Jonas 1
rifa (RIFA) vs ARA
1 أَوَاڒْ ن سِيذِي يُوسَا-د غَارْ يُونُوسْ، مِّيسْ ن أَمِيتَّايْ، إِنَّا:
1 Veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 ”كَّارْ، رُوحْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن نِينْوَا ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا بَارّحْ ضِيدّْ نّسْ مِينْزِي ثُوعفّْنَا نْسنْ ثْڭعّذْ أَمْ إِشْثْ ن أَرِّيحثْ يَارْصُوذنْ أَڒْ ؤُذمْ إِنُو.“
2 Dispõe-te, vai à grande cidade de Nínive e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 مَاشَا يُونُوسْ إِكَّارْ حِيمَا أَذْ يَارْوڒْ زڭْ وُوذمْ ن سِيذِي. نتَّا إِهْوَا غَارْ ثنْذِينْثْ ن يَافَا ؤُشَا يُوفَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْغَارَّابُوثْ أَذْ ثْرَاحْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن ثَارْشِيشْ. نتَّا إِخدْجصْ تَّامَانْ ن ؤُسَافَارْ ؤُشَا إِنْيَا ذَايسْ مَاحنْذْ أَذْ إِرَاحْ غَارْ ثَارْشِيشْ، إِخْسْ أَذْ إِڭّْوجْ خْ وُوذمْ ن سِيذِي.
3 Jonas se dispôs, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis; e, tendo descido a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem e embarcou nele, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 مَاشَا سِيذِي إِسّكّْ-د أَسمِّيضْ إِجْهذْ خْ ڒبْحَارْ ؤُشَا يَارْنِي إِذْوڒْ ذ ثَاحَارْيَاضْثْ ثَامقّْرَانْثْ خْ ڒبْحَارْ أَڒَامِي عْڒَاحَاڒْ ثِيوضْ أَذْ ثَارْژْ ثْغَارَّابُوثْ.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, e o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 ڭّْوذنْ إِبحْرِييّنْ ؤُشَا كُوڒْ أَرْيَازْ إِسْغُويْ، إِتَّارْ غَارْ أَربِّي نّسْ ؤُشَا نْضَارنْ ڒقْشُوعْ نِّي ذِي ثْغَارَّابُوثْ غَارْ ڒبْحَارْ حِيمَا أَذْ خَاسْ سّْنقْصنْ دّْقڒْ. ثُوغَا إِهْوَا-د يُونُوسْ مَاشَا غَارْ ؤُغزْذِيسْ أَضفَّارْ ن ثْغَارَّابُوثْ، إِزّڒْ ذِينْ ؤُشَا إِطّصْ إِجّْ ن يِيضصْ يُودْجغْ.
5 Então, os marinheiros, cheios de medo, clamavam cada um ao seu deus e lançavam ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem do peso dela. Jonas, porém, havia descido ao porão e se deitado; e dormia profundamente.
6 يُوسَا-د غَارسْ بَابْ ن ثْغَارَّابُوثْ، إِنَّا أَسْ: ”مِينْ ثتّڭّذْ، مَايمِّي ذِينِّي ثطّْصذْ؟ كَّارْ، ڒَاغَا خْ أَربِّي نّشْ، أَذْ ثَاغْ أَربِّي نّشْ أَذْ أَنغْ إِفكَّارْ حِيمَا وَارْ نْغَارّقْ شَا.“
6 Chegou-se a ele o mestre do navio e lhe disse: Que se passa contigo? Agarrado no sono? Levanta-te, invoca o teu deus; talvez, assim, esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 نَّانْ يرْيَازنْ إِ وَايَاوْيَا: ”أَسْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نْضَارْ ثَاقدُّوحْثْ، حِيمَا أَذْ نسّنْ وِي ذ أَنغْ إِڭِّينْ ذِي نّْعِي-يَا.“ نِيثْنِي نْضَارنْ ثَاقدُّوحْثْ ؤُشَا ثُوسَا-د ثْقدُّوحْثْ ذڭْ يُونُوسْ.
7 E diziam uns aos outros: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 خنِّي نَّانْ أَسْ: ”إِنِي أَنغْ، مَايمِّي ذ أَنغْ ثحْكمْ نّْعِي-يَا. مِينْ ثعْنَا ڒْخذْمثْ نّشْ؟ مَانِيسْ د-ثُوسِيذْ؟ مِينْ ثعْنَا ثَامُّورْثْ نّشْ ؤُ زِي مَانْ ڒْڭنْسْ إِ غَارْ ثقّْنذْ؟“
8 Então, lhe disseram: Declara-nos, agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual a tua terra? E de que povo és tu?
9 إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ ذ أَعِيبْرَانِي ؤُشَا ڭّْوذغْ زِي سِيذِي، أَربِّي ن إِجنْوَانْ، ونِّي د-إِخڒْقنْ ڒبْحَارْ ذ ڒْبَارْ.“
9 Ele lhes respondeu: Sou hebreu e temo ao Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra.
10 إِرْيَازنْ نِّي ڭّْوذنْ أَطَّاسْ، نَّانْ أَسْ: ”مِينْ ثڭِّيذْ؟“ مِينْزِي ثُوغَا سّْننْ، نتَّا يَارْوڒْ-د زڭْ وُوذمْ ن سِيذِي، أَقَا ثُوغَا زعْمَا إِسّْخبَّارْ إِ-ثنْ.
10 Então, os homens ficaram possuídos de grande temor e lhe disseram: Que é isto que fizeste! Pois sabiam os homens que ele fugia da presença do Senhor , porque lho havia declarado.
11 ؤُشَا نَّانْ أَسْ: ”مِينْ زَّايكْ إِ غَا نڭّْ، حِيمَا أَذْ خَانغْ إِهدّنْ ڒبْحَارْ؟“ مِينْزِي ڒبْحَارْ ثُوغَا عَاذْ يَارنِّي ذڭْ ؤُهَاجِي.
11 Disseram-lhe: Que te faremos, para que o mar se nos acalme? Porque o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 إِنَّا أَسنْ: ”كْسِيمْ أَيِي ؤُ نْضَارمْ أَيِي ذِي ڒبْحَارْ حِيمَا أَذْ خَاومْ إِهدّنْ ڒبْحَارْ، مِينْزِي سّْنغْ أَقَا ثَاحَارْيَاضْثْ-أَ ثَامقّْرَانْثْ إِ خَاومْ د-إِوْضَانْ ذِي سِّيبّثْ إِنُو.“
12 Respondeu-lhes: Tomai-me e lançai-me ao mar, e o mar se aquietará, porque eu sei que, por minha causa, vos sobreveio esta grande tempestade.
13 مَاشَا إِرْيَازنْ ثُوغَا قدّْفنْ غَارْ ڒْبَارْ، مَاشَا وَارْ ذ أَسْ زمَّارنْ شَا، مِينْزِي ڒبْحَارْ ثُوغَا عَاذْ يَارنِّي خَاسنْ أَطَّاسْ س وَاطَّاسْ ذڭْ ؤُهَاجِي.
13 Entretanto, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 خنِّي ڒَاغَانْ إِ سِيذِي، نَّانْ: ”أَ سِيذِي، وَارْ ذ أَنغْ تّجِّي شَا أَذْ نتّْوَاهلّكْ ذِي سِّيبّثْ ن ڒعْمَارْ ن ورْيَازْ-أَ ؤُشَا وَارْ ذ أَنغْ ثْحسِّيبذْ خْ إِذَامّنْ إِمزْذَاڭنْ، مِينْزِي شكْ، أَ سِيذِي، ثڭِّيذْ مِينْ ذ أَشْ يَارْضَانْ.“
14 Então, clamaram ao Senhor e disseram: Ah! Senhor ! Rogamos-te que não pereçamos por causa da vida deste homem, e não faças cair sobre nós este sangue, quanto a nós, inocente; porque tu, Senhor , fizeste como te aprouve.
15 خَاسْ ؤُشَا طّْفنْ يُونُوسْ، نْضَارنْ ث ذِي ڒبْحَارْ. ڒخْذنِّي إِبدّْ ؤُهَاجِي ن ڒبْحَارْ.
15 E levantaram a Jonas e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 ڭّْوْذنْ إِرْيَازنْ نِّي أَطَّاسْ زِي سِيذِي ؤُشَا غَارْصنْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ إِ سِيذِي ؤُشَا وَاعْذنْ لْوُوعُوذْ.
16 Temeram, pois, estes homens em extremo ao Senhor ; e ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 — ausente —
17 Deparou o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites no ventre do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.