Isaías 64
rifa (RIFA) vs VC
1 ”مْڒِي د-ثهْوِيذْ، أَمْ ثِيمسِّي ثسَّارغْ ثِيزْڭِي ؤُ أَمْ ثْمسِّي ثسّْثَارْثَارْ أَمَانْ، مَاحنْذْ أَذْ إِتّْوَاسّْشنْ إِسمْ نّشْ إِ إِغْرِيمنْ نّشْ، حِيمَا أَذْ أَرْجِيجنْ زَّاثكْ ڒڭْنُوسْ،
1 Oh! Se rasgásseis os céus, se descêsseis para fazer desabar diante de vós as montanhas,
2 ؤُمِي ثڭِّيذْ ثِيمسْڒَايِينْ إِسَّاڭّْوَاذنْ إِ وَارْ ثنْثْ نْرِيجِيعمَّارْصْ. مْڒِي د-ثهْوِيذْ أَڒَامِي أَرْجِيجنْ إِذُورَارْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.“
2 como o fogo faz fundir a cera, como a chama faz evaporar a água, assim faríeis conhecer a vossos adversários quem sois, e as nações tremeriam diante de vós,
3 ”زڭْ وشْحَاڒْ ؤُيَاعمَّارْصْ وَارْ ث سْڒِينْ، ڒَا ذ أَمزُّوغْ وَارْ ث إِسْڒِي، ؤُڒَا ذ ثِيطّْ وَارْ ث ثژْرِي، أَقَا إِجّْ ن أَربِّي نّغْنِي نْهْڒَا شكْ، ونِّي إِتّڭّنْ شَا ذِي طّْوعْ ن يِينِّي خَاسْ إِتّْرَاجَانْ.
3 vendo-vos executar prodígios inesperados dos quais nunca se tinha ouvido falar.
4 ونِّي إِفَارّْحنْ زِي ثْسڭْذَا ؤُشَا أَذْ زَّايسْ يڭّْ، أَذْ ث ثڒْقِيذْ شكْ، إِنِّي خَاكْ إِتّعْقِيڒنْ ذڭْ إِبْرِيذنْ نّشْ. خْزَارْ، ثفُّوڭْمذْ، مِينْزِي نشِّينْ نخْضَا. نڭَّا إِ-ث عَاذْ ڒبْذَا، مَا خنِّي أَذْ نجْمنْ؟
4 Nenhum ouvido ouviu, olho algum viu outro deus salvar assim aqueles que contam com ele.
5 نشِّينْ مَارَّا أَمْ ؤُمخْمُوجْ، مَارَّا ڒْمُوعْصِييّثْ نّغْ أَمْ وَارُّوضْ إِخدْجْضنْ ذڭْ إِذَامّنْ، نشِّينْ مَارَّا أَمْ ثْفَارْثْ نِيسّْڒَاوْ، ؤُشَا ڒْمُوعْصِييّثْ نّغْ ثْكسِّي أَنغْ أَمْ ؤُسمِّيضْ.
5 Vós vindes à frente daqueles que procedem bem, e se recordam de vossas vias. Eis que vos irritastes, e nós éramos culpados; isso perdura há muito tempo: como seríamos salvos?
6 ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِتّْڒِيغِي إِسمْ نّشْ، ؤُڒَا ذ إِجّْ إِتّكَّارْ حِيمَا أَذْ ذَايكْ إِطّفْ، مَاغَارْ شكْ ثسّْنُوفَّارذْ أَغمْبُوبْ نّشْ خَانغْ ؤُشَا ثجِّيذْ أَنغْ أَذْ نْغَارْقْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ڒْمُوعْصِييّثْ نّغْ.
6 Todos nós nos tornamos como homens impuros, nossas boas ações são como roupa manchada; como folhas todos nós murchamos, levados por nossos pecados como folhas pelo vento.
7 مَاشَا ڒخُّو، أَ سِيذِي، شكْ ذ بَابَاثْنغْ، نشِّينْ ذ ثْڒَاخْثْ ؤُ شكْ ذ بُو-ثْڒَاخْثْ نّغْ، نشِّينْ مَارَّا ذ ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ نّشْ.
7 Não há ninguém para invocar vosso nome, para recuperar-se e a vós se afeiçoar, porque nos escondeis a vossa Face, e nos deixais ir a nossos pecados.
8 أَ سِيذِي، وَارْ ثڭِّيذْ أَذْ إِدُّوقّزْ وغْضَابْ نّشْ أَمُّو أَطَّاسْ ؤُ وَارْ تِّيذَارْ إِ ڒبْذَا ڒْمُوعْصِييّثْ. أَقَا ذَا، خْزَارْ، نشِّينْ مَارَّا ذ ڒْڭنْسْ نّشْ.
8 E, no entanto, Senhor, vós sois nosso pai; nós somos a argila da qual sois o oleiro: todos nós fomos modelados por vossas mãos.
9 ثِيندَّامْ نّشْ ثِيمْقدَّاسِينْ ذوْڒنْثْ ذ ڒخْڒَا، صِيهْيُونْ ثذْوڒْ ذ ثَانزْرُوفْثْ، ؤُرْشَالِيمْ ذ أَمْشَانْ إِتّْوَاردّْدْجنْ.
9 Oh! Senhor, não vos irriteis excessivamente! Não guardeis a lembrança da culpa indefinidamente. Olhai, pois! Somos vosso povo:
10 ثَادَّارْثْ نّغْ ثشُّورْ س ثمْقدَّاسْثْ ذ ثِيسِّيقْثْ، مَانِي ڒجْذُوذْ نّغْ سّمْغَارنْ شكْ، ثتّْوَاشْمضْ س ثْمسِّي ؤُ مَارَّا مِينْ خَانغْ إِعِيزّنْ، إِذْوڒْ ذ ڒْخِيرْبثْ.
10 apesar disso, vossas cidades santas tornaram-se um deserto, Sião tornou-se um ermo, Jerusalém, uma solidão.
11 مَا ثْزمَّارذْ أَذْ ثْمنْعذْ إِخفْ نّشْ ذِي قَاعْ أَيَا، أَ سِيذِي، مَا ثْزمَّارذْ أَذْ ثسّغْذذْ ؤُ أَذْ أَنغْ ثحْصَارذْ أَمُّو أَطَّاسْ؟“
11 Nosso santo e glorioso templo, onde nossos antepassados celebravam vossos louvores, tornou-se presa das chamas: tudo o que tínhamos de precioso foi saqueado.
12 — ausente —
12 A esse espetáculo, Senhor, podereis ficar insensível? Guardar silêncio e humilhar-nos mais ainda?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 64, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.