João 6

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِرُوحْ يَاسُوع غَارْ ؤُجمَّاضْ ن ڒبْحَارْ ن لْجَالِيلْ، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ عَاوذْ ڒبْحَارْ ن ثِيبِيرِييَاسْ.

¹ Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.

² إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ، مِينْزِي ژْرِينْ ڒعْڒَامَاثْ إِ إِڭَّا إِ إِمهْڒَاشْ.

² E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.

³ ڒخْذنِّي إِڭعّذْ يَاسُوع غَارْ وذْرَارْ ؤُشَا إِقِّيمْ ذِينِّي أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.

³ Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.

⁴ إِقَارّبْ-د ڒْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ن وُوذَاينْ.

⁴ Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.

⁵ ڒخْذنِّي إِسّْڭعّذْ يَاسُوع ثِيطَّاوِينْ نّسْ ؤُشَا، ؤُمِي إِژْرَا إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ يُوسَا-د غَارسْ، إِنَّا إِ فِيلِيبُّوسْ: ”مَانِيسْ إِ غَا نْسغْ أَغْرُومْ، حِيمَا أَذْ شّنْ إِنَا؟“

⁵ Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?

⁶ إِنَّا أَمُّو حِيمَا أَذْ ث إِجَارّبْ، مِينْزِي نتَّا إِسّنْ مِينْ غَا يڭّْ.

⁶ Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.

⁷ يَارَّا-د خَاسْ فِيلِيبُّوسْ: ”أَغْرُومْ س مِيثَاينْ ذِينَارْ وَارْ ثنْ إِتّْقذِّي، عَاذْ مَاڒَا كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ أَذْ إِكْسِي مْغِيرْ ذْرُوسْ وَاهَا.“

⁷ Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.

⁸ إِجّنْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نتَّا ذ أَنْذْرَاوُوسْ، ؤُمَاسْ ن شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ، إِنَّا أَسْ:

⁸ Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:

⁹ ”أَقَا ذَا إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ غَارسْ خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ن إِمنْذِي ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ، مَاشَا مَانْ أَيَا وَارْ إِتّْقذِّي إِ مَارَّا إِنَا!“

⁹ Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?

¹⁰ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”سْغِيممْ إِوْذَانْ.“ ثُوغَا ذِينْ أَطَّاسْ ن أَرْبِيعْ ذڭْ ومْشَانْ نِّي. س ؤُينِّي قِّيمنْ يرْيَازنْ، أَقَا أَثنْ ذِي خمْسَا-أَڒَافْ إِذْسنْ.

¹⁰ Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.

¹¹ يَاسُوع إِكْسِي ثِيشْنِيفِينْ، ؤُ أَوَارْنِي ڒَامِي إِبَاركْ إِ ثنْثْ، إِبْضَا إِ-ثنْثْ خْ يِينِّي ذِينْ إِقِّيمنْ. إِبْضَا نتَّا أَمنِّي عَاوذْ إِسڒْمَانْ، عْلَاحْسَابْ أَنشْثْ إِخْسنْ أَذْ شّنْ.

¹¹ Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.

¹² ڒَامِي جِّيوْننْ، إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”يْرُوممْ إِڒقّْوَازْ إِشطّنْ، حِيمَا ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ وَارْ ثتّْضيِّيعْ!“

¹² E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.

¹³ يْرُونْ ثنْ ؤُشَاعمَّارنْ ثنْعَاشْ ن ثْسُودْجَاثِينْ س إِڒقّْوَازْ نِّي إِشطّنْ غَارْ يِينِّي إِشِّينْ زِي خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ن إِمنْذِي.

¹³ Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.

¹⁴ ڒَامِي ژْرِينْ إِوْذَانْ ڒعْڒَامثْ إِ إِڭَّا يَاسُوع، نَّانْ: ”وَا ذ ثِيذتّْ ذ أَنَابِي إِ إِڭُّورنْ أَذْ د-يَاسْ غَارْ دُّونشْثْ.“

¹⁴ Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.

¹⁵ ؤُمِي إِسّنْ يَاسُوع، بلِّي أَذْ د-أَسنْ نِيثْنِي، أَذْ ث طّْفنْ حِيمَا أَذْ ث ڭّنْ ذ أَجدْجِيذْ، خنِّي إِنّجْرَا غَارْ وذْرَارْ، حَاشَا نتَّا وحّْذسْ.

¹⁵ Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.

¹⁶ ڒَامِي د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ، هْوَانْ-د إِمحْضَارنْ نّسْ غَارْ ڒبْحَارْ،

¹⁶ Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;

¹⁷ ؤُ أَوَارْنِي ڒَامِي نْيِينْ ذِي ثْغَارَّابُوثْ، قضْعنْ ڒبْحَارْ غَارْ كَافَارْنَاحُومْ. ثْقَارّبْ-د ثَادْجسْثْ ؤُ يَاسُوع ثُوغَا عَاذْ وَارْ غَارْسنْ د-يُوسِي.

¹⁷ e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;

¹⁸ ڒبْحَارْ إِنّهْوڒْ خَاسنْ، مِينْزِي أَسمِّيضْ ثُوغَا إِتّْسُوضْ أَطَّاسْ.

¹⁸ ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.

¹⁹ أَڒَامِي ثُوغَا قدّْفنْ ڒْقدّْ ن عْڒَاحَاڒْ خمْسَا ؤُ-عِيشْرِينْ أَڒْ ثْڒَاثِينْ ’إِسْثَاذِييّنْ‘، عْڒَاحَاڒْ خمْسَا كِيلُومِيثْرْ، ژْرِينْ يَاسُوع إِڭُّورْ خْ ڒبْحَارْ، إِتّْقَارَّابْ-د غَارْ ثْغَارَّابُوثْ نْسنْ، ؤُشَا ڭّْوذنْ. ◼ 6:‏19 \+bd ’إِسْثَاذِييّنْ‘\+bd*

¹⁹ Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.

²⁰ مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا ذ نشّْ، وَارْ تّڭّْوذمْ شَا.“

²⁰ Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.

²¹ نِيثْنِي خْسنْ أَذْ ث سّْقبْڒنْ ذِي ثْغَارَّابُوثْ، ؤُشَا خنِّي ثِيوضْ-د ثْغَارَّابُوثْ ذغْيَا غَارْ ڒْبَارّْ إِ غَارْ إِدْجَا تّْرَاحنْ.

²¹ Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.

²² ثِيوشَّا نّسْ إِژْرَا ڒْغَاشِي نِّي إِبدّْ خْ ؤُجمَّاضْ ن ڒبْحَارْ، بلِّي وَارْ ذِينْ ثُوغِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْغَارَّابُوثْ نّغْنِيثْ مْغِيرْ إِشْثنْ، ثنِّي مَانِي ذَايسْ ؤُذْفنْ إِمحْضَارنْ نّسْ، ؤُ يَاسُوع وَارْ يُوذِيفْ شَا ذِي ثْغَارَّابُوثْ أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.

²² No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós

²³ مَاشَا ؤُسِينْثْ-إِ-د إِغَارُّوبَا نّغْنِي زِي ثِيبِيرِييَاسْ زَّاثْ إِ ومْشَانْ مَانِي شِّينْ أَغْرُومْ نِّي إِبَاركْ يَاسُوع.

²³ {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};

²⁴ ڒَامِي إِژْرَا ڒْغَاشِي بلِّي يَاسُوع وَارْ ذِينْ إِدْجِي عَاذْ ؤُڒَا ذ إِمحْضَارنْ نّسْ، نْيِينْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي ذڭْ إِغَارُّوبَا-يَا ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارْ كَافَارْنَاحُومْ، أَرزُّونْ خْ يَاسُوع.

²⁴ quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.

²⁵ ڒَامِي ث ؤُفِينْ خْ ؤُجمَّاضْ ن ڒبْحَارْ، نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، مڒْمِي د-ثُوسِيذْ ذَا؟“

²⁵ E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?

²⁶ يَاسُوع يَارَّا-د خَاسنْ، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: كنِّيوْ ثَارزُّومْ خَافِي، وَارْ إِدْجِي ؤُمِي ثژْرِيمْ ڒعْڒَامَاثْ، مَاشَا ؤُمِي ثشِّيمْ أَغْرُومْ ؤُشَا ثجِّيوْنمْ.

²⁶ Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.

²⁷ وَارْ تّْخذْممْ إِ مَاشَّا إِخسَّارنْ، مَاشَا إِ مَاشَّا إِتّْغِيمَانْ إِ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، ثنِّي ذ أَومْ إِ غَا إِوْشْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، مِينْزِي أَربِّي، بَابَاسْ، إِسَّارْسْ طَّابعْ نّسْ خَاسْ.“

²⁷ Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.

²⁸ نَّانْ أَسْ: ”مِينْ غَا نڭّْ، حِيمَا أَذْ نڭّْ ڒخْذَايمْ ن أَربِّي؟“

²⁸ Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?

²⁹ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”ثَا ذ ڒْخذْمثْ ن أَربِّي، أَقَا أَذْ ثَامْنمْ ذڭْ ونِّي د-إِسّكّْ نتَّا.“

²⁹ Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.

³⁰ خَاسْ ؤُشَا نَّانْ أَسْ: ”مَانْ ڒعْڒَامثْ إِ غَا ثڭّذْ خنِّي حِيمَا أَذْ ث نْژَارْ ؤُشَا أَذْ زَّايكْ نَامنْ؟ مَانْ ڒْْخذْمثْ إِ غَا ثڭّذْ؟

³⁰ Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?

³¹ ڒجْذُوذْ نّغْ شِّينْ ’مَانَّا‘ ذِي ڒخْڒَا أَمْ مَامّشْ ثُورَا: ’نتَّا إِوْشَا أَسنْ-د أَغْرُومْ زڭْ ؤُجنَّا، حِيمَا أَذْ ث شّنْ‘.“

³¹ Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.

³² إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: وَارْ إِدْجِي ذ مُوسَا إِ ذ أَومْ إِوْشِينْ أَغْرُومْ زڭْ ؤُجنَّا، مَاشَا بَابَا إِتِّيشْ أَومْ أَغْرُومْ ن ثِيذتّْ زڭْ ؤُجنَّا.

³² Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.

³³ مِينْزِي أَغْرُومْ ن أَربِّي ذ نتَّا ونِّي د-إِهْوَانْ زڭْ ؤُجنَّا ؤُشَا إِتِّيشْ ثُوذَارْثْ إِ دُّونشْثْ.“

³³ Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.

³⁴ نَّانْ أَسْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، أوْشْ أَنغْ-د ڒبْذَا أَغْرُومْ-أَ.“

³⁴ Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.

³⁵ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ ذ أَغْرُومْ إِدَّارنْ. ونِّي غَارِي د غَا يَاسنْ، وَارْ إِتّْڒِيژْعمَّارْصْ، ؤُ ونِّي ذَايِي إِ غَا يَامْننْ، وَارْ إِتّْفِيذِي عَاذْعمَّارْصْ.

³⁵ Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.

³⁶ مَاشَا نشّْ نِّيغْ أَومْ، وَاخَّا كنِّيوْ ثژْرِيمْ أَيِي، وَارْ ثُومِينمْ شَا.

³⁶ Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.

³⁷ كُوڒْ إِجّْ إِ ذ أَيِي غَا إِوْشْ بَابَا، أَذْ غَارِي د-يَاسْ ؤُ ونِّي غَارِي د غَا يَاسنْ، وَارْ ث سُّوفُّوغغْ شَا غَارْ بَارَّا.

³⁷ Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.

³⁸ مِينْزِي نشّْ هْوِيغْ-د زڭْ ؤُجنَّا، وَارْ إِدْجِي شَا حِيمَا أَذْ ڭّغْ مِينْ خْسغْ نشّْ، مَاشَا حِيمَا أَذْ ڭّغْ مِينْ إِخْسْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.

³⁸ Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.

³⁹ ذ مَانْ أَيَا مِينْ إِخْسْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ، أَقَا نشّْ وَارْ سّْودَّارغْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ زڭْ يِينِّي ذ أَيِي إِوْشَا، مَاشَا أَذْ ث-إِ-د-سّْنكَّارغْ ذڭْ وَاسّْ أَنڭَّارُو.

³⁹ E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.

⁴⁰ ذ مَانْ أَيَا مِينْ إِخْسْ بَابَا ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ، أَقَا كُوڒْ إِجّْ ونِّي إِ غَا إِژَارنْ مِّيسْ ؤُشَا أَذْ ذَايسْ يَامنْ، أَذْ غَارسْ ثِيڒِي ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، ؤُشَا نشّْ أَذْ ث-إِ-د-سّْنكَّارغْ ذڭْ وَاسّْ أَنڭَّارُو.“

⁴⁰ Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.

⁴¹ ؤُذَاينْ شثْشَانْ زَّايسْ، مِينْزِي إِنَّا: ”نشّْ ذ أَغْرُومْ إِ د-إِهْوَانْ زڭْ ؤُجنَّا.“

⁴¹ Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;

⁴² نَّانْ: ”مَا ذ وَانِيثَا وَارْ إِدْجِي بُو ذ يَاسُوع، مِّيسْ ن يُوسُوفْ؟ نشِّينْ نسّنْ بَابَاسْ ذ يمَّاسْ! مَامّشْ إِ غَا يِينِي ورْيَازْ-أَ: ’نشّْ هْوِيغْ-د زڭْ ؤُجنَّا؟‘ “

⁴² e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?

⁴³ يَاسُوع يَارَّا-د خَاسنْ، إِنَّا: ”وَارْ تّْشثْشَامْ شَا جَارْ أَومْ.

⁴³ Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.

⁴⁴ وَارْ إِزمَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ غَارِي د-يَاسْ، مْغِيرْ مَاڒَا إِجبْذْ إِ-ث-إِ-د بَابَا ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ ؤُشَا نشّْ أَذْ ث-إِ-د-سّْنكَّارغْ ذڭْ وَاسّْ أَنڭَّارُو.

⁴⁴ Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.

⁴⁵ أَقَا ثُورَا ذڭْ إِذْلِيسنْ ن إِنَابِييّنْ: ’نِيثْنِي مَارَّا أَذْ تّْوَاسّْڒمْذنْ زِي أَربِّي!‘ س ؤُينِّي كُوڒْ إِجّْ ونِّي ذ أَسْ إِسْڒِينْ زِي بَابَا ؤُ إِڒْمذْ إِ-ث زَّايسْ، أَذْ غَارِي د-يَاسْ.

⁴⁵ Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.

⁴⁶ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِژَارْ بَابَا، مْغِيرْ ونِّي إِدْجَانْ زِي أَربِّي، ذ نتَّا إِ إِتّْوَاڒِينْ بَابَا.

⁴⁶ Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.

⁴⁷ س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ونِّي ذَايِي إِتَّامْننْ، أَذْ غَارسْ ثِيڒِي ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.

⁴⁷ Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.

⁴⁸ نشّْ ذ أَغْرُومْ إِدَّارنْ.

⁴⁸ Eu sou o pão da vida.

⁴⁹ ڒجْذُوذْ نْومْ شِّينْ ’مَانَّا‘ ذِي ڒخْڒَا ؤُشَا مُّوثنْ،

⁴⁹ Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.

⁵⁰ مَاشَا مَانْ أَيَا ذ أَغْرُومْ إِ د-إِهْوَانْ زڭْ ؤُجنَّا، حِيمَا بْنَاذمْ أَذْ زَّايسْ يشّْ، وَارْ إِتّْمتِّي شَا:

⁵⁰ Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.

⁵¹ نشّْ ذ أَغْرُومْ إِدَّارنْ إِ د-إِهْوَانْ زڭْ ؤُجنَّا. مَاڒَا إِجّنْ إِشَّا زڭْ وغْرُومْ-أَ، أَذْ إِدَّارْ إِ ڒبْذَا. أَغْرُومْ نِّي إِ غَا وْشغْ نشّْ، نتَّا ذ أَرِّيمثْ إِنُو إِ غَا وْشغْ إِ ثُوذَارْثْ ن دُّونشْثْ.“

⁵¹ Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.

⁵² ؤُذَاينْ مّنْغنْ جَارْ أَسنْ، نَّانْ: ”مَامّشْ إِ غَا يڭّْ وَانِيثَا أَذْ أَنغْ إِوْشْ أَرِّيمثْ نّسْ حِيمَا أَذْ ت نشّْ؟“

⁵² Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?

⁵³ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَاڒَا وَارْ ثتّتّمْ أَرِّيمثْ ن مِّيسْ ن بْنَاذمْ ؤُ وَارْ ثسّسمْ إِذَامّنْ نّسْ، وَارْ غَارْومْ بُو ثُوذَارْثْ ذڭْ إِخفْ نْومْ.

⁵³ Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.

⁵⁴ ونِّي إِ غَا إِشّنْ أَرِّيمثْ إِنُو ؤُشَا أَذْ إِسُووْ إِذَامّنْ إِنُو، أَذْ غَارسْ ثِيڒِي ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ ؤُ نشّْ أَذْ ث-إِ-د-سّْنكَّارغْ ذڭْ وَاسّْ أَنڭَّارُو.

⁵⁴ Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.

⁵⁵ مِينْزِي أَرِّيمثْ إِنُو ذ مَاشَّا ذ ثِيذتّْ ؤُشَا إِذَامّنْ إِنُو ذ ثِيسِّيثْ ذ ثِيذتّْ.

⁵⁵ Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.

⁵⁶ ونِّي إِ غَا إِشّنْ أَرِّيمثْ إِنُو ؤُشَا أَذْ إِسُو إِذَامّنْ إِنُو، أَذْ ذَايِي إِقِّيمْ ؤُ نشّْ ذَايسْ.

⁵⁶ Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.

⁵⁷ أَمْ مَامّشْ ذ أَيِي د-إِسّكّْ بَابَا إِدَّارنْ ؤُشَا نشّْ دَّارغْ زِي بَابَا، أَمُّو عَاوذْ ونِّي زَّايِي إِ غَا إِشّنْ، أَذْ زَّايِي إِدَّارْ.

⁵⁷ Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.

⁵⁸ وَا ذ أَغْرُومْ إِ د-إِهْوَانْ زڭْ ؤُجنَّا. وَارْ إِدْجِي شَا أَمْ مَامّشْ شِّينْ ڒجْذُوذْ نْومْ ’مَانَّا‘ ؤُشَا مُّوثنْ، ونِّي إِ غَا إِشّنْ أَغْرُومْ-أَ، أَذْ إِدَّارْ إِ ڒبْذَا.“

⁵⁸ Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.

⁵⁹ إِنَّا مَانْ أَيَا ذِي ثمْزِيذَا، أَمْ ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ ذِي كَافَارْنَاحُومْ.

⁵⁹ Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.

⁶⁰ أَطَّاسْ ن إِمحْضَارنْ نّسْ، ؤُمِي سْڒِينْ مَانْ أَيَا، نَّانْ: ”أَوَاڒْ-أَ إِقْسحْ. وِي إِزمَّارنْ أَذْ أَسْ إِسڒْ؟“

⁶⁰ Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?

⁶¹ مَاشَا يَاسُوع إِسّنْ ذڭْ إِخفْ نّسْ، أَقَا إِمحْضَارنْ نّسْ شثْشَانْ خْ مَانْ أَيَا، ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ”مَا أَذْ ثنْقَارْضمْ ذِي مَانْ أَيَا؟

⁶¹ Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?

⁶² إِ مَامّشْ مَاڒَا ثژْرِيمْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ إِتّْڭعَّاذْ غَارْ مَانِي إِڒَا إِدْجَا قْبڒْ؟

⁶² Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?

⁶³ أَرُّوحْ ذ نتَّا إِسّدَّارنْ، أَرِّيمثْ وَارْ ثْنفّعْ إِ وَالُو. أَوَاڒنْ إِ ذ أَومْ نِّيغْ، أَقَا أَثنْ ذ أَرُّوحْ ذ ثُوذَارْثْ.

⁶³ O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.

⁶⁴ مَاشَا أَقَا ذِينْ شَا جَارْ أَومْ إِنِّي وَارْ يُومِيننْ.“ مِينْزِي يَاسُوع إِسّنْ زڭْ ؤُمزْوَارُو مَانْ ينْ إِدْجَانْ إِنِّي وَارْ يُومِيننْ ؤُ مَانْ ونْ ث إِ غَا إِغْذَارنْ.

⁶⁴ Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.

⁶⁵ إِنَّا أَسنْ: ”س ؤُينِّي نِّيغْ أَومْ: وَارْ إِزمَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ غَارِي د-يَاسْ، مْغِيرْ مَاڒَا ثمّوْشْ أَسْ زِي بَابَا.“

⁶⁵ E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.

⁶⁶ زِي ڒْوقْثْ نِّي ذوْڒنْ أَطَّاسْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ غَارْ ضفَّارْ، وَارْ قِّيمنْ شَا ڭُّورنْ أَكِيذسْ.

⁶⁶ Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.

⁶⁷ إِنَّا يَاسُوع إِ ثنْعَاشْ: ”مَا ؤُڒَا ذ كنِّيوْ ثخْسمْ أَذْ ثُويُورمْ؟“

⁶⁷ Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?

⁶⁸ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”أَ سِيذِي، وِي غَارْ إِ غَا نْرَاحْ؟ شكْ غَاركْ أَوَاڒنْ ن ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ،

⁶⁸ Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.

⁶⁹ ؤُ نشِّينْ نُومنْ ؤُ نسّنْ أَقَا شكْ ذ لْمَاسِيحْ، مِّيسْ ن أَربِّي إِدَّارنْ.“

⁶⁹ E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.

⁷⁰ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ إِ كنِّيوْ د-إِخْضَارنْ ذ ثنْعَاشْ؟ ؤُشَا إِجّنْ زَّايْومْ ذ شِّيطَانْ.“

⁷⁰ Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.

⁷¹ إِنَّا مَانْ أَيَا خْ يَاهُوذَا، مِّيسْ ن شِيمْعُونْ إِسْخَارِييُوطِي، مِينْزِي وَانِيثَا ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ث إِسلّمْ. نتَّا ذ إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ.

⁷¹ Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →