Isaías 61
rifa (RIFA) vs BKJ
1 ”أَرُّوحْ ن سِيذِي، سِيذِي، خَافِي مِينْزِي إِذْهنْ أَيِي سِيذِي إِنُو مَاحنْذْ أَذْ أَوْيغْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ إِ إِمْوَاضْعنْ. نتَّا إِسّكّْ أَيِي-د، مَاحنْذْ أَذْ شفْنغْ إِنِّي ؤُمِي إِتّْوَارْژْ ؤُڒْ نْسنْ، مَاحنْذْ أَذْ بَارّْحغْ س ثْڒلِّي إِ إِمحْبَاسْ ذ ؤُنُوفْسڒْ زِي ڒحْبسْ إِ يِينِّي إِشَارْفنْ،
1 O Espírito do Senhor DEUS está sobre mim, porque o SENHOR tem me ungido para pregar boas novas ao pobre. Ele tem me enviado para atar as feridas do dilacerado, para proclamar liberdade aos cativos e a abertura da prisão para aqueles que estão encarcerados.
2 مَاحنْذْ أَذْ بَارّْحغْ أَسڭّْوَاسْ ن أَرْضَا إِ سِيذِي ذ وَاسّْ ن وخْڒَافْ ن أَربِّي نّغْ، مَاحنْذْ أَذْ سّْفوّْجغْ مَارَّا إِنِّي إِشضْننْ،
2 Para proclamar o ano aceitável do SENHOR, e o dia da vingança do nosso Deus, para confortar todos que pranteiam.
3 مَاحنْذْ أَذْ ڭّغْ إِ يِينِّي إِشضْننْ ذِي صِيهْيُونْ أَقَا أَذْ أَسنْ وْشنْ ڒهْزُوطْ ذڭْ ومْشَانْ ن يِيغّضْ، زّشْثْ ن ڒفْرَاحثْ ذڭْ ومْشَانْ ن وشْضَانْ، أَرُّوضْ ن ؤُسمْغَارْ ذڭْ ومْشَانْ ن بُوحْبڒْ إِتّْوَارْژنْ، حِيمَا أَذْ أَسنْ ڒَاغَانْ ’ثِيشجُّورَا ن يِيڭّْ ن ثْسڭْذَا!‘، ثِينِّي إِتّْوَاژُّونْ زِي سِيذِي، إِ ڒْعزّْ نّسْ!“
3 Para nomear aqueles que pranteiam em Sião, para dar-lhes beleza em lugar de cinzas, o óleo de alegria em lugar de pranto, a veste de louvor em lugar de espírito de opressão, para que eles possam ser chamados árvores de justiça, a plantação do SENHOR, para que ele possa ser glorificado.
4 ”أَذْ سّْبدّنْ ڒْخِيرْبَاثْ ن وشْحَاڒْ ؤُيَا، أَذْعذْڒنْ ڒبْنِييَّاثْ إِهذْمنْ ن جِّيڒَاثْ إِ ذ أَنغْ إِزْوَارنْ، ؤُشَا أَذْ سّْبدّنْ عَاوذْ ثِيندَّامْ إِخَارّْبنْ نِّي ثُوغَا إِهذْمنْ زِي جِّيڒْ أَڒْ جِّيڒْ نّغْنِي.
4 E eles edificarão as ruínas antigas. Eles irão levantar escombros do passado e repararão as cidades devastadas, os escombros de muitas gerações.
5 إِبَارَّانِييّنْ أَذْ إِڒِينْ وجْذنْ حِيمَا أَذْ أَروْسنْ ؤُدْجِي نْومْ، ؤُشَا إِغْرِيبنْ أَذْ إِڒِينْ ذ إِفدْجَاحنْ نْومْ ذ أَيْثْ ن ثْزَايَارْثْ نْومْ.
5 E estrangeiros levantar-se-ão e alimentarão vossos rebanhos, e os filhos do estrangeiro serão os vossos fazendeiros e os vossos vinhateiros.
6 مَاشَا أَذْ كنِّيوْ ڒَاغَانْ ’إِكهَّاننْ ن سِيذِي!‘ ؤُشَا أَذْ أَومْ إِنِينْ ’إِمْسخَّارنْ ن أَربِّي نّغْ!‘. أَذْ ثشّمْ أَڭْڒَا ن ڒڭْنُوسْ ؤُشَا أَذْ ثْفيّْشمْ س ؤُعُودْجِي نْسنْ.
6 Mas vós sereis denominados, os sacerdotes do SENHOR. Homens vos chamarão, os ministros de nosso Deus. Vós comereis as riquezas dos gentios e na glória deles vos vangloriareis.
7 ذڭْ ومْشَانْ ن ؤُسضْحِي نْومْ، أَذْ ذِينْ إِڒِينْثْ ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ، ؤُ ذڭْ ومْشَانْ ن ڒفْضِيحثْ، أَذْ سْڒِيوْڒونْ نِيثْنِي خْ ثسْغَارْثْ نْسنْ. س ؤُيَا أَذْ طّْفنْ ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ ذِي ثمُّورْثْ نْسنْ، ڒفْرَاحثْ إِتّْذُومَانْ أَذْ غَارْسنْ ثِيڒِي.
7 No lugar da vossa vergonha, vós tereis dupla honra, e no lugar de humilhação eles regozijarão na sua herança; portanto, na terra deles eles possuirão dupla honra. Alegria eterna estará sobre eles.
8 مَاغَارْ نشّْ، سِيذِي، تّخْسغْ ڒْحقّْ، شَارّْهغْ ثُوكَّارْضَا س لْعُونْفْ. نشّْ أَذْ أَسنْ وْشغْ ڒْمُونثْ ذِي ڒَامَانْ، أَذْ كِيذْسنْ قّْنغْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ إِتّْذُومَانْ.
8 Porque eu, o SENHOR, amo a justiça. Eu odeio o roubo, como oferta queimada. E eu dar-lhes-ei seu salário fielmente, e farei um pacto eterno com eles.
9 زَّارِيعثْ نْسنْ أَذْ ثذْوڒْ ثتّْوَاسّنْ جَارْ ڒڭْنُوسْ ؤُشَا ثَارْوَا نْسنْ ذِي ڒْوسْطْ ن ڒڭْنُوسْ. مَارَّا وِي ثنْ إِ غَا إِژَارنْ، أَذْ قنْعنْ أَقَا إِنَا ذ زَّارِيعثْ إِ إِبَاركْ سِيذِي.“
9 E a posteridade deles será conhecida entre os gentios, e a descendência deles entre os povos. Todos que os veem irão admitir que eles são a semente que o SENHOR tem abençoado.
10 ”فَارْحغْ أَطَّاسْ ذِي سِيذِي، ڒعْمَارْ إِنُو إِفَارْحْ ذِي أَربِّي إِنُو مِينْزِي نتَّا إِسّْيَارْضْ أَيِي أَرُّوضْ ن ؤُسنْجمْ، ؤُ س ؤُسڒْهَامْ ن ثْسڭْذَا إِ ذ أَيِي إِڒحّفْ، أَمْ مُوڒَايْ إِ إِقّْننْ أَرژّثْ ن ؤُكهَّانْ ؤُ أَمْ ثسْڒِيثْ نِّي إِسّْوجْذنْ إِخفْ نّسْ س ڒهْزُوطْ نّسْ.
10 Eu me regozijarei grandemente no SENHOR, minha alma estará exultante no meu Deus, porque ele me tem vestido com as vestes de salvação. Ele tem-me coberto com o manto de justiça, como um noivo no dia do casamento adorna a si mesmo com ornamentos e como uma noiva no dia do casamento adorna a si mesma com as suas joias.
11 مَاغَارْ أَمْ ثمُّورْثْ ثتّجَّا أَغمُّويْ نّسْ أَذْ د-إِفّغْ ؤُ أَمْ وحْوِيشْ إِسّْغمَّايْ مِينْ ذَايسْ إِزَارّْعنْ، أَمُّو إِ د إِسّغْمَايْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، ثَاسڭْذَا ذ شَّانْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن مَارَّا ڒڭْنُوسْ.“
11 Porque, como a terra produz seu renovo, e como o jardim faz brotar suas sementes, assim, o Senhor DEUS fará surgir justiça e louvor perante todas as nações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 61, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.