Joel 2
rifa (RIFA) vs VC
1 ”سُوضمْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ذِي صِيهْيُونْ، صُوذمْ ذَايسْ س جّهْذْ خْ وذْرَارْ إِنُو إِقدّْسنْ، جّمْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ أَذْ أَرْجِيجنْ، مَاغَارْ يُوذسْ وَاسّْ ن سِيذِي، وَاهْ، أَقَا-ث يُوذسْ.
1 Tocai a trombeta em Sião, dai alarme no meu monte santo! Estremeçam todos os habitantes da terra, eis que se aproxima o dia do Senhor,
2 إِجّْ ن وَاسّْ ن ثَادْجسْثْ ذ ثُوبَّارْشنْثْ، إِجّْ ن وَاسّْ ن إِسيْنُوثنْ ؤُ ن يِيجّْ ن ؤُسيْنُو إِبُّومْبسْ. أَمْ ثُوفُّوثْ ن ڒْحَاڒْ إِڭُّورنْ خْ إِذُورَارْ أَذْ د-يَاسْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ذ أَمقّْرَانْ ؤُ إِجْهذْ! أَمْ وَانِيثَاعمَّارْصْ وَارْ إِدْجِي زِي مشْحَاڒْ ؤُيَا ؤُ أَوَارْنِي أَسْ وَارْ إِتِّيڒِي عَاوذْ، ذڭْ إِسڭّْوُوسَا أَوَارْنِي أَسْ زِي جِّيڒْ أَڒْ جِّيڒْ نّغْنِي.
2 dia de trevas e de escuridão, dia nublado e coberto de nuvens. Tal como a luz da aurora, derrama-se sobre os montes um povo imenso e vigoroso, como nunca houve semelhante desde o princípio, nem depois haverá outro até as épocas mais longínquas.
3 زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ثتّتّْ ثْمسِّي ؤُ أَوَارْنِي أَسْ إِشمّضْ ؤُشعَّاڒْ. زَّاثسْ ثَامُّورْثْ ثڭَّا أَمْ وحْوِيشْ ن عَاذْنْ، مَاشَا أَوَارْنِي أَسْ أَقَا ذِينْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِتّْوَاردّْدْجنْ. وَارْ إِزمَّارْ أَذْ زَّايسْ إِنْجمْ.
3 Diante dele um fogo devorador; atrás, uma chama abrasadora. Diante dele a terra é um paraíso; atrás, é um deserto desolador; nada lhe escapa.
4 شُّوفْ نْسنْ أَمْ شُّوفْ ن يِييْسَانْ ؤُ نِيثْنِي تَّازّْڒنْ أَمْ يِييْسَانْ ن ثَازْڒَا.
4 Têm a aparência de uma tropa de cavalos, e como cavalos se precipitam:
5 أَمْ ؤُقَارْقبْ ن إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي خْ ثْقِيشِّيثِينْ ن إِذُورَارْ، أَمُّو نڭّْزنْ نِيثْنِي، أَمْ ڒْحسّْ ن ؤُشعَّاڒْ ن ثْمسِّي إِتّتّنْ إِغدْجْ، أَمْ يِيجّْ ن ڒْڭنْسْ إِجهْذنْ إِسدّنْ إِ ؤُمنْغِي.
5 dir-se-ia o estrondo de carros saltando sobre os cumes dos montes, ou o crepitar da chama que devora a palha, ou um formidável exército disposto em ordem de batalha.
6 زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ تَّارْجِيجنْ ڒڭْنُوسْ، مَارَّا إِغمْبَابْ ذوْڒنْ ذ إِشمْڒَاڒنْ.“
6 Diante deles tremem os povos, os rostos empalidecem;
7 ”نِيثْنِي تَّازّْڒنْ أَمْ أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ، أَمْ يِيعسْكَارِييّنْ تّْڭعَّاذنْ نِيثْنِي ڒْحِيضْ، كُوڒْ إِجّْ إِڭُّورْ أَبْرِيذْ نّسْ ؤُ نِيثْنِي وَارْ د-تّفّْغنْ شَا زڭْ ؤُمسْرُوقْ نْسنْ.
7 como valentes eles se precipitam {para o assalto}, e escalam as muralhas como guerreiros. Segue cada um o seu caminho, sem confundir suas fileiras.
8 ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ إِعَارّنْ ونّغْنِي، كُوڒْ بُو-طغْڒُوضْثْ إِڭُّورْ ذڭْ وبْرِيذْ نّسْ، ؤُ وَاخَّا نِيثْنِي وْضَانْ س لَانْسَا، وَارْ تّمْسْبعِّيذنْ
8 Não empurram uns aos outros, marcham cada um em seu pelotão. Abrem caminho por entre as armas, sem romper suas fileiras.
9 نِيثْنِي وطَّانْ خْ ثنْذِينْثْ، تَّازّْڒنْ خْ ڒْحِيضْ، تّْڭعَّاذنْ غَارْ ثُوذْرِينْ، تَّاذْفنْ زِي ڒكْوَازَا أَمْ ؤُخوَّانْ.
9 Espalham-se pela cidade, correm por cima dos muros, invadem as casas, entrando pelas janelas como ladrões.
10 ثتَّارْجِيجِي ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ، إِجنْوَانْ تّنْهزَّانْ، ثَافُوشْثْ ذ ثْزِيرِي بَّارْشْننْثْ ؤُ إِثْرَانْ أَرِّينْ ثَافَاوْثْ نْسنْ.
10 Diante deles treme a terra, os céus vacilam, o sol e a lua se obscurecem, as estrelas perdem o seu brilho.
11 سِيذِي يَارَّا ثْمِيجَّا نّسْ أَذْ ثفّغْ زَّاثْ إِ ڒْعسْكَارْ نّسْ، مَاغَارْ ڒْعسْكَارْ نّسْ ذ أَمقّْرَانْ أَطَّاسْ، مَاغَارْ س صُّولْطَا إِتّْكمَّاڒْ نتَّا أَوَاڒْ نّسْ، مَاغَارْ أَسّْ ن سِيذِي ذ أَمقّْرَانْ، إِسَّاڭّْوَاذْ أَطَّاسْ. وِي إِزمَّارنْ أَذْ ث إِكْسِي؟“
11 À frente do seu exército, o Senhor faz ouvir a sua voz, pois seu batalhão é imenso e poderoso para executar sua palavra. Sim, o dia do Senhor é grandioso e temível! Quem o poderá suportar?
12 ”ؤُڒَا ڒخُّو عَاذْ إِقَّارْ سِيذِي،عقْبمْ-د غَارِي س مَارَّا ؤُڒْ نْومْ، س ؤُژُومِّي ؤُ س إِمطَّاونْ ؤُ س ثْغُويِّيثْ ن وشْضَانْ.
12 Por isso, agora ainda - oráculo do Senhor -, voltai a mim de todo o vosso coração, com jejuns, lágrimas e gemidos de luto.
13 شَارّْڭمْ ؤُڒْ نْومْ، وَارْ إِدْجِي أَرُّوضْ نْومْ، ؤُ ذوْڒمْ-د غَارْ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، مَاغَارْ نتَّا ذ أَحْنِينْ ذ أَرْحِيمْ ؤُ غَارسْ تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ ذ ثْمخْسِيوْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِشوَّارنْ ؤُ نتَّا إِندّمْ خْ ڒْغَارْ.
13 Rasgai vossos corações e não vossas vestes; voltai ao Senhor vosso Deus, porque ele é bom e compassivo, longânime e indulgente, pronto a arrepender-se do castigo que inflige.
14 وِي إِسّْننْ أَقَا نتَّا أَذْ د-إِذْوڒْ أَذْ إِنْذمْ ؤُ أَذْ يجّْ إِشْثْ ن لْبَارَاكَا. أَوَارْنِي أَسْ: إِشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ؤُ إِشْثْ ن ثوْبِيبْثْ ن ؤُسيّبْ إِ سِيذِي، أَربِّي نْومْ.“
14 Quem sabe se ele mudará de parecer e voltará atrás, deixando após si uma bênção, ofertas e libações para o Senhor, vosso Deus?
15 ”سُوضمْ ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ذِي صِيهْيُونْ، قدّْسمْ إِجّْ ن ؤُژُومِّي، بَارّْحمْ س يِيجّْ ن ؤُمُونِي إِفَارْزْ.
15 Tocai a trombeta em Sião: publicai o jejum, convocai a assembléia, reuni o povo;
16 سْمُونمْ ڒْڭنْسْ، قدّْسمْ أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ، جَارْومْ إِمْغَارنْ، سْمُونمْ إِحنْجِيرنْ إِمژْيَاننْ ؤُڒَا ذ إِسيْمَانْ نِّي عَاذْ إِتّطّْضنْ. أجّْ مُوڒَايْ أَذْ إِفّغْ زڭْ وخَّامْ نّسْ ن ذَاخڒْ ذ ثسْڒِيثْ زڭْ ؤُقِيضُونْ نّسْ.
16 santificai a assembléia, agrupai os anciãos, congregai as crianças e os meninos de peito; saia o recém-casado de seus aposentos, e a esposa de sua câmara nupcial.
17 جّمْ إِكهَّاننْ، إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي، أَذْ رُونْ جَارْ وسْقِيفْ ذ ؤُعَالْطَارْ ؤُ جّمْ إِ-ثنْ أَذْ إِنِينْ: ’سْعِيزّْ خْ ڒْڭنْسْ نّشْ، أَ سِيذِي، ؤُ وَارْ تّجِّي ثَاسْغَارْثْ نّشْ أَذْ زَّايسْ سْثهزَّانْ ؤُ أَذْ ت ڭّنْ ذ إِجّْ ن ڒْمَاثَالْ جَارْ أَسنْ، جَارْ ڒڭْنُوسْ. مَايمِّي غَا قَّارنْ جَارْ ڒڭْنُوسْ: مَانِي إِدْجَا أَربِّي نْسنْ؟‘ “
17 Chorem os sacerdotes, servos do Senhor, entre o pórtico e o altar, e digam: Tende piedade de vosso povo, Senhor, não entregueis à ignomínia vossa herança, para que não se torne ela o escárnio dos pagãos! Por que diriam eles: onde está o seu Deus?
18 خنِّي يُوسمْ سِيذِي خْ ثمُّورْثْ نّسْ ؤُ إِحِينّْ خْ ڒْڭنْسْ نّسْ.
18 O Senhor afeiçoou-se à sua terra, teve compaixão de seu povo;
19 سِيذِي يَارَّا-د، إِنَّا إِ ڒْڭنْسْ نّسْ: ”خْزَارْ، نشّْ سّكّغْ أَومْ-د إِمنْذِي ذ بِينُو ن جْذِيذْ ذ زّشْثْ، حِيمَا كنِّيوْ أَذْ زَّايْسنْ ثجَّاوْنمْ، ؤُ نشّْ وَارْ كنِّيوْ تِّيشغْ عَاذْ إِ ؤُسحْقَارْ جَارْ ڒڭْنُوسْ.
19 o Senhor respondeu ao seu povo: Vou mandar-vos trigo, vinho e óleo, e deles sereis fartos, e não vos farei mais objeto de opróbrio diante dos pagãos.
20 ونِّي د-يُوسِينْ زِي شَّامَالْ أَذْ ث سِّيڭّْوجغْ خَاومْ ؤُ أَذْ ث سُّوفّْغغْ غَارْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ يُوژْغنْ ثتّْوَاكحّضْ. أَغمْبُوبْ نّسْ أَذْ ث سُّوفّْغغْ غَارْ ڒبْحَارْ ن شَّارْقْ ؤُ ضفَّارْ نّسْ غَارْ ڒبْحَارْ ذِي شَّارْقْ. أَذْ ثْڭعّذْ أَرِّيحثْ نّسْ، وَاهْ، أَذْ ثْڭعّذْ أَرِّيحثْ ن ثرْصُوضِي نّسْ، وَاخَّا نتَّا أَقَا إِڭَّا ثِيمسْڒَايِينْ ثِيمقّْرَانِينْ.“
20 Afastarei de vós aquele que vem do norte, e lançá-lo-ei para uma terra árida e deserta, sua vanguarda para o mar oriental, e sua retaguarda para o mar ocidental. Exalar-se-á um mau cheiro dali, um cheiro de podridão {porque ele fez grandes coisas!}
21 ”وَارْ تّڭّْوذْ، أَ ثَامُّورْثْ، سْڒِيوْڒوْ ذ ثْفَارْحذْ، مَاغَارْ سِيذِي إِڭَّا ثِيمسْڒَايِينْ ثِيمقّْرَانِينْ.
21 Não temas, terra, estremece de alegria e de júbilo, porque o Senhor fez grandes coisas.
22 وَارْ تّڭّْوذمْ شَا، أَ ڒْمَاڒْ ن يِييَّارْ، مَاغَارْ دّْمَانِي ن ڒخْڒَا أَذْ زّيْزُونْ، ثِيشجُّورَا أَذْ وْشنْثْ ڒْغِيدْجثْ نْسنْثْ، ثَازَايَارْثْ ذ وَارْثُو ن ثَازَارْثْ أَذْ وْشنْ ڒْغِيدْجثْ نْسنْ.
22 Não temais, animais dos campos, porque as pastagens do deserto reverdecerão, as árvores darão seu fruto, a figueira e a vinha produzirão abundantemente.
23 إِحنْجِيرنْ ن صِيهْيُونْ، سْڒِيوْڒومْ ؤُ فَارْحمْ ذِي سِيذِي، أَربِّي نْومْ، مَاغَارْ نتَّا أَذْ أَومْ إِوْشْ أَمْسغَّارْ ن ثْسڭْذَا ؤُ نتَّا أَذْ د-إِسّهْوَا أَنْژَارْ إِ كنِّيوْ، أَنْژَارْ ن ڒخْرِيفْ ذ ونْژَارْ ن أَرْبِيعْ غَارْ ؤُمزْوَارُو ن يِيمِيرْ.
23 Alegrai-vos, filhos de Sião, e rejubilai no Senhor, vosso Deus, porque ele vos dá as chuvas do outono no tempo oportuno, e faz cair chuvas copiosas sobre vós, as chuvas do outono e da primavera, como dantes.
24 إِنذْرَارْ أَذْ شُّورنْ س إِمنْذِي ؤُ ثِيسَارْفِينْ ن ؤُضِيڒْ أَذْ سّفْينْثْ س بِينُو ن جْذِيذْ ذ زّشْثْ.
24 As eiras se encherão de trigo, os lagares transbordarão de vinho e de óleo novo.
25 نشّْ أَذْ أَومْ خڒْفغْ إِسڭّْوُوسَا إِ شِّينْثْ ثْمُورْغِي - بُو-وڒْسَاحْ ذ بُو-ؤُصَارْضْ ذ بُو-وقْضعْ - ڒْعسْكَارْ إِنُو أَمقّْرَانْ نِّي سّكّغْ جَارْ أَومْ.
25 Restituir-vos-ei as colheitas devoradas pelo gafanhoto, pelo roedor, pelo devastador e pela lagarta, {esse} meu poderoso exército que mandei contra vós.
26 كنِّيوْ أَذْ ثشّمْ أَڒْ غَا ثْفيّْضمْ، أَڒْ غَا ثجَّاوْنمْ ؤُ كنِّيوْ أَذْ ثْصبّْحمْ إِسمْ ن سِيذِي، أَربِّي نْومْ، ونِّي أَكِيذْومْ إِڭِّينْ ڒعْجبْ، ؤُشَا ڒْڭنْسْ إِنُوعمَّارْصْ أَذْ إِسضْحَا عَاذْ.
26 Comereis abundantemente e vos fartareis, e louvareis o nome do Senhor, vosso Deus, que fez maravilhas em vosso favor; e jamais meu povo será confundido.
27 كنِّيوْ أَذْ ثسّْنمْ أَقَا نشّْ ذِي ڒْوسْثْ ن إِسْرَائِيل إِ دْجِيغْ ؤُ ذ نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، وَارْ ذِينْ إِدْجِي حذْ نّغْنِي ؤُ ڒْڭنْسْ إِنُو وَارْ إِتّْسضْحَاعمَّارْصْ إِ ڒبْذَا.“
27 Sabereis então que estou no meio de Israel, que sou o Senhor, vosso Deus, e que não há outro. E jamais meu povo será confundido.
28 — ausente —
28 Depois disso, acontecerá que derramarei o meu Espírito sobre todo ser vivo: vossos filhos e vossas filhas profetizarão; vossos anciãos terão sonhos, e vossos jovens terão visões.
29 — ausente —
29 Naqueles dias, derramarei também o meu Espírito sobre os escravos e as escravas.
30 — ausente —
30 Farei aparecer prodígios no céu e na terra, sangue, fogo e turbilhões de fumo.
31 — ausente —
31 O sol converter-se-á em trevas e a lua, em sangue, ao se aproximar o grandioso e temível dia do Senhor.
32 — ausente —
32 Mas todo o que invocar o nome do Senhor será poupado, porque, sobre o monte Sião e em Jerusalém, haverá um resto, como o Senhor disse, e entre os sobreviventes estarão os que o Senhor tiver chamado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Joel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.