Isaías 57

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ”إِتّْوَاهلّكْ ؤُمْسڭّذْ ؤُشَا وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ وِي ث إِتّْكسِّينْ غَارْ وُوڒْ. إِرْيَازنْ ذَايْسنْ ثَامخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ مّكْسِينْ، بْڒَا مَا إِحطَّا ؤُڒَا ذ إِجّْ أَقَا أَمْسڭّذْ إِمّكْسِي قْبڒْ إِ د غَا يَاسْ أَسّْ ن لْمُوصِيبَا.

¹ O justo perece e nenhum homem reflete sobre isto no coração. E homens misericordiosos são tirados, ninguém considerando que o justo é tirado, por causa do mal a chegar.

² نتَّا أَذْ د-يَاذفْ ذِي ڒهْنَا، أَذْ أَرّيْحنْ نِيثْنِي ذِي قَامَاثْ نْسنْ ذڭْ إِمضْڒَانْ، كُوڒْ إِجّْ ونِّي يُويُورنْ أَبْرِيذْ نّسْ إِسڭّْمنْ.“

² Ele entrará em paz. Eles descansarão em suas camas, cada um caminhando em sua integridade.

³ ”قَارّْبمْ-د ذَا، أَ كنِّيوْ إِحنْجِيرنْ ن ثْبزْڭِيوْثْ، ثَارْوَا ن يِينِّي إِزنَّانْ ؤُ ن ثمْغَارْثْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ!

³ Porém, aproximai-vos mais, vós filhos da feiticeira, a descendência do adúltero e a prostituta.

⁴ وِي زِي ثسْثهزَّامْ أَمُّو، وِي خْ ثْشَارَّاڭمْ أَقمُّومْ ؤُ وِي غَارْ ثْجبّْذمْ إِڒسْ غَارْ بَارَّا؟ مَا وَارْ ثدْجِيمْ ذ إِحنْجِيرنْ ن ؤُعذِّي، ثَارْوَا ن ڒْغشّْ؟

⁴ Contra quem fazeis vós zombaria? Contra quem escancarais a boca e mostrais a língua? Não sois vós filhos de transgressão, uma prole de falsidade?

⁵ كنِّيوْ إِنِّي إِتّْهَاجنْ غَارْ ثْشجُّورَا ن لْ-أَصْنَامْ، سَاذُو كُوڒْ ثَاشجَّارْثْ ثَازِيزَاوْثْ، كنِّيوْ إِنِّي إِغَارّْصنْ إِ إِحنْجِيرنْ إِمژْيَاننْ ذِي ثغْزُورِينْ، سْوَادَّايْ ذِي ثزِّييِينْ ن ڒجْرُوفْ.

⁵ Inflamando a vós mesmos com ídolos sob cada árvore verde, matando os filhos dentro dos vales, debaixo das fendas das rochas?

⁶ ثَاسْغَارْثْ نّمْ غَارْ إِژْرَا إِيُويْذَانْ ن ثغْزُورِينْ. أَقَا ذِينْ ثَاسْغَارْثْ إِ ذ أَمْ د-يكَّارنْ. ؤُڒَا إِ نِيثْنِي ثْزدْجْعذْ أَسنْ ثَاوْهِيبْثْ ن ؤُسيّبْ، ثْوهّْبذْ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ. مَا نشّْ أَذْ قِّيمغْ سْقَارغْ خْ مَانْ أَيَا؟“

⁶ Dentre as lisas pedras do córrego está tua porção. Elas, elas, são teu quinhão, exatamente para aqueles a quem tu tens derramado uma libação, tu tens oferecido uma oblação. Eu deveria ser aplacado com isso?

⁷ ”خْ وذْرَارْ يُوعْڒَانْ ذ إِتّْوَاسّْڭعّْذنْ ثسُّوذْ قَامَا نّمْ. ؤُڒَا ذِينِّي ثْڭعّْذذْ حِيمَا أَذْ ثْوهّْبذْ ثَاغَارْصْثْ.

⁷ Sobre um altivo e elevado monte tu tens disposto tua cama. Precisamente, naquela direção tu te dirigiste, subindo para oferecer sacrifício.

⁸ أَوَارْنِي ثوَّارْثْ ذ ڒضْرُوفْ نّسْ غَارْ إِغزْذِيسنْ نّسْ ثڭِّيذْ ڒعْڒَامثْ نّمْ ن ڒِيذَارثْ، ’مْزُوزَا نّمْ‘، مَاغَارْ شمْ ثنْعزْڒذْ خَافِي ذ ثَاعَارْيَانْثْ ؤُ ثْڭعّْذذْ ذِينِّي سنّجْ. ثْعذْڒذْ إِ يِيخفْ نّمْ قَامَا ذ ثْمِيرِيوْثْ ؤُشَا ثْعَاهْذذْ إِخفْ نّمْ أَكْ-ذ شَا زَّايْسنْ. ثتّخْسذْ ثَاسُّوثْ نْسنْ، ثژْرِيذْ ثَارْيَاسْثْ نْسنْ.

⁸ Atrás das portas também e dos umbrais tu tens erguido teu memorial, porque tu tens te desnudado para outro e não a mim, e subiste ao seu leito; tu tens alargado tua cama e tens feito um pacto com eles. Tu amaste a cama deles onde tu contemplaste seu falo.

⁹ أَكْ-ذ زّشْثْ ثْرُوحذْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا ثَارْنِيذْ أَطَّاسْ ذِي ڒعْطُورْ إِتّْفُوحنْ نّمْ. ثسّكّذْ إِمْسخَّارنْ نّمْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ ؤُشَا ثسّْوَاضْعذْ إِخفْ نّمْ أَڒْ ڒَاخَارْثْ.

⁹ E foste ao rei com unguento, e aumentaste teus perfumes, e enviaste teus mensageiros para longe e corrompeste a ti mesmo até o inferno.

¹⁰ زِي سِّيبّثْ ن وَاطَّاسْ ن إِمْسَاڭَارنْ نّمْ ثُوحْڒذْ، مَاشَاعمَّارْصْ وَارْ ثنِّيذْ: ’وَارْ ذِينْ إِقِّيمْ ڒَايَاسْ!‘ ثُوفِيذْ جّهْذْ ن جْذِيذْ إِ ثُوذَارْثْ. خْ ؤُيَا وَارْ ثحْڒِيشذْ.

¹⁰ Tu estás cansada na grandeza de teu caminho, contudo, tu não disseste, não há esperança. Tu tens encontrado a vida resultante da tua mão. Logo, tu não foste afligida.

¹¹ مَانْ ونْ زِي ثسّْحِيسّْفذْ ؤُ ثڭّْوذذْ أَقَا شمْ ثسّْخَارّْقذْ خَافِي ؤُ وَارْ ذ أَيِي ثِيذَارذْ، وَارْ ذ أَيِي ثڭِّيذْ غَارْ وُوڒْ نّمْ؟ مَا وَارْ ثُوغِي نشّْ سّغْذغْ زڭْ وشْحَاڒْ ؤُيَا، أَڒَامِي شمْ وَارْ زَّايِي ثڭّْوِيذذْ شَا عَاذْ؟“

¹¹ E de quem tu tens tido medo ou temido para que tenhas mentido, e não tenhas lembrado de mim, nem trazido isto ao teu coração? Não tenho eu mantido minha paz igual aos tempos antigos, e tu não me temes?

¹² ”نشّْ أَذْ عَاوْذغْ خْ ثْسڭْذَا نّمْ ذ ثْمڭَّا نّمْ: وَارْ شمْ نفّْعنْ شَا.

¹² Eu declararei tua justiça e tuas obras, porque elas não te beneficiarão.

¹³ خْمِي غَا ثْڒَاغِيذْ، أجّْ خنِّي أَڭْرَاوْ نّمْ إِ غَارمْ ثسّْمُونذْ أَذْ شمْ إِفكّْ. أَسمِّيضْ أَذْ ثنْ يَاوِي مَارَّا، إِجّْ ن ؤُسُوضِي أَذْ ثنْ إِكْسِي، مَاشَا ونِّي غَارِي يَاركّْوَاڒنْ، أَذْ إِوَارْثْ ثَامُّورْثْ ذ وذْرَارْ إِنُو إِقدّْسنْ ذ ثَاسْغَارْثْ.“

¹³ Quando tu choras, deixa teus ídolos te livrarem. Porém, o vento arrebatará todos eles. Vaidade os tomará. Mas aquele que põe sua confiança em mim possuirá a terra, e herdará meu santo monte.

¹⁴ ”أَذْ يِينِي: ’سْڭعّْذمْ، سْڭعّْذمْ أَبْرِيذْ، كْسمْ مِينْ إِسّنْقْرَاضنْ زڭْ وبْرِيذْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو!‘

¹⁴ E dirão: Aterrai, aterrai, preparai o caminho, tirai o obstáculo que faz tropeçar do caminho do meu povo.

¹⁵ مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ ونِّي يُوعْڒَانْ ؤُ ونِّي إِتّْوَاسّْڭعّْذنْ، ونِّي إِزدّْغنْ ذِي ڒبْذَا، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ أَقَا أَمْقدَّاسْ إِ إِدْجَا: ’نشّْ زدّْغغْ ذِي ڒُوعْڒَا ؤُ ذڭْ وقْذَاسْ ؤُ غَارْ ونِّي ؤُمِي إِتّْوَارْژْ بُوحْبڒْ ؤُ غَارْ ؤُمْوَاضعْ ن بُوحْبڒْ، مَاحنْذْ أَذْ أَرّغْ بُوحْبڒْ ن إِمْوَاضْعنْ ذ وُوڒْ نْ إِنِّي إِتّْوَارْژِينْ غَارْ ثُوذَارْثْ!‘

¹⁵ Porque assim diz o Único elevado e exaltado, que habita na eternidade, cujo nome é Santo: Eu habito no elevado e santo lugar, também com aquele que é de um espírito contrito e humilde, para vivificar o espírito do humilde e para vivificar o coração dos que são contritos.

¹⁶ مَاغَارْ نشّْ وَارْ تّمْشُوبُّوشغْ إِ ڒبْذَا ؤُ وَارْ تّڭّغْ أَذْ إِدُّوقّزْ وغْضَابْ إِنُو بْڒَا قطُّو، مِينْزِي خنِّي إِڒِي أَذْ يَارْخُو كُوڒْ بُوحْبڒْ زِي زَّاثْ ن وُوذمْ إِنُو، ڒعْمُورْ نِّي ڭِّيغْ.“

¹⁶ Porque eu não contenderei para sempre, nem estarei sempre furioso. Porque o espirito deve sucumbir perante mim e as almas, as quais eu tenho criado.

¹⁷ ”نشّْ فُّوڭْمغْ خْ ڒْمُوعْصِييّثْ ن مژْرِي نّسْ ذڭْ وَارْبحْ ؤُشَا وْثِيغْ ڒْڭنْسْ. نشّْ نُّوفَّارغْ ؤُشَا خنِّي إِدُّوقّزْ وغْضَابْ إِنُو. مَاشَا ڒْڭنْسْ يُويُورْ، إِذْوڒْ غَارْ وبْرِيذْ ن وُوڒْ نّسْ.“

¹⁷ Pela iniquidade de sua cobiça estive eu furioso e o afligi. Eu me ocultei e estava furioso. E ele continuou obstinadamente no caminho do seu coração.

¹⁸ ”نشّْ ژْرِيغْ إِبْرِيذنْ نّسْ، أَذْ ث سّْڭنْفِيغْ، أَذْ ث سّْقبّْضغْ، أَذْ أَسْ سّْفوّْجغْ ؤُشَا أَذْ أَسْ وْشغْ إِفوَّاجنْ، إِ نتَّا ؤُ إِ يِينِّي إِشضْننْ نّسْ.

¹⁸ Eu tenho visto os seus caminhos, e eu o curarei. Eu também o guiarei e restaurarei consolações a ele e aos seus pranteadores.

¹⁹ نشّْ أَذْ د-خڒْقغْ ڒْغِيدْجثْ ن إِينْشِيشنْ نْسنْ. ’ڒهْنَا، ڒهْنَا إِ يِينِّي إِڭّْوجنْ ؤُ إِ يِينِّي يُوذْسنْ‘، إِقَّارْ سِيذِي.

¹⁹ Eu crio o fruto dos lábios: Paz, paz para aquele que está distante e para aquele que está próximo, diz o SENHOR. E eu o curarei.

²⁰ مَاشَا إِعفَّاننْ ڭِّينْ أَمْ ڒبْحَارْ إِنّْهوْڒنْ إِ وَارْ إِزمَّارنْ أَذْ يَارْسَا، ؤُشَا أَمَانْ نّسْ إِوْينْ-د أَبَارْيُوضْ ذ ؤُبدْجَاعْ.

²⁰ Mas os perversos são semelhantes ao mar encapelado, quando não pode sossegar, cujas águas lançam em direção à costa lama e sujeira.

²¹ إِعفَّاننْ وَارْ غَارْ إِدْجِي ڒهْنَا!، إِقَّارْ أَربِّي إِنُو.“

²¹ Para o perverso, diz o meu Deus, não há paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 57, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 57 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →