João 5

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا يِيوضْ-د ڒْعِيذْ ن وُوذَاينْ ؤُشَا إِڭعّذْ يَاسُوع غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

¹ Passadas essas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus foi para Jerusalém.

² غَارْ ثوَّارْثْ ن وُودْجِي ذِي ؤُرْشَالِيمْ ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْيڒْمَامْثْ ن ؤُسغْضصْ ؤُمِي قَّارنْ س ثْعِيبْرَانِيثْ ’بَايْثْ-خِيسْذَا‘، ثُوغَا غَارسْ خمْسَا ن إِسقِّيفنْ أَكْ-ذ إِكُولْوَارنْ ذ إِپِيلَارنْ.

² Existe ali, junto ao Portão das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pórticos.

³ ذَايْسنْ ثُوغَا إِقِّيمْ إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ ن إِمهْڒَاشْ ذ إِذَارْغَاڒنْ ذ إِقجْذَاحنْ ذ إِنعْضَابنْ، تّْرَاجَانْ أَنْهزِّي ن وَامَانْ.

³ Nestes jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos

⁴ مِينْزِي زِي ڒْوقْثْ غَارْ ڒْوقْثْ إِهكّْوَا-د إِجّْ ن لْمَالَاكْ غَارْ ثْيڒْمَامْثْ-أَ ن ؤُسغْضصْ، إِسّنْهزَّا أَمَانْ، ؤُ ونِّي إِ د غَا إِهْوَانْ ذ أَمزْوَارُو أَوَارْنِي أَنْهزِّي ن وَامَانْ، أَذْ إِتّْوَاسّْڭنْفَا، مَامّشْ مَا إِدْجَا ڒهْڒَاشْ نّسْ.

⁴ [esperando que a água se movesse. Porque um anjo descia de tempos em tempos, agitando-a; e o primeiro a entrar no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].

⁵ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذَايسْ ڒهْڒَاشْ إِ يِيجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن ثْمنْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

⁵ Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.

⁶ إِژْرَا يَاسُوع أَرْيَازْ-أَ إِسنّذْ ذِينِّي، إِسّنْ بلِّي ثُوغَا إِحْڒشْ أَمُّو أَطَّاسْ زڭْ وَامِي. إِنَّا أَسْ: ”مَا ثخْسذْ أَذْ ثڭّنْفِيذْ؟“

⁶ Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou:

⁷ يَارَّا-د خَاسْ ؤُمهْڒُوشْ، إِنَّا: ”وَاهْ، أَ سِيذِي، مَاشَا وَارْ غَارِي إِجّنْ ونِّي ذ أَيِي غَا يِيوْينْ غَارْ ثُويڒْمَامْثْ ن ؤُسغْضصْ خْمِي غَا تّْوَاسّنْهزّنْ وَامَانْ. خْمِي تّْرَاحغْ نشّْ، إِهكّْوَا-د ونّغْنِي زَّاثِي.“

⁷ O enfermo respondeu: — Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada. Quando tento entrar, outro enfermo chega antes de mim.

⁸ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”كَّارْ، ثكْسِيذْ ثَاسُّوثْ نّشْ، ثُويُورذْ!“

⁸ Então Jesus lhe disse:

⁹ ذغْيَا إِڭّنْفَا بْنَاذمْ نِّي ؤُشَا إِكْسِي ثَاسُّوثْ نّسْ، يُويُورْ. مَانْ أَيَا ثُوغَا ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ.

⁹ Imediatamente o homem se viu curado e, pegando o leito, começou a andar. E aquele dia era sábado.

¹⁰ نَّانْ وُوذَاينْ إِ ونِّي ثُوغَا إِتّْوَاسّْڭنْفَانْ: ”وَا ذ سّبْثْ، وَارْ غَاركْ بُو تّسْرِيحْ مَاحنْذْ أَذْ ثكْسِيذْ ثَاسُّوثْ نّشْ!“

¹⁰ Por isso, os judeus disseram ao que tinha sido curado: — É sábado, e neste dia você não tem permissão para carregar o seu leito.

¹¹ يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”ونِّي ذ أَيِي إِسّْڭنْفَانْ، إِنَّا: ’كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ، ثْرَاحذْ!‘ “

¹¹ Ao que ele lhes respondeu: — O mesmo que me curou me disse: “Pegue o seu leito e ande.”

¹² خنِّي سّقْسَانْ ث: ”مِينْ إِعْنَا بْنَاذمْ-أَ إِ ذ أَشْ إِنَّانْ: ’كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ، ثْرَاحذْ‘؟“

¹² Perguntaram-lhe: — Quem é o homem que disse a você: “Pegue o seu leito e ande”?

¹³ ونِّي إِتّْوَاسّْڭنْفَانْ وَارْ إِسِّينْ مِينْ إِعْنَا يَاسُوع، مِينْزِي إِنّجْرَا مِينْزِي أَقَا ذِينْ أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي ذڭْ ومْشَانْ نِّي.

¹³ Aquele que tinha sido curado não soube responder, porque Jesus tinha se retirado, por haver muita gente naquele lugar.

¹⁴ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا يُوفَا إِ-ث يَاسُوع ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، إِنَّا أَسْ: ”خْزَارْ، أَقَا ثڭّنْفِيذْ، وَارْ تّڭّْ بُو دّْنُوبْ عَاذْ، حِيمَا وَارْ ذ أَشْ إِتّمْسَارْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ زِي مِينْ إِدْجَانْ قْبڒْ.“

¹⁴ Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse:

¹⁵ أَرْيَازْ إِرُوحْ، إِخبَّارْ ؤُذَاينْ بلِّي ذ يَاسُوع إِ-ث إِسّْڭنْفَانْ.

¹⁵ O homem se retirou e disse aos judeus que tinha sido Jesus quem o havia curado.

¹⁶ س ؤُينِّي ذَارّْشنْ وُوذَاينْ خْ يَاسُوع، أَرزُّونْ أَذْ ث نْغنْ، مِينْزِي إِڭَّا مَانْ أَيَا ذِي سّبْثْ.

¹⁶ E por isso os judeus perseguiam Jesus, porque fazia essas coisas no sábado.

¹⁷ مَاشَا يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا بَابَا إِخدّمْ أَڒْ يِيضَا ؤُ خنِّي نشّْ عَاوذْ أَقَا خدّْمغْ.“

¹⁷ Mas Jesus lhes disse:

¹⁸ ذِي سِّيبّثْ-أَ أَرزُّونْ وُوذَاينْ عَاذْ كْثَارْ حِيمَا أَذْ ث نْغنْ، وَارْ إِدْجِي وَاهَا مِينْزِي إِخَاڒفْ سّبْثْ، مَاشَا ؤُڒَا مِينْزِي نتَّا إِنَّا أَقَا أَربِّي ذ بَابَاسْ، إِسّْقُودَّا إِخفْ نّسْ أَكْ-ذ أَربِّي.

¹⁸ Por isso, os judeus cada vez mais queriam matá-lo, porque além de desrespeitar o sábado, também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.

¹⁹ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، مِّيسْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِڭّْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ س يِيخفْ نّسْ، مْغِيرْ مَاڒَا إِژْرَا بَابَاسْ إِتّڭّْ إِ-ت. مِينْ مَا إِتّڭّْ بَابَاسْ ؤُڒَا ذ مِّيسْ إِتّڭّْ أَمنِّي.

¹⁹ Então Jesus lhes disse:

²⁰ بَابَاسْ إِتّخْسْ مِّيسْ، إِسّْشنْ أَسْ مَارَّا مِينْ إِتّڭّْ، ؤُشَا أَذْ أَسْ إِسّْشنْ ڒخْذَايمْ ثِيمقّْرَانِينْ خْ ثِينَا، حِيمَا أَذْ ثْذهْشمْ.

²⁰ Porque o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vocês fiquem maravilhados.

²¹ أَمْ مَامّشْ ذ إِسّْنكَّارْ بَابَاسْ إِمتِّيننْ ؤُشَا إِتِّيشْ ثُوذَارْثْ، أَمنِّي ؤُڒَا ذ مِّيسْ إِتِّيشْ ثُوذَارْثْ إِ ونِّي إِخْسْ.

²¹ Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.

²² بَابَاسْ وَارْ إِتّْحَاسَابْ ؤُڒَا ذ إِجّْ، مَاشَا إِوْشَا لْحِيسَابْ مَارَّا إِ مِّيسْ

²² E o Pai não julga ninguém, mas confiou todo julgamento ao Filho,

²³ حِيمَا أَذْ وقَّارنْ مَارَّا مِّيسْ أَمْ تّْوقَّارنْ بَابَاسْ. ونِّي وَارْ إِتّْوقَّارنْ مِّيسْ وَارْ إِتّْوقَّارْ شَا ؤُڒَا ذ بَابَا ونِّي إِ-ث-إِ-د-إِسّكّنْ.

²³ para que todos honrem o Filho assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.

²⁴ س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ونِّي إِتّسْڒَانْ إِ وَاوَاڒْ إِنُو ؤُشَا يُومنْ ذڭْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ، غَارسْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، وَارْ د-إِتِّيسْ شَا غَارْ لْحِيسَابْ، مَاشَا نتَّا أَقَا إِمُّوطِّي زِي ڒْموْثْ غَارْ ثُوذَارْثْ.

²⁴ — Em verdade, em verdade lhes digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.

²⁵ س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: أَذْ د-ثَاسْ ثْسَاعّثْ، أَقَا-ت ڒخُّو، إِ ذِي إِمتِّيننْ أَذْ سْڒنْ ثْمِيجَّا ن مِّيسْ ن أَربِّي ؤُ إِنِّي إِ ت غَا إِسْڒنْ، أَذْ دَّارنْ.

²⁵ Em verdade, em verdade lhes digo que vem a hora — e já chegou — em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.

²⁶ مَاغَارْ أَمْ مَامّشْ بَابَاسْ غَارسْ ثُوذَارْثْ ذِي طّْبِيعثْ ن يِيخفْ نّسْ، أَمُّو إِ إِوْشَا ؤُڒَا إِ مِّيسْ حِيمَا أَذْ غَارسْ ثِيڒِي ثُوذَارْثْ ذِي طّْبِيعثْ ن يِيخفْ نّسْ،

²⁶ Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.

²⁷ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ صُّولْطَا حِيمَا أَذْ إِحَاسبْ، مِينْزِي نتَّا ذ مِّيسْ ن بْنَاذمْ.

²⁷ E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.

²⁸ وَارْ تّْعجِيبمْ شَا س مَانْ أَيَا، أَقَا أَذْ د-ثَاسْ ثْسَاعّثْ إِ ذِي مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِمضْڒَانْ أَذْ سْڒنْ ثْمِيجَّا نّسْ،

²⁸ Não fiquem maravilhados com isso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a voz dele e sairão:

²⁹ ؤُشَا أَذْ د-فّْغنْ زڭْ إِمضْڒَانْ: إِنِّي إِڭِّينْ ثَاصبْحَانْثْ أَذْ كَّارنْ أَذْ رَاحنْ غَارْ ثْنُوكْرَا إِ ثُوذَارْثْ، ؤُ إِنِّي إِڭِّينْ ثُوعفّْنَا أَذْ كَّارنْ، أَذْ رَاحنْ غَارْ ثْنُوكْرَا إِ لْحِيسَابْ.

²⁹ os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.

³⁰ نشّْ وَارْ زمَّارغْ أَذْ ڭّغْ شَا زڭْ إِخفْ إِنُو، مَاشَا أَمْ مَامّشْ تّسْڒِيغْ، أَذْ حَاسْبغْ ؤُ لْحِيسَابْ إِنُو ذ ڒْحقّْ، مِينْزِي نشّْ وَارْ أَرزُّوغْ مِينْ خْسغْ، مَاشَا مِينْ إِخْسْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.

³⁰ — Eu nada posso fazer por mim mesmo; assim como ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.

³¹ معْلِيكْ شهّْذغْ إِ إِخفْ إِنُو، إِڒِي أَقَا شّْهَاذثْ إِنُو وَارْ ثدْجِي شَا نِيشَانْ.

³¹ Se eu dou testemunho a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.

³² أَقَا ذِينْ إِجّنْ نّغْنِي وِي خَافِي إِشهّْذنْ، ؤُ نشّْ سّْنغْ بلِّي شّْهَاذثْ إِ خَافِي إِشهّذْ، أَقَا ذ ثِيذتّْ إِ ثدْجَا.

³² Outro é o que dá testemunho a respeito de mim, e sei que o testemunho que ele dá a respeito de mim é verdadeiro.

³³ كنِّيوْ ثسّكّمْ-د شَا ن إِرقَّاسنْ غَارْ يُوحَانَّا ؤُشَا نتَّا إِشْهذْ إِ ثِيذتّْ.

³³ Vocês mandaram mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.

³⁴ مَاشَا نشّْ وَارْ قبّْڒغْ شَا شّْهَاذثْ ن بْنَاذمْ، مَاشَا نشّْ قَّارغْ مَارَّا مَانْ أَيَا حِيمَا أَذْ ثدَّارمْ.

³⁴ Eu, porém, não recebo testemunho humano, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.

³⁵ ثُوغَا نتَّا ذ ڒفْنَارْ يَارقّنْ، إِتّْلِيلِّيشنْ، ؤُ كنِّيوْ ثخْسمْ أَذْ ثْفَارْحمْ س ثْفَاوْثْ نّسْ غَارْ إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ.

³⁵ — João era a lâmpada que estava acesa e iluminava, e, por algum tempo, vocês quiseram se alegrar com a sua luz.

³⁶ مَاشَا نشّْ غَارِي إِشْثْ ن شّْهَاذثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ خْ ثنِّي ن يُوحَانَّا، مِينْزِي ڒخْذَايمْ إِ ذ أَيِي إِوْشَا بَابَا، حِيمَا أَذْ ثنْثْ كمّْڒغْ، ڒخْذَايمْ نِّي إِ تّڭّغْ شهّْذنْثْ سِيمَانْثْ نْسنْثْ أَقَا ذ بَابَا ذ نتَّا إِ ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.

³⁶ Mas eu tenho maior testemunho que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.

³⁷ بَابَا، ونِّي ذ أَيِي-د إِسّكّنْ، ذ نتَّا إِ خَافِي إِشهّْذنْ. كنِّيوْعمَّارْصْ وَارْ ثسْڒِيمْ ثْمِيجَّا نّسْ ؤُشَا وَارْ ثژْرِيمْ شَا ؤُذمْ نّسْ،

³⁷ O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram a sua forma.

³⁸ ؤُشَا أَوَاڒْ نّسْ وَارْ ذَايْومْ إِتّْغِيمِي شَا ڒبْذَا، مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ثتِّيمْننْ شَا ذڭْ ونِّي إِ-ث-إِ-د-إِسّكّنْ.

³⁸ Também não têm a palavra dele permanente em vocês, porque não creem naquele a quem ele enviou.

³⁹ أَرْزُومْ ذِي ثِيرَا إِقدّْسنْ، مِينْزِي إِتّْغِيڒْ أَومْ أَقَا ذَايْسنْثْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، ؤُ أَقَا أَثنْثْ ذ إِنِّي إِ خَافِي إِشهّْذنْ.

³⁹ Vocês examinam as Escrituras, porque julgam ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.

⁴⁰ وَاخَّا أَمنِّي كنِّيوْ وَارْ ثتّخْسمْ أَذْ غَارِي د-ثَاسمْ حِيمَا أَذْ غَارْومْ ثِيڒِي ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.

⁴⁰ Contudo, vocês não querem vir a mim para ter vida.

⁴¹ وَارْ قبّْڒغْ شَا أَعُودْجِي ن إِوْذَانْ،

⁴¹ Eu não aceito glória que vem de pessoas;

⁴² مَاشَا سّْنغْ كنِّيوْ، أَقَا كنِّيوْ وَارْ غَارْومْ بُو ثَايْرِي ن أَربِّي ذڭْ إِخفْ نْومْ.

⁴² sei, entretanto, que vocês não têm o amor de Deus em vocês.

⁴³ نشّْ ؤُسِيغْ-د س يِيسمْ ن بَابَا، كنِّيوْ وَارْ ذ أَيِي ثْقبّْڒمْ شَا. مَاڒَا يُوسَا-د شَا ن يِيجّنْ س يِيسمْ نّسْ، أَذْ ث ثْقبْڒمْ.

⁴³ Eu vim em nome de meu Pai, e vocês não me recebem; se outro vier em seu próprio nome, vocês certamente o receberão.

⁴⁴ مَامّشْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثَامْنمْ، مَاڒَا كنِّيوْ ثتّخْسمْ أَعُودْجِي ن وَايَاوْيَا، مَاشَا وَارْ ثَارزُّومْ شَا خْ ؤُعُودْجِي ن ؤُينِّي ن أَربِّي ذ إِجّنْ؟

⁴⁴ Como podem crer, vocês que aceitam glória uns dos outros e não procuram a glória que vem do Deus único?

⁴⁵ مَا إِتّْغِيڒْ أَومْ أَذْ زَّايْومْ شثْشِيغْ غَارْ بَابَا؟ ونِّي زَّايْومْ إِ غَا إِشثْشَانْ ذ مُوسَا خْ ونِّي ثسّْرُوسَامْ أَسِيثمْ نْومْ.

⁴⁵ Não pensem que eu os acusarei diante do Pai; quem acusa vocês é Moisés, em quem puseram a sua esperança.

⁴⁶ مِينْزِي معْلِيكْ ثُومْنمْ زِي مُوسَا، إِڒِي ثُومْنمْ ذَايِي عَاوذْ، مِينْزِي نتَّا يُورَا خَافِي.

⁴⁶ Porque, se vocês, de fato, cressem em Moisés, também creriam em mim; pois ele escreveu a meu respeito.

⁴⁷ مَاڒَا كنِّيوْ وَارْ ثُومِينمْ شَا ذڭْ إِذْلِيسنْ نّسْ، مَامّشْ غَا ثڭّمْ أَذْ ثَامْنمْ ذڭْ وَاوَاڒنْ إِنُو؟“

⁴⁷ Se, porém, não creem nos escritos dele, como crerão nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →