Isaías 32
rifa (RIFA) vs ACF
1 ”خْزَارْ، إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ أَذْ إِحْكمْ ذِي ثْسڭْذَا ؤُ ڒْحُوكَّامْ أَذْ حكْمنْ س ڒْحقّْ.
1 Eis que reinará um rei com justiça, e dominarão os príncipes segundo o juízo.
2 أَرْيَازْ نِّي أَذْ يِيڒِي أَمْ يِيجّْ ن ؤُذُورِّي زڭْ ونْژَارْ، أَمْ ثْسدَّارْثْ إِسّْڒقَّانْ زِي ثْحَارْيَاضْثْ، أَمْ ثْغزْرَاثِينْ ن وَامَانْ ذِي ثمُّورْثْ يُوژْغنْ، أَمْ ثِيڒِي ن إِجّْ ن جَّارْفْ إِذقْڒنْ ذِي ثمُّورْثْ إِتّْفَاذَانْ.
2 E será aquele homem como um esconderijo contra o vento, e um refúgio contra a tempestade, como ribeiros de águas em lugares secos, e como a sombra de uma grande rocha em terra sedenta.
3 ثِيطَّاوِينْ ن يِينِّي إِتّْوَاڒَانْ وَارْ تّْبلِّيعنْثْ عَاذْ، ؤُ إِمزُّوغنْ ن يِينِّي إِتّسْڒَانْ أَذْ سّْحسّنْ عَاوذْ،
3 E os olhos dos que vêem não olharão para trás; e os ouvidos dos que ouvem estarão atentos.
4 ؤُڒْ ن إِمْقدْجْقنْ أَذْ يِيڒِي إِحطَّا عَاوذْ مَاحنْذْ أَذْ يَافْ ثُوسّْنَا، ؤُ إِڒسْ ن يِينِّي إِسّْثوْثِيونْ إِزمَّارْ أَذْ إِسِّيوڒْ عَاوذْ س ڒْفَارْزْ.
4 E o coração dos imprudentes entenderá o conhecimento; e a língua dos gagos estará pronta para falar distintamente.
5 أَبُوهَاڒِي وَارْ ذ أَسْ تّْڒِيغِينْ عَاذْ ’أَمْشنّعْ!‘، ؤُشَا ونِّي إِشمّْثنْ وَارْ ذ أَسْ قَّارنْ عَاذْ ’مِّيسْ ن ڒْخِيرْ!‘
5 Ao vil nunca mais se chamará liberal; e do avarento nunca mais se dirá que é generoso.
6 مَاغَارْ أَبُوهَاڒِي إِسَّاوَاڒْ ثُوبُّوهڒْيَا ؤُ ؤُڒْ نّسْ إِتّڭّْ ڒْمُوعْصِييّثْ ؤُمِي نتَّا إِتّڭّْ أَفُوشّحْ ؤُ إِتّْشقّفْ ذِي سِيذِي، ؤُ ؤُمِي إِتّجِّي ڒعْمَارْ ن ونِّي إِدْجُوژنْ أَذْ إِقِّيمْ إِخْوَا، ذ ونِّي إِفُّوذنْ وَارْ ث إِتّجِّي أَذْ إِسُو.
6 Porque o vil fala obscenidade, e o seu coração pratica a iniqüidade, para usar hipocrisia, e para proferir mentiras contra o Senhor, para deixar vazia a alma do faminto, e fazer com que o sedento venha a ter falta de bebida.
7 ثَاحْرَايْمشْثْ ن ؤُشمَّاثْ ثْعفّنْ. نتَّا إِتّْخَارّصْ ذِي ڒفْضِيحثْ حِيمَا أَذْ إِغْضڒْ إِنِّي إِتّْوَاحْصَارنْ س وَاوَاڒنْ إِخَارِّيقنْ، وَاخَّا أَمزْڒُوضْ إِشَّاثْ خْ ڒْحقّْ نّسْ.
7 Também todas as armas do avarento são más; ele maquina invenções malignas, para destruir os mansos com palavras falsas, mesmo quando o pobre chega a falar retamente.
8 مَاشَا أَمْشنّعْ أَذْ إِخَارّصْ ذڭْ إِنْوَاينْ إِشنّْعنْ، أَذْ إِكَّارْ ذِي طّْوعْ ن مِينْ إِشنّْعنْ.“
8 Mas o liberal projeta coisas liberais, e pela liberalidade está em pé.
9 ”كَّارنْثْ، كنِّينْثْ ثِيمْغَارِينْ وَارْ ذِي إِدْجِي ومْنُوسْ، سْڒنْثْ إِ ثْمِيجَّا إِنُو، أَ كنِّينْثْ ثِيحنْجِيرِينْ إِتّْشَاڒنْ خْ سِيمَانْثْ نْكنْثْ، سْڒنْثْ غَارْ وَاوَاڒْ إِنُو!
9 Levantai-vos, mulheres, que estais sossegadas, e ouvi a minha voz; e vós, filhas, que estais tão seguras, inclinai os ouvidos às minhas palavras.
10 أَوَارْنِي وُوسَّانْ نِيغْ أَسڭّْوَاسْ، خنِّي أَذْ ثَارْجِيجنْثْ، أَ كنِّينْثْ إِ إِتّْشَاڒنْ خْ يِيخفْ نْكنْثْ، مَاغَارْ أَذْ ثقْضَا صَّابثْ ن ؤُضِيڒْ، وَارْ إِتِّيڒِي وڒْقَاضْ عَاذْ.
10 Porque num ano e dias vireis a ser turbadas, ó mulheres que estais tão seguras; porque a vindima se acabará, e a colheita não virá.
11 قفْقْفنْثْ، أَ كنِّينْثْ نْبْڒَا أَمْنُوسْ، أَرْجِيجنْثْ، كنِّينْثْ ثِينِّي إِتّْشَاڒنْثْ خْ يِيخفْ نْكنْثْ، كّْسنْثْ أَرُّوضْ، عَارْيْننْثْ، خنِّي بيْسنْثْ ثِيجْعِينَّاثِينْ نْكنْثْ س وَارُّوضْ ن وشْضَانْ.“
11 Tremei, mulheres que estais sossegadas, e turbai-vos vós, que estais tão seguras; despi-vos, e ponde-vos nuas, e cingi com saco os vossos lombos.
12 ”أَذْ وْثنْثْ نِيثنْثِي ذڭْ إِذْمَارنْ س إِڭجْذُورنْ خْ إِحْوِيشنْ إِعِيزّنْ، خْ ثْزَايَارِينْ إِسّغْمَاينْ.
12 Baterão nos peitos, pelos campos desejáveis, e pelas vinhas frutíferas.
13 أَذْ ڭعّْذنْ إِسنَّاننْ ذ ثْزڭّْوَارْثْ خْ ثمُّورْثْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو، وَاهْ، خْ مَارَّا ثُوذْرِينْ ن ڒفْرَاحثْ ذِي ثنْذِينْثْ إِنڭّْزنْ س ؤُسْڒوْڒِيوْ.
13 Sobre a terra do meu povo virão espinheiros e sarças, como também sobre todas as casas onde há alegria, na cidade jubilosa.
14 مَاغَارْ ڒقْصَارْ أَذْ إِتّْوَاجّْ، دّْرِيزْ ن ثنْذِينْثْ أَذْ إِبْكمْ، ثَاوْرِيرْثْ ن ’عُوفِيلْ‘ ذ لْبُورْجْ ن ثْعسَّاسْثْ أَذْ ذوْڒنْ ذ إِفْرَانْ إِ ڒبْذَا، ذ أَمْشَانْ ن ڒفْرَاحثْ مَانِي تّمْزُوعْبُوضنْ إِغْيَاڒْ ن ڒخْڒَا، ذ دّْمَانِي إِ ثْحِيمْرِيوِينْ.
14 Porque os palácios serão abandonados, a multidão da cidade cessará; e as fortificações e as torres servirão de cavernas para sempre, para alegria dos jumentos monteses, e para pasto dos rebanhos;
15 أَڒْ غَا إِتّْوَافَارّغْ خَانغْ أَرُّوحْ زِي سنّجْ.“
15 Até que se derrame sobre nós o espírito lá do alto; então o deserto se tornará em campo fértil, e o campo fértil será reputado por um bosque.
16 ڒْحقّْ أَذْ إِزْذغْ ذِي ڒخْڒَا ؤُشَا ثَاسڭْذَا أَذْ ثقِّيمْ ذڭْ إِيَّارْ إِسّغْمَاينْ.
16 E o juízo habitará no deserto, e a justiça morará no campo fértil.
17 مِينْ د-إِتَّاوْينْ ثَاسڭْذَا أَذْ يِيڒِي ذ ڒهْنَا ؤُشَا ڒْغِيدْجثْ ن ثْسڭْذَا أَذْ ثِيڒِي ذ ڒْهُوذْنثْ ذ ڒَامَانْ إِ ڒبْذَا.
17 E o efeito da justiça será paz, e a operação da justiça, repouso e segurança para sempre.
18 ڒْڭنْسْ إِنُو أَذْ إِزْذغْ ذڭْ ومْشَانْ ن ڒهْنَا، ذِي ثْزذِّيغِينْ ذَايْسنْثْ ڒَامَانْ ؤُ ذڭْ إِمُوشَانْ ذَايْسنْ أَرَّاحثْ.“
18 E o meu povo habitará em morada de paz, e em moradas bem seguras, e em lugares quietos de descanso.
19 ”أَذْ ثشَّاثْ ثْبْرُورِّي أَڒْ د غَا ثسّهْوَا أَزْغَارْ ؤُشَا ثَانْذِينْثْ أَذْ ثهْوَا ذِي ڒوْضَا.“
19 Mas, descendo ao bosque, cairá saraiva e a cidade será inteiramente abatida.
20 ”سّعْذْ ن كنِّيوْ إِنِّي إِزَارّْعنْ غَارْ مَارَّا ثِيغزْرَاثِينْ، إِنِّي ذِينْ إِندّْهنْ إِضَارنْ ن ؤُفُونَاسْ ذ وغْيُوڒْ!“
20 Bem-aventurados vós os que semeais junto a todas as águas; e deixais livres os pés do boi e do jumento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.