Jonas 1
rifa (RIFA) vs NVI
1 أَوَاڒْ ن سِيذِي يُوسَا-د غَارْ يُونُوسْ، مِّيسْ ن أَمِيتَّايْ، إِنَّا:
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai com esta ordem:
2 ”كَّارْ، رُوحْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن نِينْوَا ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا بَارّحْ ضِيدّْ نّسْ مِينْزِي ثُوعفّْنَا نْسنْ ثْڭعّذْ أَمْ إِشْثْ ن أَرِّيحثْ يَارْصُوذنْ أَڒْ ؤُذمْ إِنُو.“
2 "Vá depressa à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença".
3 مَاشَا يُونُوسْ إِكَّارْ حِيمَا أَذْ يَارْوڒْ زڭْ وُوذمْ ن سِيذِي. نتَّا إِهْوَا غَارْ ثنْذِينْثْ ن يَافَا ؤُشَا يُوفَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْغَارَّابُوثْ أَذْ ثْرَاحْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن ثَارْشِيشْ. نتَّا إِخدْجصْ تَّامَانْ ن ؤُسَافَارْ ؤُشَا إِنْيَا ذَايسْ مَاحنْذْ أَذْ إِرَاحْ غَارْ ثَارْشِيشْ، إِخْسْ أَذْ إِڭّْوجْ خْ وُوذمْ ن سِيذِي.
3 Mas Jonas fugiu da presença do Senhor, dirigindo-se para Társis. Desceu à cidade de Jope, onde encontrou um navio que se destinava àquele porto. Depois de pagar a passagem, embarcou para Társis, para fugir do Senhor.
4 مَاشَا سِيذِي إِسّكّْ-د أَسمِّيضْ إِجْهذْ خْ ڒبْحَارْ ؤُشَا يَارْنِي إِذْوڒْ ذ ثَاحَارْيَاضْثْ ثَامقّْرَانْثْ خْ ڒبْحَارْ أَڒَامِي عْڒَاحَاڒْ ثِيوضْ أَذْ ثَارْژْ ثْغَارَّابُوثْ.
4 O Senhor, porém, fez soprar um forte vento sobre o mar, e caiu uma tempestade tão violenta que o barco ameaçava arrebentar-se.
5 ڭّْوذنْ إِبحْرِييّنْ ؤُشَا كُوڒْ أَرْيَازْ إِسْغُويْ، إِتَّارْ غَارْ أَربِّي نّسْ ؤُشَا نْضَارنْ ڒقْشُوعْ نِّي ذِي ثْغَارَّابُوثْ غَارْ ڒبْحَارْ حِيمَا أَذْ خَاسْ سّْنقْصنْ دّْقڒْ. ثُوغَا إِهْوَا-د يُونُوسْ مَاشَا غَارْ ؤُغزْذِيسْ أَضفَّارْ ن ثْغَارَّابُوثْ، إِزّڒْ ذِينْ ؤُشَا إِطّصْ إِجّْ ن يِيضصْ يُودْجغْ.
5 Todos os marinheiros ficaram com medo e cada um clamava ao seu próprio deus. E atiraram as cargas ao mar para tornar mais leve o navio. Enquanto isso, Jonas, que tinha descido para o porão e se deitado, dormia profundamente.
6 يُوسَا-د غَارسْ بَابْ ن ثْغَارَّابُوثْ، إِنَّا أَسْ: ”مِينْ ثتّڭّذْ، مَايمِّي ذِينِّي ثطّْصذْ؟ كَّارْ، ڒَاغَا خْ أَربِّي نّشْ، أَذْ ثَاغْ أَربِّي نّشْ أَذْ أَنغْ إِفكَّارْ حِيمَا وَارْ نْغَارّقْ شَا.“
6 O capitão dirigiu-se a ele e disse: "Como você pode ficar aí dormindo? Levante-se e clame ao seu deus! Talvez ele tenha piedade de nós e não morramos".
7 نَّانْ يرْيَازنْ إِ وَايَاوْيَا: ”أَسْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نْضَارْ ثَاقدُّوحْثْ، حِيمَا أَذْ نسّنْ وِي ذ أَنغْ إِڭِّينْ ذِي نّْعِي-يَا.“ نِيثْنِي نْضَارنْ ثَاقدُّوحْثْ ؤُشَا ثُوسَا-د ثْقدُّوحْثْ ذڭْ يُونُوسْ.
7 Então os marinheiros combinaram entre si: "Vamos tirar sortes para descobrir quem é o responsável por esta desgraça que se abateu sobre nós". Tiraram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 خنِّي نَّانْ أَسْ: ”إِنِي أَنغْ، مَايمِّي ذ أَنغْ ثحْكمْ نّْعِي-يَا. مِينْ ثعْنَا ڒْخذْمثْ نّشْ؟ مَانِيسْ د-ثُوسِيذْ؟ مِينْ ثعْنَا ثَامُّورْثْ نّشْ ؤُ زِي مَانْ ڒْڭنْسْ إِ غَارْ ثقّْنذْ؟“
8 Por isso lhe perguntaram: "Diga-nos, quem é o responsável por esta calamidade? Qual é a sua profissão? De onde você vem? Qual é a sua terra? A que povo você pertence? "
9 إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ ذ أَعِيبْرَانِي ؤُشَا ڭّْوذغْ زِي سِيذِي، أَربِّي ن إِجنْوَانْ، ونِّي د-إِخڒْقنْ ڒبْحَارْ ذ ڒْبَارْ.“
9 Ele respondeu: "Eu sou hebreu, adorador do Senhor, o Deus dos céus, que fez o mar e a terra".
10 إِرْيَازنْ نِّي ڭّْوذنْ أَطَّاسْ، نَّانْ أَسْ: ”مِينْ ثڭِّيذْ؟“ مِينْزِي ثُوغَا سّْننْ، نتَّا يَارْوڒْ-د زڭْ وُوذمْ ن سِيذِي، أَقَا ثُوغَا زعْمَا إِسّْخبَّارْ إِ-ثنْ.
10 Com isso eles ficaram apavorados e perguntaram: "O que foi que você fez? ", pois sabiam que Jonas estava fugindo do Senhor, porque ele já lhes tinha dito.
11 ؤُشَا نَّانْ أَسْ: ”مِينْ زَّايكْ إِ غَا نڭّْ، حِيمَا أَذْ خَانغْ إِهدّنْ ڒبْحَارْ؟“ مِينْزِي ڒبْحَارْ ثُوغَا عَاذْ يَارنِّي ذڭْ ؤُهَاجِي.
11 Visto que o mar estava cada vez mais agitado, eles lhe perguntaram: "O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? "
12 إِنَّا أَسنْ: ”كْسِيمْ أَيِي ؤُ نْضَارمْ أَيِي ذِي ڒبْحَارْ حِيمَا أَذْ خَاومْ إِهدّنْ ڒبْحَارْ، مِينْزِي سّْنغْ أَقَا ثَاحَارْيَاضْثْ-أَ ثَامقّْرَانْثْ إِ خَاومْ د-إِوْضَانْ ذِي سِّيبّثْ إِنُو.“
12 Respondeu ele: "Peguem-me e joguem-me ao mar, e ele se acalmará. Pois eu sei que é por minha causa que esta violenta tempestade caiu sobre vocês".
13 مَاشَا إِرْيَازنْ ثُوغَا قدّْفنْ غَارْ ڒْبَارْ، مَاشَا وَارْ ذ أَسْ زمَّارنْ شَا، مِينْزِي ڒبْحَارْ ثُوغَا عَاذْ يَارنِّي خَاسنْ أَطَّاسْ س وَاطَّاسْ ذڭْ ؤُهَاجِي.
13 Ao invés disso, os homens se esforçaram ao máximo para remar de volta à terra. Mas não conseguiram, porque o mar tinha ficado ainda mais violento.
14 خنِّي ڒَاغَانْ إِ سِيذِي، نَّانْ: ”أَ سِيذِي، وَارْ ذ أَنغْ تّجِّي شَا أَذْ نتّْوَاهلّكْ ذِي سِّيبّثْ ن ڒعْمَارْ ن ورْيَازْ-أَ ؤُشَا وَارْ ذ أَنغْ ثْحسِّيبذْ خْ إِذَامّنْ إِمزْذَاڭنْ، مِينْزِي شكْ، أَ سِيذِي، ثڭِّيذْ مِينْ ذ أَشْ يَارْضَانْ.“
14 Então eles clamaram ao Senhor: "Senhor, nós suplicamos, não nos deixes morrer por tirarmos a vida deste homem. Não caia sobre nós a culpa de matar um inocente, porque tu, ó Senhor, fizeste o que desejavas".
15 خَاسْ ؤُشَا طّْفنْ يُونُوسْ، نْضَارنْ ث ذِي ڒبْحَارْ. ڒخْذنِّي إِبدّْ ؤُهَاجِي ن ڒبْحَارْ.
15 Então, pegaram Jonas e o lançaram ao mar enfurecido, e este se aquietou.
16 ڭّْوْذنْ إِرْيَازنْ نِّي أَطَّاسْ زِي سِيذِي ؤُشَا غَارْصنْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ إِ سِيذِي ؤُشَا وَاعْذنْ لْوُوعُوذْ.
16 Ao verem isso, os homens adoraram ao Senhor com temor, oferecendo-lhe sacrifício e fazendo-lhe votos.
17 — ausente —
17 Então o Senhor fez com que um grande peixe engolisse Jonas, e ele ficou dentro do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.