Isaías 64
rifa (RIFA) vs ARC
1 ”مْڒِي د-ثهْوِيذْ، أَمْ ثِيمسِّي ثسَّارغْ ثِيزْڭِي ؤُ أَمْ ثْمسِّي ثسّْثَارْثَارْ أَمَانْ، مَاحنْذْ أَذْ إِتّْوَاسّْشنْ إِسمْ نّشْ إِ إِغْرِيمنْ نّشْ، حِيمَا أَذْ أَرْجِيجنْ زَّاثكْ ڒڭْنُوسْ،
1 Ó! Se fendesses os céus e descesses! Se os montes se escoassem diante da tua face!
2 ؤُمِي ثڭِّيذْ ثِيمسْڒَايِينْ إِسَّاڭّْوَاذنْ إِ وَارْ ثنْثْ نْرِيجِيعمَّارْصْ. مْڒِي د-ثهْوِيذْ أَڒَامِي أَرْجِيجنْ إِذُورَارْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.“
2 Como quando o fogo inflama a lenha e faz ferver as águas, para fazeres notório o teu nome aos teus adversários, assim as nações tremessem da tua presença!
3 ”زڭْ وشْحَاڒْ ؤُيَاعمَّارْصْ وَارْ ث سْڒِينْ، ڒَا ذ أَمزُّوغْ وَارْ ث إِسْڒِي، ؤُڒَا ذ ثِيطّْ وَارْ ث ثژْرِي، أَقَا إِجّْ ن أَربِّي نّغْنِي نْهْڒَا شكْ، ونِّي إِتّڭّنْ شَا ذِي طّْوعْ ن يِينِّي خَاسْ إِتّْرَاجَانْ.
3 Quando fazias coisas terríveis, que não esperávamos, descias, e os montes se escoavam diante da tua face.
4 ونِّي إِفَارّْحنْ زِي ثْسڭْذَا ؤُشَا أَذْ زَّايسْ يڭّْ، أَذْ ث ثڒْقِيذْ شكْ، إِنِّي خَاكْ إِتّعْقِيڒنْ ذڭْ إِبْرِيذنْ نّشْ. خْزَارْ، ثفُّوڭْمذْ، مِينْزِي نشِّينْ نخْضَا. نڭَّا إِ-ث عَاذْ ڒبْذَا، مَا خنِّي أَذْ نجْمنْ؟
4 Porque desde a antiguidade não se ouviu, nem com ouvidos se percebeu, nem com os olhos se viu um Deus além de ti, que trabalhe para aquele que nele espera.
5 نشِّينْ مَارَّا أَمْ ؤُمخْمُوجْ، مَارَّا ڒْمُوعْصِييّثْ نّغْ أَمْ وَارُّوضْ إِخدْجْضنْ ذڭْ إِذَامّنْ، نشِّينْ مَارَّا أَمْ ثْفَارْثْ نِيسّْڒَاوْ، ؤُشَا ڒْمُوعْصِييّثْ نّغْ ثْكسِّي أَنغْ أَمْ ؤُسمِّيضْ.
5 Saíste ao encontro daquele que se alegrava e praticava justiça, daqueles que se lembram de ti nos teus caminhos; eis que te iraste, porque pecamos; neles há eternidade, para que sejamos salvos.
6 ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِتّْڒِيغِي إِسمْ نّشْ، ؤُڒَا ذ إِجّْ إِتّكَّارْ حِيمَا أَذْ ذَايكْ إِطّفْ، مَاغَارْ شكْ ثسّْنُوفَّارذْ أَغمْبُوبْ نّشْ خَانغْ ؤُشَا ثجِّيذْ أَنغْ أَذْ نْغَارْقْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ڒْمُوعْصِييّثْ نّغْ.
6 Mas todos nós somos como o imundo, e todas as nossas justiças, como trapo da imundícia; e todos nós caímos como a folha, e as nossas culpas, como um vento, nos arrebatam.
7 مَاشَا ڒخُّو، أَ سِيذِي، شكْ ذ بَابَاثْنغْ، نشِّينْ ذ ثْڒَاخْثْ ؤُ شكْ ذ بُو-ثْڒَاخْثْ نّغْ، نشِّينْ مَارَّا ذ ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ نّشْ.
7 E já ninguém há que invoque o teu nome, que desperte e te detenha; porque escondes de nós o rosto e nos fazes derreter, por causa das nossas iniquidades.
8 أَ سِيذِي، وَارْ ثڭِّيذْ أَذْ إِدُّوقّزْ وغْضَابْ نّشْ أَمُّو أَطَّاسْ ؤُ وَارْ تِّيذَارْ إِ ڒبْذَا ڒْمُوعْصِييّثْ. أَقَا ذَا، خْزَارْ، نشِّينْ مَارَّا ذ ڒْڭنْسْ نّشْ.
8 Mas, agora, ó Senhor , tu és o nosso Pai; nós, o barro, e tu, o nosso oleiro; e todos nós, obra das tuas mãos.
9 ثِيندَّامْ نّشْ ثِيمْقدَّاسِينْ ذوْڒنْثْ ذ ڒخْڒَا، صِيهْيُونْ ثذْوڒْ ذ ثَانزْرُوفْثْ، ؤُرْشَالِيمْ ذ أَمْشَانْ إِتّْوَاردّْدْجنْ.
9 Não te enfureças tanto, ó Senhor , nem perpetuamente te lembres da iniquidade; eis, olha, nós te pedimos, todos nós somos o teu povo.
10 ثَادَّارْثْ نّغْ ثشُّورْ س ثمْقدَّاسْثْ ذ ثِيسِّيقْثْ، مَانِي ڒجْذُوذْ نّغْ سّمْغَارنْ شكْ، ثتّْوَاشْمضْ س ثْمسِّي ؤُ مَارَّا مِينْ خَانغْ إِعِيزّنْ، إِذْوڒْ ذ ڒْخِيرْبثْ.
10 As tuas santas cidades estão feitas um deserto; Sião está feita um deserto, Jerusalém está assolada.
11 مَا ثْزمَّارذْ أَذْ ثْمنْعذْ إِخفْ نّشْ ذِي قَاعْ أَيَا، أَ سِيذِي، مَا ثْزمَّارذْ أَذْ ثسّغْذذْ ؤُ أَذْ أَنغْ ثحْصَارذْ أَمُّو أَطَّاسْ؟“
11 A nossa santa e gloriosa casa, em que te louvavam nossos pais, foi queimada; e todas as nossas coisas mais aprazíveis se tornaram em assolação.
12 — ausente —
12 Conter-te-ias tu ainda sobre estas calamidades, ó Senhor ? Ficarias calado, e nos afligirias tanto?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 64, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.