João 5

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا يِيوضْ-د ڒْعِيذْ ن وُوذَاينْ ؤُشَا إِڭعّذْ يَاسُوع غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

¹ Passadas estas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus subiu para Jerusalém.

² غَارْ ثوَّارْثْ ن وُودْجِي ذِي ؤُرْشَالِيمْ ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْيڒْمَامْثْ ن ؤُسغْضصْ ؤُمِي قَّارنْ س ثْعِيبْرَانِيثْ ’بَايْثْ-خِيسْذَا‘، ثُوغَا غَارسْ خمْسَا ن إِسقِّيفنْ أَكْ-ذ إِكُولْوَارنْ ذ إِپِيلَارنْ.

² Ora, existe ali, junto à Porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pavilhões.

³ ذَايْسنْ ثُوغَا إِقِّيمْ إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ ن إِمهْڒَاشْ ذ إِذَارْغَاڒنْ ذ إِقجْذَاحنْ ذ إِنعْضَابنْ، تّْرَاجَانْ أَنْهزِّي ن وَامَانْ.

³ Nestes, jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos

⁴ مِينْزِي زِي ڒْوقْثْ غَارْ ڒْوقْثْ إِهكّْوَا-د إِجّْ ن لْمَالَاكْ غَارْ ثْيڒْمَامْثْ-أَ ن ؤُسغْضصْ، إِسّنْهزَّا أَمَانْ، ؤُ ونِّي إِ د غَا إِهْوَانْ ذ أَمزْوَارُو أَوَارْنِي أَنْهزِّي ن وَامَانْ، أَذْ إِتّْوَاسّْڭنْفَا، مَامّشْ مَا إِدْجَا ڒهْڒَاشْ نّسْ.

⁴ [esperando que se movesse a água. Porquanto um anjo descia em certo tempo, agitando-a; e o primeiro que entrava no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].

⁵ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذَايسْ ڒهْڒَاشْ إِ يِيجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن ثْمنْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

⁵ Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.

⁶ إِژْرَا يَاسُوع أَرْيَازْ-أَ إِسنّذْ ذِينِّي، إِسّنْ بلِّي ثُوغَا إِحْڒشْ أَمُّو أَطَّاسْ زڭْ وَامِي. إِنَّا أَسْ: ”مَا ثخْسذْ أَذْ ثڭّنْفِيذْ؟“

⁶ Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim há muito tempo, perguntou-lhe: Queres ser curado?

⁷ يَارَّا-د خَاسْ ؤُمهْڒُوشْ، إِنَّا: ”وَاهْ، أَ سِيذِي، مَاشَا وَارْ غَارِي إِجّنْ ونِّي ذ أَيِي غَا يِيوْينْ غَارْ ثُويڒْمَامْثْ ن ؤُسغْضصْ خْمِي غَا تّْوَاسّنْهزّنْ وَامَانْ. خْمِي تّْرَاحغْ نشّْ، إِهكّْوَا-د ونّغْنِي زَّاثِي.“

⁷ Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; pois, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.

⁸ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”كَّارْ، ثكْسِيذْ ثَاسُّوثْ نّشْ، ثُويُورذْ!“

⁸ Então, lhe disse Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.

⁹ ذغْيَا إِڭّنْفَا بْنَاذمْ نِّي ؤُشَا إِكْسِي ثَاسُّوثْ نّسْ، يُويُورْ. مَانْ أَيَا ثُوغَا ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ.

⁹ Imediatamente, o homem se viu curado e, tomando o leito, pôs-se a andar. E aquele dia era sábado.

¹⁰ نَّانْ وُوذَاينْ إِ ونِّي ثُوغَا إِتّْوَاسّْڭنْفَانْ: ”وَا ذ سّبْثْ، وَارْ غَاركْ بُو تّسْرِيحْ مَاحنْذْ أَذْ ثكْسِيذْ ثَاسُّوثْ نّشْ!“

¹⁰ Por isso, disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.

¹¹ يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”ونِّي ذ أَيِي إِسّْڭنْفَانْ، إِنَّا: ’كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ، ثْرَاحذْ!‘ “

¹¹ Ao que ele lhes respondeu: O mesmo que me curou me disse: Toma o teu leito e anda.

¹² خنِّي سّقْسَانْ ث: ”مِينْ إِعْنَا بْنَاذمْ-أَ إِ ذ أَشْ إِنَّانْ: ’كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ، ثْرَاحذْ‘؟“

¹² Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?

¹³ ونِّي إِتّْوَاسّْڭنْفَانْ وَارْ إِسِّينْ مِينْ إِعْنَا يَاسُوع، مِينْزِي إِنّجْرَا مِينْزِي أَقَا ذِينْ أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي ذڭْ ومْشَانْ نِّي.

¹³ Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se havia retirado, por haver muita gente naquele lugar.

¹⁴ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا يُوفَا إِ-ث يَاسُوع ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، إِنَّا أَسْ: ”خْزَارْ، أَقَا ثڭّنْفِيذْ، وَارْ تّڭّْ بُو دّْنُوبْ عَاذْ، حِيمَا وَارْ ذ أَشْ إِتّمْسَارْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ زِي مِينْ إِدْجَانْ قْبڒْ.“

¹⁴ Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse: Olha que já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.

¹⁵ أَرْيَازْ إِرُوحْ، إِخبَّارْ ؤُذَاينْ بلِّي ذ يَاسُوع إِ-ث إِسّْڭنْفَانْ.

¹⁵ O homem retirou-se e disse aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.

¹⁶ س ؤُينِّي ذَارّْشنْ وُوذَاينْ خْ يَاسُوع، أَرزُّونْ أَذْ ث نْغنْ، مِينْزِي إِڭَّا مَانْ أَيَا ذِي سّبْثْ.

¹⁶ E os judeus perseguiam Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.

¹⁷ مَاشَا يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا بَابَا إِخدّمْ أَڒْ يِيضَا ؤُ خنِّي نشّْ عَاوذْ أَقَا خدّْمغْ.“

¹⁷ Mas ele lhes disse: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.

¹⁸ ذِي سِّيبّثْ-أَ أَرزُّونْ وُوذَاينْ عَاذْ كْثَارْ حِيمَا أَذْ ث نْغنْ، وَارْ إِدْجِي وَاهَا مِينْزِي إِخَاڒفْ سّبْثْ، مَاشَا ؤُڒَا مِينْزِي نتَّا إِنَّا أَقَا أَربِّي ذ بَابَاسْ، إِسّْقُودَّا إِخفْ نّسْ أَكْ-ذ أَربِّي.

¹⁸ Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não somente violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.

¹⁹ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، مِّيسْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِڭّْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ س يِيخفْ نّسْ، مْغِيرْ مَاڒَا إِژْرَا بَابَاسْ إِتّڭّْ إِ-ت. مِينْ مَا إِتّڭّْ بَابَاسْ ؤُڒَا ذ مِّيسْ إِتّڭّْ أَمنِّي.

¹⁹ Então, lhes falou Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho nada pode fazer de si mesmo, senão somente aquilo que vir fazer o Pai; porque tudo o que este fizer, o Filho também semelhantemente o faz.

²⁰ بَابَاسْ إِتّخْسْ مِّيسْ، إِسّْشنْ أَسْ مَارَّا مِينْ إِتّڭّْ، ؤُشَا أَذْ أَسْ إِسّْشنْ ڒخْذَايمْ ثِيمقّْرَانِينْ خْ ثِينَا، حِيمَا أَذْ ثْذهْشمْ.

²⁰ Porque o Pai ama ao Filho, e lhe mostra tudo o que faz, e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.

²¹ أَمْ مَامّشْ ذ إِسّْنكَّارْ بَابَاسْ إِمتِّيننْ ؤُشَا إِتِّيشْ ثُوذَارْثْ، أَمنِّي ؤُڒَا ذ مِّيسْ إِتِّيشْ ثُوذَارْثْ إِ ونِّي إِخْسْ.

²¹ Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.

²² بَابَاسْ وَارْ إِتّْحَاسَابْ ؤُڒَا ذ إِجّْ، مَاشَا إِوْشَا لْحِيسَابْ مَارَّا إِ مِّيسْ

²² E o Pai a ninguém julga, mas ao Filho confiou todo julgamento,

²³ حِيمَا أَذْ وقَّارنْ مَارَّا مِّيسْ أَمْ تّْوقَّارنْ بَابَاسْ. ونِّي وَارْ إِتّْوقَّارنْ مِّيسْ وَارْ إِتّْوقَّارْ شَا ؤُڒَا ذ بَابَا ونِّي إِ-ث-إِ-د-إِسّكّنْ.

²³ a fim de que todos honrem o Filho do modo por que honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.

²⁴ س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ونِّي إِتّسْڒَانْ إِ وَاوَاڒْ إِنُو ؤُشَا يُومنْ ذڭْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ، غَارسْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، وَارْ د-إِتِّيسْ شَا غَارْ لْحِيسَابْ، مَاشَا نتَّا أَقَا إِمُّوطِّي زِي ڒْموْثْ غَارْ ثُوذَارْثْ.

²⁴ Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.

²⁵ س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: أَذْ د-ثَاسْ ثْسَاعّثْ، أَقَا-ت ڒخُّو، إِ ذِي إِمتِّيننْ أَذْ سْڒنْ ثْمِيجَّا ن مِّيسْ ن أَربِّي ؤُ إِنِّي إِ ت غَا إِسْڒنْ، أَذْ دَّارنْ.

²⁵ Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora e já chegou, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.

²⁶ مَاغَارْ أَمْ مَامّشْ بَابَاسْ غَارسْ ثُوذَارْثْ ذِي طّْبِيعثْ ن يِيخفْ نّسْ، أَمُّو إِ إِوْشَا ؤُڒَا إِ مِّيسْ حِيمَا أَذْ غَارسْ ثِيڒِي ثُوذَارْثْ ذِي طّْبِيعثْ ن يِيخفْ نّسْ،

²⁶ Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.

²⁷ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ صُّولْطَا حِيمَا أَذْ إِحَاسبْ، مِينْزِي نتَّا ذ مِّيسْ ن بْنَاذمْ.

²⁷ E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.

²⁸ وَارْ تّْعجِيبمْ شَا س مَانْ أَيَا، أَقَا أَذْ د-ثَاسْ ثْسَاعّثْ إِ ذِي مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِمضْڒَانْ أَذْ سْڒنْ ثْمِيجَّا نّسْ،

²⁸ Não vos maravilheis disto, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a sua voz e sairão:

²⁹ ؤُشَا أَذْ د-فّْغنْ زڭْ إِمضْڒَانْ: إِنِّي إِڭِّينْ ثَاصبْحَانْثْ أَذْ كَّارنْ أَذْ رَاحنْ غَارْ ثْنُوكْرَا إِ ثُوذَارْثْ، ؤُ إِنِّي إِڭِّينْ ثُوعفّْنَا أَذْ كَّارنْ، أَذْ رَاحنْ غَارْ ثْنُوكْرَا إِ لْحِيسَابْ.

²⁹ os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.

³⁰ نشّْ وَارْ زمَّارغْ أَذْ ڭّغْ شَا زڭْ إِخفْ إِنُو، مَاشَا أَمْ مَامّشْ تّسْڒِيغْ، أَذْ حَاسْبغْ ؤُ لْحِيسَابْ إِنُو ذ ڒْحقّْ، مِينْزِي نشّْ وَارْ أَرزُّوغْ مِينْ خْسغْ، مَاشَا مِينْ إِخْسْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.

³⁰ Eu nada posso fazer de mim mesmo; na forma por que ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.

³¹ معْلِيكْ شهّْذغْ إِ إِخفْ إِنُو، إِڒِي أَقَا شّْهَاذثْ إِنُو وَارْ ثدْجِي شَا نِيشَانْ.

³¹ Se eu testifico a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.

³² أَقَا ذِينْ إِجّنْ نّغْنِي وِي خَافِي إِشهّْذنْ، ؤُ نشّْ سّْنغْ بلِّي شّْهَاذثْ إِ خَافِي إِشهّذْ، أَقَا ذ ثِيذتّْ إِ ثدْجَا.

³² Outro é o que testifica a meu respeito, e sei que é verdadeiro o testemunho que ele dá de mim.

³³ كنِّيوْ ثسّكّمْ-د شَا ن إِرقَّاسنْ غَارْ يُوحَانَّا ؤُشَا نتَّا إِشْهذْ إِ ثِيذتّْ.

³³ Mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.

³⁴ مَاشَا نشّْ وَارْ قبّْڒغْ شَا شّْهَاذثْ ن بْنَاذمْ، مَاشَا نشّْ قَّارغْ مَارَّا مَانْ أَيَا حِيمَا أَذْ ثدَّارمْ.

³⁴ Eu, porém, não aceito humano testemunho; digo-vos, entretanto, estas coisas para que sejais salvos.

³⁵ ثُوغَا نتَّا ذ ڒفْنَارْ يَارقّنْ، إِتّْلِيلِّيشنْ، ؤُ كنِّيوْ ثخْسمْ أَذْ ثْفَارْحمْ س ثْفَاوْثْ نّسْ غَارْ إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ.

³⁵ Ele era a lâmpada que ardia e alumiava, e vós quisestes, por algum tempo, alegrar-vos com a sua luz.

³⁶ مَاشَا نشّْ غَارِي إِشْثْ ن شّْهَاذثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ خْ ثنِّي ن يُوحَانَّا، مِينْزِي ڒخْذَايمْ إِ ذ أَيِي إِوْشَا بَابَا، حِيمَا أَذْ ثنْثْ كمّْڒغْ، ڒخْذَايمْ نِّي إِ تّڭّغْ شهّْذنْثْ سِيمَانْثْ نْسنْثْ أَقَا ذ بَابَا ذ نتَّا إِ ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.

³⁶ Mas eu tenho maior testemunho do que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.

³⁷ بَابَا، ونِّي ذ أَيِي-د إِسّكّنْ، ذ نتَّا إِ خَافِي إِشهّْذنْ. كنِّيوْعمَّارْصْ وَارْ ثسْڒِيمْ ثْمِيجَّا نّسْ ؤُشَا وَارْ ثژْرِيمْ شَا ؤُذمْ نّسْ،

³⁷ O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Jamais tendes ouvido a sua voz, nem visto a sua forma.

³⁸ ؤُشَا أَوَاڒْ نّسْ وَارْ ذَايْومْ إِتّْغِيمِي شَا ڒبْذَا، مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ثتِّيمْننْ شَا ذڭْ ونِّي إِ-ث-إِ-د-إِسّكّنْ.

³⁸ Também não tendes a sua palavra permanente em vós, porque não credes naquele a quem ele enviou.

³⁹ أَرْزُومْ ذِي ثِيرَا إِقدّْسنْ، مِينْزِي إِتّْغِيڒْ أَومْ أَقَا ذَايْسنْثْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، ؤُ أَقَا أَثنْثْ ذ إِنِّي إِ خَافِي إِشهّْذنْ.

³⁹ Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.

⁴⁰ وَاخَّا أَمنِّي كنِّيوْ وَارْ ثتّخْسمْ أَذْ غَارِي د-ثَاسمْ حِيمَا أَذْ غَارْومْ ثِيڒِي ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.

⁴⁰ Contudo, não quereis vir a mim para terdes vida.

⁴¹ وَارْ قبّْڒغْ شَا أَعُودْجِي ن إِوْذَانْ،

⁴¹ Eu não aceito glória que vem dos homens;

⁴² مَاشَا سّْنغْ كنِّيوْ، أَقَا كنِّيوْ وَارْ غَارْومْ بُو ثَايْرِي ن أَربِّي ذڭْ إِخفْ نْومْ.

⁴² sei, entretanto, que não tendes em vós o amor de Deus.

⁴³ نشّْ ؤُسِيغْ-د س يِيسمْ ن بَابَا، كنِّيوْ وَارْ ذ أَيِي ثْقبّْڒمْ شَا. مَاڒَا يُوسَا-د شَا ن يِيجّنْ س يِيسمْ نّسْ، أَذْ ث ثْقبْڒمْ.

⁴³ Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, certamente, o recebereis.

⁴⁴ مَامّشْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثَامْنمْ، مَاڒَا كنِّيوْ ثتّخْسمْ أَعُودْجِي ن وَايَاوْيَا، مَاشَا وَارْ ثَارزُّومْ شَا خْ ؤُعُودْجِي ن ؤُينِّي ن أَربِّي ذ إِجّنْ؟

⁴⁴ Como podeis crer, vós os que aceitais glória uns dos outros e, contudo, não procurais a glória que vem do Deus único?

⁴⁵ مَا إِتّْغِيڒْ أَومْ أَذْ زَّايْومْ شثْشِيغْ غَارْ بَابَا؟ ونِّي زَّايْومْ إِ غَا إِشثْشَانْ ذ مُوسَا خْ ونِّي ثسّْرُوسَامْ أَسِيثمْ نْومْ.

⁴⁵ Não penseis que eu vos acusarei perante o Pai; quem vos acusa é Moisés, em quem tendes firmado a vossa confiança.

⁴⁶ مِينْزِي معْلِيكْ ثُومْنمْ زِي مُوسَا، إِڒِي ثُومْنمْ ذَايِي عَاوذْ، مِينْزِي نتَّا يُورَا خَافِي.

⁴⁶ Porque, se, de fato, crêsseis em Moisés, também creríeis em mim; porquanto ele escreveu a meu respeito.

⁴⁷ مَاڒَا كنِّيوْ وَارْ ثُومِينمْ شَا ذڭْ إِذْلِيسنْ نّسْ، مَامّشْ غَا ثڭّمْ أَذْ ثَامْنمْ ذڭْ وَاوَاڒنْ إِنُو؟“

⁴⁷ Se, porém, não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →