Jonas 1
rifa (RIFA) vs BKJ
1 أَوَاڒْ ن سِيذِي يُوسَا-د غَارْ يُونُوسْ، مِّيسْ ن أَمِيتَّايْ، إِنَّا:
1 Ora, a Palavra do SENHOR veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 ”كَّارْ، رُوحْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن نِينْوَا ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا بَارّحْ ضِيدّْ نّسْ مِينْزِي ثُوعفّْنَا نْسنْ ثْڭعّذْ أَمْ إِشْثْ ن أَرِّيحثْ يَارْصُوذنْ أَڒْ ؤُذمْ إِنُو.“
2 Levanta-te, vai à Nínive, aquela grande cidade, e clama contra ela, pois a sua maldade subiu diante de mim.
3 مَاشَا يُونُوسْ إِكَّارْ حِيمَا أَذْ يَارْوڒْ زڭْ وُوذمْ ن سِيذِي. نتَّا إِهْوَا غَارْ ثنْذِينْثْ ن يَافَا ؤُشَا يُوفَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْغَارَّابُوثْ أَذْ ثْرَاحْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن ثَارْشِيشْ. نتَّا إِخدْجصْ تَّامَانْ ن ؤُسَافَارْ ؤُشَا إِنْيَا ذَايسْ مَاحنْذْ أَذْ إِرَاحْ غَارْ ثَارْشِيشْ، إِخْسْ أَذْ إِڭّْوجْ خْ وُوذمْ ن سِيذِي.
3 Mas Jonas se levantou para fugir para Társis, longe da presença do SENHOR, e desceu a Jope, onde encontrou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, longe da presença do SENHOR.
4 مَاشَا سِيذِي إِسّكّْ-د أَسمِّيضْ إِجْهذْ خْ ڒبْحَارْ ؤُشَا يَارْنِي إِذْوڒْ ذ ثَاحَارْيَاضْثْ ثَامقّْرَانْثْ خْ ڒبْحَارْ أَڒَامِي عْڒَاحَاڒْ ثِيوضْ أَذْ ثَارْژْ ثْغَارَّابُوثْ.
4 Mas o SENHOR enviou um grande vento ao mar, e houve uma poderosa tempestade no mar, de modo que o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 ڭّْوذنْ إِبحْرِييّنْ ؤُشَا كُوڒْ أَرْيَازْ إِسْغُويْ، إِتَّارْ غَارْ أَربِّي نّسْ ؤُشَا نْضَارنْ ڒقْشُوعْ نِّي ذِي ثْغَارَّابُوثْ غَارْ ڒبْحَارْ حِيمَا أَذْ خَاسْ سّْنقْصنْ دّْقڒْ. ثُوغَا إِهْوَا-د يُونُوسْ مَاشَا غَارْ ؤُغزْذِيسْ أَضفَّارْ ن ثْغَارَّابُوثْ، إِزّڒْ ذِينْ ؤُشَا إِطّصْ إِجّْ ن يِيضصْ يُودْجغْ.
5 Então os marinheiros ficaram com medo, e cada homem clamou ao seu deus, e lançaram as cargas que estavam no navio ao mar, para o aliviarem. Mas Jonas desceu ao porão do navio, e deitado, dormiu profundamente.
6 يُوسَا-د غَارسْ بَابْ ن ثْغَارَّابُوثْ، إِنَّا أَسْ: ”مِينْ ثتّڭّذْ، مَايمِّي ذِينِّي ثطّْصذْ؟ كَّارْ، ڒَاغَا خْ أَربِّي نّشْ، أَذْ ثَاغْ أَربِّي نّشْ أَذْ أَنغْ إِفكَّارْ حِيمَا وَارْ نْغَارّقْ شَا.“
6 E o mestre do navio dirigiu-se a ele, e disse-lhe: que tens, ó dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus, talvez assim, Deus pensará em nós, para que não pereçamos.
7 نَّانْ يرْيَازنْ إِ وَايَاوْيَا: ”أَسْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نْضَارْ ثَاقدُّوحْثْ، حِيمَا أَذْ نسّنْ وِي ذ أَنغْ إِڭِّينْ ذِي نّْعِي-يَا.“ نِيثْنِي نْضَارنْ ثَاقدُّوحْثْ ؤُشَا ثُوسَا-د ثْقدُّوحْثْ ذڭْ يُونُوسْ.
7 E disseram cada um ao seu companheiro: vinde, e lancemos sorte, para que saibamos por que causa esse mal está sobre nós. Assim eles lançaram sorte, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 خنِّي نَّانْ أَسْ: ”إِنِي أَنغْ، مَايمِّي ذ أَنغْ ثحْكمْ نّْعِي-يَا. مِينْ ثعْنَا ڒْخذْمثْ نّشْ؟ مَانِيسْ د-ثُوسِيذْ؟ مِينْ ثعْنَا ثَامُّورْثْ نّشْ ؤُ زِي مَانْ ڒْڭنْسْ إِ غَارْ ثقّْنذْ؟“
8 Então eles lhe disseram: diga-nos, lhe pedimos, por causa de quem este mal está sobre nós? Qual é a tua ocupação? De onde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ ذ أَعِيبْرَانِي ؤُشَا ڭّْوذغْ زِي سِيذِي، أَربِّي ن إِجنْوَانْ، ونِّي د-إِخڒْقنْ ڒبْحَارْ ذ ڒْبَارْ.“
9 E ele lhes disse: eu sou hebreu, e temo ao SENHOR, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 إِرْيَازنْ نِّي ڭّْوذنْ أَطَّاسْ، نَّانْ أَسْ: ”مِينْ ثڭِّيذْ؟“ مِينْزِي ثُوغَا سّْننْ، نتَّا يَارْوڒْ-د زڭْ وُوذمْ ن سِيذِي، أَقَا ثُوغَا زعْمَا إِسّْخبَّارْ إِ-ثنْ.
10 Então os homens se encheram de medo, e disseram-lhe: por que tu fizeste isto? Pois os homens sabiam que ele fugia da presença do SENHOR, porque ele lhes tinha dito.
11 ؤُشَا نَّانْ أَسْ: ”مِينْ زَّايكْ إِ غَا نڭّْ، حِيمَا أَذْ خَانغْ إِهدّنْ ڒبْحَارْ؟“ مِينْزِي ڒبْحَارْ ثُوغَا عَاذْ يَارنِّي ذڭْ ؤُهَاجِي.
11 Então disseram-lhe: o que devemos fazer contigo, para que o mar se acalme para nós? Pois o mar estava agitado e tempestuoso.
12 إِنَّا أَسنْ: ”كْسِيمْ أَيِي ؤُ نْضَارمْ أَيِي ذِي ڒبْحَارْ حِيمَا أَذْ خَاومْ إِهدّنْ ڒبْحَارْ، مِينْزِي سّْنغْ أَقَا ثَاحَارْيَاضْثْ-أَ ثَامقّْرَانْثْ إِ خَاومْ د-إِوْضَانْ ذِي سِّيبّثْ إِنُو.“
12 E ele lhes disse: levantai-me, e lançai-me ao mar, para que ele se acalme; pois eu sei que é por minha causa que esta grande tempestade está sobre vós.
13 مَاشَا إِرْيَازنْ ثُوغَا قدّْفنْ غَارْ ڒْبَارْ، مَاشَا وَارْ ذ أَسْ زمَّارنْ شَا، مِينْزِي ڒبْحَارْ ثُوغَا عَاذْ يَارنِّي خَاسنْ أَطَّاسْ س وَاطَّاسْ ذڭْ ؤُهَاجِي.
13 Entretanto, os homens remaram forte, para trazer o navio à terra, mas eles não conseguiram, pois o mar estava agitado e tempestuoso contra eles.
14 خنِّي ڒَاغَانْ إِ سِيذِي، نَّانْ: ”أَ سِيذِي، وَارْ ذ أَنغْ تّجِّي شَا أَذْ نتّْوَاهلّكْ ذِي سِّيبّثْ ن ڒعْمَارْ ن ورْيَازْ-أَ ؤُشَا وَارْ ذ أَنغْ ثْحسِّيبذْ خْ إِذَامّنْ إِمزْذَاڭنْ، مِينْزِي شكْ، أَ سِيذِي، ثڭِّيذْ مِينْ ذ أَشْ يَارْضَانْ.“
14 Por isso eles clamaram ao SENHOR, e disseram: nós te rogamos, ó SENHOR! Nós te rogamos, que não nos deixe perecer por causa da vida deste homem, e que não ponha sobre nós sangue inocente; pois tu, ó SENHOR, fizeste o que desejavas.
15 خَاسْ ؤُشَا طّْفنْ يُونُوسْ، نْضَارنْ ث ذِي ڒبْحَارْ. ڒخْذنِّي إِبدّْ ؤُهَاجِي ن ڒبْحَارْ.
15 Então eles tomaram Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 ڭّْوْذنْ إِرْيَازنْ نِّي أَطَّاسْ زِي سِيذِي ؤُشَا غَارْصنْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ إِ سِيذِي ؤُشَا وَاعْذنْ لْوُوعُوذْ.
16 Então os homens temeram muito ao SENHOR, ofereceram sacrifício ao SENHOR e fizeram votos.
17 — ausente —
17 Mas o SENHOR havia preparado um grande peixe, para que engolisse Jonas. E ele esteve no ventre do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.