João 5
rifa (RIFA) vs ARIB
1 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا يِيوضْ-د ڒْعِيذْ ن وُوذَاينْ ؤُشَا إِڭعّذْ يَاسُوع غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.
1 Depois disso havia uma festa dos judeus; e Jesus subiu a Jerusalém.
2 غَارْ ثوَّارْثْ ن وُودْجِي ذِي ؤُرْشَالِيمْ ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْيڒْمَامْثْ ن ؤُسغْضصْ ؤُمِي قَّارنْ س ثْعِيبْرَانِيثْ ’بَايْثْ-خِيسْذَا‘، ثُوغَا غَارسْ خمْسَا ن إِسقِّيفنْ أَكْ-ذ إِكُولْوَارنْ ذ إِپِيلَارنْ.
2 Ora, em Jerusalém, próximo à porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 ذَايْسنْ ثُوغَا إِقِّيمْ إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ ن إِمهْڒَاشْ ذ إِذَارْغَاڒنْ ذ إِقجْذَاحنْ ذ إِنعْضَابنْ، تّْرَاجَانْ أَنْهزِّي ن وَامَانْ.
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados {esperando o movimento da água.}
4 مِينْزِي زِي ڒْوقْثْ غَارْ ڒْوقْثْ إِهكّْوَا-د إِجّْ ن لْمَالَاكْ غَارْ ثْيڒْمَامْثْ-أَ ن ؤُسغْضصْ، إِسّنْهزَّا أَمَانْ، ؤُ ونِّي إِ د غَا إِهْوَانْ ذ أَمزْوَارُو أَوَارْنِي أَنْهزِّي ن وَامَانْ، أَذْ إِتّْوَاسّْڭنْفَا، مَامّشْ مَا إِدْجَا ڒهْڒَاشْ نّسْ.
4 {Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; então o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.}
5 ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذَايسْ ڒهْڒَاشْ إِ يِيجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن ثْمنْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.
5 Achava-se ali um homem que, havia trinta e oito anos, estava enfermo.
6 إِژْرَا يَاسُوع أَرْيَازْ-أَ إِسنّذْ ذِينِّي، إِسّنْ بلِّي ثُوغَا إِحْڒشْ أَمُّو أَطَّاسْ زڭْ وَامِي. إِنَّا أَسْ: ”مَا ثخْسذْ أَذْ ثڭّنْفِيذْ؟“
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou-lhe: Queres ficar são?
7 يَارَّا-د خَاسْ ؤُمهْڒُوشْ، إِنَّا: ”وَاهْ، أَ سِيذِي، مَاشَا وَارْ غَارِي إِجّنْ ونِّي ذ أَيِي غَا يِيوْينْ غَارْ ثُويڒْمَامْثْ ن ؤُسغْضصْ خْمِي غَا تّْوَاسّنْهزّنْ وَامَانْ. خْمِي تّْرَاحغْ نشّْ، إِهكّْوَا-د ونّغْنِي زَّاثِي.“
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que, ao ser agitada a água, me ponha no tanque; assim, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”كَّارْ، ثكْسِيذْ ثَاسُّوثْ نّشْ، ثُويُورذْ!“
8 Disse-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 ذغْيَا إِڭّنْفَا بْنَاذمْ نِّي ؤُشَا إِكْسِي ثَاسُّوثْ نّسْ، يُويُورْ. مَانْ أَيَا ثُوغَا ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ.
9 Imediatamente o homem ficou são; e, tomando o seu leito, começou a andar. Ora, aquele dia era sábado.
10 نَّانْ وُوذَاينْ إِ ونِّي ثُوغَا إِتّْوَاسّْڭنْفَانْ: ”وَا ذ سّبْثْ، وَارْ غَاركْ بُو تّسْرِيحْ مَاحنْذْ أَذْ ثكْسِيذْ ثَاسُّوثْ نّشْ!“
10 Pelo que disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”ونِّي ذ أَيِي إِسّْڭنْفَانْ، إِنَّا: ’كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ، ثْرَاحذْ!‘ “
11 Ele, porém, lhes respondeu: Aquele que me curou, esse mesmo me disse: Toma o teu leito e anda.
12 خنِّي سّقْسَانْ ث: ”مِينْ إِعْنَا بْنَاذمْ-أَ إِ ذ أَشْ إِنَّانْ: ’كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ، ثْرَاحذْ‘؟“
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 ونِّي إِتّْوَاسّْڭنْفَانْ وَارْ إِسِّينْ مِينْ إِعْنَا يَاسُوع، مِينْزِي إِنّجْرَا مِينْزِي أَقَا ذِينْ أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي ذڭْ ومْشَانْ نِّي.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se retirara, por haver muita gente naquele lugar.
14 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا يُوفَا إِ-ث يَاسُوع ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، إِنَّا أَسْ: ”خْزَارْ، أَقَا ثڭّنْفِيذْ، وَارْ تّڭّْ بُو دّْنُوبْ عَاذْ، حِيمَا وَارْ ذ أَشْ إِتّمْسَارْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ زِي مِينْ إِدْجَانْ قْبڒْ.“
14 Depois Jesus o encontrou no templo, e disse-lhe: Olha, já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 أَرْيَازْ إِرُوحْ، إِخبَّارْ ؤُذَاينْ بلِّي ذ يَاسُوع إِ-ث إِسّْڭنْفَانْ.
15 Retirou-se, então, o homem, e contou aos judeus que era Jesus quem o curara.
16 س ؤُينِّي ذَارّْشنْ وُوذَاينْ خْ يَاسُوع، أَرزُّونْ أَذْ ث نْغنْ، مِينْزِي إِڭَّا مَانْ أَيَا ذِي سّبْثْ.
16 Por isso os judeus perseguiram a Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 مَاشَا يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا بَابَا إِخدّمْ أَڒْ يِيضَا ؤُ خنِّي نشّْ عَاوذْ أَقَا خدّْمغْ.“
17 Mas Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 ذِي سِّيبّثْ-أَ أَرزُّونْ وُوذَاينْ عَاذْ كْثَارْ حِيمَا أَذْ ث نْغنْ، وَارْ إِدْجِي وَاهَا مِينْزِي إِخَاڒفْ سّبْثْ، مَاشَا ؤُڒَا مِينْزِي نتَّا إِنَّا أَقَا أَربِّي ذ بَابَاسْ، إِسّْقُودَّا إِخفْ نّسْ أَكْ-ذ أَربِّي.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، مِّيسْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِڭّْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ س يِيخفْ نّسْ، مْغِيرْ مَاڒَا إِژْرَا بَابَاسْ إِتّڭّْ إِ-ت. مِينْ مَا إِتّڭّْ بَابَاسْ ؤُڒَا ذ مِّيسْ إِتّڭّْ أَمنِّي.
19 Disse-lhes, pois, Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho de si mesmo nada pode fazer, senão o que vir o Pai fazer; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 بَابَاسْ إِتّخْسْ مِّيسْ، إِسّْشنْ أَسْ مَارَّا مِينْ إِتّڭّْ، ؤُشَا أَذْ أَسْ إِسّْشنْ ڒخْذَايمْ ثِيمقّْرَانِينْ خْ ثِينَا، حِيمَا أَذْ ثْذهْشمْ.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e mostra-lhe tudo o que ele mesmo faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 أَمْ مَامّشْ ذ إِسّْنكَّارْ بَابَاسْ إِمتِّيننْ ؤُشَا إِتِّيشْ ثُوذَارْثْ، أَمنِّي ؤُڒَا ذ مِّيسْ إِتِّيشْ ثُوذَارْثْ إِ ونِّي إِخْسْ.
21 Pois, assim como o Pai levanta os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 بَابَاسْ وَارْ إِتّْحَاسَابْ ؤُڒَا ذ إِجّْ، مَاشَا إِوْشَا لْحِيسَابْ مَارَّا إِ مِّيسْ
22 Porque o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o julgamento,
23 حِيمَا أَذْ وقَّارنْ مَارَّا مِّيسْ أَمْ تّْوقَّارنْ بَابَاسْ. ونِّي وَارْ إِتّْوقَّارنْ مِّيسْ وَارْ إِتّْوقَّارْ شَا ؤُڒَا ذ بَابَا ونِّي إِ-ث-إِ-د-إِسّكّنْ.
23 para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ونِّي إِتّسْڒَانْ إِ وَاوَاڒْ إِنُو ؤُشَا يُومنْ ذڭْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ، غَارسْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، وَارْ د-إِتِّيسْ شَا غَارْ لْحِيسَابْ، مَاشَا نتَّا أَقَا إِمُّوطِّي زِي ڒْموْثْ غَارْ ثُوذَارْثْ.
24 Em verdade, em verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna e não entra em juízo, mas já passou da morte para a vida.
25 س ثِيذتّْ، س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: أَذْ د-ثَاسْ ثْسَاعّثْ، أَقَا-ت ڒخُّو، إِ ذِي إِمتِّيننْ أَذْ سْڒنْ ثْمِيجَّا ن مِّيسْ ن أَربِّي ؤُ إِنِّي إِ ت غَا إِسْڒنْ، أَذْ دَّارنْ.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 مَاغَارْ أَمْ مَامّشْ بَابَاسْ غَارسْ ثُوذَارْثْ ذِي طّْبِيعثْ ن يِيخفْ نّسْ، أَمُّو إِ إِوْشَا ؤُڒَا إِ مِّيسْ حِيمَا أَذْ غَارسْ ثِيڒِي ثُوذَارْثْ ذِي طّْبِيعثْ ن يِيخفْ نّسْ،
26 Pois assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também deu ao Filho ter vida em si mesmos;
27 ؤُشَا إِوْشَا أَسْ صُّولْطَا حِيمَا أَذْ إِحَاسبْ، مِينْزِي نتَّا ذ مِّيسْ ن بْنَاذمْ.
27 e deu-lhe autoridade para julgar, porque é o Filho do homem.
28 وَارْ تّْعجِيبمْ شَا س مَانْ أَيَا، أَقَا أَذْ د-ثَاسْ ثْسَاعّثْ إِ ذِي مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِمضْڒَانْ أَذْ سْڒنْ ثْمِيجَّا نّسْ،
28 Não vos admireis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz e sairão:
29 ؤُشَا أَذْ د-فّْغنْ زڭْ إِمضْڒَانْ: إِنِّي إِڭِّينْ ثَاصبْحَانْثْ أَذْ كَّارنْ أَذْ رَاحنْ غَارْ ثْنُوكْرَا إِ ثُوذَارْثْ، ؤُ إِنِّي إِڭِّينْ ثُوعفّْنَا أَذْ كَّارنْ، أَذْ رَاحنْ غَارْ ثْنُوكْرَا إِ لْحِيسَابْ.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida, e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 نشّْ وَارْ زمَّارغْ أَذْ ڭّغْ شَا زڭْ إِخفْ إِنُو، مَاشَا أَمْ مَامّشْ تّسْڒِيغْ، أَذْ حَاسْبغْ ؤُ لْحِيسَابْ إِنُو ذ ڒْحقّْ، مِينْزِي نشّْ وَارْ أَرزُّوغْ مِينْ خْسغْ، مَاشَا مِينْ إِخْسْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não procuro a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 معْلِيكْ شهّْذغْ إِ إِخفْ إِنُو، إِڒِي أَقَا شّْهَاذثْ إِنُو وَارْ ثدْجِي شَا نِيشَانْ.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 أَقَا ذِينْ إِجّنْ نّغْنِي وِي خَافِي إِشهّْذنْ، ؤُ نشّْ سّْنغْ بلِّي شّْهَاذثْ إِ خَافِي إِشهّذْ، أَقَا ذ ثِيذتّْ إِ ثدْجَا.
32 Outro é quem dá testemunho de mim; e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 كنِّيوْ ثسّكّمْ-د شَا ن إِرقَّاسنْ غَارْ يُوحَانَّا ؤُشَا نتَّا إِشْهذْ إِ ثِيذتّْ.
33 Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade;
34 مَاشَا نشّْ وَارْ قبّْڒغْ شَا شّْهَاذثْ ن بْنَاذمْ، مَاشَا نشّْ قَّارغْ مَارَّا مَانْ أَيَا حِيمَا أَذْ ثدَّارمْ.
34 eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto para que sejais salvos.
35 ثُوغَا نتَّا ذ ڒفْنَارْ يَارقّنْ، إِتّْلِيلِّيشنْ، ؤُ كنِّيوْ ثخْسمْ أَذْ ثْفَارْحمْ س ثْفَاوْثْ نّسْ غَارْ إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 مَاشَا نشّْ غَارِي إِشْثْ ن شّْهَاذثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ خْ ثنِّي ن يُوحَانَّا، مِينْزِي ڒخْذَايمْ إِ ذ أَيِي إِوْشَا بَابَا، حِيمَا أَذْ ثنْثْ كمّْڒغْ، ڒخْذَايمْ نِّي إِ تّڭّغْ شهّْذنْثْ سِيمَانْثْ نْسنْثْ أَقَا ذ بَابَا ذ نتَّا إِ ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.
36 Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que faço dão testemunho de mim que o Pai me enviou.
37 بَابَا، ونِّي ذ أَيِي-د إِسّكّنْ، ذ نتَّا إِ خَافِي إِشهّْذنْ. كنِّيوْعمَّارْصْ وَارْ ثسْڒِيمْ ثْمِيجَّا نّسْ ؤُشَا وَارْ ثژْرِيمْ شَا ؤُذمْ نّسْ،
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo tem dado testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes a sua forma;
38 ؤُشَا أَوَاڒْ نّسْ وَارْ ذَايْومْ إِتّْغِيمِي شَا ڒبْذَا، مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ثتِّيمْننْ شَا ذڭْ ونِّي إِ-ث-إِ-د-إِسّكّنْ.
38 e a sua palavra não permanece em vós; porque não credes naquele que ele enviou.
39 أَرْزُومْ ذِي ثِيرَا إِقدّْسنْ، مِينْزِي إِتّْغِيڒْ أَومْ أَقَا ذَايْسنْثْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، ؤُ أَقَا أَثنْثْ ذ إِنِّي إِ خَافِي إِشهّْذنْ.
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna; e são elas que dão testemunho de mim;
40 وَاخَّا أَمنِّي كنِّيوْ وَارْ ثتّخْسمْ أَذْ غَارِي د-ثَاسمْ حِيمَا أَذْ غَارْومْ ثِيڒِي ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.
40 mas não quereis vir a mim para terdes vida!
41 وَارْ قبّْڒغْ شَا أَعُودْجِي ن إِوْذَانْ،
41 Eu não recebo glória da parte dos homens;
42 مَاشَا سّْنغْ كنِّيوْ، أَقَا كنِّيوْ وَارْ غَارْومْ بُو ثَايْرِي ن أَربِّي ذڭْ إِخفْ نْومْ.
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 نشّْ ؤُسِيغْ-د س يِيسمْ ن بَابَا، كنِّيوْ وَارْ ذ أَيِي ثْقبّْڒمْ شَا. مَاڒَا يُوسَا-د شَا ن يِيجّنْ س يِيسمْ نّسْ، أَذْ ث ثْقبْڒمْ.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, a esse recebereis.
44 مَامّشْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثَامْنمْ، مَاڒَا كنِّيوْ ثتّخْسمْ أَعُودْجِي ن وَايَاوْيَا، مَاشَا وَارْ ثَارزُّومْ شَا خْ ؤُعُودْجِي ن ؤُينِّي ن أَربِّي ذ إِجّنْ؟
44 Como podeis crer, vós que recebeis glória uns dos outros e não buscais a glória que vem do único Deus?
45 مَا إِتّْغِيڒْ أَومْ أَذْ زَّايْومْ شثْشِيغْ غَارْ بَابَا؟ ونِّي زَّايْومْ إِ غَا إِشثْشَانْ ذ مُوسَا خْ ونِّي ثسّْرُوسَامْ أَسِيثمْ نْومْ.
45 Não penseis que eu vos hei de acusar perante o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 مِينْزِي معْلِيكْ ثُومْنمْ زِي مُوسَا، إِڒِي ثُومْنمْ ذَايِي عَاوذْ، مِينْزِي نتَّا يُورَا خَافِي.
46 Pois se crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim ele escreveu.
47 مَاڒَا كنِّيوْ وَارْ ثُومِينمْ شَا ذڭْ إِذْلِيسنْ نّسْ، مَامّشْ غَا ثڭّمْ أَذْ ثَامْنمْ ذڭْ وَاوَاڒنْ إِنُو؟“
47 Mas, se não credes nos escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.