Isaías 58
rifa (RIFA) vs NTLH
1 ”ڒَْاغَا س جّهْذْ، وَارْ تّْشطَّارْ، أجّْ ثْمِيجَّا نّشْ أَذْ ثْڭعّذْ أَمْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ؤُشَا بَارّحْ إِ ڒْڭنْسْ إِنُو إِعذِّيينْ نْسنْ ؤُ إِ ثَادَّارْثْ ن يَاعْقُوبْ دّْنُوبْ نْسنْ!
1 O Senhor Deus diz: “Grite com toda a força, sem parar! Grite alto, como se você fosse trombeta! Anuncie ao meu povo, os descendentes de Jacó, os seus pecados e as suas maldades.
2 نِيثْنِي أَرزُّونْ خَافِي أَسّْ خْ وَاسّْ ؤُشَا إِعْجبْ أَسنْ ثُوسّْنَا ن إِبْرِيذنْ إِنُو، أَمشْنَاوْ دْجَانْ ذ ڒْڭنْسْ نِّي إِتّڭّنْ ثَاسڭْذَا ؤُ وَارْ إِتّجِّي ڒْحقّْ ن أَربِّي نّسْ. نِيثْنِي تَّارنْ زَّايِي ڒحْكَامَاثْ إِسڭّْذنْ، إِعْجبْ أَسنْ أَذْ د-قَارّْبنْ غَارْ أَربِّي،
2 De fato, eles me adoram todos os dias e dizem que querem saber qual é a minha vontade, como se fossem um povo que faz o que é direito e que não desobedece às minhas Pedem que eu lhes dê leis justas e estão sempre prontos para me adorar.”
3 مَاشَا نِيثْنِي قَّارنْ: ’مَايمِّي نْژُومّْ، ؤُشَا شكْ وَارْ ث ثژْرِيذْ؟ مَايمِّي نسّشْضَانْ بُوحْبڒْ نّغْ أَمْ شكْ وَارْ ذ أَسْ ثْحكَّارذْ؟‘ خْزَارْ، ذڭْ وَاسّْ ن ؤُژُومِّي نْومْ، ثَارِّيمْ مژْرِي ؤُشَا ثْزيَّارمْ أَطَّاسْ مَارَّا إِخدَّامنْ نْومْ.
3 O povo pergunta a Deus: “Que adianta jejuar, se tu nem notas? Por que passar fome, se não te importas com isso?” O “A verdade é que nos dias de jejum vocês cuidam dos seus negócios e exploram os seus empregados.
4 خْزَارْ، أَژُومِّي نْومْ يِيوِي كنِّيوْ غَارْ ؤُمْشُوبّشْ ذ ؤُمنْغِي، غَارْ ثِييِّيثَا س ڒْپُونِييّثْ س ڒقْسَاحثْ. وَارْ تّْژُومّمْ أَمْ ثتّڭّمْ أَسّْ-أَ، مَاحنْذْ أَذْ ثتّْوَاسڒْ ثْمِيجَّا نْومْ ذِي ڒُوعْڒَا!
4 Vocês passam os dias de jejum discutindo e brigando e chegam até a bater uns nos outros. Será que vocês pensam que, quando jejuam assim, eu vou ouvir as suas orações?
5 مَا وَا ذ أَژُومِّي نِّي إِخْضَارغْ نشّْ: إِجّْ ن وَاسّْ نِّي ذِي غَا إِعدّبْ بْنَاذمْ ڒعْمَارْ نّسْ، ونِّي خْ إِ غَا إِميّڒْ بْنَاذمْ أَزدْجِيفْ نّسْ أَمْ ؤُغَانِيمْ، ؤُ أَذْ إِسَّارْسْ ثَاخَانْشثْ ن وشْضَانْ ذ يِيغّضْ أَمْ قَامَا نّسْ؟ مَا ثقَّارذْ إِ ؤُيَا أَژُومِّي، مَا أَيَا ذ أَسّْ إِ د-يُوسِينْ خْ ڒْخَاضَارْ إِ سِيذِي؟“
5 O que é que eu quero que vocês façam nos dias de jejum? Será que desejo que passem fome, que se curvem como um bambu, que vistam roupa feita de pano grosseiro e se deitem em cima de cinzas? É isso o que vocês chamam de jejum? Acham que um dia de jejum assim me agrada?
6 ”مَا وَارْ إِدْجِي وَا ذ أَژُومِّي نِّي إِخْضَارغْ: أَفكِّي ن إِشذِّييّنْ ن ڒْغَارْ، أَزعْوَاضْ ن ثسْغُونِينْ ن زَّايْڒثْ، أَنُوفْسڒْ إِ يِينِّي إِتّْوَاحْصَارنْ، أَقَا أَذْ ثكّْسمْ قَاعْ زَّايْڒثْ؟
6 “Não! Não é esse o jejum que eu quero. Eu quero que soltem aqueles que foram presos injustamente, que tirem de cima deles o peso que os faz sofrer, que ponham em liberdade os que estão sendo oprimidos, que acabem com todo tipo de escravidão.
7 مَا وَارْ إِدْجِي وَا ذ أَژُومِّي نِّي إِخْضَارغْ، أَقَا أَذْ ثبْضِيذْ أَغْرُومْ نّشْ أَكْ-ذ ونِّي إِدْجُوزنْ ؤُشَا أَذْ ثسِّيذْفذْ ڒْمُوسَاكِينْ نِّي إِتّْوَاذَارّْشنْ غَارْ ثَادَّارْثْ؟ مَاڒَا شكْ ثژْرِيذْ أَعَارْيَانْ، أَذْ ث ثسّْيَارْضذْ ؤُ وَارْ ثسّْنُوفَارذْ إِخفْ نّشْ زڭْ ونِّي إِدْجَانْ زڭْ ويْسُومْ نّشْ؟
7 O jejum que me agrada é que vocês repartam a sua comida com os famintos, que recebam em casa os pobres que estão desabrigados, que deem roupas aos que não têm e que nunca deixem de socorrer os seus parentes.
8 خنِّي ثَافَاوْثْ نّشْ أَذْ د-ثنْقَارْ أَمْ ثُوفُّوثْ ن ڒْحَاڒْ ؤُشَا أَسْڭنْفِي نّشْ أَذْ د-يَاوضْ ذغْيَا، ثَاسڭْذَا نّشْ أَذْ أَشْ ثِيزْوَارْ ؤُشَا أَعُودْجِي ن سِيذِي أَذْ يِيڒِي ذ أَغزْذِيسْ نّشْ أَنڭَّارُو.“
8 “Então a luz da minha salvação brilhará como o sol, e logo vocês todos ficarão curados. O seu Salvador os guiará, e a presença do
9 ”خنِّي أَذْ ثْڒَاغِيذْ ؤُشَا سِيذِي أَذْ خَاكْ د-يَارّْ. أَذْ ثسْغُويذْ غَارْ ثْوِيزَا، ؤُشَا خنِّي أَذْ يِينِي نتَّا: ’خْزَارْ، أَقَا أَيِي ذَا!‘ مَاڒَا نِيشَانْ ثكّْسذْ زَّايْرثْ زِي ڒْوسْطْ نّشْ، ؤُڒَا ذ أَشيَّارْ س ؤُضَاضْ ذ وَاوَاڒْ أَعفَّانْ،
9 Quando vocês gritarem pedindo socorro, eu os atenderei; pedirão a minha ajuda, e eu direi: ‘Estou aqui!’ “Se acabarem com todo tipo de exploração, com todas as ameaças e xingamentos;
10 ؤُشَا أَذْ ثَارْزْمذْ ڒعْمَارْ نّشْ إِ ونِّي إِدْجُوژنْ ؤُ أَذْ ثسّْجِّيوْنذْ ڒعْمَارْ إِشضْننْ! خنِّي أَذْ د-ثنْقَارْ ثْفَاوْثْ نّشْ ذِي ثَادْجسْثْ ؤُشَا ثُوبَّارْشنْثْ نّشْ أَذْ ثِيڒِي أَمْ طّْيَا ن ؤُزِيڒْ.
10 se derem de comer aos famintos e socorrerem os necessitados, a luz da minha salvação brilhará, e a escuridão em que vocês vivem ficará igual à luz do meio-dia.
11 سِيذِي أَذْ شكْ إِتّْڭوَّاذْ ڒبْذَا ؤُ نتَّا أَذْ إِسّْجِّيونْ ڒعْمَارْ نّشْ ذِي جّْوَايهْ يُوژْغنْ ؤُشَا أَذْ إِسّجْهذْ إِغْسَانْ نّشْ. أَذْ ثْذوْڒذْ أَمْ وحْوِيشْ إِتّْوَاسُّونْ ؤُ أَمْ ڒْعُونْصَارْ إِتَّازّْڒنْ ن وَامَانْ إِ وَارْ تّْغَارَّانْ أَمَانْ نّسْعمَّارْصْ.
11 Eu, o Senhor , sempre os guiarei; até mesmo no deserto, eu lhes darei de comer e farei com que fiquem sãos e fortes. Vocês serão como um jardim bem-regado, como uma fonte de onde não para de correr água.
12 إِنِّي زَّايكْ د-إِفّْغنْ أَذْ عَاوْذنْ أَسْبذِّي إِ ڒْخِيرْبَاثْ ن وشْحَاڒْ ؤُيَا، أَذْعذْڒنْ ذْسُوسَا ن جِّيڒَاثْ إِعْذُونْ ؤُشَا أَذْ أَشْ قَّارنْ: ’ونِّي إِعدّْڒنْ ثَارژِّيثِينْ، ذ ونِّي إِتَّارَّانْ إِزُوبَاقْ أَذْ ذَايْسنْ ؤُيُورنْ!‘ “
12 Em cima dos alicerces antigos, vocês reconstruirão cidades que tinham sido arrasadas. Vocês serão conhecidos como o povo que levantou muralhas de novo, que construiu novamente casas que tinham caído.”
13 ”مَاڒَا خنِّي ثْقڒْبذْ أَضَارْ نّشْ خْ وَاسّْ ن سّبْثْ، خْ ثَاڭِّيثْ مِينْ ذ أَشْ إِتّعْجِيبنْ ذڭْ وَاسّْ إِنُو إِقدّْسنْ، ؤُشَا أَذْ ثْڒَاغِيذْ إِ وَاسّْ ن سّبْثْ: ’طِّيبثْ!‘، إِ مِينْ إِدْجَانْ إِقدّْسنْ إِ سِيذِي: ’أَعُودْجِي!‘، ؤُشَا أَذْ ثْوقَّارذْ أَسّْ ن سّبْثْ أَمْ وَارْ ثْضفَّارضْ إِبْرِيذنْ نّشْ، وَارْ ثتّڭِّيذْ مِينْ ذ أَشْ إِتّعْجِيبنْ ؤُ وَارْ ثسِّيوِيڒِيذْ غَارْ ثِيزِي نّشْ،
13 O Senhor Deus diz: “Obedeçam às não cuidem dos seus próprios negócios no dia que para mim é sagrado. Considerem o sábado como um dia de festa, o dia santo do Guardem o sábado, descansando em vez de trabalhar; não cuidem dos seus negócios, nem fiquem conversando à toa.
14 خنِّي أَذْ ثَافذْ ڒفْرَاحثْ نّشْ ذِي سِيذِي ؤُ نشّْ أَذْ شكْ جّغْ أَذْ ثْنذْهذْ ثِيوَا إِ ڒڭْعُوذِي ن ثمُّورْثْ. أَذْ شكْ سّشّغْ زِي ثسْغَارْثْ ن بَابَاشْ يَاعْقُوبْ، مِينْزِي أَقمُّومْ ن سِيذِي إِسِّيوڒْ.“
14 Se me obedecerem, eu serei uma fonte de alegria para vocês e farei com que vençam todas as dificuldades; e vocês serão felizes na terra que eu dei ao seu antepassado Jacó. Eu, o
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 58, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.