João 6

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِرُوحْ يَاسُوع غَارْ ؤُجمَّاضْ ن ڒبْحَارْ ن لْجَالِيلْ، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ عَاوذْ ڒبْحَارْ ن ثِيبِيرِييَاسْ.

¹ Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.

² إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ، مِينْزِي ژْرِينْ ڒعْڒَامَاثْ إِ إِڭَّا إِ إِمهْڒَاشْ.

² Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.

³ ڒخْذنِّي إِڭعّذْ يَاسُوع غَارْ وذْرَارْ ؤُشَا إِقِّيمْ ذِينِّي أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.

³ Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.

⁴ إِقَارّبْ-د ڒْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ن وُوذَاينْ.

⁴ Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.

⁵ ڒخْذنِّي إِسّْڭعّذْ يَاسُوع ثِيطَّاوِينْ نّسْ ؤُشَا، ؤُمِي إِژْرَا إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ يُوسَا-د غَارسْ، إِنَّا إِ فِيلِيبُّوسْ: ”مَانِيسْ إِ غَا نْسغْ أَغْرُومْ، حِيمَا أَذْ شّنْ إِنَا؟“

⁵ Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:

⁶ إِنَّا أَمُّو حِيمَا أَذْ ث إِجَارّبْ، مِينْزِي نتَّا إِسّنْ مِينْ غَا يڭّْ.

⁶ Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.

⁷ يَارَّا-د خَاسْ فِيلِيبُّوسْ: ”أَغْرُومْ س مِيثَاينْ ذِينَارْ وَارْ ثنْ إِتّْقذِّي، عَاذْ مَاڒَا كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ أَذْ إِكْسِي مْغِيرْ ذْرُوسْ وَاهَا.“

⁷ Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.

⁸ إِجّنْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نتَّا ذ أَنْذْرَاوُوسْ، ؤُمَاسْ ن شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ، إِنَّا أَسْ:

⁸ Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:

⁹ ”أَقَا ذَا إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ غَارسْ خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ن إِمنْذِي ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ، مَاشَا مَانْ أَيَا وَارْ إِتّْقذِّي إِ مَارَّا إِنَا!“

⁹ — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?

¹⁰ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”سْغِيممْ إِوْذَانْ.“ ثُوغَا ذِينْ أَطَّاسْ ن أَرْبِيعْ ذڭْ ومْشَانْ نِّي. س ؤُينِّي قِّيمنْ يرْيَازنْ، أَقَا أَثنْ ذِي خمْسَا-أَڒَافْ إِذْسنْ.

¹⁰ Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.

¹¹ يَاسُوع إِكْسِي ثِيشْنِيفِينْ، ؤُ أَوَارْنِي ڒَامِي إِبَاركْ إِ ثنْثْ، إِبْضَا إِ-ثنْثْ خْ يِينِّي ذِينْ إِقِّيمنْ. إِبْضَا نتَّا أَمنِّي عَاوذْ إِسڒْمَانْ، عْلَاحْسَابْ أَنشْثْ إِخْسنْ أَذْ شّنْ.

¹¹ Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.

¹² ڒَامِي جِّيوْننْ، إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”يْرُوممْ إِڒقّْوَازْ إِشطّنْ، حِيمَا ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ وَارْ ثتّْضيِّيعْ!“

¹² E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:

¹³ يْرُونْ ثنْ ؤُشَاعمَّارنْ ثنْعَاشْ ن ثْسُودْجَاثِينْ س إِڒقّْوَازْ نِّي إِشطّنْ غَارْ يِينِّي إِشِّينْ زِي خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ن إِمنْذِي.

¹³ Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.

¹⁴ ڒَامِي ژْرِينْ إِوْذَانْ ڒعْڒَامثْ إِ إِڭَّا يَاسُوع، نَّانْ: ”وَا ذ ثِيذتّْ ذ أَنَابِي إِ إِڭُّورنْ أَذْ د-يَاسْ غَارْ دُّونشْثْ.“

¹⁴ Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.

¹⁵ ؤُمِي إِسّنْ يَاسُوع، بلِّي أَذْ د-أَسنْ نِيثْنِي، أَذْ ث طّْفنْ حِيمَا أَذْ ث ڭّنْ ذ أَجدْجِيذْ، خنِّي إِنّجْرَا غَارْ وذْرَارْ، حَاشَا نتَّا وحّْذسْ.

¹⁵ Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.

¹⁶ ڒَامِي د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ، هْوَانْ-د إِمحْضَارنْ نّسْ غَارْ ڒبْحَارْ،

¹⁶ Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.

¹⁷ ؤُ أَوَارْنِي ڒَامِي نْيِينْ ذِي ثْغَارَّابُوثْ، قضْعنْ ڒبْحَارْ غَارْ كَافَارْنَاحُومْ. ثْقَارّبْ-د ثَادْجسْثْ ؤُ يَاسُوع ثُوغَا عَاذْ وَارْ غَارْسنْ د-يُوسِي.

¹⁷ E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.

¹⁸ ڒبْحَارْ إِنّهْوڒْ خَاسنْ، مِينْزِي أَسمِّيضْ ثُوغَا إِتّْسُوضْ أَطَّاسْ.

¹⁸ E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.

¹⁹ أَڒَامِي ثُوغَا قدّْفنْ ڒْقدّْ ن عْڒَاحَاڒْ خمْسَا ؤُ-عِيشْرِينْ أَڒْ ثْڒَاثِينْ ’إِسْثَاذِييّنْ‘، عْڒَاحَاڒْ خمْسَا كِيلُومِيثْرْ، ژْرِينْ يَاسُوع إِڭُّورْ خْ ڒبْحَارْ، إِتّْقَارَّابْ-د غَارْ ثْغَارَّابُوثْ نْسنْ، ؤُشَا ڭّْوذنْ. ◼ 6:‏19 \+bd ’إِسْثَاذِييّنْ‘\+bd*

¹⁹ Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.

²⁰ مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا ذ نشّْ، وَارْ تّڭّْوذمْ شَا.“

²⁰ Mas Jesus lhes disse:

²¹ نِيثْنِي خْسنْ أَذْ ث سّْقبْڒنْ ذِي ثْغَارَّابُوثْ، ؤُشَا خنِّي ثِيوضْ-د ثْغَارَّابُوثْ ذغْيَا غَارْ ڒْبَارّْ إِ غَارْ إِدْجَا تّْرَاحنْ.

²¹ Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.

²² ثِيوشَّا نّسْ إِژْرَا ڒْغَاشِي نِّي إِبدّْ خْ ؤُجمَّاضْ ن ڒبْحَارْ، بلِّي وَارْ ذِينْ ثُوغِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْغَارَّابُوثْ نّغْنِيثْ مْغِيرْ إِشْثنْ، ثنِّي مَانِي ذَايسْ ؤُذْفنْ إِمحْضَارنْ نّسْ، ؤُ يَاسُوع وَارْ يُوذِيفْ شَا ذِي ثْغَارَّابُوثْ أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.

²² No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.

²³ مَاشَا ؤُسِينْثْ-إِ-د إِغَارُّوبَا نّغْنِي زِي ثِيبِيرِييَاسْ زَّاثْ إِ ومْشَانْ مَانِي شِّينْ أَغْرُومْ نِّي إِبَاركْ يَاسُوع.

²³ Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.

²⁴ ڒَامِي إِژْرَا ڒْغَاشِي بلِّي يَاسُوع وَارْ ذِينْ إِدْجِي عَاذْ ؤُڒَا ذ إِمحْضَارنْ نّسْ، نْيِينْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي ذڭْ إِغَارُّوبَا-يَا ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارْ كَافَارْنَاحُومْ، أَرزُّونْ خْ يَاسُوع.

²⁴ Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.

²⁵ ڒَامِي ث ؤُفِينْ خْ ؤُجمَّاضْ ن ڒبْحَارْ، نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، مڒْمِي د-ثُوسِيذْ ذَا؟“

²⁵ E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?

²⁶ يَاسُوع يَارَّا-د خَاسنْ، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: كنِّيوْ ثَارزُّومْ خَافِي، وَارْ إِدْجِي ؤُمِي ثژْرِيمْ ڒعْڒَامَاثْ، مَاشَا ؤُمِي ثشِّيمْ أَغْرُومْ ؤُشَا ثجِّيوْنمْ.

²⁶ Jesus respondeu:

²⁷ وَارْ تّْخذْممْ إِ مَاشَّا إِخسَّارنْ، مَاشَا إِ مَاشَّا إِتّْغِيمَانْ إِ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، ثنِّي ذ أَومْ إِ غَا إِوْشْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، مِينْزِي أَربِّي، بَابَاسْ، إِسَّارْسْ طَّابعْ نّسْ خَاسْ.“

²⁷ Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.

²⁸ نَّانْ أَسْ: ”مِينْ غَا نڭّْ، حِيمَا أَذْ نڭّْ ڒخْذَايمْ ن أَربِّي؟“

²⁸ Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?

²⁹ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”ثَا ذ ڒْخذْمثْ ن أَربِّي، أَقَا أَذْ ثَامْنمْ ذڭْ ونِّي د-إِسّكّْ نتَّا.“

²⁹ Jesus respondeu:

³⁰ خَاسْ ؤُشَا نَّانْ أَسْ: ”مَانْ ڒعْڒَامثْ إِ غَا ثڭّذْ خنِّي حِيمَا أَذْ ث نْژَارْ ؤُشَا أَذْ زَّايكْ نَامنْ؟ مَانْ ڒْْخذْمثْ إِ غَا ثڭّذْ؟

³⁰ Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?

³¹ ڒجْذُوذْ نّغْ شِّينْ ’مَانَّا‘ ذِي ڒخْڒَا أَمْ مَامّشْ ثُورَا: ’نتَّا إِوْشَا أَسنْ-د أَغْرُومْ زڭْ ؤُجنَّا، حِيمَا أَذْ ث شّنْ‘.“

³¹ Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”

³² إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: وَارْ إِدْجِي ذ مُوسَا إِ ذ أَومْ إِوْشِينْ أَغْرُومْ زڭْ ؤُجنَّا، مَاشَا بَابَا إِتِّيشْ أَومْ أَغْرُومْ ن ثِيذتّْ زڭْ ؤُجنَّا.

³² Jesus lhes disse:

³³ مِينْزِي أَغْرُومْ ن أَربِّي ذ نتَّا ونِّي د-إِهْوَانْ زڭْ ؤُجنَّا ؤُشَا إِتِّيشْ ثُوذَارْثْ إِ دُّونشْثْ.“

³³ Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.

³⁴ نَّانْ أَسْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، أوْشْ أَنغْ-د ڒبْذَا أَغْرُومْ-أَ.“

³⁴ Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.

³⁵ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ ذ أَغْرُومْ إِدَّارنْ. ونِّي غَارِي د غَا يَاسنْ، وَارْ إِتّْڒِيژْعمَّارْصْ، ؤُ ونِّي ذَايِي إِ غَا يَامْننْ، وَارْ إِتّْفِيذِي عَاذْعمَّارْصْ.

³⁵ Jesus respondeu:

³⁶ مَاشَا نشّْ نِّيغْ أَومْ، وَاخَّا كنِّيوْ ثژْرِيمْ أَيِي، وَارْ ثُومِينمْ شَا.

³⁶ Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.

³⁷ كُوڒْ إِجّْ إِ ذ أَيِي غَا إِوْشْ بَابَا، أَذْ غَارِي د-يَاسْ ؤُ ونِّي غَارِي د غَا يَاسنْ، وَارْ ث سُّوفُّوغغْ شَا غَارْ بَارَّا.

³⁷ Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.

³⁸ مِينْزِي نشّْ هْوِيغْ-د زڭْ ؤُجنَّا، وَارْ إِدْجِي شَا حِيمَا أَذْ ڭّغْ مِينْ خْسغْ نشّْ، مَاشَا حِيمَا أَذْ ڭّغْ مِينْ إِخْسْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.

³⁸ Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.

³⁹ ذ مَانْ أَيَا مِينْ إِخْسْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ، أَقَا نشّْ وَارْ سّْودَّارغْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ زڭْ يِينِّي ذ أَيِي إِوْشَا، مَاشَا أَذْ ث-إِ-د-سّْنكَّارغْ ذڭْ وَاسّْ أَنڭَّارُو.

³⁹ E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.

⁴⁰ ذ مَانْ أَيَا مِينْ إِخْسْ بَابَا ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ، أَقَا كُوڒْ إِجّْ ونِّي إِ غَا إِژَارنْ مِّيسْ ؤُشَا أَذْ ذَايسْ يَامنْ، أَذْ غَارسْ ثِيڒِي ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، ؤُشَا نشّْ أَذْ ث-إِ-د-سّْنكَّارغْ ذڭْ وَاسّْ أَنڭَّارُو.“

⁴⁰ De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.

⁴¹ ؤُذَاينْ شثْشَانْ زَّايسْ، مِينْزِي إِنَّا: ”نشّْ ذ أَغْرُومْ إِ د-إِهْوَانْ زڭْ ؤُجنَّا.“

⁴¹ Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”

⁴² نَّانْ: ”مَا ذ وَانِيثَا وَارْ إِدْجِي بُو ذ يَاسُوع، مِّيسْ ن يُوسُوفْ؟ نشِّينْ نسّنْ بَابَاسْ ذ يمَّاسْ! مَامّشْ إِ غَا يِينِي ورْيَازْ-أَ: ’نشّْ هْوِيغْ-د زڭْ ؤُجنَّا؟‘ “

⁴² E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?

⁴³ يَاسُوع يَارَّا-د خَاسنْ، إِنَّا: ”وَارْ تّْشثْشَامْ شَا جَارْ أَومْ.

⁴³ Jesus respondeu:

⁴⁴ وَارْ إِزمَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ غَارِي د-يَاسْ، مْغِيرْ مَاڒَا إِجبْذْ إِ-ث-إِ-د بَابَا ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ ؤُشَا نشّْ أَذْ ث-إِ-د-سّْنكَّارغْ ذڭْ وَاسّْ أَنڭَّارُو.

⁴⁴ Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.

⁴⁵ أَقَا ثُورَا ذڭْ إِذْلِيسنْ ن إِنَابِييّنْ: ’نِيثْنِي مَارَّا أَذْ تّْوَاسّْڒمْذنْ زِي أَربِّي!‘ س ؤُينِّي كُوڒْ إِجّْ ونِّي ذ أَسْ إِسْڒِينْ زِي بَابَا ؤُ إِڒْمذْ إِ-ث زَّايسْ، أَذْ غَارِي د-يَاسْ.

⁴⁵ Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.

⁴⁶ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِژَارْ بَابَا، مْغِيرْ ونِّي إِدْجَانْ زِي أَربِّي، ذ نتَّا إِ إِتّْوَاڒِينْ بَابَا.

⁴⁶ Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.

⁴⁷ س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ونِّي ذَايِي إِتَّامْننْ، أَذْ غَارسْ ثِيڒِي ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.

⁴⁷ — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.

⁴⁸ نشّْ ذ أَغْرُومْ إِدَّارنْ.

⁴⁸ Eu sou o pão da vida.

⁴⁹ ڒجْذُوذْ نْومْ شِّينْ ’مَانَّا‘ ذِي ڒخْڒَا ؤُشَا مُّوثنْ،

⁴⁹ Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.

⁵⁰ مَاشَا مَانْ أَيَا ذ أَغْرُومْ إِ د-إِهْوَانْ زڭْ ؤُجنَّا، حِيمَا بْنَاذمْ أَذْ زَّايسْ يشّْ، وَارْ إِتّْمتِّي شَا:

⁵⁰ Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.

⁵¹ نشّْ ذ أَغْرُومْ إِدَّارنْ إِ د-إِهْوَانْ زڭْ ؤُجنَّا. مَاڒَا إِجّنْ إِشَّا زڭْ وغْرُومْ-أَ، أَذْ إِدَّارْ إِ ڒبْذَا. أَغْرُومْ نِّي إِ غَا وْشغْ نشّْ، نتَّا ذ أَرِّيمثْ إِنُو إِ غَا وْشغْ إِ ثُوذَارْثْ ن دُّونشْثْ.“

⁵¹ Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.

⁵² ؤُذَاينْ مّنْغنْ جَارْ أَسنْ، نَّانْ: ”مَامّشْ إِ غَا يڭّْ وَانِيثَا أَذْ أَنغْ إِوْشْ أَرِّيمثْ نّسْ حِيمَا أَذْ ت نشّْ؟“

⁵² Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?

⁵³ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَاڒَا وَارْ ثتّتّمْ أَرِّيمثْ ن مِّيسْ ن بْنَاذمْ ؤُ وَارْ ثسّسمْ إِذَامّنْ نّسْ، وَارْ غَارْومْ بُو ثُوذَارْثْ ذڭْ إِخفْ نْومْ.

⁵³ Jesus respondeu:

⁵⁴ ونِّي إِ غَا إِشّنْ أَرِّيمثْ إِنُو ؤُشَا أَذْ إِسُووْ إِذَامّنْ إِنُو، أَذْ غَارسْ ثِيڒِي ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ ؤُ نشّْ أَذْ ث-إِ-د-سّْنكَّارغْ ذڭْ وَاسّْ أَنڭَّارُو.

⁵⁴ Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.

⁵⁵ مِينْزِي أَرِّيمثْ إِنُو ذ مَاشَّا ذ ثِيذتّْ ؤُشَا إِذَامّنْ إِنُو ذ ثِيسِّيثْ ذ ثِيذتّْ.

⁵⁵ Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.

⁵⁶ ونِّي إِ غَا إِشّنْ أَرِّيمثْ إِنُو ؤُشَا أَذْ إِسُو إِذَامّنْ إِنُو، أَذْ ذَايِي إِقِّيمْ ؤُ نشّْ ذَايسْ.

⁵⁶ Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.

⁵⁷ أَمْ مَامّشْ ذ أَيِي د-إِسّكّْ بَابَا إِدَّارنْ ؤُشَا نشّْ دَّارغْ زِي بَابَا، أَمُّو عَاوذْ ونِّي زَّايِي إِ غَا إِشّنْ، أَذْ زَّايِي إِدَّارْ.

⁵⁷ Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.

⁵⁸ وَا ذ أَغْرُومْ إِ د-إِهْوَانْ زڭْ ؤُجنَّا. وَارْ إِدْجِي شَا أَمْ مَامّشْ شِّينْ ڒجْذُوذْ نْومْ ’مَانَّا‘ ؤُشَا مُّوثنْ، ونِّي إِ غَا إِشّنْ أَغْرُومْ-أَ، أَذْ إِدَّارْ إِ ڒبْذَا.“

⁵⁸ Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.

⁵⁹ إِنَّا مَانْ أَيَا ذِي ثمْزِيذَا، أَمْ ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ ذِي كَافَارْنَاحُومْ.

⁵⁹ Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.

⁶⁰ أَطَّاسْ ن إِمحْضَارنْ نّسْ، ؤُمِي سْڒِينْ مَانْ أَيَا، نَّانْ: ”أَوَاڒْ-أَ إِقْسحْ. وِي إِزمَّارنْ أَذْ أَسْ إِسڒْ؟“

⁶⁰ Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?

⁶¹ مَاشَا يَاسُوع إِسّنْ ذڭْ إِخفْ نّسْ، أَقَا إِمحْضَارنْ نّسْ شثْشَانْ خْ مَانْ أَيَا، ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ”مَا أَذْ ثنْقَارْضمْ ذِي مَانْ أَيَا؟

⁶¹ Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:

⁶² إِ مَامّشْ مَاڒَا ثژْرِيمْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ إِتّْڭعَّاذْ غَارْ مَانِي إِڒَا إِدْجَا قْبڒْ؟

⁶² Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?

⁶³ أَرُّوحْ ذ نتَّا إِسّدَّارنْ، أَرِّيمثْ وَارْ ثْنفّعْ إِ وَالُو. أَوَاڒنْ إِ ذ أَومْ نِّيغْ، أَقَا أَثنْ ذ أَرُّوحْ ذ ثُوذَارْثْ.

⁶³ O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.

⁶⁴ مَاشَا أَقَا ذِينْ شَا جَارْ أَومْ إِنِّي وَارْ يُومِيننْ.“ مِينْزِي يَاسُوع إِسّنْ زڭْ ؤُمزْوَارُو مَانْ ينْ إِدْجَانْ إِنِّي وَارْ يُومِيننْ ؤُ مَانْ ونْ ث إِ غَا إِغْذَارنْ.

⁶⁴ Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.

⁶⁵ إِنَّا أَسنْ: ”س ؤُينِّي نِّيغْ أَومْ: وَارْ إِزمَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ غَارِي د-يَاسْ، مْغِيرْ مَاڒَا ثمّوْشْ أَسْ زِي بَابَا.“

⁶⁵ E prosseguiu:

⁶⁶ زِي ڒْوقْثْ نِّي ذوْڒنْ أَطَّاسْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ غَارْ ضفَّارْ، وَارْ قِّيمنْ شَا ڭُّورنْ أَكِيذسْ.

⁶⁶ Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.

⁶⁷ إِنَّا يَاسُوع إِ ثنْعَاشْ: ”مَا ؤُڒَا ذ كنِّيوْ ثخْسمْ أَذْ ثُويُورمْ؟“

⁶⁷ Então Jesus perguntou aos doze:

⁶⁸ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”أَ سِيذِي، وِي غَارْ إِ غَا نْرَاحْ؟ شكْ غَاركْ أَوَاڒنْ ن ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ،

⁶⁸ Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,

⁶⁹ ؤُ نشِّينْ نُومنْ ؤُ نسّنْ أَقَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، مِّيسْ ن أَربِّي إِدَّارنْ.“

⁶⁹ e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.

⁷⁰ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ إِ كنِّيوْ د-إِخْضَارنْ ذ ثنْعَاشْ؟ ؤُشَا إِجّنْ زَّايْومْ ذ شِّيطَانْ.“

⁷⁰ Então Jesus lhes disse:

⁷¹ إِنَّا مَانْ أَيَا خْ يَاهُوذَا، مِّيسْ ن شِيمْعُونْ إِسْخَارِييُوطِي، مِينْزِي وَانِيثَا ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ث إِسلّمْ. نتَّا ذ إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ.

⁷¹ Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →