Isaías 51

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ ”سْڒمْ غَارِي، أَ كنِّيوْ إِنِّي إِضَافَّارنْ ثَاسڭْذَا، كنِّيوْ إِنِّي يَارزُّونْ سِيذِي! خْزَارمْ غَارْ ثصْضَارْثْ مَانِيسْ ثتّْوَانقْشمْ ؤُ غَارْ وخْبُوشْ ن وَانُو مَانِيسْ د-ثتّْوَاغْزمْ.

¹ "Escutem-me, vocês que buscam a retidão e procuram pelo Senhor: Olhem para a rocha da qual foram cortados e para a pedreira de onde foram cavados;

² خْزَارمْ غَارْ إِبْرَاهِيمْ، جذِّيثْومْ، ؤُ غَارْ سَارَا، ثنِّي كنِّيوْ إِ د-يُورْونْ. مَاغَارْ ثُوغَا-ث عَاذْ حَافِي ؤُمِي ث ڒَاغِيغْ، مَاشَا نشّْ بَارْكغْ ث ؤُ أَرْزْفغْ أَسْ أَطَّاسْ ن وَارَا.

² olhem para Abraão, seu pai, e para Sara, que lhes deu à luz. Quando eu o chamei, ele era apenas um, e eu o abençoei e o tornei muitos.

³ مَاغَارْ سِيذِي أَذْ إِسّْفوّجْ صِيهْيُونْ، أَذْ إِسّْفوّجْ مَارَّا ڒْخِيرْبَاثْ نّسْ ؤُشَا أَذْ ت يَارّْ أَمْ جّنّثْ ن عَاذْنْ ؤُ ڒخْڒَا نّسْ أَمْ وحْوِيشْ ذِي جّنّثْ ن سِيذِي. أَرْشَاقْ ذ ڒفْرَاحثْ أَذْ ذَايسْ ثنْ أَفنْ، أَقَاذِي ذ ڒْحسّْ ن إِزهِّيذنْ.“

³ Com certeza o Senhor consolará Sião e olhará com compaixão para todas as ruínas dela; ele tornará seus desertos como o Éden, seus ermos, como o jardim do Senhor. Alegria e contentamento serão achados nela, ações de graças e o som de canções.

⁴ ”سْڒمْ-د غَارِي، أَ شّعْبْ إِنُو، ؤُ وْشمْ أَيِي أَمزُّوغْ، أَ ڒْڭنْسْ إِنُو، مَاغَارْ أَذْ زَّايِي ثفّغْ شَّارِيعَا ؤُ نشّْ أَذْ ضمْنغْ ڒْحقّْ إِنُو أَڒْ غَا يِيڒِي ڒْحقّْ إِنُو ذ ثَافَاوْثْ إِ ڒڭْنُوسْ.

⁴ "Escute-me, meu povo; ouça-me, minha nação: A lei sairá de mim; minha justiça se tornará uma luz para as nações.

⁵ ثَاسڭْذَا إِنُو ثُوذسْ-د، أَسنْجمْ إِنُو إِتّفّغْ-د ؤُ إِغَادْجنْ إِنُو أَذْ شَارّْعنْ ڒڭْنُوسْ، أَذْ أَيِي رَاجَانْثْ ثڭْزِيرِينْ ؤُشَا أَذْ سِّيثْمنْثْ خْ ؤُغِيڒْ إِنُو.“

⁵ Minha retidão logo virá, minha salvação está a caminho, e meu braço trará justiça às nações. As ilhas esperarão em mim e aguardarão esperançosamente pelo meu braço.

⁶ ”سْڭعّْذمْ ثِيطَّاوِينْ نْومْ غَارْ ؤُجنَّا، خْزَارمْ ثَامُّورْثْ ذَا سْوَادَّايْ، مَاغَارْ أَجنَّا أَذْ إِفَّارْفَارْ أَمْ دّخَّانْ، ثَامُّورْثْ أَذْ ثدُّويْسَارْ أَمْ وَارُّوضْ، ؤُشَا أَمُّو إِ غَا مّْثنْ ؤُڒَا ذ إِمزْذَاغْ نّسْ، مَاشَا أَسنْجمْ إِنُو أَذْ إِقِّيمْ إِ ڒبْذَا، ثَاسڭْذَا إِنُوعمَّارْصْ وَارْ ت قطِّينْ.“

⁶ Ergam os olhos para os céus, olhem para baixo, para a terra; os céus desaparecerão como fumaça, a terra se gastará como uma roupa, e seus habitantes morrerão como moscas. Mas a minha salvação durará para sempre, a minha retidão jamais falhará.

⁷ ”سْڒمْ-د غَارِي، أَ كنِّيوْ إِنِّي إِسّْننْ ثَاسڭْذَا، أَ شكْ ڒْڭنْسْ نِّي يَاربُّونْ شَّارِيعَا إِنُو ذڭْ وُوڒْ. وَارْ تّڭّْوْذمْ زِي ڒْحڭْرَا ن يوْذَانْ ؤُ وَارْ ثنْ تّجِّيمْ أَذْ شمْ أَرْژنْ س ؤُعيّبْ نْسنْ!

⁷ "Ouçam-me, vocês que sabem o que é direito, vocês, povo que têm a minha lei no coração: Não temam a censura de homens nem fiquem aterrorizados com seus insultos.

⁸ مَاغَارْ ثَاشِينْذَا أَذْ ثنْ ثشّْ أَمْ ثتّتّْ أَرُّوضْ، ؤُشَا أَكِيشُّو أَذْ ثنْ يشّْ أَمْ ثَاضُوفْثْ، مَاشَا ثَاسڭْذَا إِنُو أَذْ ثقِّيمْ إِ ڒبْذَا ؤُ أَسنْجمْ إِنُو زِي جِّيڒْ أَڒْ جِّيڒْ.“

⁸ Pois a traça os comerá como a uma roupa; o verme os devorará como à lã. Mas a minha retidão durará para sempre, a minha salvação de geração a geração. "

⁹ ”فَاقْ، فَاقْ، أَرْضْ س جّْهذْ، أَ أَغِيڒْ ن سِيذِي! فَاقْ أَمْ ذڭْ وُوسَّانْ ن زِيشْ، أَمْ ذِي جِّيڒَاثْ ن زّْمَانَاثْ ن وشْحَارْ ؤُيَا. مَا وَارْ إِدْجِي ذ شكْ، ونِّي إِقسّنْ رَاهَابْ، ذ ونِّي إِسّْنُوقّْبنْ ڒْهَايْشثْ؟

⁹ Desperta! Desperta! Veste-te de força, ó braço do Senhor; acorda, como em dias passados, como em gerações de outrora. Não foste tu que cortaste o Monstro dos Mares em pedaços, que traspassaste aquela serpente aquática?

¹⁰ مَا وَارْ إِدْجِي ذ شكْ ونِّي إِسِّيژْغنْ ڒبْحَارْ، أَمَانْ ن ڒْحمْڒثْ ن وَامَانْ إِمقّْرَاننْ إِنّْهوْڒنْ مَا وَارْ إِدْجِي ذ شكْ ونِّي يَارِّينْ أَبْرِيذْ ذڭْ وَامَانْ يُودْجْغنْ ن ڒبْحَارْ، أَڒَامِي زمَّارنْ أَذْ ژْوَانْ إِنِّي إِتّْوَافكّنْ؟

¹⁰ Não foste tu que secaste o mar, as águas do grande abismo, que fizeste uma estrada nas profundezas do mar para que os redimidos pudessem atravessar?

¹¹ إِنِّي إِفْذَا إِ-ثنْ سِيذِي أَذْ د-ذوْڒنْ، أَذْ د-أَسنْ غَارْ صِيهْيُونْ س ؤُسْڒِيوْڒوْ. ڒفْرَاحثْ نْ ڒبْذَا أَذْ ثِيڒِي خْ إِزدْجِيفنْ نْسنْ، نِيثْنِي أَذْ سّْوِيژّْضنْ إِفَاسّنْ نْسنْ غَارْ وَارْشَاقْ ذ ڒفْرَاحثْ، أَمْ إِ غَا يَارْوڒْ زَّايْسنْ وشْضَانْ ذ وسْحِيسّفْ.“

¹¹ Os resgatados do Senhor voltarão. Entrarão em Sião com cântico; alegria eterna coroará suas cabeças. Júbilo e alegria se apossarão deles, tristeza e suspiro deles fugirão.

¹² ”ذ نشّْ، وَاهْ، ذ نشّْ ونِّي كنِّيوْ إِسّْفوّْجنْ. مِينْ ثعْنِيذْ شكْ، أَقَا شكْ ثتّڭّْوذذْ زڭْ ورْيَازْ إِفنَّانْ، زِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ نِّي إِدْجَانْ أَمْ أَرْبِيعْ،

¹² "Eu, eu mesmo, sou quem a consola. Quem é você para que tema homens mortais, os filhos de homens, que não passam de relva,

¹³ ثتّتُّوذْ سِيذِي ونِّي شكْ إِڭِّينْ، ونِّي إِبزّْعنْ أَجنَّا ذ ونِّي إِسَّارْسنْ ذْسُوسَا ن ثمُّورْثْ، أَقَا شكْ ثتّڭّْوذذْ ڒبْذَا، أَسّْ إِكْمڒْ، زِي سِّيبّثْ ن وسْعَارْ ن ونِّي إِحصَّارنْ ؤُمِي إِسّوْجَاذْ إِخفْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ يَاردّدْجْ؟ مَانِي إِدْجَا خنِّي وسْعَارْ ن ونِّي إِحصَّارنْ؟

¹³ para que você esqueça o Senhor, aquele que fez você, que estendeu os céus e lançou os alicerces da terra, para que viva diariamente, constantemente apavorado por causa da ira do opressor, que está inclinado a destruir? Pois onde está a ira do opressor?

¹⁴ ونِّي إِشَارّْفنْ س سّْنَاسڒْ أَمْ إِتّفْرِيغْ أَذْ إِتّْوَافكّْ ذَاوحْذَا. وَارْ إِتّْمتِّي ذڭْ وحْفُورْ ن إِمحْبَاسْ، وَارْ زَّايسْ إِنقّصْ وغْرُومْ.

¹⁴ Os prisioneiros encolhidos logo serão postos em liberdade; não morrerão em sua masmorra, nem terão falta de pão.

¹⁵ مَاغَارْ نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ونِّي إِسّهْوَاڒنْ ڒبْحَارْ أَڒْ غَا هَاجَانْ ڒمْوَاجْ نّسْ، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ ذ إِسمْ نّسْ.

¹⁵ Pois eu sou o Senhor, o seu Deus, que agito o mar para que suas ondas rujam, o Senhor dos Exércitos é o seu nome.

¹⁶ تّڭّغْ أَشْ أَوَاڒنْ إِنُو ذڭْ ؤُقمُّومْ نّشْ ؤُ سّْذُورُّويغْ شكْ ذِي ثِيڒِي ن ؤُفُوسْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ ژُّوغْ أَجنَّا، أَذْ سَّارْسغْ ذْسُوسَا ن ثمُّورْثْ ؤُ أَذْ إِنِيغْ إِ صِيهْيُونْ: ’شكْ ذ ڒْڭنْسْ إِنُو!‘ “

¹⁶ Pus minhas palavras em sua boca e o cobri com a sombra da minha mão, eu que pus os céus no lugar, que lancei os alicerces da terra, e que digo a Sião: ‘Você é o meu povo’. "

¹⁷ ”فَاقْ، فَاقْ، كَّارْ-د أَ ؤُرْشَالِيمْ! زڭْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي ثسْوِيذْ زِي ڒْكَاسْ ن وسْعَارْ نّسْ أَمقّْرَانْ. ثشِّيذْ ڒخْمِيرَا زِي ڒْكَاسْ نِّي إِسّْذوَّاخنْ، وَاهْ، ثْژمّذْ ت.

¹⁷ Desperte, desperte! Levante-se, ó Jerusalém, você que bebeu da mão do Senhor o cálice da ira dele, você que engoliu até a última gota, a taça que faz os homens cambalearem.

¹⁸ وَارْ ت إِتّْڭوِّيذْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ زِي مَارَّا إِحنْجِيرنْ نِّي د-ثُورُووْ، ؤُ زِي مَارَّا إِحنْجِيرنْ نِّي ثسّْيمْ، وَارْ ت يطِّيفْ ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ ؤُفُوسْ.

¹⁸ De todos os filhos que ela teve não houve nenhum para guiá-la; de todos os filhos que criou não houve nenhum para tomá-la pela mão.

¹⁹ ثْنَاينْ ن ثْمسْڒَايِينْ-أَ ڒقْفنْثْ شمْ، مَاشَا وِي خَامْ إِ غَا إِحِينّنْ؟ خْزَارْ، أَخَارّبْ ذ وڒْبزْ ذ ڒَاژْ ذ سِّيفْ! مَامّشْ شمْ إِ غَا سّْفوّْجغْ؟

¹⁹ Quem poderá consolá-la dessas duas degraças que a atingiram? Ruína e destruição, fome e espada, quem poderá consolá-la?

²⁰ وْضَانْ إِحنْجِيرنْ نّمْ، غَاشَانْ، زّْڒنْ غَارْ مَارَّا ثِيغمَّارْ ن إِبْرِيذنْ أَمْ ثْغَايْضِينْ ن وزْغَارْ ذِي ثْرَاشَّا. نِيثْنِي جِّيوْننْ س وسْعَارْ ن سِيذِي، س ؤُسِيڭّْوذْ ن أَربِّي نّمْ.“

²⁰ Seus filhos desmaiaram; eles jazem no início de cada rua, como antílope pego numa rede. Estão cheios da ira do Senhor e com a repreensão do seu Deus.

²¹ ”س ؤُيَا سڒْ أَيَا، أَ شمْ ڒْمِيسْكِينَا، ذ ثَامسْشَارْثْ، مَاشَا وَارْ إِدْجِي س بِينُو!

²¹ Portanto, ouça isto, você, aflita, embriagada, mas não com vinho.

²² أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي نّمْ، سِيذِي، أَربِّي نّمْ، ونِّي إِشَّاثنْ دّعْوثْ خْ ڒْڭنْسْ نّسْ: ’خْزَارْ، نشّْ أَذْ كّْسغْ ڒْكَاسْ إِسّْذوَّاخنْ زڭْ ؤُفُوسْ نّمْ، وَارْ ثْسسّذْ عَاذْ كْثَارْ زِي ڒخْمِيرَا ن ڒْكَاسْ ن وسْعَارْ إِنُو.

²² Assim diz o seu Soberano Senhor, o seu Deus, que defende o seu povo: "Veja que eu tirei da sua mão o cálice que faz cambalear; dele, do cálice da minha ira, você nunca mais beberá.

²³ نشّْ أَذْ ث ڭّغْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن يِينِّي ذَايمْ إِغزَّانْ، إِنِّي إِنَّانْ إِ ڒعْمَارْ نّمْ: سَاضَارْ إِخفْ نّمْ غَارْ ثمُّورْثْ، نشِّينْ أَذْ خَامْ نژْوَا! أَمُّو إِ ثڭِّيذْ أَعْرُورْ نّمْ أَمْ مَامّشْ ثدْجِيذْ ذ ثَامُّورْثْ، ؤُشَا ثُوغَا شكْ ذ أَبْرِيذْ ذِي طّْوعْ ن يِينِّي خَامْ إِژْوَانْ.‘ “

²³ Eu a porei nas mãos dos seus atormentadores, que lhe disseram: ‘Caia prostrada para que andemos sobre você’. E você fez as suas costas como chão, como uma rua para nela se andar".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 51, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 51 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →