Isaías 33
rifa (RIFA) vs ARIB
1 ”ؤُشْثْ خَاكْ، أَ أَمْثحَّايْ، شكْ ذ ونِّي سِيمَانْثْ نّسْ وَارْ إِتّْوَاثحِّي، شكْ ذ ونِّي إِتّْكشّْضنْ، وَاخَّا نِيثْنِي وَارْ شكْ كشّْضنْ. مَاڒَا ثْكمّْڒذْ أَثحِّي نّشْ، أَذْ ثتّْوَاثحِّيذْ سِيمَانْثْ نّشْ، مَاڒَا ثْكمّْڒذْ ثَاكشَّاضْثْ، أَذْ ثتّْوَاكشّْضذْ سِيمَانْثْ نّشْ.“
1 Ai de ti que despojas, e que não foste despojado; e que procedes perfidamente, e que não foste tratado perfidamente! quando acabares de destruir, serás destruído; e, quando acabares de tratar perfidamente, perfidamente te tratarão.
2 ”أَ سِيذِي، حِينّْ خَانغْ، أَقَا نسِّيثِيمْ أَشْ. إِڒِي ذ أَغِيڒْ نْسنْ إِجهْذنْ ذِي كُوڒْ صّْبحْ، وَاهْ، ذِي ڒْوقْثْ ن ڒحْسَارثْ إِڒِي ذ أَسنْجمْ نّغْ.“
2 Ó Senhor, tem misericórdia de nós; por ti temos esperado. Sê tu o nosso braço cada manhã, como também a nossa salvação no tempo da tribulação.
3 ”خْ ڒْحسّْ ن زّْهِيرْ أَذْ أَروْڒنْ ڒڭْنُوسْ. مَاڒَا شكْ ثسّْڭعّْذذْ إِخفْ نّشْ أَذْ تّْوَازدْجْعنْ ڒڭْنُوسْ غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسَا.
3 Ao ruído do tumulto fogem os povos; à tua exaltação as nações são dispersas.
4 خنِّي أَذْ ثتّْوَاكّسْ زَّارْذثْ نْومْ، أَمْ ثْمُورْغِي إِصَارّْضنْ تّكّْسنْثْ صَّابثْ. أَمْ تَّازّْڒنْثْ ثْمُورْغِي سَّا ذ سَّا، أَمُّو إِ تَّازّْڒنْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي غَارْ زَّارْذثْ.“
4 Então ajuntar-se-á o vosso despojo como ajunta a lagarta; como os gafanhotos saltam, assim sobre ele saltarão os homens.
5 ”إِتّْوَاسُّوعْڒَا سِيذِي مَاغَارْ نتَّا إِزدّغْ قَاعْ سنّجْ. نتَّا إِشُّورْ صِيهْيُونْ س ڒْحقّْ ذ ثْسڭْذَا.
5 O Senhor é exalçado, pois habita nas alturas; encheu a Sião de retidão e justiça.
6 أَذْ يِيڒِي ڒَامَانْ خْمِي إِ غَا يِيڒِينْثْ ڒْمِيجَاڒَاثْ ن ڒْوقْثْ نّشْ، إِجّْ ن ؤُبَارُّو ن إِسنْجَامنْ، ثِيغِيثْ ذ ثُوسّْنَا. أَذْ ثِيڒِي ثِيڭّْوُوذِي ن سِيذِي ذ ڒْكنْزْ نّسْ.“
6 Será ele a estabilidade dos teus tempos, abundância de salvação, sabedoria, e conhecimento; e o temor do Senhor é o seu tesouro.
7 ”خْزَارْ، إِنِّي ذَايْسنْ ثَارْيَاسْثْ أَمشْنَاوْ أَيْرَاذْ سْغُويُّونْ بَارَّا، وَاهْ، إِرقَّاسنْ ن ڒهْنَا تّْرُونْ س إِمطَّاونْ إِمرْزَاڭنْ.
7 Eis que os valentes estão clamando de fora; e os embaixadores da paz estão chorando amargamente.
8 إِبْرِيذنْ إِسڭّْمنْ تّْوَاجّنْ، ونِّي إِنُّومنْ أَذْ يكّْ خْ ؤُمسْرُوقْ، إِسْمحْ ذَايسْ. أَقَا يَارْژَا ڒْعَاهْذْ، إِسّحْقَارْ ثِيندَّامْ، وَارْ إِحسّبْ بْنَاذمْ.
8 As estradas estão desoladas, cessam os que passam pelas veredas; alianças se rompem, testemunhas se desprezam, e não se faz caso dos homens.
9 ثشْضنْ ؤُ ثِيسْڒَاوْ ثمُّورْثْ. لُوبْنَانْ إِسضْحَا، يُوژغْ. ڒوْضَا إِسّغْمَاينْ ن شَارُونْ ثذْوڒْ ذ ڒخْڒَا ؤُشَا بَاشَانْ ذ كَارْمَالْ تّْسدْجْضنْ أَفَارْ نْسنْ.“
9 A terra pranteia, desfalece; o Líbano se envergonha e se murcha; Sarom se tornou como um deserto; Basã e Carmelo ficam despidos de folhas.
10 ”ڒخُّو أَذْ كَّارغْ، ڒخُّو أَذْ تّْوَاسّْڭعّْذغْ، ڒخُّو أَذْ تّْوَاسّْعُودْجغْ، إِقَّارْ سِيذِي.“
10 Agora me levantarei, diz o Senhor; agora me erguerei; agora serei exaltado.
11 ”كنِّيوْ ثكْسِيمْ دّيْسثْ س ؤُڒُومْ، أَذْ ثَارْومْ إِغدْجْ. بُوحْبڒْ نْومْ ذ ثِيمسِّي إِ كنِّيوْ غَا يشّنْ.
11 Concebeis palha, produzis restolho; e o vosso fôlego é um fogo que vos devorará.
12 ڒڭْنُوسْ أَذْ ذوْڒنْ أَمْ جَّارْ سَّارْغنْ ث، أَمْ ڒْحَارَّاشْ س إِسنَّاننْ إِتّْوَاقسّنْ أَذْ ثنْ سّْشمْضنْ س ثْمسِّي.
12 E os povos serão como as queimas de cal, como espinhos cortados que são queimados no fogo.
13 كنِّيوْ إِ إِدْجَانْ ذِي ڒَاڭّْوَاجْ، سْڒمْ مِينْ ڭِّيغْ، ؤُشَا كنِّيوْ ذِي ڒَاذَاسْ، سْنمْ صُّولْطَا إِنُو!
13 Ouvi, vós os que estais longe, o que tenho feito; e vós, que estais vizinhos, reconhecei o meu poder.
14 إِمذْنَابْ ذِي صِيهْيُونْ تّڭّْوذنْ، إِمْنَافْقنْ تّْقفْقَافنْ، قَّارنْ: ’مَانْ ونْ زَّايْنغْ إِزمَّارْ أَذْ إِزْذغْ ذِي ثْمسِّي إِتّتّنْ، مَانْ ونْ زَّايْنغْ إِزمَّارْ أَذْ إِزْذغْ ذِي ڒْحَاذُوقْ ن ڒبْذَا؟‘ “
14 Os pecadores de Sião se assombraram; o tremor apoderou-se dos ímpios. Quem dentre nós pode habitar com o fogo consumidor? quem dentre nós pode habitar com as labaredas eternas?
15 ”ونِّي إِڭُّورنْ ذِي ثْسڭْذَا ؤُ إِقَّارْ ڒْحقّْ، ونِّي إِنْضَارنْ أَرْبحْ س ؤُبعّجْ، ونِّي إِمنّْعنْ إِفَاسّنْ نّسْ زڭْ وُوضُوفْ ن ثرْزِيفِينْ ن أَرّشْوثْ، ونِّي إِتّْبلَّاعنْ أَمزُّوغْ نّسْ معْلِيكْ يُوفَا أَذْ إِسڒْ خْ ؤُسِيزّڒْ ن إِذَامّنْ، ونِّي إِتّقّْننْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ معْلِيكْ يُوفَا أَذْ إِثْوَاڒَا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ،
15 Aquele que anda em justiça, e fala com retidão; aquele que rejeita o ganho da opressão; que sacode as mãos para não receber peitas; o que tapa os ouvidos para não ouvir falar do derramamento de sangue, e fecha os olhos para não ver o mal;
16 ذ وَانِيثَا إِ غَا إِزذْغنْ خْ ڒڭْعُوذِي. لْقلْعَاثْ ذِي ڒجْرُوفْ أَذْ إِڒِينْثْ لْبُورْجْ نّسْ يُوعْڒَانْ، أَذْ أَسْ إِمّوْشْ وغْرُومْ نّسْ، أَمَانْ نّسْ أَذْ تّْوَاضمْننْ.
16 este habitará nas alturas; as fortalezas das rochas serão o seu alto refúgio; dar-se-lhe-á o seu pão; as suas águas serão certas.
17 ثِيطَّاوِينْ نّشْ أَذْ ثْوَاڒَانْثْ أَجدْجِيذْ ذڭْ وژْرِي نّسْ، نِيثنْثِي أَذْ ژَترنْثْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ذَايسْ تَّاسِيعْ أَطَّاسْ.
17 Os teus olhos verão o rei na sua formosura, e verão a terra que se estende em amplidão.
18 ؤُڒْ نّشْ أَذْ إِعْقڒْ خْ ؤُسْنخْڒِيعْ. مَانِي إِدْجَا ؤُمَارِيرْ؟ مَانِي إِدْجَا ونِّي إِوزْننْ؟ مَانِي إِدْجَا ونِّي إِسّطّنْ لْبُورْجَاثْ؟
18 O teu coração meditará no terror, dizendo: Onde está aquele que serviu de escrivão? onde está o que pesou o tributo? onde está o que contou as torres?
19 شكْ وَارْ ثْژَارّذْ عَاذْ ڒْڭنْسْ إِقسْحنْ نِّي، ڒْڭنْسْ س يِيڒسْ إِذقْڒنْ أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ أَسْ إِسڒْ بْنَاذمْ، ڒْڭنْسْ نِّي إِسّْطوْطِيونْ س يِيڒسْ أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ أَسْ إِفْهمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ.“
19 Não verás mais aquele povo feroz, povo de fala obscura, que não se pode compreender, e de língua tão estranha que não se pode entender.
20 ”خْزَارْ غَارْ صِيهْيُونْ، ثَانْذِينْثْ ن ؤُمُونِيثنْ نّغْ. ثِيطَّاوِينْ نّشْ أَذْ ژَترنْثْ ؤُرْشَالِيمْ، ثَازذِّيغْثْ نِّي ذِي إِدْجَا ڒَامَانْ، أَقِيضُونْ إِ وَارْ سّْمُوطُّوينْ، إِ زِي ڒوْثَاذْ نّسْعمَّارْصْ أَذْ تّْوَاقڒْعنْ ؤُڒَا ذ إِمُورَارْ نّسْ وَارْ تّْوَاقطَّاسنْ.
20 Olha para Sião, a cidade das nossas festas solenes; os teus olhos verão a Jerusalém, habitação quieta, tenda que não será removida, cujas estacas nunca serão arrancadas, e das suas cordas nenhuma se quebrará.
21 مَاغَارْ ذِينِّي أَذْ غَارْنغْ يِيڒِي سِيذِي س ڒْعزّْ. أَيَا أَذْ يِيڒِي ذ أَمْشَانْ ن إِغزْرَانْ ذ ثْسدْجْيَاوِينْ إِمِيرِيونْ. وَارْ خَاسنْ نذْهنْ إِغَارُّوبَا إِمقّْرَاننْ ن ڒمْقَاذفْ، ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُغَارَّابُو س ڒجْوَاذْ أَذْ ذِينْ إِعْذُو.
21 Mas o Senhor ali estará conosco em majestade, nesse lugar de largos rios e correntes, no qual não entrará barco de remo, nem por ele passará navio grande.
22 مِينْزِي سِيذِي ذ ڒْقَاضِي نّغْ، سِيذِي ذ أَمْڭوَّاذْ نّغْ، سِيذِي ذ أَجدْجِيذْ نّغْ. نتَّا أَذْ أَنغْ إِسّنْجمْ.“
22 Porque o Senhor é o nosso juiz; o Senhor é nosso legislador; o Senhor é o nosso rei; ele nos salvará.
23 ”ڒخُّو مَاشَا أَرْخُونْ إِسغْوَانْ نّمْ، وَارْ منّْعنْ عَاذْ ثِيسنْيَانِينْ ذڭْ ؤُضَارْ نّسْ، وَارْ تّْبزَّاعنْ عَاذْ ڒْبَاشّْ. مَاشَا ذِي ڒْوقْثْ نِّي أَذْ ثتّْوَابْضَا زَّارْذثْ ثَامقّْرَانْثْ، عَاذْ إِنعْضَابْ أَذْ كشّْضنْ ثَاكشَّاضْثْ.
23 As tuas cordas ficaram frouxas; elas não puderam ter firme o seu mastro, nem servir para estender a vela; então a presa de abundantes despojos se repartirá; e ate os coxos participarão da presa.
24 ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمزْذُوغْ أَذْ يِينِي: ’نشّْ هڒْشغْ!‘، مَاغَارْ ڒْڭنْسْ إِ ذَايسْ إِزدّْغنْ، أَذْ أَسْ إِتّْوَاغْفَارْ ڒْمُوعْصِييّثْ.“
24 E morador nenhum dirá: Enfermo estou; o povo que nela habitar será perdoado da sua iniqüidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.