Isaías 64
rifa (RIFA) vs NAA
1 ”مْڒِي د-ثهْوِيذْ، أَمْ ثِيمسِّي ثسَّارغْ ثِيزْڭِي ؤُ أَمْ ثْمسِّي ثسّْثَارْثَارْ أَمَانْ، مَاحنْذْ أَذْ إِتّْوَاسّْشنْ إِسمْ نّشْ إِ إِغْرِيمنْ نّشْ، حِيمَا أَذْ أَرْجِيجنْ زَّاثكْ ڒڭْنُوسْ،
1 Ah! Se fendesses os céus e descesses! Se os montes tremessem na tua presença,
2 ؤُمِي ثڭِّيذْ ثِيمسْڒَايِينْ إِسَّاڭّْوَاذنْ إِ وَارْ ثنْثْ نْرِيجِيعمَّارْصْ. مْڒِي د-ثهْوِيذْ أَڒَامِي أَرْجِيجنْ إِذُورَارْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.“
2 como quando o fogo acende os gravetos, como quando faz ferver a água, para fazeres notório o teu nome aos teus adversários, e para que as nações tremam diante de ti!
3 ”زڭْ وشْحَاڒْ ؤُيَاعمَّارْصْ وَارْ ث سْڒِينْ، ڒَا ذ أَمزُّوغْ وَارْ ث إِسْڒِي، ؤُڒَا ذ ثِيطّْ وَارْ ث ثژْرِي، أَقَا إِجّْ ن أَربِّي نّغْنِي نْهْڒَا شكْ، ونِّي إِتّڭّنْ شَا ذِي طّْوعْ ن يِينِّي خَاسْ إِتّْرَاجَانْ.
3 Quando fizeste coisas terríveis, que nós nem esperávamos, desceste, e os montes tremeram diante de ti.
4 ونِّي إِفَارّْحنْ زِي ثْسڭْذَا ؤُشَا أَذْ زَّايسْ يڭّْ، أَذْ ث ثڒْقِيذْ شكْ، إِنِّي خَاكْ إِتّعْقِيڒنْ ذڭْ إِبْرِيذنْ نّشْ. خْزَارْ، ثفُّوڭْمذْ، مِينْزِي نشِّينْ نخْضَا. نڭَّا إِ-ث عَاذْ ڒبْذَا، مَا خنِّي أَذْ نجْمنْ؟
4 Porque desde a antiguidade não se ouviu, nem com os ouvidos se percebeu, nem com os olhos se viu Deus além de ti, que trabalha para aquele que nele espera.
5 نشِّينْ مَارَّا أَمْ ؤُمخْمُوجْ، مَارَّا ڒْمُوعْصِييّثْ نّغْ أَمْ وَارُّوضْ إِخدْجْضنْ ذڭْ إِذَامّنْ، نشِّينْ مَارَّا أَمْ ثْفَارْثْ نِيسّْڒَاوْ، ؤُشَا ڒْمُوعْصِييّثْ نّغْ ثْكسِّي أَنغْ أَمْ ؤُسمِّيضْ.
5 Tu sais ao encontro daquele que com alegria pratica a justiça, daqueles que se lembram de ti nos teus caminhos. Eis que te iraste, porque pecamos. Por muito tempo temos pecado; como, então, seremos salvos?
6 ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِتّْڒِيغِي إِسمْ نّشْ، ؤُڒَا ذ إِجّْ إِتّكَّارْ حِيمَا أَذْ ذَايكْ إِطّفْ، مَاغَارْ شكْ ثسّْنُوفَّارذْ أَغمْبُوبْ نّشْ خَانغْ ؤُشَا ثجِّيذْ أَنغْ أَذْ نْغَارْقْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ڒْمُوعْصِييّثْ نّغْ.
6 Todos nós somos como o imundo, e todas as nossas justiças são como trapo da imundícia. Todos nós murchamos como a folha; e as nossas iniquidades nos arrastam como um vento.
7 مَاشَا ڒخُّو، أَ سِيذِي، شكْ ذ بَابَاثْنغْ، نشِّينْ ذ ثْڒَاخْثْ ؤُ شكْ ذ بُو-ثْڒَاخْثْ نّغْ، نشِّينْ مَارَّا ذ ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ نّشْ.
7 Não há ninguém que invoque o teu nome, que se disponha a apegar-se a ti. Porque escondes de nós o teu rosto e nos consomes por causa das nossas iniquidades.
8 أَ سِيذِي، وَارْ ثڭِّيذْ أَذْ إِدُّوقّزْ وغْضَابْ نّشْ أَمُّو أَطَّاسْ ؤُ وَارْ تِّيذَارْ إِ ڒبْذَا ڒْمُوعْصِييّثْ. أَقَا ذَا، خْزَارْ، نشِّينْ مَارَّا ذ ڒْڭنْسْ نّشْ.
8 Mas agora, Senhor , tu és o nosso Pai. Nós somos o barro, e tu és o nosso oleiro; e todos nós somos obra das tuas mãos.
9 ثِيندَّامْ نّشْ ثِيمْقدَّاسِينْ ذوْڒنْثْ ذ ڒخْڒَا، صِيهْيُونْ ثذْوڒْ ذ ثَانزْرُوفْثْ، ؤُرْشَالِيمْ ذ أَمْشَانْ إِتّْوَاردّْدْجنْ.
9 Não te enfureças tanto, ó Senhor , nem te lembres para sempre da nossa iniquidade. Olha para nós, por favor, pois todos nós somos o teu povo.
10 ثَادَّارْثْ نّغْ ثشُّورْ س ثمْقدَّاسْثْ ذ ثِيسِّيقْثْ، مَانِي ڒجْذُوذْ نّغْ سّمْغَارنْ شكْ، ثتّْوَاشْمضْ س ثْمسِّي ؤُ مَارَّا مِينْ خَانغْ إِعِيزّنْ، إِذْوڒْ ذ ڒْخِيرْبثْ.
10 As tuas santas cidades estão desertas. Sião virou um deserto; Jerusalém está arrasada.
11 مَا ثْزمَّارذْ أَذْ ثْمنْعذْ إِخفْ نّشْ ذِي قَاعْ أَيَا، أَ سِيذِي، مَا ثْزمَّارذْ أَذْ ثسّغْذذْ ؤُ أَذْ أَنغْ ثحْصَارذْ أَمُّو أَطَّاسْ؟“
11 O nosso templo santo e glorioso, em que nossos pais te louvavam, foi queimado; todas as nossas coisas preciosas se tornaram em ruínas.
12 — ausente —
12 Diante de tais calamidades, como podes te conter, ó Ficarias calado e nos afligirias ainda mais?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 64, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.