڭْ وُوڒْ ؤُ تّْجَارَّابغْ ثِيژَّاڒْ، حِيمَا أَذْ خدْجْصغْ كُوڒْ إِجّْ عْلَاحْسَابْ ثِيبْرِيذِينْ نّسْ، عْلَاحْسَابْ ڒْغِيدْجثْ ن ثْمڭَّا نّسْ.

¹⁰ Eu, o Senhor, esquadrinho a mente, eu provo o coração; e isso para dar a cada um segundo os seus caminhos e segundo o fruto das suas ações.

¹¹ أَمْ إِشْثْ ن ثْسكُّورْثْ إِ إِسّْڭُوطّْينْ خْ ثْمدْجَاڒِينْ نِّي وَارْ د-ثُورُووْ، أَمُّو إِ إِدْجَا ونِّي إِڭِّينْ أَڭْڒَا، مَاشَا وَارْ إِدْجِي س ڒْحقّْ. ذِي ڒْوسْطْ ن وُوسَّانْ نّسْ إِتّْخصَّا أَذْ ذَايْسنْ إِسْمحْ ؤُ غَارْ ؤُنڭَّارُو نّسْ أَذْ إِذْوڒْ ذ أَبُوهَاڒِي.“

¹¹ Como a perdiz que ajunta pintainhos que não são do seu ninho, assim é aquele que ajunta riquezas, mas não retamente; no meio de seus dias as deixará, e no seu fim se mostrará insensato.

¹² ”إِجّْ ن ڒْعَارْشْ إِڭْذَارنْ س ؤُعُودْجِي، يُوعْڒَانْ أَطَّاسْ زڭْ ؤُمزْوَارُو، أَمُّو إِ يدْجَا أَمْشَانْ ن زَّاوشْثْ نّغْ إِقدّْسنْ.

¹² Um trono glorioso, posto bem alto desde o princípio, é o lugar do nosso santuário.

¹³ شكْ ذ ڒَايَاسْ ن إِسْرَائِيل، أَ سِيذِي، مَارَّا إِنِّي خَاكْ إِحيّْذنْ، أَذْ نْفضْحنْ. إِنِّي خَافِي إِحيّْذنْ، أَذْ ثْوَارِينْ إِسْمَاونْ نْسنْ ذڭْ ؤُشَاڒْ، مَاغَارْ نِيثْنِي سمْحنْ ذِي سِيذِي، ڒْعُونْصَارْ ن وَامَانْ إِدَّارنْ.

¹³ Ó Senhor, esperança de Israel, todos aqueles que te abandonarem serão envergonhados. Os que se apartam de ti serão escritos sobre a terra; porque abandonam o Senhor, a fonte das águas vivas.

¹⁴ سْڭنْفَا أَيِي، سِيذِي، خنِّي أَذْ ڭّنْفِيغْ، سنْجمْ أَيِي، خنِّي أَذْ تّْوَاسّْنجْمغْ، مَاغَارْ شكْ ذ إِزْڒِي ن ؤُصبّحْ إِنُو.

¹⁴ Cura-me, ó Senhor, e serei curado; salva-me, e serei salvo; pois tu és o meu louvor.

¹⁵ خْزَارْ، نِيثْنِي قَّارنْ أَيِي: ’مَانِي إِدْجَا وَاوَاڒْ ن سِيذِي؟ أجّْ إِ-ث أَذْ د-إِخشّْ!‘

¹⁵ Eis que eles me dizem: Onde está a palavra do Senhor? venha agora.

¹⁶ نشّْعمَّارْصْ وَارْ حْصَارغْ إِخفْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ إِڒِيغْ ذ أَمكْسَاوْ أَوَارْنِي أَشْ، وَارْ مژْرِيغْ غَارْ وَاسّْ ن أَرْژِييّثْ. شكْ ثسّْنذْ ث: مِينْ إِ ذ أَيِي د-يُوسِينْ خْ إِينْشِيشنْ إِنُو، إِفّغْ-د زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّشْ.

¹⁶ Quanto a mim, não instei contigo para enviares sobre eles o mal, nem tampouco desejei o dia calamitoso; tu o sabes; o que saiu dos meus lábios estava diante de tua face.

¹⁷ وَارْ ذ أَيِي سْنخْڒِيعْ شَا، شكْ ذ أَذُورِّي إِنُو ذڭْ وَاسّْ ن ڒْغَارْ.

¹⁷ Não me sejas por espanto; meu refúgio és tu no dia da calamidade.

¹⁸ أجّْ إِنِّي ذ أَيِي إِضَافَّارنْ أَذْ نْفضْحنْ، مَاشَا وَارْ ذ أَيِي تّجِّي أَذْ نْفضْحغْ، أجّْ إِ-ثنْ أَذْ نْخڒْعنْ، مَاشَا وَارْ ذ أَيِي تّجِّي أَذْ نْخڒْعغْ. سِيوضْ-د خَاسنْ أَسّْ ن ڒْغَارْ ؤُشَا أَرْژْ إِ-ثنْ س إِشْثْ ن ثَارژِّيثْ س وضْفَاسْ.“

¹⁸ Envergonhem-se os que me perseguem, mas não me envergonhe eu; assombrem-se eles, mas não me assombre eu; traze sobre eles o dia da calamidade, e destrói-os com dobrada destruição.

¹⁹ ”أَمُّو إِ غَارِي د-إِسِّيوڒْ سِيذِي: ’ؤُيُورْ ؤُشَا بدّْ ذِي ثوَّارْثْ ن إِحنْجِيرنْ ن ڒْڭنْسْ، ثَاوُّورْثْ إِ زِي تَّاذْفنْ إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا ؤُ إِ زِي د-تّفّْغنْ نِيثْنُو، ؤُ أڭّْ أَمُّو ؤُڒَا ذِي مَارَّا ثِيوُّورَا ن ثنْذِينْثْ ؤُرْشَالِيمْ

¹⁹ Assim me disse o Senhor: Vai, e põe-te na porta de Benjamim, pela qual entram os reis de Judá, e pela qual saem, como também em todas as portas de Jerusalém.

²⁰ ؤُشَا إِنِي أَسنْ: سْڒمْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، كنِّيوْ إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا ذ مَارَّا يَاهُوذَا ذ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ إِنِّي إِتَّاذْفنْ زِي ثوُّورَا-يَا.‘

²⁰ E dize-lhes: Ouvi a palavra do Senhor, vós, reis de Judá e todo o Judá, e todos os moradores de Jerusalém, que entrais por estas portas;

²¹ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’حْضَامْ خْ إِخفْ نْومْ أَذْ ثَارْبُومْ ڒحْمڒْ ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ ؤُ أَذْ ث ثسِّيذْفمْ زِي ثوُّورَا ن ؤُرْشَالِيمْ!

²¹ assim diz o Senhor: Guardai-vos a vós mesmos, e não tragais cargas no dia de sábado, nem as introduzais pelas portas de Jerusalém;

²² ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ وَارْ ثسُّوفُّوغمْ شَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒحْمڒْ زِي ثُوذْرِينْ نْومْ ؤُ وَارْ ثتّڭّمْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ. كنِّيوْ أَذْ ثسّْقدّْسمْ أَسّْ ن سّبْثْ أَمْ مَامّشْ وصِّيغْ بَابَاثْومْ.‘

²² nem tireis cargas de vossas casas no dia de sábado, nem façais trabalho algum; antes santificai o dia de sábado, como eu ordenei a vossos pais.

²³ مَاشَا نِيثْنِي وَارْ سْڒِينْ شَا ؤُ وَارْ ذ أَيِي وْشِينْ أَمزُّوغْ نْسنْ، نِيثْنِي مَاشَاغنَّانْ أَيِي، مَاحنْذْ وَارْ سْڒِينْ ؤُ وَارْ كْسِينْ أَودّبْ.“

²³ Mas eles não escutaram, nem inclinaram os seus ouvidos; antes endureceram a sua cerviz, para não ouvirem, e para não receberem instrução.

²⁴ ”مَاڒَا ثسْڒِيمْ-د غَارِي مْلِيحْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَذْ يِيڒِي ڒَامِي وَارْ ثسِّيذْفمْ ڒحْمڒْ زِي ثوُّورَا ن ثنْذِينْثْ-أَ ؤُ ڒَامِي إِ غَا ثسّْقدّْسمْ أَسّْ ن سّبْثْ، وَارْ ذَايسْ ثتّڭّمْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ،

²⁴ Mas se vós diligentemente me ouvirdes, diz o Senhor, não introduzindo cargas pelas portas desta cidade no dia de sábado, e santificardes o dia de sábado, não fazendo nele trabalho algum,

²⁵ خنِّي أَذْ أَذْفنْ إِجدْجِيذنْ ذ ڒْحُوكَّامْ نِّي إِقِّيمنْ خْ ڒْعَارْشْ ن ذَاوُوذْ زِي ثوُّورَا ن ثنْذِينْثْ-أَ، أَمْ ندّْهنْ إِكَارُّوثنْ ذ إِيْسَانْ، نِيثْنِي ذ ڒْحُوكَّامْ نْسنْ، إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا ذ إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ. خنِّي ثَانْذِينْثْ-أَ أَذْ ذَايسْ قِّيمنْ زدّْغنْ إِمزْذَاغْ نّسْ إِ ڒبْذَا.

²⁵ então entrarão pelas portas desta cidade reis e príncipes, que se assentem sobre o trono de Davi, andando em carros e montados em cavalos, eles e seus príncipes, os homens de Judá, e os moradores de Jerusalém; e esta cidade será para sempre habitada.

²⁶ نِيثْنِي أَذْ د-أَسنْ زِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا ؤُ زِي جّْوَايهْ إِ د-إِنّْضنْ إِ ؤُرْشَالِيمْ، ؤُ زِي ثمُّورْثْ ن بِينْيَامِينْ، ؤُ زِي ثمُّورْثْ إِوَاطَانْ، زِي ثمُّورْثْ ن إِذُورَارْ ؤُ زِي لْجَانُوبْ، نِيثْنِي أَذْ أَوْينْ ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ذ صّذْقثْ ن ثْغَارْصْثْ ذ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ذ جَّاوِي ؤُشَا أَذْ أَوْينْ ثَاوْهِيبْثْ ن ؤُقَاذِي ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

²⁶ E virão das cidades de Judá, e dos arredores de Jerusalém, e da terra de Benjamim, e da planície, e da região montanhosa, e do e sul, trazendo à casa do Senhor holocaustos, e sacrifícios, e ofertas de cereais, e incenso, trazendo também sacrifícios de ação de graças.

²⁷ مَاشَا مَاڒَا كنِّيوْ وَارْ غَارِي ثتّسْڒِيمْ حِيمَا أَذْ ثسّْقدّْسمْ أَسّْ ن سّبْثْ ؤُ حِيمَا أَذْ ثَاذْفمْ زِي ثوُّورَا ن ؤُرْشَالِيمْ س إِجّْ ن ڒحْمڒْ ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ، خنِّي نشّْ أَذْ سَّارْغغْ إِشْثْ ن ثْمسِّي ذِي ثوُّورَا نّسْ نِّي إِ غَا إِشّنْ ڒقْصُورْ ن ؤُرْشَالِيمْ ؤُ وَارْ ڭُّورْعمَّارْصْ أَذْ ثخْسِي.“

²⁷ Mas, se não me ouvirdes, para santificardes o dia de sábado, e para não trazerdes carga alguma, quando entrardes pelas portas de Jerusalém no dia de sábado, então acenderei fogo nas suas portas, o qual consumirá os palácios de Jerusalém, e não se apagará.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jeremias 17 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →