Isaías 58
rifa (RIFA) vs ARA
1 ”ڒَْاغَا س جّهْذْ، وَارْ تّْشطَّارْ، أجّْ ثْمِيجَّا نّشْ أَذْ ثْڭعّذْ أَمْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ؤُشَا بَارّحْ إِ ڒْڭنْسْ إِنُو إِعذِّيينْ نْسنْ ؤُ إِ ثَادَّارْثْ ن يَاعْقُوبْ دّْنُوبْ نْسنْ!
1 Clama a plenos pulmões, não te detenhas, ergue a voz como a trombeta e anuncia ao meu povo a sua transgressão e à casa de Jacó, os seus pecados.
2 نِيثْنِي أَرزُّونْ خَافِي أَسّْ خْ وَاسّْ ؤُشَا إِعْجبْ أَسنْ ثُوسّْنَا ن إِبْرِيذنْ إِنُو، أَمشْنَاوْ دْجَانْ ذ ڒْڭنْسْ نِّي إِتّڭّنْ ثَاسڭْذَا ؤُ وَارْ إِتّجِّي ڒْحقّْ ن أَربِّي نّسْ. نِيثْنِي تَّارنْ زَّايِي ڒحْكَامَاثْ إِسڭّْذنْ، إِعْجبْ أَسنْ أَذْ د-قَارّْبنْ غَارْ أَربِّي،
2 Mesmo neste estado, ainda me procuram dia a dia, têm prazer em saber os meus caminhos; como povo que pratica a justiça e não deixa o direito do seu Deus, perguntam-me pelos direitos da justiça, têm prazer em se chegar a Deus,
3 مَاشَا نِيثْنِي قَّارنْ: ’مَايمِّي نْژُومّْ، ؤُشَا شكْ وَارْ ث ثژْرِيذْ؟ مَايمِّي نسّشْضَانْ بُوحْبڒْ نّغْ أَمْ شكْ وَارْ ذ أَسْ ثْحكَّارذْ؟‘ خْزَارْ، ذڭْ وَاسّْ ن ؤُژُومِّي نْومْ، ثَارِّيمْ مژْرِي ؤُشَا ثْزيَّارمْ أَطَّاسْ مَارَّا إِخدَّامنْ نْومْ.
3 dizendo: Por que jejuamos nós, e tu não atentas para isso? Por que afligimos a nossa alma, e tu não o levas em conta? Eis que, no dia em que jejuais, cuidais dos vossos próprios interesses e exigis que se faça todo o vosso trabalho.
4 خْزَارْ، أَژُومِّي نْومْ يِيوِي كنِّيوْ غَارْ ؤُمْشُوبّشْ ذ ؤُمنْغِي، غَارْ ثِييِّيثَا س ڒْپُونِييّثْ س ڒقْسَاحثْ. وَارْ تّْژُومّمْ أَمْ ثتّڭّمْ أَسّْ-أَ، مَاحنْذْ أَذْ ثتّْوَاسڒْ ثْمِيجَّا نْومْ ذِي ڒُوعْڒَا!
4 Eis que jejuais para contendas e rixas e para ferirdes com punho iníquo; jejuando assim como hoje, não se fará ouvir a vossa voz no alto.
5 مَا وَا ذ أَژُومِّي نِّي إِخْضَارغْ نشّْ: إِجّْ ن وَاسّْ نِّي ذِي غَا إِعدّبْ بْنَاذمْ ڒعْمَارْ نّسْ، ونِّي خْ إِ غَا إِميّڒْ بْنَاذمْ أَزدْجِيفْ نّسْ أَمْ ؤُغَانِيمْ، ؤُ أَذْ إِسَّارْسْ ثَاخَانْشثْ ن وشْضَانْ ذ يِيغّضْ أَمْ قَامَا نّسْ؟ مَا ثقَّارذْ إِ ؤُيَا أَژُومِّي، مَا أَيَا ذ أَسّْ إِ د-يُوسِينْ خْ ڒْخَاضَارْ إِ سِيذِي؟“
5 Seria este o jejum que escolhi, que o homem um dia aflija a sua alma, incline a sua cabeça como o junco e estenda debaixo de si pano de saco e cinza? Chamarias tu a isto jejum e dia aceitável ao Senhor ?
6 ”مَا وَارْ إِدْجِي وَا ذ أَژُومِّي نِّي إِخْضَارغْ: أَفكِّي ن إِشذِّييّنْ ن ڒْغَارْ، أَزعْوَاضْ ن ثسْغُونِينْ ن زَّايْڒثْ، أَنُوفْسڒْ إِ يِينِّي إِتّْوَاحْصَارنْ، أَقَا أَذْ ثكّْسمْ قَاعْ زَّايْڒثْ؟
6 Porventura, não é este o jejum que escolhi: que soltes as ligaduras da impiedade, desfaças as ataduras da servidão, deixes livres os oprimidos e despedaces todo jugo?
7 مَا وَارْ إِدْجِي وَا ذ أَژُومِّي نِّي إِخْضَارغْ، أَقَا أَذْ ثبْضِيذْ أَغْرُومْ نّشْ أَكْ-ذ ونِّي إِدْجُوزنْ ؤُشَا أَذْ ثسِّيذْفذْ ڒْمُوسَاكِينْ نِّي إِتّْوَاذَارّْشنْ غَارْ ثَادَّارْثْ؟ مَاڒَا شكْ ثژْرِيذْ أَعَارْيَانْ، أَذْ ث ثسّْيَارْضذْ ؤُ وَارْ ثسّْنُوفَارذْ إِخفْ نّشْ زڭْ ونِّي إِدْجَانْ زڭْ ويْسُومْ نّشْ؟
7 Porventura, não é também que repartas o teu pão com o faminto, e recolhas em casa os pobres desabrigados, e, se vires o nu, o cubras, e não te escondas do teu semelhante?
8 خنِّي ثَافَاوْثْ نّشْ أَذْ د-ثنْقَارْ أَمْ ثُوفُّوثْ ن ڒْحَاڒْ ؤُشَا أَسْڭنْفِي نّشْ أَذْ د-يَاوضْ ذغْيَا، ثَاسڭْذَا نّشْ أَذْ أَشْ ثِيزْوَارْ ؤُشَا أَعُودْجِي ن سِيذِي أَذْ يِيڒِي ذ أَغزْذِيسْ نّشْ أَنڭَّارُو.“
8 Então, romperá a tua luz como a alva, a tua cura brotará sem detença, a tua justiça irá adiante de ti, e a glória do Senhor será a tua retaguarda;
9 ”خنِّي أَذْ ثْڒَاغِيذْ ؤُشَا سِيذِي أَذْ خَاكْ د-يَارّْ. أَذْ ثسْغُويذْ غَارْ ثْوِيزَا، ؤُشَا خنِّي أَذْ يِينِي نتَّا: ’خْزَارْ، أَقَا أَيِي ذَا!‘ مَاڒَا نِيشَانْ ثكّْسذْ زَّايْرثْ زِي ڒْوسْطْ نّشْ، ؤُڒَا ذ أَشيَّارْ س ؤُضَاضْ ذ وَاوَاڒْ أَعفَّانْ،
9 então, clamarás, e o Senhor te responderá; gritarás por socorro, e ele dirá: Eis-me aqui. Se tirares do meio de ti o jugo, o dedo que ameaça, o falar injurioso;
10 ؤُشَا أَذْ ثَارْزْمذْ ڒعْمَارْ نّشْ إِ ونِّي إِدْجُوژنْ ؤُ أَذْ ثسّْجِّيوْنذْ ڒعْمَارْ إِشضْننْ! خنِّي أَذْ د-ثنْقَارْ ثْفَاوْثْ نّشْ ذِي ثَادْجسْثْ ؤُشَا ثُوبَّارْشنْثْ نّشْ أَذْ ثِيڒِي أَمْ طّْيَا ن ؤُزِيڒْ.
10 se abrires a tua alma ao faminto e fartares a alma aflita, então, a tua luz nascerá nas trevas, e a tua escuridão será como o meio-dia.
11 سِيذِي أَذْ شكْ إِتّْڭوَّاذْ ڒبْذَا ؤُ نتَّا أَذْ إِسّْجِّيونْ ڒعْمَارْ نّشْ ذِي جّْوَايهْ يُوژْغنْ ؤُشَا أَذْ إِسّجْهذْ إِغْسَانْ نّشْ. أَذْ ثْذوْڒذْ أَمْ وحْوِيشْ إِتّْوَاسُّونْ ؤُ أَمْ ڒْعُونْصَارْ إِتَّازّْڒنْ ن وَامَانْ إِ وَارْ تّْغَارَّانْ أَمَانْ نّسْعمَّارْصْ.
11 O Senhor te guiará continuamente, fartará a tua alma até em lugares áridos e fortificará os teus ossos; serás como um jardim regado e como um manancial cujas águas jamais faltam.
12 إِنِّي زَّايكْ د-إِفّْغنْ أَذْ عَاوْذنْ أَسْبذِّي إِ ڒْخِيرْبَاثْ ن وشْحَاڒْ ؤُيَا، أَذْعذْڒنْ ذْسُوسَا ن جِّيڒَاثْ إِعْذُونْ ؤُشَا أَذْ أَشْ قَّارنْ: ’ونِّي إِعدّْڒنْ ثَارژِّيثِينْ، ذ ونِّي إِتَّارَّانْ إِزُوبَاقْ أَذْ ذَايْسنْ ؤُيُورنْ!‘ “
12 Os teus filhos edificarão as antigas ruínas; levantarás os fundamentos de muitas gerações e serás chamado reparador de brechas e restaurador de veredas para que o país se torne habitável.
13 ”مَاڒَا خنِّي ثْقڒْبذْ أَضَارْ نّشْ خْ وَاسّْ ن سّبْثْ، خْ ثَاڭِّيثْ مِينْ ذ أَشْ إِتّعْجِيبنْ ذڭْ وَاسّْ إِنُو إِقدّْسنْ، ؤُشَا أَذْ ثْڒَاغِيذْ إِ وَاسّْ ن سّبْثْ: ’طِّيبثْ!‘، إِ مِينْ إِدْجَانْ إِقدّْسنْ إِ سِيذِي: ’أَعُودْجِي!‘، ؤُشَا أَذْ ثْوقَّارذْ أَسّْ ن سّبْثْ أَمْ وَارْ ثْضفَّارضْ إِبْرِيذنْ نّشْ، وَارْ ثتّڭِّيذْ مِينْ ذ أَشْ إِتّعْجِيبنْ ؤُ وَارْ ثسِّيوِيڒِيذْ غَارْ ثِيزِي نّشْ،
13 Se desviares o pé de profanar o sábado e de cuidar dos teus próprios interesses no meu santo dia; se chamares ao sábado deleitoso e santo dia do Senhor , digno de honra, e o honrares não seguindo os teus caminhos, não pretendendo fazer a tua própria vontade, nem falando palavras vãs,
14 خنِّي أَذْ ثَافذْ ڒفْرَاحثْ نّشْ ذِي سِيذِي ؤُ نشّْ أَذْ شكْ جّغْ أَذْ ثْنذْهذْ ثِيوَا إِ ڒڭْعُوذِي ن ثمُّورْثْ. أَذْ شكْ سّشّغْ زِي ثسْغَارْثْ ن بَابَاشْ يَاعْقُوبْ، مِينْزِي أَقمُّومْ ن سِيذِي إِسِّيوڒْ.“
14 então, te deleitarás no Senhor . Eu te farei cavalgar sobre os altos da terra e te sustentarei com a herança de Jacó, teu pai, porque a boca do Senhor o disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 58, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.