João 18

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا يَاسُوع أَيَا، إِفّغْ أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ، ژْوَانْ خْ يغْزَارْ ن قِيذْرُونْ. ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن وحْوِيشْ، يُوذفْ غَارسْ أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.

¹ Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.

² مَاشَا ؤُڒَا ذ يَاهُوذَا، أَغدَّارْ، إِسّنْ أَمْشَانْ نِّي عَاوذْ، مِينْزِي يَاسُوع ثُوغَا إِسّْمُونَا ذَايسْ أَطَّاسْ أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.

² Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.

³ يِيوِي-د يَاهُوذَا أَكِيذسْ إِشْثْ ن ثرْبِيعْثْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُڒَا ذ إِعسَّاسنْ زڭْ وُوذمْ ن إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِفَارِيسِييّنْ، ؤُشَا يُوسَا-د ذِيهَا س إِصفْضَاونْ ذ ڒقْنَاذڒْ ذ ڒسْنَاحْ.

³ Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.

⁴ يَاسُوع، ونِّي إِسّنْ مَارَّا مِينْ ذ أَسْ غَا إِمْسَارنْ، إِفّغْ-د غَارْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مِينْ خفْ ثَارزُّومْ؟“

⁴ Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.

⁵ أَرِّينْ-د خَاسْ: ”يَاسُوع نَّاصِيرِي!“ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”ذ نشّْ!“ ثُوغَا يَاهُوذَا، أَغدَّارْ، إِبدّْ عَاوذْ أَكِيذْسنْ.

⁵ “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)

⁶ ڒَامِي ذ أَسنْ إِنَّا يَاسُوع: ”ذ نشّْ!“، ذوْڒنْ نِيثْنِي غَارْ ضفَّارْ ؤُشَا وْضَانْ غَارْ ثمُّورْثْ.

⁶ Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.

⁷ إِسّقْسَا ثنْ يَاسُوع عَاوذْ: ”مِينْ خفْ ثَارزُّومْ؟“ نَّانْ: ”يَاسُوع نَّاصِيرِي!“

⁷ Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.

⁸ يَاسُوع يَارَّا-د: ”أَقَا نِّيغْ أَومْ، أَقَا ذ نشّْ. مَاڒَا ثَارزُّومْ خَافِي، جّمْ إِنَا أَذْ رَاحنْ!“،

⁸ “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”

⁹ حِيمَا أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ وَاوَاڒْ إِ ثُوغَا إِنَّا: ”إِنِّي ذ أَيِي ثوْشِيذْ، وَارْ زَّايْسنْ ودَّارغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ.“

⁹ Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.

¹⁰ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ ونِّي ثُوغَا غَارسْ سِّيفْ، إِجْبذْ إِ-ث-إِ-د، إِوْثَا زَّايسْ أَمْسخَّارْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، إِقسّْ أَسْ أَمزُّوغْ نّسْ أَفُوسِي. ثُوغَا أَمْسخَّارْ نِّي قَّارنْ أَسْ مَالْخِيسْ.

¹⁰ Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.

¹¹ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا يَاسُوع إِ بُوطْرُوسْ: ”أَرّْ سِّيفْ غَارْ وغْڒَافْ نّسْ، ڒْكَاسْ نِّي ذ أَيِي إِوْشَا بَابَا، مَا وَارْ ث سسّغْ؟“

¹¹ Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.

¹² ثَارْبِيعْثْ ن ڒْعسْكَارْ ذ إِمقّْرَاننْ خْ وَاڒفْ ن إِعسْكَارِييّنْ ؤُڒَا ذ إِعسَّاسنْ ن وُوذَاينْ طّْفنْ يَاسُوع، شَارْفنْ ث.

¹² Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.

¹³ نذْهنْ ث أَمزْوَارُو غَارْ حَانَّانْ، مِينْزِي نتَّا ذ أَضڭّْوَاڒْ ن قَايَافَا، ونِّي ثُوغَا ذ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ نِّي.

¹³ Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.

¹⁴ قَايَافَا ذ نتَّا ثُوغَا إِوصَّا إِ وُوذَاينْ، أَقَا حْسنْ أَذْ إِمّثْ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذِي طّْوعْ ن ڒْڭنْسْ.

¹⁴ Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.

¹⁵ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ إِضْفَارْ يَاسُوع أَكْ-ذ إِجّنْ زڭْ إِمحْضَارنْ إِنّغْنِي. أَمحْضَارْ نِّي ثُوغَا إِتّْوَاسّْننْ غَارْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ؤُشَا يُوذفْ أَكْ-ذ يَاسُوع غَارْ ڒمْرَاحْ ن ثَادَّارْثْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ.

¹⁵ Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.

¹⁶ شِيمْعُونْ إِبدّْ-د بَارَّا غَارْ ثوَّارْثْ. إِفّغْ-د ؤُمحْضَارْ إِ ثُوغَا إِتّْوَاسّْننْ غَارْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ ثْعسَّاسْثْ ثنِّي إِحطَّانْ ثَاوَّارْثْ ؤُشَا إِسِّيذفْ-د شِيمْعُونْ غَارْ ذَاخڒْ.

¹⁶ Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.

¹⁷ ثَابْڒِيغْثْ ثنِّي إِحطَّانْ ثَاوَّارْثْ، ثنَّا إِ شِيمْعُونْ: ”مَا وَارْ ثدْجِيذْ ؤُڒَا ذ شكْ زڭْ إِمحْضَارنْ ن بْنَاذمْ-أَ؟“ إِنَّا: ”لَّ!“

¹⁷ A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”

¹⁸ ثُوغَا إِمْسخَّارنْ ذ إِعسَّاسنْ بدّنْ ذِينْ، سَّارْغنْ ثِيمسِّي س ڒفْحمْ، مِينْزِي ثُوغَا ثسْمضْ، ؤُشَا ثُوغَا تّْوقَّاحنْ. ؤُڒَا ذ شِيمْعُونْ إِبدّْ أَكِيذْسنْ، إِتّْوقَّاحْ.

¹⁸ Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.

¹⁹ إِسّقْسَا أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ يَاسُوع خْ إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُ خْ ثْغُورِي نّسْ.

¹⁹ Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.

²⁰ يَارَّا-د خَاسْ يَاسُوع: ”نشّْ ثُوغَا سَّاوَاڒغْ إِ ڒْڭنْسْ س بْطَايْطَايْ، سّْغَارغْ ڒبْذَا ذِي ثمْزِيذَا ؤُ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ مَانِي تّْمُونَانْ وُوذَاينْ ڒبْذَا. ذِي ثْنُوفّْرَا وَارْ سِّيوْڒغْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ.

²⁰ Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.

²¹ مَايمِّي ذ أَيِي ثسّقْسِيذْ؟ سقْسَا إِنِّي إِسْڒَانْ مِينْ ذ أَسنْ نِّيغْ. خْزَارْ، نِيثْنِي سّْننْ مِينْ نِّيغْ!“

²¹ Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.

²² ڒَامِي إِنَّا أَمُّو، خنِّي إِجّنْ زڭْ إِعسَّاسنْ إِ ثُوغَا ذِينْ إِبدّنْ، إِوْثَا يَاسُوع خْ ؤُمڭِّيزْ نّسْ، إِنَّا أَسْ: ”مَا أَمُّو إِ د غَا ثَارّذْ خْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ؟“

²² Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.

²³ يَارَّا-د خَاسْ يَاسُوع، إِنَّا: ”مَاڒَا سِّيوْڒغْ مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ، شْهذْ خْ مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ، مَاشَا مَاڒَا سِّيوْڒغْ مْلِيحْ، مَايمِّي ذ أَيِي ثشَّاثذْ خنِّي؟“

²³ Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.

²⁴ خَاسْ ؤُشَا حَانَّانْ إِسّكّْ إِ-ث إِتّْوَاشَارْفْ غَارْ قَايَافَا، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ.

²⁴ Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.

²⁵ ثُوغَا شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ إِبدّْ ذِينِّي إِتّْوقَّاحْ. نَّانْ أَسْ: ”مَا وَارْ ثدْجِيذْ ؤُڒَا ذ شكْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ؟“ نتَّا إِنْكَارْ، إِنَّا: ”وَارْ دْجِيغْ شَا ذ نشّْ!“

²⁵ Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.

²⁶ إِجّنْ زڭْ إِمْسخَّارنْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ إِ ثُوغَا إِتّعْنَانْ إِ ونِّي ؤُمِي إِقسّْ شِيمْعُونْ أَمزُّوغْ، إِنَّا: ”مَا وَارْ شكْ ژْرِيغْ أَكِيذسْ ذڭْ وحْوِيشْ؟“

²⁶ Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.

²⁷ ڒخْذنِّي إِنْكَارْ شِيمْعُونْ عَاوذْ ؤُشَا ذغْيَا إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ.

²⁷ Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.

²⁸ خنِّي إِوْينْ-د يَاسُوع زِي قَايَافَا غَارْ ثَادَّارْثْ ن شّْرعْ، ؤُمِي قَّارنْ ’بْرِيثُورِييُومْ‘. ثُوغَا ذ زِيشْ ذِي صّْبحْ. نِيثْنِي وَارْ ؤُذِيفنْ شَا غَارْ ثَادَّارْثْ ن شّْرعْ، حِيمَا وَارْ تّْوسِّيخنْ قْبڒْ مَا إِ غَا شّنْ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو.

²⁸ O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.

²⁹ س ؤُينِّي إِفّغْ-د غَارْسنْ بِيلَاطُوسْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَانْ أَشثْشِي إِ غَارْومْ خْ ورْيَازْ-أَ؟“

²⁹ Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.

³⁰ أَرِّينْ-د، نَّانْ أَسْ: ”مَاڒَا وَانِيثَا وَارْ ثُوغِي ذ مِّيسْ ن ڒْمُوعْصِييّثْ، أَذْ ثِيڒِي وَارْ ذ أَشْ ث-إِ-د-نتِّيوِي.“

³⁰ Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.

³¹ إِنَّا أَسنْ بِيلَاطُوسْ: ”خنِّي أَوْيمْ ث-إِ-د كنِّيوْ، ثْحكْممْ خَاسْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا نْومْ.“ خنِّي نَّانْ أَسْ وُوذَاينْ: ”وَارْ غَارْنغْ بُو تّسْرِيحْ مَاحنْذْ أَذْ ننغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ!“،

³¹ “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,

³² حِيمَا أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ وَاوَاڒْ ن يَاسُوع إِ ثُوغَا إِقَّارْ، أَمْ ثُوغَا إِسّْشَاننْ إِ مَانْ ڒْموْثْ إِ غَا إِمّثْ.

³² Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.

³³ خنِّي يُوذفْ-د بِيلَاطُوسْ عَاوذْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن شّْرَاعْ، ؤُمِي قَّارنْ بْرِيثُورِييُومْ، إِڒَاغَا-د خْ يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”مَا شكْ ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ؟“

³³ Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.

³⁴ يَارَّا-د خَاسْ يَاسُوع: ”مَا ثقَّارذْ أَيَا زِي غَاركْ نِيغْ ثُوغَا إِنّغْنِي قَّارنْ أَشْ ث خَافِي؟“

³⁴ Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.

³⁵ إِنَّا أَسْ بِيلَاطُوسْ: ”مَا نشّْ ذ ؤُذَايْ؟ أَقَا ڒْڭنْسْ نّشْ ذ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ إِوْينْ-د شكْ غَارِي. مِينْ ثُوغَا ثڭِّيذْ؟“

³⁵ “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”

³⁶ يَارَّا-د خَاسْ يَاسُوع: ”ثَاڭلْذِيثْ إِنُو وَارْ ثدْجِي شَا زِي دُّونشْثْ-أَ. مَاڒَا ثدْجَا ثْڭلْذِيثْ إِنُو زِي دُّونشْثْ-أَ، أَذْ يِيڒِي أَقَا إِمْسخَّارنْ إِنُو أَذْ مّنْغنْ، حِيمَا وَارْ تّْوَاسلَّامغْ إِ وُوذَاينْ، مَاشَا ڒخُّو ثَاڭلْذِيثْ إِنُو وَارْ ثدْجِي شَا سَّانِيثَا.“

³⁶ Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.

³⁷ إِنَّا أَسْ بِيلَاطُوسْ: ”خنِّي أَقَا شكْ ذ أَجدْجِيذْ نِيشَانْ!“ يَارَّا-د يَاسُوع: ”شكْ ثقَّارذْ، أَقَا نشّْ ذ أَجدْجِيذْ. إِ مَانْ أَيَا إِ د-خڒْقغْ ؤُ إِ ؤُيَا إِ د-ؤُسِيغْ غَارْ دُّونشْثْ، حِيمَا أَذْ شهْذغْ إِ ثِيذتّْ. مَارَّا ونِّي إِدْجَانْ زِي ثِيذتّْ، أَذْ إِسڒْ إِ ثْمِيجَّا إِنُو.“

³⁷ Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”

³⁸ إِنَّا أَسْ بِيلَاطُوسْ: ”ؤُمِي قَّارنْ ذ ثِيذتّْ؟“ ڒَامِي إِنَّا أَمُّو، إِفّغْ-د عَاوذْ غَارْ وُوذَاينْ، إِنَّا أَسنْ: ”وَارْ ذَايسْ ؤُفِيغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُخطُّو.

³⁸ Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.

³⁹ مَاشَا أَقَا ثنُّوممْ أَذْ أَومْ سَارّْحغْ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذِي ڒْْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو. مَا ثخْسمْ خنِّي أَذْ أَومْ سَارّْحغْ بْنَاذمْ-أَ، أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ؟“

³⁹ Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.

⁴⁰ سْغُويّنْ عَاوذْ مَارَّا، نَّانْ: ”وَارْ إِدْجِي شَا وَانِيثَا، حَاشَا بَارْ-أَبَّاسْ!“ ثُوغَا بَارْ-أَبَّاسْ ذ أَقْطَاطْعِييْ.

⁴⁰ Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →