João 8
rifa (RIFA) vs VC
1 ...
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 ذِي صّْبحْ يُوسَا-د عَاوذْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، ؤُسِينْ-د غَارسْ إِوْذَانْ مَارَّا. خنِّي أَمْ إِقِّيمْ، إِبْذَا إِسّڒْمَاذْ إِ-ثنْ.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ إِوْينْ أَسْ-د إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، ثتّْوَاطّفْ ثتّڭّْ زِّينَا. سّْبدّنْ ت ذِي ڒْوسْطْ،
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، ثَامْغَارْثْ-أَ ثتّْوَاطّفْ س بْطَايْطَايْ، ثتّڭّْ زِّينَا.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 إِوصَّا مُوسَا ذِي شَّارِيعَا أَذْ نَارْجمْ ثِيمْغَارِينْ أَمْ ثَانِيثَا. مِينْ غَا ثِينِيذْ شكْ؟“
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 نَّانْ أَسْ أَيَا حِيمَا أَذْ ث جَارّْبنْ، حِيمَا أَذْ غَارْسنْ ثِيڒِي مِينْزِي خَاسْ إِ غَا شثْشَانْ. مَاشَا يَاسُوع يُوضَارْ سْوَادَّايْ، يُورَا س ؤُضَاضْ نّسْ ذِي ثمُّورْثْ.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 ڒَامِي قِّيمنْ أَمُّو ث تّسّقْسَانْ، إِبدّْ، إِنَّا أَسنْ: ”وِي زَّايْومْ إِدْجَانْ بْڒَا دّْنُوبْ، أَذْ خَاسْ إِنْضَارْ أَژْرُو أَمزْوَارُو.“
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 خنِّي يُوضَارْ عَاوذْ سْوَادَّايْ ؤُشَا يُورَا ذِي ثمُّورْثْ.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 ڒَامِي سْڒِينْ مَانْ أَيَا، فّْغنْ إِجّنْ أَوَارْنِي ونّغْنِي، إِمقّْرَاننْ ذ أَمزْوَارُو. ثَامْغَارْثْ نِّي إِبدّنْ ذِي ڒْوسْطْ جِّينْ ت وحّْذسْ.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 ڒخْذنِّي يَاسُوع إِكَّارْ، إِنَّا إِ ثمْغَارْثْ: ”مَانِي دْجَانْ نِيثْنِي؟ مَا وَارْ شمْ إِحَاكمْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ؟“
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 نتَّاثْ ثنَّا: ”ؤُڒَا ذ إِجّْ، أَ سِيذِي!“ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”ؤُڒَا ذ نشّْ وَارْ شمْ تّْحَاكَامغْ شَا. رُوحْ، وَارْ تّْعَاوَاذْ أَذْ ثڭّذْ دّْنُوبْ زِي سَّا ثْسَاونْثْ!“
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 إِسِّيوڒْ يَاسُوع عَاوذْ أَكِيذْسنْ، إِنَّا: ”نشّْ ذ ثَافَاوْثْ ن دُّونشْثْ. ونِّي ذ أَيِي غَا إِضْفَارنْ، وَارْ إِڭُّورْعمَّارْصْ ذِي ثَادْجسْثْ، مَاشَا أَذْ يَافْ ثْفَاوْثْ ن ثُوذَارْثْ.“
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 نَّانْ أَسْ إِفَارِيسِييّنْ: ”شكْ ثْشهّْذذْ خْ يِيخفْ نّشْ، شّْهَاذثْ نّشْ وَارْ ثدْجِي شَا ذ ثِيذتّْ.“
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”عَاذْ مَاڒَا نشّْ شهّْذغْ خْ يِيخفْ إِنُو، شّْهَاذثْ إِنُو أَقَا ذ ثِيذتّْ، مِينْزِي نشّْ سّْنغْ مَانِيسْ د-ؤُسِيغْ ؤُ مَانِي غَا رَاحغْ، مَاشَا كنِّيوْ وَارْ ثسِّينمْ شَا مَانِيسْ د-ؤُسِيغْ ؤُڒَا مَانِي غَا رَاحغْ.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 كنِّيوْ ثتّْحَاكَاممْ عْلَاحْسَابْ دَّاثْ، نشّْ وَارْ تّْحَاكَامغْ ؤُڒَا خْ إِجّنْ.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 ؤُ نشّْ، مَاڒَا حَاكْمغْ، أَذْ يِيڒِي ڒحْكَامْ إِنُو ذ ثِيذتّْ، مِينْزِي نشّْ وَارْ دْجِيغْ بُو وحّْذِي، مَاشَا نشّْ ذ بَابَا ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 ثُورَا عَاوذْ ذِي شَّارِيعَا نْومْ، بلِّي شّْهَاذثْ ن ثْنَاينْ ن إِوْذَانْ ذ ثِيذتّْ.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 نشّْ ذ ونِّي إِشهّْذنْ خْ يِيخفْ إِنُو، ؤُشَا ؤُڒَا ذ بَابَا ونِّي ذ أَيِي-د إِسّكّنْ، إِشْهذْ خَافِي.“
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 نِيثْنِي نَّانْ أَسْ: ”مَانِي إِدْجَا بَابَاشْ؟“ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”كنِّيوْ وَارْ ذ أَيِي ثسِّينمْ شَا ؤُ وَارْ ثسِّينمْ بَابَا. معْلِيكْ كنِّيوْ ذ أَيِي ثسّْنمْ، أَذْ ثِيڒِي ثسّْنمْ ؤُڒَا ذ بَابَا.“
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 إِنَّا أَوَاڒنْ-أَ ذِي مَانِي ثُوغَا ڒخْزنْ ن صّذْقثْ، أَمْ ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ. وَارْ ث إِطِّيفْ ؤُڒَا ذ إِجّْ، مِينْزِي ثَاسَاعّثْ نّسْ ثُوغَا عَاذْ وَارْ د-ثِيوِيضْ.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 يَاسُوع إِنَّا أَسنْ عَاوذْ: ”نشّْ أَذْ رَاحغْ، كنِّيوْ أَذْ خَافِي ثَارْزُومْ، أَذْ ثمّْثمْ ذِي دّْنُوبْ نْومْ. مَانِي غَا رَاحغْ نشّْ، وَارْ ثْزمَّارمْ كنِّيوْ أَذْ د-ثَاسمْ.“
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 ؤُذَاينْ نَّانْ: ”مَا أَذْ إِنغْ إِخفْ نّسْ ڒخُّو، مِينْزِي نتَّا إِنَّا: ’مَانِي غَا رَاحغْ نشّْ، وَارْ ثْزمَّارمْ كنِّيوْ أَذْ د-ثَاسمْ‘؟“
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”كنِّيوْ زِي سْوَادَّايْ، نشّْ زِي سنّجْ، كنِّيوْ زِي دُّونشْثْ-أَ، مَاشَا نشّْ وَارْ دْجِيغْ شَا زِي دُّونشْثْ-أَ.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 نشّْ نِّيغْ أَومْ، أَذْ ثمّْثمْ ذِي دّْنُوبْ نْومْ، مَاغَارْ مَاڒَا وَارْ ثُومِينمْ شَا أَقَا ذ نشّْ، أَذْ ثمّْثمْ ذِي دّْنُوبْ نْومْ.“
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 ؤُذَاينْ نَّانْ: ”مِينْ ثعْنِيذْ شكْ؟“ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”وَاخَّا نشّْ بْذِيغْ أَذْ كِيذْومْ سِّيوْڒغْ -
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 ؤُشَا نشّْ غَارِي أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ إِ خفْ زمَّارغْ أَذْ خَاومْ سِّيوْڒغْ ؤُشَا أَذْ خَاومْ حكْمغْ - إِتّْخصَّا عَاذْ أَذْ ثسّْنمْ، أَقَا ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ أَقَا-ث ذ ثِيذتّْ، ؤُشَا مِينْ زَّايسْ سْڒِيغْ، أَذْ ث إِنِيغْ إِ دُّونشْثْ.“
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 نِيثْنِي وَارْ فْهِيمنْ شَا، بلِّي ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ خْ بَابَاسْ.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 يَاسُوع إِنَّا أَسنْ عَاوذْ: ”خْمِي غَا ثسّْڭعّْذمْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، أَذْ ثْفهْممْ بلِّي أَقَا ذ نشّْ، ؤُ بلِّي وَارْ تّڭّغْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ زڭْ إِخفْ إِنُو، مَاشَا سَّاوَاڒغْ أَمْ مَامّشْ ذ أَيِي إِسّڒْمذْ بَابَا.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ أَقَا-ث أَكِيذِي. بَابَا وَارْ ذ أَيِي إِجِّي شَا وحّْذِي، مِينْزِي تّڭّغْ ڒبْذَا مِينْ ث يَارْضَانْ.“
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 ؤُمِي ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ خْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ، ؤُمْننْ ذَايسْ أَطَّاسْ.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 خنِّي إِنَّا يَاسُوع إِ وُوذَاينْ نِّي ذَايسْ يُومْننْ: ”مَاڒَا ثقِّيممْ ثطّْفمْ ذڭْ وَاوَاڒْ إِنُو، أَذْ ثِيڒِيمْ س ثِيذتّْ ذ إِمحْضَارنْ إِنُو،
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 ؤُشَا أَذْ ثسّْنمْ ثِيذتّْ ؤُشَا ثِيذتّْ أَذْ كنِّيوْ ثْحَارّْ.“
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 نَّانْ أَسْ: ”نشِّينْ ذ زَّارِيعثْ ن إِبْرَاهِيمْ،عمَّارْصْ وَارْ نعْبِيذْ حذْ س ثسْمُوغِي. مَامّشْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثِينِيذْ: ’كنِّيوْ أَذْ ثتّْوَاحَارّمْ‘؟“
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 يَاسُوع يَارَّا-د خَاسنْ: ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، مَارَّا ونِّي إِتّڭّنْ دّْنُوبْ نتَّا ذ أَمْسخَّارْ ن دّْنُوبْ.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 أَمْسخَّارْ وَارْ إِتّْغِيمِي شَا ذِي ثَادَّارْثْ ڒبْذَا، مَاشَا مِّيسْ أَذْ ذِينْ إِقِّيمْ إِ ڒبْذَا.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 خْمِي كنِّيوْ إِ غَا إِحَارّْ مِّيسْ، أَذْ ثِيڒِيمْ س ثِيذتّْ ذ إِحُورِّييّنْ.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 نشّْ سّْنغْ، أَقَا كنِّيوْ ذ ثَارْوَا ن إِبْرَاهِيمْ، مَاشَا كنِّيوْ ثَارزُّومْ أَذْ أَيِي ثنْغمْ، مِينْزِي أَوَاڒْ إِنُو وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ ث ثْفهْممْ.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 نشّْ سَّاوَاڒغْ س مِينْ ژْرِيغْ زِي بَابَا. ؤُڒَا ذ كنِّيوْ ثتّڭّمْ زِي مِينْ ثژْرِيمْ زِي بَابَاثْومْ.“
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 أَرِّينْ-د، نَّانْ أَسْ: ”بَابَاثْنغْ ذ إِبْرَاهِيمْ.“ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَاعْلِيكْ كنِّيوْ ثدْجِيمْ ذ ثَارْوَا ن إِبْرَاهِيمْ، أَذْ يِيڒِي أَقَا ثتّڭّمْ ڒخْذَايمْ ن إِبْرَاهِيمْ.
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 مَاشَا ڒخُّو ثَارزُّومْ أَذْ أَيِي ثنْغمْ، نشّْ ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ إِ ثُوغَا أَكِيذْومْ إِسَّاوَاڒنْ س ثِيذتّْ إِ سْڒِيغْ زِي أَربِّي. مَانْ أَيَا وَارْ ث إِڭِّي شَا إِبْرَاهِيمْ.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 كنِّيوْ ثتّڭّمْ ڒخْذَايمْ ن بَابَاثْومْ.“ نِيثْنِي نَّانْ أَسْ: ”نشِّينْ وَارْ د-نخْڒِيقْ شَا زِي فَارْقْ-شّْغڒْ، أَقَا غَارْنغْ إِجّنْ ونِّي ذ بَابَاثْنغْ، أَقَا-ث ذ أَربِّي.“
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَاعْلِيكْ أَربِّي ذ بَابَاثْومْ، إِڒِي أَقَا ثخْسمْ أَيِي، مِينْزِي نشّْ فّْغغْ-د زِي أَربِّي. نشّْ وَارْ د-ؤُسِيغْ شَا زڭْ إِخفْ إِنُو، مَاشَا نتَّا إِسّكّْ أَيِي-د.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 مَايمِّي وَارْ ثفْهِيممْ إِ وَاوَاڒنْ إِنُو؟ مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثسْڒمْ إِ وَاوَاڒْأنْ إِنُو!
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 أَقَا كنِّيوْ ثفّْغمْ زِي بَابَاثْومْ، إِبْڒِيسْ، ؤُشَا ثخْسمْ أَذْ ثڭّمْ إِمژْرَانْ ن بَابَاثْومْ. نتَّا ثُوغَا إِنقّْ إِوْذَانْ زڭْ ؤُمزْوَارُو ؤُ وَارْ إِبدّْ ذِي ثِيذتّْ، مِينْزِي وَارْ ذَايسْ بُو ثِيذتّْ. مڒْمِي مَا إِسَّاوَاڒْ س ؤُخَارِّيقْ، إِسَّاوَاڒْ س مِينْ ذَايسْ، مِينْزِي نتَّا ذ بُو-إِخَارِّيقنْ ؤُڒَا ذ بَابَاسْ ن ؤُخَارِّيقْ.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 مَاشَا ؤُمِي نشّْ قَّارغْ أَومْ ثِيذتّْ، كنِّيوْ وَارْ ذَايِي ثتِّيمْنمْ شَا.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 وِي زَّايْومْ أَذْ أَيِي إِسّقْنعْ خْ دّْنُوبْ؟ ؤُمِي قَّارغْ ثِيذتّْ، مَايمِّي وَارْ ذَايِي ثتِّيمْنمْ شَا؟
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 ونِّي إِدْجَانْ زِي أَربِّي، إِتّسْڒَا إِ وَاوَاڒنْ ن أَربِّي. مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ثدْجِيمْ شَا زِي أَربِّي، س ؤُينِّي كنِّيوْ وَارْ ثتّسْڒِيمْ شَا.“
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 ؤُذَاينْ أَرِّينْ-د، نَّانْ أَسْ: ”مَا وَارْ إِدْجِي نِيشَانْ ؤُمِي ننَّا، أَقَا شكْ زِي سَامَارْيَا ؤُ ذَايكْ إِجّْ ن شِّيطَانْ؟“
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا: ”نشّْ وَارْ ذَايِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن شِّيطَانْ، مَاشَا نشّْ تّْوقَّارغْ بَابَا، ؤُشَا كنِّيوْ ثسّحْقَارَامْ أَيِي.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 نشّْ وَارْ أَرزُّوغْ شَا أَعُودْجِي إِنُو. أَقَا ذِينْ إِجّنْ إِ خَاسْ يَارزُّونْ ذ ونِّي إِ غَا إِحكْمنْ.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَاڒَا شَا ن يِيجّنْ إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ إِنُو،عمَّارْصْ وَارْ إِتّْوِيڒِي ڒْموْثْ إِ ڒبْذَا.“
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 نَّانْ أَسْ وُوذَاينْ: ”ڒخُّو نسّنْ بلِّي ذَايكْ إِجّْ ن شِّيطَانْ. أَقَا إِبْرَاهِيمْ ذ إِنَابِييّنْ مُّوثنْ. شكْ ثقَّارذْ: ’مَاڒَا شَا ن يِيجّنْ إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ إِنُو،عمَّارْصْ أَذْ إِقَّاسْ ڒْموْثْ إِ ڒبْذَا!‘
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 مَا شكْ ثمْغَارذْ خْ جذِّيثْنغْ إِبْرَاهِيمْ ونِّي إِمُّوثنْ، ؤُڒَا خْ إِنَابِييّنْ نِّي إِمُّوثنْ؟ مِينْ ثْحسْبذْ إِخفْ نّشْ؟“
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَاڒَا نشّْ سّْعُودْجِيغْ إِخفْ إِنُو، أَعُودْجِي إِنُو وَارْ إِدْجِي ذ وَالُو. بَابَا، أَقَا إِسّْعُودْجْ أَيِي، ونِّي خفْ ثقَّارمْ: ’نتَّا ذ أَربِّي نّغْ!‘
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 كنِّيوْ وَارْ ث ثسِّينمْ، مَاشَا نشّْ أَقَا سّْنغْ ث. مَاڒَا نِّيغْ: ’وَارْ ث سِّينغْ!‘، أَذْ إِڒِيغْ نشّْ ذ بُو-إِخَارِّيقنْ أَمْ كنِّيوْ. مَاشَا نشّْ سّْنغْ ث ؤُ تّطّْفغْ ذڭْ وَاوَاڒْ نّسْ.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 جذِّيثْومْ إِبْرَاهِيمْ ثُوغَا إِتّْرَاجَا س ڒفْرَاحثْ حِيمَا أَذْ إِژَارْ أَسّْ إِنُو، ؤُشَا إِژْرَا إِ-ث، إِفَارْحْ.“
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 نَّانْ أَسْ وُوذَاينْ: ”عَاذْ وَارْ غَاركْ بُو خمْسِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، مَامّشْ ثڭِّيذْ ثژْرِيذْ إِبْرَاهِيمْ؟“
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، قْبڒْ مَا ثُوغَا إِبْرَاهِيمْ، ثُوغَا نشّْ دْجِيغْ.“
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 خنِّي كْسِينْ إِژْرَا حِيمَا أَذْ ث أَرجْمنْ. مَاشَا يَاسُوع إِسّْنُوفَّارْ إِخفْ نّسْ ؤُشَا إِفّغْ زِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ أَمْ إِشُوقْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ، ؤُشَا أَمُّو إِ إِرُوحْ.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.