Isaías 33

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ”ؤُشْثْ خَاكْ، أَ أَمْثحَّايْ، شكْ ذ ونِّي سِيمَانْثْ نّسْ وَارْ إِتّْوَاثحِّي، شكْ ذ ونِّي إِتّْكشّْضنْ، وَاخَّا نِيثْنِي وَارْ شكْ كشّْضنْ. مَاڒَا ثْكمّْڒذْ أَثحِّي نّشْ، أَذْ ثتّْوَاثحِّيذْ سِيمَانْثْ نّشْ، مَاڒَا ثْكمّْڒذْ ثَاكشَّاضْثْ، أَذْ ثتّْوَاكشّْضذْ سِيمَانْثْ نّشْ.“

¹ Ai de ti, destruidor que não foste destruído, que procedes perfidamente e não foste tratado com perfídia! Acabando tu de destruir, serás destruído, acabando de tratar perfidamente, serás tratado com perfídia.

² ”أَ سِيذِي، حِينّْ خَانغْ، أَقَا نسِّيثِيمْ أَشْ. إِڒِي ذ أَغِيڒْ نْسنْ إِجهْذنْ ذِي كُوڒْ صّْبحْ، وَاهْ، ذِي ڒْوقْثْ ن ڒحْسَارثْ إِڒِي ذ أَسنْجمْ نّغْ.“

² Senhor , tem misericórdia de nós; em ti temos esperado; sê tu o nosso braço manhã após manhã e a nossa salvação no tempo da angústia.

³ ”خْ ڒْحسّْ ن زّْهِيرْ أَذْ أَروْڒنْ ڒڭْنُوسْ. مَاڒَا شكْ ثسّْڭعّْذذْ إِخفْ نّشْ أَذْ تّْوَازدْجْعنْ ڒڭْنُوسْ غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسَا.

³ Ao ruído do tumulto, fogem os povos; quando tu te ergues, as nações são dispersas.

⁴ خنِّي أَذْ ثتّْوَاكّسْ زَّارْذثْ نْومْ، أَمْ ثْمُورْغِي إِصَارّْضنْ تّكّْسنْثْ صَّابثْ. أَمْ تَّازّْڒنْثْ ثْمُورْغِي سَّا ذ سَّا، أَمُّو إِ تَّازّْڒنْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي غَارْ زَّارْذثْ.“

⁴ Então, ajuntar-se-á o vosso despojo como se ajuntam as lagartas; como os gafanhotos saltam, assim os homens saltarão sobre ele.

⁵ ”إِتّْوَاسُّوعْڒَا سِيذِي مَاغَارْ نتَّا إِزدّغْ قَاعْ سنّجْ. نتَّا إِشُّورْ صِيهْيُونْ س ڒْحقّْ ذ ثْسڭْذَا.

⁵ O Senhor é sublime, pois habita nas alturas; encheu a Sião de direito e de justiça.

⁶ أَذْ يِيڒِي ڒَامَانْ خْمِي إِ غَا يِيڒِينْثْ ڒْمِيجَاڒَاثْ ن ڒْوقْثْ نّشْ، إِجّْ ن ؤُبَارُّو ن إِسنْجَامنْ، ثِيغِيثْ ذ ثُوسّْنَا. أَذْ ثِيڒِي ثِيڭّْوُوذِي ن سِيذِي ذ ڒْكنْزْ نّسْ.“

⁶ Haverá, ó Sião, estabilidade nos teus tempos, abundância de salvação, sabedoria e conhecimento; o temor do Senhor será o teu tesouro.

⁷ ”خْزَارْ، إِنِّي ذَايْسنْ ثَارْيَاسْثْ أَمشْنَاوْ أَيْرَاذْ سْغُويُّونْ بَارَّا، وَاهْ، إِرقَّاسنْ ن ڒهْنَا تّْرُونْ س إِمطَّاونْ إِمرْزَاڭنْ.

⁷ Eis que os heróis pranteiam de fora, e os mensageiros de paz estão chorando amargamente.

⁸ إِبْرِيذنْ إِسڭّْمنْ تّْوَاجّنْ، ونِّي إِنُّومنْ أَذْ يكّْ خْ ؤُمسْرُوقْ، إِسْمحْ ذَايسْ. أَقَا يَارْژَا ڒْعَاهْذْ، إِسّحْقَارْ ثِيندَّامْ، وَارْ إِحسّبْ بْنَاذمْ.

⁸ As estradas estão desoladas, cessam os que passam por elas; rompem-se as alianças, as cidades são desprezadas, já não se faz caso do homem.

⁹ ثشْضنْ ؤُ ثِيسْڒَاوْ ثمُّورْثْ. لُوبْنَانْ إِسضْحَا، يُوژغْ. ڒوْضَا إِسّغْمَاينْ ن شَارُونْ ثذْوڒْ ذ ڒخْڒَا ؤُشَا بَاشَانْ ذ كَارْمَالْ تّْسدْجْضنْ أَفَارْ نْسنْ.“

⁹ A terra geme e desfalece; o Líbano se envergonha e se murcha; Sarom se torna como um deserto, Basã e Carmelo são despidos de suas folhas.

¹⁰ ”ڒخُّو أَذْ كَّارغْ، ڒخُّو أَذْ تّْوَاسّْڭعّْذغْ، ڒخُّو أَذْ تّْوَاسّْعُودْجغْ، إِقَّارْ سِيذِي.“

¹⁰ Agora, me levantarei, diz o Senhor ; levantar-me-ei a mim mesmo; agora, serei exaltado.

¹¹ ”كنِّيوْ ثكْسِيمْ دّيْسثْ س ؤُڒُومْ، أَذْ ثَارْومْ إِغدْجْ. بُوحْبڒْ نْومْ ذ ثِيمسِّي إِ كنِّيوْ غَا يشّنْ.

¹¹ Concebestes palha, dareis à luz restolho; o vosso bufo enfurecido é fogo que vos há de devorar.

¹² ڒڭْنُوسْ أَذْ ذوْڒنْ أَمْ جَّارْ سَّارْغنْ ث، أَمْ ڒْحَارَّاشْ س إِسنَّاننْ إِتّْوَاقسّنْ أَذْ ثنْ سّْشمْضنْ س ثْمسِّي.

¹² Os povos serão queimados como se queima a cal; como espinhos cortados, arderão no fogo.

¹³ كنِّيوْ إِ إِدْجَانْ ذِي ڒَاڭّْوَاجْ، سْڒمْ مِينْ ڭِّيغْ، ؤُشَا كنِّيوْ ذِي ڒَاذَاسْ، سْنمْ صُّولْطَا إِنُو!

¹³ Ouvi vós, os que estais longe, o que tenho feito; e vós, os que estais perto, reconhecei o meu poder.

¹⁴ إِمذْنَابْ ذِي صِيهْيُونْ تّڭّْوذنْ، إِمْنَافْقنْ تّْقفْقَافنْ، قَّارنْ: ’مَانْ ونْ زَّايْنغْ إِزمَّارْ أَذْ إِزْذغْ ذِي ثْمسِّي إِتّتّنْ، مَانْ ونْ زَّايْنغْ إِزمَّارْ أَذْ إِزْذغْ ذِي ڒْحَاذُوقْ ن ڒبْذَا؟‘ “

¹⁴ Os pecadores em Sião se assombram, o tremor se apodera dos ímpios; e eles perguntam: Quem dentre nós habitará com o fogo devorador? Quem dentre nós habitará com chamas eternas?

¹⁵ ”ونِّي إِڭُّورنْ ذِي ثْسڭْذَا ؤُ إِقَّارْ ڒْحقّْ، ونِّي إِنْضَارنْ أَرْبحْ س ؤُبعّجْ، ونِّي إِمنّْعنْ إِفَاسّنْ نّسْ زڭْ وُوضُوفْ ن ثرْزِيفِينْ ن أَرّشْوثْ، ونِّي إِتّْبلَّاعنْ أَمزُّوغْ نّسْ معْلِيكْ يُوفَا أَذْ إِسڒْ خْ ؤُسِيزّڒْ ن إِذَامّنْ، ونِّي إِتّقّْننْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ معْلِيكْ يُوفَا أَذْ إِثْوَاڒَا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ،

¹⁵ O que anda em justiça e fala o que é reto; o que despreza o ganho de opressão; o que, com um gesto de mãos, recusa aceitar suborno; o que tapa os ouvidos, para não ouvir falar de homicídios, e fecha os olhos, para não ver o mal,

¹⁶ ذ وَانِيثَا إِ غَا إِزذْغنْ خْ ڒڭْعُوذِي. لْقلْعَاثْ ذِي ڒجْرُوفْ أَذْ إِڒِينْثْ لْبُورْجْ نّسْ يُوعْڒَانْ، أَذْ أَسْ إِمّوْشْ وغْرُومْ نّسْ، أَمَانْ نّسْ أَذْ تّْوَاضمْننْ.

¹⁶ este habitará nas alturas; as fortalezas das rochas serão o seu alto refúgio, o seu pão lhe será dado, as suas águas serão certas.

¹⁷ ثِيطَّاوِينْ نّشْ أَذْ ثْوَاڒَانْثْ أَجدْجِيذْ ذڭْ وژْرِي نّسْ، نِيثنْثِي أَذْ ژَترنْثْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ذَايسْ تَّاسِيعْ أَطَّاسْ.

¹⁷ Os teus olhos verão o rei na sua formosura, verão a terra que se estende até longe.

¹⁸ ؤُڒْ نّشْ أَذْ إِعْقڒْ خْ ؤُسْنخْڒِيعْ. مَانِي إِدْجَا ؤُمَارِيرْ؟ مَانِي إِدْجَا ونِّي إِوزْننْ؟ مَانِي إِدْجَا ونِّي إِسّطّنْ لْبُورْجَاثْ؟

¹⁸ O teu coração se recordará dos terrores, dizendo: Onde está aquele que registrou, onde, o que pesou o tributo, onde, o que contou as torres?

¹⁹ شكْ وَارْ ثْژَارّذْ عَاذْ ڒْڭنْسْ إِقسْحنْ نِّي، ڒْڭنْسْ س يِيڒسْ إِذقْڒنْ أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ أَسْ إِسڒْ بْنَاذمْ، ڒْڭنْسْ نِّي إِسّْطوْطِيونْ س يِيڒسْ أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ أَسْ إِفْهمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ.“

¹⁹ Já não verás aquele povo atrevido, povo de fala obscura, que não se pode entender, e de língua bárbara, ininteligível.

²⁰ ”خْزَارْ غَارْ صِيهْيُونْ، ثَانْذِينْثْ ن ؤُمُونِيثنْ نّغْ. ثِيطَّاوِينْ نّشْ أَذْ ژَترنْثْ ؤُرْشَالِيمْ، ثَازذِّيغْثْ نِّي ذِي إِدْجَا ڒَامَانْ، أَقِيضُونْ إِ وَارْ سّْمُوطُّوينْ، إِ زِي ڒوْثَاذْ نّسْعمَّارْصْ أَذْ تّْوَاقڒْعنْ ؤُڒَا ذ إِمُورَارْ نّسْ وَارْ تّْوَاقطَّاسنْ.

²⁰ Olha para Sião, a cidade das nossas solenidades; os teus olhos verão a Jerusalém, habitação tranquila, tenda que não será removida, cujas estacas nunca serão arrancadas, nem rebentada nenhuma de suas cordas.

²¹ مَاغَارْ ذِينِّي أَذْ غَارْنغْ يِيڒِي سِيذِي س ڒْعزّْ. أَيَا أَذْ يِيڒِي ذ أَمْشَانْ ن إِغزْرَانْ ذ ثْسدْجْيَاوِينْ إِمِيرِيونْ. وَارْ خَاسنْ نذْهنْ إِغَارُّوبَا إِمقّْرَاننْ ن ڒمْقَاذفْ، ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُغَارَّابُو س ڒجْوَاذْ أَذْ ذِينْ إِعْذُو.

²¹ Mas o Senhor ali nos será grandioso, fará as vezes de rios e correntes largas; barco nenhum de remo passará por eles, navio grande por eles não navegará.

²² مِينْزِي سِيذِي ذ ڒْقَاضِي نّغْ، سِيذِي ذ أَمْڭوَّاذْ نّغْ، سِيذِي ذ أَجدْجِيذْ نّغْ. نتَّا أَذْ أَنغْ إِسّنْجمْ.“

²² Porque o Senhor é o nosso juiz, o Senhor é o nosso legislador, o Senhor é o nosso Rei; ele nos salvará.

²³ ”ڒخُّو مَاشَا أَرْخُونْ إِسغْوَانْ نّمْ، وَارْ منّْعنْ عَاذْ ثِيسنْيَانِينْ ذڭْ ؤُضَارْ نّسْ، وَارْ تّْبزَّاعنْ عَاذْ ڒْبَاشّْ. مَاشَا ذِي ڒْوقْثْ نِّي أَذْ ثتّْوَابْضَا زَّارْذثْ ثَامقّْرَانْثْ، عَاذْ إِنعْضَابْ أَذْ كشّْضنْ ثَاكشَّاضْثْ.

²³ Agora, as tuas enxárcias estão frouxas; não podem ter firme o mastro, nem estender a vela. Então, se repartirá a presa de abundantes despojos; até os coxos participarão dela.

²⁴ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمزْذُوغْ أَذْ يِينِي: ’نشّْ هڒْشغْ!‘، مَاغَارْ ڒْڭنْسْ إِ ذَايسْ إِزدّْغنْ، أَذْ أَسْ إِتّْوَاغْفَارْ ڒْمُوعْصِييّثْ.“

²⁴ Nenhum morador de Jerusalém dirá: Estou doente; porque ao povo que habita nela, perdoar-se-lhe-á a sua iniquidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 33 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →