Jonas 1
rifa (RIFA) vs VC
1 أَوَاڒْ ن سِيذِي يُوسَا-د غَارْ يُونُوسْ، مِّيسْ ن أَمِيتَّايْ، إِنَّا:
1 A palavra do Senhor foi dirigida a Jonas, filho de Amitai, nestes termos:
2 ”كَّارْ، رُوحْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن نِينْوَا ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا بَارّحْ ضِيدّْ نّسْ مِينْزِي ثُوعفّْنَا نْسنْ ثْڭعّذْ أَمْ إِشْثْ ن أَرِّيحثْ يَارْصُوذنْ أَڒْ ؤُذمْ إِنُو.“
2 Levanta-te, vai a Nínive, a grande cidade, e profere contra ela os teus oráculos, porque sua iniqüidade chegou até a minha presença.
3 مَاشَا يُونُوسْ إِكَّارْ حِيمَا أَذْ يَارْوڒْ زڭْ وُوذمْ ن سِيذِي. نتَّا إِهْوَا غَارْ ثنْذِينْثْ ن يَافَا ؤُشَا يُوفَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْغَارَّابُوثْ أَذْ ثْرَاحْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن ثَارْشِيشْ. نتَّا إِخدْجصْ تَّامَانْ ن ؤُسَافَارْ ؤُشَا إِنْيَا ذَايسْ مَاحنْذْ أَذْ إِرَاحْ غَارْ ثَارْشِيشْ، إِخْسْ أَذْ إِڭّْوجْ خْ وُوذمْ ن سِيذِي.
3 Jonas pôs-se a caminho, mas na direção de Társis, para fugir do Senhor. Desceu a Jope, onde encontrou um navio que partia para Társis; pagou a passagem e embarcou nele para ir com os demais passageiros para Társis, longe da face do Senhor.
4 مَاشَا سِيذِي إِسّكّْ-د أَسمِّيضْ إِجْهذْ خْ ڒبْحَارْ ؤُشَا يَارْنِي إِذْوڒْ ذ ثَاحَارْيَاضْثْ ثَامقّْرَانْثْ خْ ڒبْحَارْ أَڒَامِي عْڒَاحَاڒْ ثِيوضْ أَذْ ثَارْژْ ثْغَارَّابُوثْ.
4 O Senhor, porém, fez vir sobre o mar um vento impetuoso e levantou no mar uma tempestade tão grande que a embarcação ameaçava espedaçar-se.
5 ڭّْوذنْ إِبحْرِييّنْ ؤُشَا كُوڒْ أَرْيَازْ إِسْغُويْ، إِتَّارْ غَارْ أَربِّي نّسْ ؤُشَا نْضَارنْ ڒقْشُوعْ نِّي ذِي ثْغَارَّابُوثْ غَارْ ڒبْحَارْ حِيمَا أَذْ خَاسْ سّْنقْصنْ دّْقڒْ. ثُوغَا إِهْوَا-د يُونُوسْ مَاشَا غَارْ ؤُغزْذِيسْ أَضفَّارْ ن ثْغَارَّابُوثْ، إِزّڒْ ذِينْ ؤُشَا إِطّصْ إِجّْ ن يِيضصْ يُودْجغْ.
5 Aterrorizados, os marinheiros puseram-se a invocar cada qual o seu deus, e atiraram no mar a carga do navio para aliviarem-no. Entretanto, Jonas tinha descido ao porão do navio e, deitando-se ali, dormia profundamente.
6 يُوسَا-د غَارسْ بَابْ ن ثْغَارَّابُوثْ، إِنَّا أَسْ: ”مِينْ ثتّڭّذْ، مَايمِّي ذِينِّي ثطّْصذْ؟ كَّارْ، ڒَاغَا خْ أَربِّي نّشْ، أَذْ ثَاغْ أَربِّي نّشْ أَذْ أَنغْ إِفكَّارْ حِيمَا وَارْ نْغَارّقْ شَا.“
6 Veio o capitão e o despertou: Dorminhoco! Que estás fazendo aqui? Levanta-te e invoca o teu Deus, para ver se ele se lembra talvez de nós e nos livre da morte.
7 نَّانْ يرْيَازنْ إِ وَايَاوْيَا: ”أَسْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نْضَارْ ثَاقدُّوحْثْ، حِيمَا أَذْ نسّنْ وِي ذ أَنغْ إِڭِّينْ ذِي نّْعِي-يَا.“ نِيثْنِي نْضَارنْ ثَاقدُّوحْثْ ؤُشَا ثُوسَا-د ثْقدُّوحْثْ ذڭْ يُونُوسْ.
7 Em seguida disseram os marinheiros entre si: Vinde e tiremos à sorte para sabermos quem é a causa deste mal. Lançaram a sorte e esta caiu sobre Jonas.
8 خنِّي نَّانْ أَسْ: ”إِنِي أَنغْ، مَايمِّي ذ أَنغْ ثحْكمْ نّْعِي-يَا. مِينْ ثعْنَا ڒْخذْمثْ نّشْ؟ مَانِيسْ د-ثُوسِيذْ؟ مِينْ ثعْنَا ثَامُّورْثْ نّشْ ؤُ زِي مَانْ ڒْڭنْسْ إِ غَارْ ثقّْنذْ؟“
8 E perguntaram-lhe: Tu, por quem nos acontecem estes males, dize-nos qual é a tua profissão? De onde vens? A que país e a que raça pertences?
9 إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ ذ أَعِيبْرَانِي ؤُشَا ڭّْوذغْ زِي سِيذِي، أَربِّي ن إِجنْوَانْ، ونِّي د-إِخڒْقنْ ڒبْحَارْ ذ ڒْبَارْ.“
9 Sou hebreu, respondeu ele. Adoro o Senhor, Deus dos céus, que criou o mar e todos os continentes.
10 إِرْيَازنْ نِّي ڭّْوذنْ أَطَّاسْ، نَّانْ أَسْ: ”مِينْ ثڭِّيذْ؟“ مِينْزِي ثُوغَا سّْننْ، نتَّا يَارْوڒْ-د زڭْ وُوذمْ ن سِيذِي، أَقَا ثُوغَا زعْمَا إِسّْخبَّارْ إِ-ثنْ.
10 Ficaram então aqueles homens possuídos de grande temor, e disseram-lhe: Por que fizeste isto? Pois tinham compreendido, pela própria declaração de Jonas, que este fugia para escapar à ordem do Senhor.
11 ؤُشَا نَّانْ أَسْ: ”مِينْ زَّايكْ إِ غَا نڭّْ، حِيمَا أَذْ خَانغْ إِهدّنْ ڒبْحَارْ؟“ مِينْزِي ڒبْحَارْ ثُوغَا عَاذْ يَارنِّي ذڭْ ؤُهَاجِي.
11 E disseram-lhe: Que te havemos de fazer para que o mar se acalme em torno de nós? Porque o mar tornava-se cada vez mais ameaçador.
12 إِنَّا أَسنْ: ”كْسِيمْ أَيِي ؤُ نْضَارمْ أَيِي ذِي ڒبْحَارْ حِيمَا أَذْ خَاومْ إِهدّنْ ڒبْحَارْ، مِينْزِي سّْنغْ أَقَا ثَاحَارْيَاضْثْ-أَ ثَامقّْرَانْثْ إِ خَاومْ د-إِوْضَانْ ذِي سِّيبّثْ إِنُو.“
12 Tomai-me, disse Jonas, e lançai-me às águas, e o mar se acalmará. Reconheço que sou eu a causa desta terrível tempestade que vos sobreveio.
13 مَاشَا إِرْيَازنْ ثُوغَا قدّْفنْ غَارْ ڒْبَارْ، مَاشَا وَارْ ذ أَسْ زمَّارنْ شَا، مِينْزِي ڒبْحَارْ ثُوغَا عَاذْ يَارنِّي خَاسنْ أَطَّاسْ س وَاطَّاسْ ذڭْ ؤُهَاجِي.
13 Os homens remavam para ver se conseguiam ganhar a costa, mas em vão, porque o mar se embravecia cada vez mais contra eles.
14 خنِّي ڒَاغَانْ إِ سِيذِي، نَّانْ: ”أَ سِيذِي، وَارْ ذ أَنغْ تّجِّي شَا أَذْ نتّْوَاهلّكْ ذِي سِّيبّثْ ن ڒعْمَارْ ن ورْيَازْ-أَ ؤُشَا وَارْ ذ أَنغْ ثْحسِّيبذْ خْ إِذَامّنْ إِمزْذَاڭنْ، مِينْزِي شكْ، أَ سِيذِي، ثڭِّيذْ مِينْ ذ أَشْ يَارْضَانْ.“
14 Então invocaram o Senhor: Senhor, disseram eles, não nos façais perecer por causa da vida deste homem, nem nos torneis responsáveis pela vida deste homem que não nos fez mal algum. Vós, ó Senhor, fizestes como foi do vosso agrado.
15 خَاسْ ؤُشَا طّْفنْ يُونُوسْ، نْضَارنْ ث ذِي ڒبْحَارْ. ڒخْذنِّي إِبدّْ ؤُهَاجِي ن ڒبْحَارْ.
15 E, pegando em Jonas, lançaram-no às ondas, e a fúria do mar se acalmou.
16 ڭّْوْذنْ إِرْيَازنْ نِّي أَطَّاسْ زِي سِيذِي ؤُشَا غَارْصنْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ إِ سِيذِي ؤُشَا وَاعْذنْ لْوُوعُوذْ.
16 Tomada de profundo sentimento de temor para com o Senhor, a tripulação ofereceu-lhe um sacrifício, acompanhado de votos.
17 — ausente —
17 O Senhor fez que ali se encontrasse um grande peixe para engolir Jonas, e este esteve três dias e três noites no ventre do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.