Isaías 5

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ”تّخْسغْ أَذْغنّْجغْ إِزْڒِي إِ لِّيفْ إِنُو، إِزْڒِي ن لِّيفْ إِنُو خْ ؤُمَارْجعْ نّسْ ن ؤُضِيڒْ:

¹ Ora, seja-me permitido cantar para o meu bem amado uma canção de amor a respeito da sua vinha. O meu amado possuía uma vinha num outeiro fertilíssimo.

² نتَّا إِنْقشْ إِ-ث ؤُ إِصفَّا إِ-ث زڭْ إِژْرَا،

² E, revolvendo-a com enxada e limpando-a das pedras, plantou-a de excelentes vides, e edificou no meio dela uma torre, e também construiu nela um lagar; e esperava que desse uvas, mas deu uvas bravas.

³ ”خنِّي ڒخُّو، أَ إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ ذ كنِّيوْ إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا، حكْممْ جَارْ أَيِي ذ ؤُمَارْجعْ إِنُو ن ؤُضِيڒْ!

³ Agora, pois, ó moradores de Jerusalém, e homens de Judá, julgai, vos peço, entre mim e a minha vinha.

⁴ مِينْ زمَّارغْ نشّْ عَاذْ أَذْ ڭّغْ إِ ؤُمَارْجعْ إِنُو ن ؤُضِيڒْ نِّي وَارْ ذ أَسْ ڭِّيغْ عَاذْ؟ مَايمِّي سِّيثِيمغْ أَقَا أَذْ د-يَاوِي أَضِيڒْ مْلِيحْ، ؤُمِي د يِيوِي مْغِيرْ أَضِيڒْ أَسمَّامْ؟

⁴ Que mais se podia fazer à minha vinha, que eu lhe não tenha feito? e por que, esperando eu que desse uvas, veio a produzir uvas bravas?

⁵ خنِّي ڒخُّو، نشّْ خْسغْ أَذْ أَومْ سّشْنغْ مِينْ غَا ڭّغْ أَكْ-ذ ؤُمَارْجعْ إِنُو ن ؤُضِيڒْ: نشّْ أَذْ كّْسغْ أَفْرَايْ نّسْ إِ ث إِحْضَانْ، حِيمَا أَذْ ث ڒقْضنْ قَاعْ، أَذْ ڭّغْ إِشْثْ ن ثَازِّيثْ ذِي ڒْحِيضْ أَڒْ خَاسْ إِ غَاعفْسنْ.

⁵ Agora, pois, vos farei saber o que eu hei de fazer à minha vinha: tirarei a sua sebe, e será devorada; derrubarei a sua parede, e será pisada;

⁶ أَذْ ث ڭّغْ ذ ڒخْڒَا، وَارْ ث زبَّارنْ نِيغْ أَذْ ث شَارْزنْ، مَاشَا ثَازڭّْوَارْثْ ذ إِسنَّاننْ أَذْ ذِينِّيغمْينْ ؤُ نشّْ أَذْ ؤُمُورغْ إِسيْنُوثنْ مَاحنْذْ وَارْ ذ أَسْ تِّيشنْ أَنْژَارْ.

⁶ e a tornarei em deserto; não será podada nem cavada, mas crescerão nela sarças e espinheiro; e às nuvens darei ordem que não derramem chuva sobre ela.

⁷ مَاغَارْ أَمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ ذ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُ إِرْيَازنْ ن يَاهُوذَا ذ ثَاغدُّوثْ مِينْ خفْ يَارْضَا. إِرَاجَا ڒْحقّْ، مَاشَا خْزَارْ، ثُوعفّْنَا، إِرَاجَا ثَاسڭْذَا، مَاشَا خْزَارْ، ثْغُويِّيثْ.“

⁷ Pois a vinha do Senhor dos exércitos é a casa de Israel, e os homens de Judá são a planta das suas delícias; e esperou que exercessem juízo, mas eis aqui derramamento de sangue; justiça, e eis aqui clamor.

⁸ ”ؤُشْثْ خْ يِينِّي إِتّْسدَّانْ ثَادَّارْثْ غَارْ ثَادَّارْثْ ؤُ أَرنّْينْ إِيَّارْ غَارْ ييَّارْ، أَڒْ ثَافذْ وَارْ ذَا إِدْجِي ومْشَانْ عَاذْ ؤُ كنِّيوْ وَاهَا إِ إِزدّْغنْ ذِي ڒْوسْطْ ن ثمُّورْثْ!

⁸ Ai dos que ajuntam casa a casa, dos que acrescentam campo a campo, até que não haja mais lugar, de modo que habitem sós no meio da terra!

⁹ إِنَّا أَيِي سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ ذڭْ إِمزُّوغنْ إِنُو: ’س ثِيذتّْ، أَطَّاسْ ن ثُوذْرِينْ أَذْ ذوْڒنْثْ ذ ڒْخِيرْبثْ إِسَّاڭّْوَاذنْ، ثُوذْرِينْ ثِيمقّْرَانِينْ ذ ثِينِّي إِشْنَانْ وَارْ ذَايْسنْثْ إِزدّغْ عَاذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ.‘

⁹ A meus ouvidos disse o Senhor dos exércitos: Em verdade que muitas casas ficarão desertas, e até casas grandes e lindas sem moradores.

¹⁰ مِينْزِيعشْرَا ن إِفدَّاننْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ أَذْ أَوْينْ مْغِيرْ إِجّْ ن ؤُبَاثُو، ؤُ إِجّْ ن ؤُحُومِيرْ ن زَّارِّيعثْ أَذْ يَاوِي مْغِيرْ إِجّْ ن إِفَا ن ڒْحبّْ ن إِرْذنْ.“

¹⁰ E dez jeiras de vinha darão apenas um bato, e um hômer de semente não dará mais do que uma efa.

¹¹ ”ؤُشْثْ خْ يِينِّي إِكَّارنْ زِيشْ، أَرزُّونْ خْ شّْرَابْ ؤُ تّْغِيمَانْ وْسوْسنْ أَڒْ ثْبَامْبَاسْثْ، أَڒْ ثنْ إِسّحْمَا بِينُو!

¹¹ Ai dos que se levantam cedo para correrem atrás da bebida forte e continuam até a noite, até que o vinho os esquente!

¹² ڒْڭَامْبْرِي ذ لهَارْپَا ذ ؤُبنْذِيرْ ذ ثمْجَا ذ بِينُو أَقَا أَثنْ غَارْ زّْرَاذِي نْسنْ، مَاشَا مِينْ إِتّڭّْ سِيذِي وَارْ غَارسْ خزَّارنْ، ثَامڭِّيثْ ن إِفَاسّنْ نّسْ، وَارْ ت تّْوِيڒِينْ.

¹² Têm harpas e alaúdes, tamboris e pífanos, e vinho nos seus banquetes; porém não olham para a obra do Senhor, nem consideram as obras das mãos dele.

¹³ س ؤُيَا أَذْ إِتّْوَانْذهْ ڒْڭنْسْ إِنُو ذِي لْمنْفَا، مِينْزِي وَارْ غَارسْ ثدْجِي ثُوسّْنَا. ثَارْوَا ن ثَاصِيڒثْ ن ڒْڭنْسْ أَذْ هيّْفنْ، أَذْ يَاژغْ ؤُبَارُّو نْسنْ س ؤُفَاذِي.

¹³ Portanto o meu povo é levado cativo, por falta de entendimento; e os seus nobres estão morrendo de fome, e a sua multidão está seca de sede.

¹⁴ س ؤُيَا إِ غَا ثَارْزمْ ڒَاخَارْثْ أَطَّاسْ ثْمِيجَّا نّسْ، أَذْ يَارْزمْ أَقمُّومْ نّسْ نْهْڒَا ڒقْيَاسْ، مَاحنْذْ أَذْ ذَايسْ إِهْوَا ڒْعزّْ نّسْ ذ ؤُبَارُّو نّسْ ذ دّْرِيزْ نّسْ ذ مَارَّا إِنِّي ذَايسْ إِنڭّْزنْ أَمُّو س ڒفْرَاحثْ.

¹⁴ Por isso o Seol aumentou o seu apetite, e abriu a sua boca desmesuradamente; e para lá descem a glória deles, a sua multidão, a sua pompa, e os que entre eles se exultam.

¹⁵ خنِّي أَذْ إِخْنسْ بْنَاذمْ ؤُشَا كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ إِتّْوَاسّهْوَا، ؤُشَا ثِيطَّاوِينْ ن أَيْثْ ن بُو-نّْفَاخثْ أَذْ ذوْڒنْثْ خزَّارنْثْ غَارْ سْوَادَّايْ.

¹⁵ O homem se abate, e o varão se humilha, e os olhos dos altivos se abaixam.

¹⁶ مَاشَا سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ أَذْ إِتّْوَاسّْعُودْجْ س ڒْحقّْ ؤُ أَربِّي ذ أَمْقدَّاسْ أَذْ ؤُتّْوَاقدّسْ س ثْسڭْذَا.

¹⁶ Mas o Senhor dos exércitos é exaltado pelo juízo, e Deus, o Santo, é santificado em justiça.

¹⁷ أَذْ هدّنْ ذِينِّي إِزْمَارنْ أَمْ تّْهدَّانْ خْ ثْكسَّاوْثْ نْسنْ، ؤُشَا إِبَارَّانِييّنْ أَذْ شّنْ ڒخْرَابِي ن أَيْثْ ن بُو-وَاڭْڒَا.“

¹⁷ Então os cordeiros pastarão como em seus pastos; e nos campos desertos se apascentarão cevados e cabritos.

¹⁸ ”ؤُشْثْ خْ يِينِّي غَارْسنْ د-إِجبّْذنْ ڒْمُوعْصِييّثْ س ثسْغُونِينْ ن ڒْغشّْ ؤُڒَا ذ دّنْبْ س إِسغْوَانْ إِقبُّوزنْ ن ؤُكَارُّو ن إِعجْمِييّنْ،

¹⁸ Ai dos que puxam a iniqüidade com cordas de falsidade, e o pecado como com tirantes de carros!

¹⁹ إِنِّي إِقَّارنْ: ’أجّْ إِ-ث أَذْ يَازّڒْ، أجّْ إِ-ث أَذْ ث إِڭّْ ذغْيَا حِيمَا أَذْ ث نْژَارْ، ؤُشَا شّْوَارْ ن ؤُمْقدّسْ ن إِسْرَائِيل أجّْ إِ-ث أَذْ إِخشّْ، أَذْ د-يَاسْ، حِيمَا أَذْ ث نسّنْ!‘ “

¹⁹ E dizem: Apresse-se Deus, avie a sua obra, para que a vejamos; e aproxime-se e venha o propósito do Santo de Israel, para que o conheçamos.

²⁰ ”ؤُشْثْ خْ ينِّي، مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ قَّارنْ أَسْ إِصْبحْ ؤُ مِينْ إِصبْحنْ وَارْ إِحْڒِي، إِنِّي إِتّڭّنْ ثَادْجسْثْ ذ ثْفَاوْثْ ؤُ ثَافَاوْثْ ذ ثَادْجسْثْ، إِنِّي إِتّڭّنْ مِينْ يَارْزِيڭنْ ذ مِيژِيذْ ؤُ مِينْ إِزِيضنْ ذ أَمَارْزَاڭْ.“

²⁰ Ai dos que ao mal chamam bem, e ao bem mal; que põem as trevas por luz, e a luz por trevas, e o amargo por doce, e o doce por amargo!

²¹ ”ؤُشْثْ خْ يِينِّي ؤُمِي إِتّْغِيڒْ أَسنْ أَقَا أَثنْ ذ إِمِيغِيسنْ إِ يِيخفْ نْسنْ، ؤُ ؤُشْثْ خْ يِينِّي إِحسّْبنْ إِخفْ نْسنْ ذ إِفهَّامنْ!“

²¹ Ai dos que são sábios a seus próprios olhos, e astutos em seu próprio conceito!

²² ”ؤُشْثْ خْ يِينِّي إِدْجَانْ ذ أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ غَارْ ثْسسِّيثْ ن بِينُو ؤُ خْ يرْيَازنْ إِمحْضنْ غَارْ وحْرَايْ ن شّْرَابْ،

²² Ai dos que são poderosos para beber vinho, e valentes para misturar bebida forte;

²³ إِنِّي إِتّْسَارَّاحنْ إِ ؤُعفَّانْ س ثرْزفْثْ إِغشّنْ، مَاشَا كّْسنْ ثَاسْغَارْثْ إِ إِمْسڭَّاذنْ.“

²³ dos que justificam o ímpio por peitas, e ao inocente lhe tiram o seu direito!

²⁴ ”س ؤُيَا إِ غَا إِخْسَارْ وژْوَارْ نْسنْ ؤُ ثَانوَّاشْثْ نْسنْ أَذْ ثضُووْ أَمْ ثْعجَّاجْثْ، أَمْ مَامّشْ إِتّتّْ إِڒسْ ن ثْمسِّي إِغدْجْ ؤُ أَمْ مَامّشْ إِهكّْوَا وُورُومْ س ؤُشعَّاڒْ، مَاغَارْ نِيثْنِي نْضَارنْ شَّارِيعَا ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ ؤُ سّحْقَارَانْ زڭْ وَاوَاڒنْ ن ؤُمْقدَّاسْ ن إِسْرَائِيل.

²⁴ Pelo que, como a língua de fogo consome o restolho, e a palha se desfaz na chama assim a raiz deles será como podridão, e a sua flor se esvaecerá como pó; porque rejeitaram a lei do Senhor dos exércitos, e desprezaram a palavra do santo de Israel,

²⁵ خْ ؤُيَا يَارْغَا وغْضَابْ ن سِيذِي خْ ڒْڭنْسْ نّسْ ؤُشَا إِكْسِي خَاسْ أَفُوسْ نّسْ. أَقَا إِوْثَا إِ-ث أَڒَامِي أَرْجِيجنْ إِذُورَارْ ؤُ ڒْخشْبَاثْ نْسنْ مدّنْثْ خْ إِمسْرَاقْ أَمْ وفْرَاضْ. س مَارَّا أَيَا وَارْ يَارخُّو وغْضَابْ نّسْ، \+bdit مَاشَا\+bdit* أَفُوسْ نّسْ إِقِّيمْ إِسَارّحْ.

²⁵ Por isso se acendeu a ira do Senhor contra o seu povo, e o Senhor estendeu a sua mão contra ele, e o feriu; e as montanhas tremeram, e os seus cadáveres eram como lixo no meio das ruas; com tudo isto não tornou atrás a sua ira, mas ainda está estendida a sua mão.

²⁶ مَاغَارْ أَذْ إِسّْڭعّذْ ثَاعدْجَانْثْ إِ ڒڭْنُوسْ نِّي إِدْجَانْ ذِي ڒَاڭّْوَاجْ، ؤُ زڭْ ؤُنڭَّارُو ن ثمُّورْثْ أَذْ ث إِصفَّارْ غَارسْ. خْزَارْ، إِتَّاسْ-د ذغْيَا س ثزْڒَا.

²⁶ E ele arvorará um estandarte para as nações de longe, e lhes assobiará desde a extremidade da terra; e eis que virão muito apressadamente.

²⁷ وَارْ غَارسْ يُوحِيڒْ ؤُڒَا ذ إِجّْ، ؤُڒَا ذ إِجّنْ إِنْقَارْضْ، ؤُڒَا ذ إِجّنْ إِنُّوذمْ نِيغْ إِطّصْ، ؤُڒَا غَارْ إِجّنْ وَارْ إِفْسِي أَبْيَاسْ خْ ثجْعِينَّا نّسْ نِيغْ إِقطّسْ أَسْ إِجّْ ن ؤُفِيڒُو ن سَانْذَالِييَاثْ نّسْ.

²⁷ Não há entre eles cansado algum nem quem tropece; ninguém cochila nem dorme; não se lhe desata o cinto dos lombos, nem se lhe quebra a correia dos sapatos.

²⁸ فْڒِيثْشَاثْ نّسْ قضْعنْثْ ؤُ مَارَّا ڒقْوَاسْ نّسْ تّْوَامحّْضنْ. ثِيشضْيِينْ ن ييْسَانْ نّسْ بَاننْثْ قسْحنْثْ أَمْ ؤُقَايَاسْ، ثِيجَارَّارِينْ نّسْ أَمْ ثْحَارْيَاضْثْ.

²⁸ As suas flechas são agudas, e todos os seus arcos retesados; os cascos dos seus cavalos são reputados como pederneira, e as rodas dos seus carros qual redemoinho.

²⁹ زّْهِيرْ نّسْ أَمْ زّْهِيرْ ن ثيْرَاذْثْ ؤُ نتَّا إِتّْزهَّارْ أَمْ يِييْرَاذنْ إِمژْيَاننْ. أَذْ يَارُّودْجذْ، أَذْ إِطّفْ ثَايْمَارْثْ نّسْ ؤُشَا أَذْ ت إِجَارّْ ؤُ وَارْ إِتِّيڒِي وِي ث غَا إِفكّنْ.

²⁹ O seu rugido é como o do leão; rugem como filhos de leão; sim, rugem e agarram a presa, e a levam, e não há quem a livre.

³⁰ ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ إِزهَّارْ ضِيدّْ ڒْْڭنْسْ أَمْ زّْهِيرْ نْ ڒبْحَارْ. أَذْ خزَّارنْ غَارْ ثمُّورْثْ، أَقَا-ت مْغِيرْ ذ ثَادْجسْثْ ذ ڒحْصَارثْ، ؤُشَا ثَافَاوْثْ أَذْ ثبَّارْشنْ س إِسيْنُوثنْ إِبَّارشْننْ.“

³⁰ E bramarão contra eles naquele dia, como o bramido do mar; e se alguém olhar para a terra, eis que só verá trevas e angústia, e a luz se escurecerá nas nuvens sobre ela.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →