Isaías 51
rifa (RIFA) vs VC
1 ”سْڒمْ غَارِي، أَ كنِّيوْ إِنِّي إِضَافَّارنْ ثَاسڭْذَا، كنِّيوْ إِنِّي يَارزُّونْ سِيذِي! خْزَارمْ غَارْ ثصْضَارْثْ مَانِيسْ ثتّْوَانقْشمْ ؤُ غَارْ وخْبُوشْ ن وَانُو مَانِيسْ د-ثتّْوَاغْزمْ.
1 Ouvi-me, vós que seguis a justiça, e que buscais o Senhor! Olhai a rocha de que fostes talhados, a pedreira de onde vos tiraram:
2 خْزَارمْ غَارْ إِبْرَاهِيمْ، جذِّيثْومْ، ؤُ غَارْ سَارَا، ثنِّي كنِّيوْ إِ د-يُورْونْ. مَاغَارْ ثُوغَا-ث عَاذْ حَافِي ؤُمِي ث ڒَاغِيغْ، مَاشَا نشّْ بَارْكغْ ث ؤُ أَرْزْفغْ أَسْ أَطَّاسْ ن وَارَا.
2 considerai Abraão, vosso pai, e Sara, que vos pôs no mundo. Ele estava só, quando o chamei, mas eu o abençoei e o multipliquei,
3 مَاغَارْ سِيذِي أَذْ إِسّْفوّجْ صِيهْيُونْ، أَذْ إِسّْفوّجْ مَارَّا ڒْخِيرْبَاثْ نّسْ ؤُشَا أَذْ ت يَارّْ أَمْ جّنّثْ ن عَاذْنْ ؤُ ڒخْڒَا نّسْ أَمْ وحْوِيشْ ذِي جّنّثْ ن سِيذِي. أَرْشَاقْ ذ ڒفْرَاحثْ أَذْ ذَايسْ ثنْ أَفنْ، أَقَاذِي ذ ڒْحسّْ ن إِزهِّيذنْ.“
3 porque o Senhor vai ter piedade de Sião, e reparar todas as suas ruínas. Do deserto em que ela se tornou ele fará um Éden, e da sua estepe um jardim do Senhor. Aí encontrar-se-ão o prazer e a alegria, os cânticos de louvor e as melodias da música.
4 ”سْڒمْ-د غَارِي، أَ شّعْبْ إِنُو، ؤُ وْشمْ أَيِي أَمزُّوغْ، أَ ڒْڭنْسْ إِنُو، مَاغَارْ أَذْ زَّايِي ثفّغْ شَّارِيعَا ؤُ نشّْ أَذْ ضمْنغْ ڒْحقّْ إِنُو أَڒْ غَا يِيڒِي ڒْحقّْ إِنُو ذ ثَافَاوْثْ إِ ڒڭْنُوسْ.
4 Povos, escutai bem! Nações, prestai-me atenção! Pois é de mim que emanará a doutrina e a verdadeira religião que será a luz dos povos.
5 ثَاسڭْذَا إِنُو ثُوذسْ-د، أَسنْجمْ إِنُو إِتّفّغْ-د ؤُ إِغَادْجنْ إِنُو أَذْ شَارّْعنْ ڒڭْنُوسْ، أَذْ أَيِي رَاجَانْثْ ثڭْزِيرِينْ ؤُشَا أَذْ سِّيثْمنْثْ خْ ؤُغِيڒْ إِنُو.“
5 De repente minha justiça chegará, minha salvação vai aparecer, {meu braço fará justiça aos povos}, as ilhas em mim terão esperança e contarão com meu braço.
6 ”سْڭعّْذمْ ثِيطَّاوِينْ نْومْ غَارْ ؤُجنَّا، خْزَارمْ ثَامُّورْثْ ذَا سْوَادَّايْ، مَاغَارْ أَجنَّا أَذْ إِفَّارْفَارْ أَمْ دّخَّانْ، ثَامُّورْثْ أَذْ ثدُّويْسَارْ أَمْ وَارُّوضْ، ؤُشَا أَمُّو إِ غَا مّْثنْ ؤُڒَا ذ إِمزْذَاغْ نّسْ، مَاشَا أَسنْجمْ إِنُو أَذْ إِقِّيمْ إِ ڒبْذَا، ثَاسڭْذَا إِنُوعمَّارْصْ وَارْ ت قطِّينْ.“
6 Levantai os olhos para o céu, volvei vosso olhar à terra: os céus vão desvanecer-se como fumaça, como um vestido em farrapos ficará a terra, e seus habitantes morrerão como moscas. Mas minha salvação subsistirá sempre, e minha vitória não terá fim.
7 ”سْڒمْ-د غَارِي، أَ كنِّيوْ إِنِّي إِسّْننْ ثَاسڭْذَا، أَ شكْ ڒْڭنْسْ نِّي يَاربُّونْ شَّارِيعَا إِنُو ذڭْ وُوڒْ. وَارْ تّڭّْوْذمْ زِي ڒْحڭْرَا ن يوْذَانْ ؤُ وَارْ ثنْ تّجِّيمْ أَذْ شمْ أَرْژنْ س ؤُعيّبْ نْسنْ!
7 Ouvi-me, vós que conheceis a justiça, povo meu, em cujo coração está a minha doutrina: não temais os insultos dos homens, não vos deixeis abater pelos seus ultrajes,
8 مَاغَارْ ثَاشِينْذَا أَذْ ثنْ ثشّْ أَمْ ثتّتّْ أَرُّوضْ، ؤُشَا أَكِيشُّو أَذْ ثنْ يشّْ أَمْ ثَاضُوفْثْ، مَاشَا ثَاسڭْذَا إِنُو أَذْ ثقِّيمْ إِ ڒبْذَا ؤُ أَسنْجمْ إِنُو زِي جِّيڒْ أَڒْ جِّيڒْ.“
8 porque a traça os comerá como uma vestimenta, e os vermes das traças os roerão como lã. Mas minha vitória subsistirá sempre e meu triunfo persistirá de geração em geração.
9 ”فَاقْ، فَاقْ، أَرْضْ س جّْهذْ، أَ أَغِيڒْ ن سِيذِي! فَاقْ أَمْ ذڭْ وُوسَّانْ ن زِيشْ، أَمْ ذِي جِّيڒَاثْ ن زّْمَانَاثْ ن وشْحَارْ ؤُيَا. مَا وَارْ إِدْجِي ذ شكْ، ونِّي إِقسّنْ رَاهَابْ، ذ ونِّي إِسّْنُوقّْبنْ ڒْهَايْشثْ؟
9 Desperta, braço do Senhor, desperta, recobra teu vigor! Levanta-te como nos dias do passado, como nos tempos de outrora. Não foste tu que esmagaste Raab e fendeste de alto a baixo o Dragão?
10 مَا وَارْ إِدْجِي ذ شكْ ونِّي إِسِّيژْغنْ ڒبْحَارْ، أَمَانْ ن ڒْحمْڒثْ ن وَامَانْ إِمقّْرَاننْ إِنّْهوْڒنْ مَا وَارْ إِدْجِي ذ شكْ ونِّي يَارِّينْ أَبْرِيذْ ذڭْ وَامَانْ يُودْجْغنْ ن ڒبْحَارْ، أَڒَامِي زمَّارنْ أَذْ ژْوَانْ إِنِّي إِتّْوَافكّنْ؟
10 Não foste tu que secaste o mar e estancaste as águas do grande abismo? Tu que abriste no fundo do mar um caminho, para por aí passarem os resgatados?
11 إِنِّي إِفْذَا إِ-ثنْ سِيذِي أَذْ د-ذوْڒنْ، أَذْ د-أَسنْ غَارْ صِيهْيُونْ س ؤُسْڒِيوْڒوْ. ڒفْرَاحثْ نْ ڒبْذَا أَذْ ثِيڒِي خْ إِزدْجِيفنْ نْسنْ، نِيثْنِي أَذْ سّْوِيژّْضنْ إِفَاسّنْ نْسنْ غَارْ وَارْشَاقْ ذ ڒفْرَاحثْ، أَمْ إِ غَا يَارْوڒْ زَّايْسنْ وشْضَانْ ذ وسْحِيسّفْ.“
11 Por aí voltarão aqueles que o Senhor tiver libertado. Chegarão a Sião com cânticos de triunfo, uma eterna alegria cingir-lhes-á a cabeça; o júbilo e a alegria os invadirão, a tristeza e os lamentos fugirão.
12 ”ذ نشّْ، وَاهْ، ذ نشّْ ونِّي كنِّيوْ إِسّْفوّْجنْ. مِينْ ثعْنِيذْ شكْ، أَقَا شكْ ثتّڭّْوذذْ زڭْ ورْيَازْ إِفنَّانْ، زِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ نِّي إِدْجَانْ أَمْ أَرْبِيعْ،
12 Sou eu, sou eu quem vos consola! Como podes temer um mortal, um filho do homem, que acabará como a erva?
13 ثتّتُّوذْ سِيذِي ونِّي شكْ إِڭِّينْ، ونِّي إِبزّْعنْ أَجنَّا ذ ونِّي إِسَّارْسنْ ذْسُوسَا ن ثمُّورْثْ، أَقَا شكْ ثتّڭّْوذذْ ڒبْذَا، أَسّْ إِكْمڒْ، زِي سِّيبّثْ ن وسْعَارْ ن ونِّي إِحصَّارنْ ؤُمِي إِسّوْجَاذْ إِخفْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ يَاردّدْجْ؟ مَانِي إِدْجَا خنِّي وسْعَارْ ن ونِّي إِحصَّارنْ؟
13 Como esquecer o Senhor, teu criador, que estendeu os céus e fundou a terra, para não cessares de tremer todo o tempo diante da cólera do opressor que procura fazer-te perecer? Mas de que vale a cólera do opressor?
14 ونِّي إِشَارّْفنْ س سّْنَاسڒْ أَمْ إِتّفْرِيغْ أَذْ إِتّْوَافكّْ ذَاوحْذَا. وَارْ إِتّْمتِّي ذڭْ وحْفُورْ ن إِمحْبَاسْ، وَارْ زَّايسْ إِنقّصْ وغْرُومْ.
14 Em breve o prisioneiro vai ser solto, não perecerá no cárcere, e o pão não lhe faltará.
15 مَاغَارْ نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ونِّي إِسّهْوَاڒنْ ڒبْحَارْ أَڒْ غَا هَاجَانْ ڒمْوَاجْ نّسْ، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ ذ إِسمْ نّسْ.
15 Eu sou o Senhor teu Deus, que revolvo o mar e faço rugir as ondas; eu me chamo o Senhor dos exércitos.
16 تّڭّغْ أَشْ أَوَاڒنْ إِنُو ذڭْ ؤُقمُّومْ نّشْ ؤُ سّْذُورُّويغْ شكْ ذِي ثِيڒِي ن ؤُفُوسْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ ژُّوغْ أَجنَّا، أَذْ سَّارْسغْ ذْسُوسَا ن ثمُّورْثْ ؤُ أَذْ إِنِيغْ إِ صِيهْيُونْ: ’شكْ ذ ڒْڭنْسْ إِنُو!‘ “
16 Na tua boca coloquei minhas palavras, com a sombra de minha mão eu te cobri, para estender os céus e fundar a terra, e dizer a Sião: Tu és meu povo.
17 ”فَاقْ، فَاقْ، كَّارْ-د أَ ؤُرْشَالِيمْ! زڭْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي ثسْوِيذْ زِي ڒْكَاسْ ن وسْعَارْ نّسْ أَمقّْرَانْ. ثشِّيذْ ڒخْمِيرَا زِي ڒْكَاسْ نِّي إِسّْذوَّاخنْ، وَاهْ، ثْژمّذْ ت.
17 Desperta! Desperta! Levanta-te, Jerusalém, tu que bebeste da mão do Senhor a taça de sua cólera, que esgotaste até os resíduos o cálice que dá vertigem.
18 وَارْ ت إِتّْڭوِّيذْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ زِي مَارَّا إِحنْجِيرنْ نِّي د-ثُورُووْ، ؤُ زِي مَارَّا إِحنْجِيرنْ نِّي ثسّْيمْ، وَارْ ت يطِّيفْ ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ ؤُفُوسْ.
18 {De todos os filhos que ela pôs no mundo, nenhum a orientou; entre os filhos que ela criou, nenhum a segurou pela mão.}
19 ثْنَاينْ ن ثْمسْڒَايِينْ-أَ ڒقْفنْثْ شمْ، مَاشَا وِي خَامْ إِ غَا إِحِينّنْ؟ خْزَارْ، أَخَارّبْ ذ وڒْبزْ ذ ڒَاژْ ذ سِّيفْ! مَامّشْ شمْ إِ غَا سّْفوّْجغْ؟
19 Esses dois males te sobrevieram, - quem te lastimaria? Saque e ruína, fome e espada - quem te consolaria?
20 وْضَانْ إِحنْجِيرنْ نّمْ، غَاشَانْ، زّْڒنْ غَارْ مَارَّا ثِيغمَّارْ ن إِبْرِيذنْ أَمْ ثْغَايْضِينْ ن وزْغَارْ ذِي ثْرَاشَّا. نِيثْنِي جِّيوْننْ س وسْعَارْ ن سِيذِي، س ؤُسِيڭّْوذْ ن أَربِّي نّمْ.“
20 Teus filhos jazem desfalecidos {pelos cantos da rua}, como um antílope apanhado no laço, tontos com a cólera do Senhor e com as ameaças de teu Deus.
21 ”س ؤُيَا سڒْ أَيَا، أَ شمْ ڒْمِيسْكِينَا، ذ ثَامسْشَارْثْ، مَاشَا وَارْ إِدْجِي س بِينُو!
21 Ouve então isto, infeliz, tu que estás embriagada, mas não pelo vinho.
22 أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي نّمْ، سِيذِي، أَربِّي نّمْ، ونِّي إِشَّاثنْ دّعْوثْ خْ ڒْڭنْسْ نّسْ: ’خْزَارْ، نشّْ أَذْ كّْسغْ ڒْكَاسْ إِسّْذوَّاخنْ زڭْ ؤُفُوسْ نّمْ، وَارْ ثْسسّذْ عَاذْ كْثَارْ زِي ڒخْمِيرَا ن ڒْكَاسْ ن وسْعَارْ إِنُو.
22 Eis o que diz o Senhor teu Deus que toma a defesa de seu povo: Vou retirar de tua mão a taça que dá a vertigem, não mais terás para beber o cálice de minha cólera,
23 نشّْ أَذْ ث ڭّغْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن يِينِّي ذَايمْ إِغزَّانْ، إِنِّي إِنَّانْ إِ ڒعْمَارْ نّمْ: سَاضَارْ إِخفْ نّمْ غَارْ ثمُّورْثْ، نشِّينْ أَذْ خَامْ نژْوَا! أَمُّو إِ ثڭِّيذْ أَعْرُورْ نّمْ أَمْ مَامّشْ ثدْجِيذْ ذ ثَامُّورْثْ، ؤُشَا ثُوغَا شكْ ذ أَبْرِيذْ ذِي طّْوعْ ن يِينِّي خَامْ إِژْوَانْ.‘ “
23 e eu vou pô-lo na mão dos tiranos, na mão de teus opressores que te diziam: Curva-te para passarmos, quando apresentavas teu dorso como o chão que se calca, como uma rua para os viandantes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 51, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.