Isaías 33

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ ”ؤُشْثْ خَاكْ، أَ أَمْثحَّايْ، شكْ ذ ونِّي سِيمَانْثْ نّسْ وَارْ إِتّْوَاثحِّي، شكْ ذ ونِّي إِتّْكشّْضنْ، وَاخَّا نِيثْنِي وَارْ شكْ كشّْضنْ. مَاڒَا ثْكمّْڒذْ أَثحِّي نّشْ، أَذْ ثتّْوَاثحِّيذْ سِيمَانْثْ نّشْ، مَاڒَا ثْكمّْڒذْ ثَاكشَّاضْثْ، أَذْ ثتّْوَاكشّْضذْ سِيمَانْثْ نّشْ.“

¹ Ai de ti, despojador, que não foste despojado, e que procedes perfidamente contra os que não procederam perfidamente contra ti! Acabando tu de despojar, serás despojado; e, acabando tu de tratar perfidamente, perfidamente te tratarão.

² ”أَ سِيذِي، حِينّْ خَانغْ، أَقَا نسِّيثِيمْ أَشْ. إِڒِي ذ أَغِيڒْ نْسنْ إِجهْذنْ ذِي كُوڒْ صّْبحْ، وَاهْ، ذِي ڒْوقْثْ ن ڒحْسَارثْ إِڒِي ذ أَسنْجمْ نّغْ.“

² Senhor, tem misericórdia de nós, por ti temos esperado; sê tu o nosso braço cada manhã, como também a nossa salvação no tempo da tribulação.

³ ”خْ ڒْحسّْ ن زّْهِيرْ أَذْ أَروْڒنْ ڒڭْنُوسْ. مَاڒَا شكْ ثسّْڭعّْذذْ إِخفْ نّشْ أَذْ تّْوَازدْجْعنْ ڒڭْنُوسْ غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسَا.

³ Ao ruído do tumulto fugirão os povos; à tua exaltação as nações serão dispersas.

⁴ خنِّي أَذْ ثتّْوَاكّسْ زَّارْذثْ نْومْ، أَمْ ثْمُورْغِي إِصَارّْضنْ تّكّْسنْثْ صَّابثْ. أَمْ تَّازّْڒنْثْ ثْمُورْغِي سَّا ذ سَّا، أَمُّو إِ تَّازّْڒنْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي غَارْ زَّارْذثْ.“

⁴ Então ajuntar-se-á o vosso despojo como se ajunta a lagarta; como os gafanhotos saltam, assim ele saltará sobre eles.

⁵ ”إِتّْوَاسُّوعْڒَا سِيذِي مَاغَارْ نتَّا إِزدّغْ قَاعْ سنّجْ. نتَّا إِشُّورْ صِيهْيُونْ س ڒْحقّْ ذ ثْسڭْذَا.

⁵ O Senhor está exaltado, pois habita nas alturas; encheu a Sião de juízo e justiça.

⁶ أَذْ يِيڒِي ڒَامَانْ خْمِي إِ غَا يِيڒِينْثْ ڒْمِيجَاڒَاثْ ن ڒْوقْثْ نّشْ، إِجّْ ن ؤُبَارُّو ن إِسنْجَامنْ، ثِيغِيثْ ذ ثُوسّْنَا. أَذْ ثِيڒِي ثِيڭّْوُوذِي ن سِيذِي ذ ڒْكنْزْ نّسْ.“

⁶ E haverá estabilidade nos teus tempos, abundância de salvação, sabedoria e conhecimento; e o temor do Senhor será o seu tesouro.

⁷ ”خْزَارْ، إِنِّي ذَايْسنْ ثَارْيَاسْثْ أَمشْنَاوْ أَيْرَاذْ سْغُويُّونْ بَارَّا، وَاهْ، إِرقَّاسنْ ن ڒهْنَا تّْرُونْ س إِمطَّاونْ إِمرْزَاڭنْ.

⁷ Eis que os seus embaixadores estão clamando de fora; e os mensageiros de paz estão chorando amargamente.

⁸ إِبْرِيذنْ إِسڭّْمنْ تّْوَاجّنْ، ونِّي إِنُّومنْ أَذْ يكّْ خْ ؤُمسْرُوقْ، إِسْمحْ ذَايسْ. أَقَا يَارْژَا ڒْعَاهْذْ، إِسّحْقَارْ ثِيندَّامْ، وَارْ إِحسّبْ بْنَاذمْ.

⁸ As estradas estão desoladas, cessou o que passava pela vereda, ele rompeu a aliança, desprezou as cidades, e já não faz caso dos homens.

⁹ ثشْضنْ ؤُ ثِيسْڒَاوْ ثمُّورْثْ. لُوبْنَانْ إِسضْحَا، يُوژغْ. ڒوْضَا إِسّغْمَاينْ ن شَارُونْ ثذْوڒْ ذ ڒخْڒَا ؤُشَا بَاشَانْ ذ كَارْمَالْ تّْسدْجْضنْ أَفَارْ نْسنْ.“

⁹ A terra geme e pranteia, o Líbano se envergonha e se murcha; Sarom se tornou como um deserto; e Basã e Carmelo foram sacudidos.

¹⁰ ”ڒخُّو أَذْ كَّارغْ، ڒخُّو أَذْ تّْوَاسّْڭعّْذغْ، ڒخُّو أَذْ تّْوَاسّْعُودْجغْ، إِقَّارْ سِيذِي.“

¹⁰ Agora, pois, me levantarei, diz o Senhor; agora me erguerei. Agora serei exaltado.

¹¹ ”كنِّيوْ ثكْسِيمْ دّيْسثْ س ؤُڒُومْ، أَذْ ثَارْومْ إِغدْجْ. بُوحْبڒْ نْومْ ذ ثِيمسِّي إِ كنِّيوْ غَا يشّنْ.

¹¹ Concebestes palha, dareis à luz restolho; e o vosso espírito vos devorará como o fogo.

¹² ڒڭْنُوسْ أَذْ ذوْڒنْ أَمْ جَّارْ سَّارْغنْ ث، أَمْ ڒْحَارَّاشْ س إِسنَّاننْ إِتّْوَاقسّنْ أَذْ ثنْ سّْشمْضنْ س ثْمسِّي.

¹² E os povos serão como as queimas de cal; como espinhos cortados arderão no fogo.

¹³ كنِّيوْ إِ إِدْجَانْ ذِي ڒَاڭّْوَاجْ، سْڒمْ مِينْ ڭِّيغْ، ؤُشَا كنِّيوْ ذِي ڒَاذَاسْ، سْنمْ صُّولْطَا إِنُو!

¹³ Ouvi, vós os que estais longe, o que tenho feito; e vós que estais vizinhos, conhecei o meu poder.

¹⁴ إِمذْنَابْ ذِي صِيهْيُونْ تّڭّْوذنْ، إِمْنَافْقنْ تّْقفْقَافنْ، قَّارنْ: ’مَانْ ونْ زَّايْنغْ إِزمَّارْ أَذْ إِزْذغْ ذِي ثْمسِّي إِتّتّنْ، مَانْ ونْ زَّايْنغْ إِزمَّارْ أَذْ إِزْذغْ ذِي ڒْحَاذُوقْ ن ڒبْذَا؟‘ “

¹⁴ Os pecadores de Sião se assombraram, o tremor surpreendeu os hipócritas. Quem dentre nós habitará com o fogo consumidor? Quem dentre nós habitará com as labaredas eternas?

¹⁵ ”ونِّي إِڭُّورنْ ذِي ثْسڭْذَا ؤُ إِقَّارْ ڒْحقّْ، ونِّي إِنْضَارنْ أَرْبحْ س ؤُبعّجْ، ونِّي إِمنّْعنْ إِفَاسّنْ نّسْ زڭْ وُوضُوفْ ن ثرْزِيفِينْ ن أَرّشْوثْ، ونِّي إِتّْبلَّاعنْ أَمزُّوغْ نّسْ معْلِيكْ يُوفَا أَذْ إِسڒْ خْ ؤُسِيزّڒْ ن إِذَامّنْ، ونِّي إِتّقّْننْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ معْلِيكْ يُوفَا أَذْ إِثْوَاڒَا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ،

¹⁵ O que anda em justiça, e o que fala com retidão; o que rejeita o ganho da opressão, o que sacode das suas mãos todo o presente; o que tapa os seus ouvidos para não ouvir falar de derramamento de sangue e fecha os seus olhos para não ver o mal.

¹⁶ ذ وَانِيثَا إِ غَا إِزذْغنْ خْ ڒڭْعُوذِي. لْقلْعَاثْ ذِي ڒجْرُوفْ أَذْ إِڒِينْثْ لْبُورْجْ نّسْ يُوعْڒَانْ، أَذْ أَسْ إِمّوْشْ وغْرُومْ نّسْ، أَمَانْ نّسْ أَذْ تّْوَاضمْننْ.

¹⁶ Este habitará nas alturas; as fortalezas das rochas serão o seu alto refúgio, o seu pão lhe será dado, as suas águas serão certas.

¹⁷ ثِيطَّاوِينْ نّشْ أَذْ ثْوَاڒَانْثْ أَجدْجِيذْ ذڭْ وژْرِي نّسْ، نِيثنْثِي أَذْ ژَترنْثْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ذَايسْ تَّاسِيعْ أَطَّاسْ.

¹⁷ Os teus olhos verão o rei na sua formosura, e verão a terra que está longe.

¹⁸ ؤُڒْ نّشْ أَذْ إِعْقڒْ خْ ؤُسْنخْڒِيعْ. مَانِي إِدْجَا ؤُمَارِيرْ؟ مَانِي إِدْجَا ونِّي إِوزْننْ؟ مَانِي إِدْجَا ونِّي إِسّطّنْ لْبُورْجَاثْ؟

¹⁸ O teu coração considerará o assombro dizendo: Onde está o escrivão? Onde está o que pesou o tributo? Onde está o que conta as torres?

¹⁹ شكْ وَارْ ثْژَارّذْ عَاذْ ڒْڭنْسْ إِقسْحنْ نِّي، ڒْڭنْسْ س يِيڒسْ إِذقْڒنْ أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ أَسْ إِسڒْ بْنَاذمْ، ڒْڭنْسْ نِّي إِسّْطوْطِيونْ س يِيڒسْ أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ أَسْ إِفْهمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ.“

¹⁹ Não verás mais aquele povo atrevido, povo de fala obscura, que não se pode compreender e de língua tão estranha que não se pode entender.

²⁰ ”خْزَارْ غَارْ صِيهْيُونْ، ثَانْذِينْثْ ن ؤُمُونِيثنْ نّغْ. ثِيطَّاوِينْ نّشْ أَذْ ژَترنْثْ ؤُرْشَالِيمْ، ثَازذِّيغْثْ نِّي ذِي إِدْجَا ڒَامَانْ، أَقِيضُونْ إِ وَارْ سّْمُوطُّوينْ، إِ زِي ڒوْثَاذْ نّسْعمَّارْصْ أَذْ تّْوَاقڒْعنْ ؤُڒَا ذ إِمُورَارْ نّسْ وَارْ تّْوَاقطَّاسنْ.

²⁰ Olha para Sião, a cidade das nossas solenidades; os teus olhos verão a Jerusalém, habitação quieta, tenda que não será removida, cujas estacas nunca serão arrancadas e das suas cordas nenhuma se quebrará.

²¹ مَاغَارْ ذِينِّي أَذْ غَارْنغْ يِيڒِي سِيذِي س ڒْعزّْ. أَيَا أَذْ يِيڒِي ذ أَمْشَانْ ن إِغزْرَانْ ذ ثْسدْجْيَاوِينْ إِمِيرِيونْ. وَارْ خَاسنْ نذْهنْ إِغَارُّوبَا إِمقّْرَاننْ ن ڒمْقَاذفْ، ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُغَارَّابُو س ڒجْوَاذْ أَذْ ذِينْ إِعْذُو.

²¹ Mas ali o glorioso Senhor será para nós um lugar de rios e correntes largas; barco nenhum de remo passará por ele, nem navio grande navegará por ele.

²² مِينْزِي سِيذِي ذ ڒْقَاضِي نّغْ، سِيذِي ذ أَمْڭوَّاذْ نّغْ، سِيذِي ذ أَجدْجِيذْ نّغْ. نتَّا أَذْ أَنغْ إِسّنْجمْ.“

²² Porque o Senhor é o nosso Juiz; o Senhor é o nosso legislador; o Senhor é o nosso rei, ele nos salvará.

²³ ”ڒخُّو مَاشَا أَرْخُونْ إِسغْوَانْ نّمْ، وَارْ منّْعنْ عَاذْ ثِيسنْيَانِينْ ذڭْ ؤُضَارْ نّسْ، وَارْ تّْبزَّاعنْ عَاذْ ڒْبَاشّْ. مَاشَا ذِي ڒْوقْثْ نِّي أَذْ ثتّْوَابْضَا زَّارْذثْ ثَامقّْرَانْثْ، عَاذْ إِنعْضَابْ أَذْ كشّْضنْ ثَاكشَّاضْثْ.

²³ As tuas cordas se afrouxaram; não puderam ter firme o seu mastro, e nem desfraldar a vela; então a presa de abundantes despojos se repartirá; e até os coxos dividirão a presa.

²⁴ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمزْذُوغْ أَذْ يِينِي: ’نشّْ هڒْشغْ!‘، مَاغَارْ ڒْڭنْسْ إِ ذَايسْ إِزدّْغنْ، أَذْ أَسْ إِتّْوَاغْفَارْ ڒْمُوعْصِييّثْ.“

²⁴ E morador nenhum dirá: Enfermo estou; porque o povo que habitar nela será absolvido da iniqüidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 33 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →