Isaías 32
rifa (RIFA) vs VC
1 ”خْزَارْ، إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ أَذْ إِحْكمْ ذِي ثْسڭْذَا ؤُ ڒْحُوكَّامْ أَذْ حكْمنْ س ڒْحقّْ.
1 Eis que um rei reinará segundo a justiça, e os príncipes governarão com eqüidade.
2 أَرْيَازْ نِّي أَذْ يِيڒِي أَمْ يِيجّْ ن ؤُذُورِّي زڭْ ونْژَارْ، أَمْ ثْسدَّارْثْ إِسّْڒقَّانْ زِي ثْحَارْيَاضْثْ، أَمْ ثْغزْرَاثِينْ ن وَامَانْ ذِي ثمُّورْثْ يُوژْغنْ، أَمْ ثِيڒِي ن إِجّْ ن جَّارْفْ إِذقْڒنْ ذِي ثمُّورْثْ إِتّْفَاذَانْ.
2 Cada um deles será como um abrigo contra o vento, um refúgio contra a chuva torrencial; como um fio de água num chão ressecado, e como a sombra de um alto rochedo em terra ressequida.
3 ثِيطَّاوِينْ ن يِينِّي إِتّْوَاڒَانْ وَارْ تّْبلِّيعنْثْ عَاذْ، ؤُ إِمزُّوغنْ ن يِينِّي إِتّسْڒَانْ أَذْ سّْحسّنْ عَاوذْ،
3 Os olhos dos que vêem não mais serão ofuscados, e os ouvidos dos que ouvem estarão atentos.
4 ؤُڒْ ن إِمْقدْجْقنْ أَذْ يِيڒِي إِحطَّا عَاوذْ مَاحنْذْ أَذْ يَافْ ثُوسّْنَا، ؤُ إِڒسْ ن يِينِّي إِسّْثوْثِيونْ إِزمَّارْ أَذْ إِسِّيوڒْ عَاوذْ س ڒْفَارْزْ.
4 Os espíritos insensatos dispor-se-ão a compreender, e a língua dos gagos falará prontamente e com clareza;
5 أَبُوهَاڒِي وَارْ ذ أَسْ تّْڒِيغِينْ عَاذْ ’أَمْشنّعْ!‘، ؤُشَا ونِّي إِشمّْثنْ وَارْ ذ أَسْ قَّارنْ عَاذْ ’مِّيسْ ن ڒْخِيرْ!‘
5 não mais se qualificará de nobre ao perverso, nem ao trapaceiro, de grande.
6 مَاغَارْ أَبُوهَاڒِي إِسَّاوَاڒْ ثُوبُّوهڒْيَا ؤُ ؤُڒْ نّسْ إِتّڭّْ ڒْمُوعْصِييّثْ ؤُمِي نتَّا إِتّڭّْ أَفُوشّحْ ؤُ إِتّْشقّفْ ذِي سِيذِي، ؤُ ؤُمِي إِتّجِّي ڒعْمَارْ ن ونِّي إِدْجُوژنْ أَذْ إِقِّيمْ إِخْوَا، ذ ونِّي إِفُّوذنْ وَارْ ث إِتّجِّي أَذْ إِسُو.
6 Porque o insensato profere loucuras e seu coração dá-se ao mal; comete impiedades, forma sobre o Senhor conceitos errôneos, deixa o faminto queixar-se de sua miséria, priva da bebida àquele que tem sede.
7 ثَاحْرَايْمشْثْ ن ؤُشمَّاثْ ثْعفّنْ. نتَّا إِتّْخَارّصْ ذِي ڒفْضِيحثْ حِيمَا أَذْ إِغْضڒْ إِنِّي إِتّْوَاحْصَارنْ س وَاوَاڒنْ إِخَارِّيقنْ، وَاخَّا أَمزْڒُوضْ إِشَّاثْ خْ ڒْحقّْ نّسْ.
7 As intrigas do trapaceiro são desleais, ele maquina desígnios criminosos para perder os humildes com mentiras, o pobre que faz valer seu direito;
8 مَاشَا أَمْشنّعْ أَذْ إِخَارّصْ ذڭْ إِنْوَاينْ إِشنّْعنْ، أَذْ إِكَّارْ ذِي طّْوعْ ن مِينْ إِشنّْعنْ.“
8 o fidalgo, porém, tem pensamentos dignos, e um procedimento nobre.
9 ”كَّارنْثْ، كنِّينْثْ ثِيمْغَارِينْ وَارْ ذِي إِدْجِي ومْنُوسْ، سْڒنْثْ إِ ثْمِيجَّا إِنُو، أَ كنِّينْثْ ثِيحنْجِيرِينْ إِتّْشَاڒنْ خْ سِيمَانْثْ نْكنْثْ، سْڒنْثْ غَارْ وَاوَاڒْ إِنُو!
9 Mulheres descuidadas, escutei minha voz. Jovens confiantes demais, ouvi minhas palavras.
10 أَوَارْنِي وُوسَّانْ نِيغْ أَسڭّْوَاسْ، خنِّي أَذْ ثَارْجِيجنْثْ، أَ كنِّينْثْ إِ إِتّْشَاڒنْ خْ يِيخفْ نْكنْثْ، مَاغَارْ أَذْ ثقْضَا صَّابثْ ن ؤُضِيڒْ، وَارْ إِتِّيڒِي وڒْقَاضْ عَاذْ.
10 Dentro de um ano e alguns dias, tremereis, indolentes, porque a vindima estará perdida e a colheita, frustrada.
11 قفْقْفنْثْ، أَ كنِّينْثْ نْبْڒَا أَمْنُوسْ، أَرْجِيجنْثْ، كنِّينْثْ ثِينِّي إِتّْشَاڒنْثْ خْ يِيخفْ نْكنْثْ، كّْسنْثْ أَرُّوضْ، عَارْيْننْثْ، خنِّي بيْسنْثْ ثِيجْعِينَّاثِينْ نْكنْثْ س وَارُّوضْ ن وشْضَانْ.“
11 Fremi, descuidadas, tremei, confiantes. Despi-vos até estardes nuas. Cingi os vossos rins,
12 ”أَذْ وْثنْثْ نِيثنْثِي ذڭْ إِذْمَارنْ س إِڭجْذُورنْ خْ إِحْوِيشنْ إِعِيزّنْ، خْ ثْزَايَارِينْ إِسّغْمَاينْ.
12 batei nos vossos peitos, {chorando} sobre a sorte dos campos férteis e das vinhas fecundas,
13 أَذْ ڭعّْذنْ إِسنَّاننْ ذ ثْزڭّْوَارْثْ خْ ثمُّورْثْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو، وَاهْ، خْ مَارَّا ثُوذْرِينْ ن ڒفْرَاحثْ ذِي ثنْذِينْثْ إِنڭّْزنْ س ؤُسْڒوْڒِيوْ.
13 sobre as terras de meu povo, onde só crescem sarças, sobre todas as casas de prazer da cidade alegre.
14 مَاغَارْ ڒقْصَارْ أَذْ إِتّْوَاجّْ، دّْرِيزْ ن ثنْذِينْثْ أَذْ إِبْكمْ، ثَاوْرِيرْثْ ن ’عُوفِيلْ‘ ذ لْبُورْجْ ن ثْعسَّاسْثْ أَذْ ذوْڒنْ ذ إِفْرَانْ إِ ڒبْذَا، ذ أَمْشَانْ ن ڒفْرَاحثْ مَانِي تّمْزُوعْبُوضنْ إِغْيَاڒْ ن ڒخْڒَا، ذ دّْمَانِي إِ ثْحِيمْرِيوِينْ.
14 O palácio está deserto, a cidade barulhenta está abandonada. Ofel e a torre de guarda serão para sempre planaltos desnudos, onde vagueiam os asnos selvagens e pastam os rebanhos.
15 أَڒْ غَا إِتّْوَافَارّغْ خَانغْ أَرُّوحْ زِي سنّجْ.“
15 Até que sobre nós se derrame o espírito do alto, então o deserto se mudará em vergel, e o vergel tomará o aspecto de uma floresta;
16 ڒْحقّْ أَذْ إِزْذغْ ذِي ڒخْڒَا ؤُشَا ثَاسڭْذَا أَذْ ثقِّيمْ ذڭْ إِيَّارْ إِسّغْمَاينْ.
16 no deserto reinará o direito, e a justiça residirá no vergel.
17 مِينْ د-إِتَّاوْينْ ثَاسڭْذَا أَذْ يِيڒِي ذ ڒهْنَا ؤُشَا ڒْغِيدْجثْ ن ثْسڭْذَا أَذْ ثِيڒِي ذ ڒْهُوذْنثْ ذ ڒَامَانْ إِ ڒبْذَا.
17 A justiça produzirá a paz e o direito assegurará a tranqüilidade;
18 ڒْڭنْسْ إِنُو أَذْ إِزْذغْ ذڭْ ومْشَانْ ن ڒهْنَا، ذِي ثْزذِّيغِينْ ذَايْسنْثْ ڒَامَانْ ؤُ ذڭْ إِمُوشَانْ ذَايْسنْ أَرَّاحثْ.“
18 meu povo habitará em mansão serena, em moradas seguras, em abrigos tranqüilos.
19 ”أَذْ ثشَّاثْ ثْبْرُورِّي أَڒْ د غَا ثسّهْوَا أَزْغَارْ ؤُشَا ثَانْذِينْثْ أَذْ ثهْوَا ذِي ڒوْضَا.“
19 {A floresta será abatida e a cidade, humilhada}.
20 ”سّعْذْ ن كنِّيوْ إِنِّي إِزَارّْعنْ غَارْ مَارَّا ثِيغزْرَاثِينْ، إِنِّي ذِينْ إِندّْهنْ إِضَارنْ ن ؤُفُونَاسْ ذ وغْيُوڒْ!“
20 Bem-aventurados sereis por semear à margem de todos os cursos de água, e por deixar o boi e o asno sem peias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.