Isaías 14
rifa (RIFA) vs ARA
1 ”مَاغَارْ سِيذِي أَذْ إِحِينّْ خْ يَاعْقُوبْ ؤُشَا أَذْ إِفَارْزْ إِسْرَائِيل عَاذْ. نتَّا أَذْ أَسنْ إِوْشْ ڒْهُوذْنثْ ذِي ثمُّورْثْ نْسنْ. أَبَارَّانِي أَذْ كِيذْسنْ إِمُونْ ؤُ نِيثْنِي أَذْ ذوْڒنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن يَاعْقُوبْ.
1 Porque o Senhor se compadecerá de Jacó, e ainda elegerá a Israel, e os porá na sua própria terra; e unir-se-ão a eles os estrangeiros, e estes se achegarão à casa de Jacó.
2 ڒڭْنُوسْ أَذْ ثنْ أَوْينْ ؤُ أَذْ ثنْ سِّيذْفنْ غَارْ ومْشَانْ نْسنْ. ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ثنْ ثطّفْ ذ ثَاسْغَارْثْ ذِي ثمُّورْثْ ن سِيذِي، أَمْ يِيسمْغَانْ ذ ثِييَّا. أَذْ حبّْسنْ إِنِّي ثنْ إِحبّْسنْ، ؤُشَا أَذْ حكْمنْ خْ إِنِّي ثنْ إِحصَّارنْ.“
2 Os povos os tomarão e os levarão aos lugares deles, e a casa de Israel possuirá esses povos por servos e servas, na terra do Senhor ; cativarão aqueles que os cativaram e dominarão os seus opressores.
3 ”ذڭْ وَاسّْ إِ ذ أَشْ إِ غَا إِسَّاريّحْ سِيذِي زِي ڒحْرِيقْ نّشْ، زڭْ ؤُنخْڒِيعْ نّشْ ؤُ زِي ثْسخَّارْثْ نّشْ إِقسْحنْ إِ زِي ڭِّينْ أَذْ أَسنْ ثْسخَّارذْ،
3 No dia em que Deus vier a dar-te descanso do teu trabalho, das tuas angústias e da dura servidão com que te fizeram servir,
4 أَذْ ثسّْڭعّْذذْ أَمتِّيڒْ-أَ خْ ؤُجدْجِيذْ ن بَابِيلْ، أَذْ ثِينِيذْ: ’مَامّشْ إِسّْبدّْ ونِّي إِحصَّارنْ زِي ڒحْصَارثْ نّسْ، مَامّشْ ثتّْوَاقْضَا ڒقْسَاحثْ؟‘
4 então, proferirás este motejo contra o rei da Babilônia e dirás: Como cessou o opressor! Como acabou a tirania!
5 يَارْژَا سِيذِي أَعْمُوذْ ن إِعفَّاننْ، أَزدْجَاضْ ن أَيْثْ ن بُو-صُّولْطَا،
5 Quebrou o Senhor a vara dos perversos e o cetro dos dominadores,
6 ونِّي إِوْثِينْ ڒڭْنُوسْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُذُوقّزْ ن ؤُفُوڭمْ س ثِييِّيثَا بْڒَا قطُّو، ونِّي ثُوغَا إِحكّْمنْ خْ ڒڭْنُوسْ س وغْضَابْ، إِضَافَّارْ إِ-ثنْ بْڒَا أَزِيدْجزْ.
6 que feriam os povos com furor, com golpes incessantes, e com ira dominavam as nações, com perseguição irreprimível.
7 مَارَّا ثَامُّورْثْ ثَارْسَا، ثسْقَارْ. خنِّي ذُوقُّوزنْ سْ ڒفْرَاحثْ.
7 Já agora descansa e está sossegada toda a terra. Todos exultam de júbilo.
8 ؤُڒَا ذ ثِيشجُّورَا ن ؤُمرْزِي فَارّْحنْثْ زَّايكْ ؤُ ثِيشجُّورَا ن ثنْڭلْثْ ن إِذُورَارْ ن لُوبْنَانْ قَّارنْثْ: ’زڭْ وَامِي شكْ ثْمدّذْ غَارْ ثمُّورْثْ، وَارْ ذَا د-إِتِّيسْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ عَاذْ حِيمَا أَذْ أَنغْ يَارْژْ!‘ “
8 Até os ciprestes se alegram sobre ti, e os cedros do Líbano exclamam: Desde que tu caíste, ninguém já sobe contra nós para nos cortar.
9 ”ڒَْاخَارْثْ سْوَادَّايْ أَذْ ثنْهزّْ ذِي طّْوعْ نّشْ، مَاحنْذْ أَذْ فّْغنْ نِيثْنِي غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذكْ خْمِي د غَا ثَاسذْ. ذِي طّْوعْ نّشْ أَذْ ثسّْفَاقْ ڒخْيَاڒَاثْ ن إِمتَّانْ، مَارَّا ڒْحُوكَّامْ ن ثمُّورْثْ، أَذْ ثڭّْ مَارَّا إِجدْجِيذنْ ن ثمُّورْثْ أَذْ كَّارنْ زِي ڒكْرَاسِي نْسنْ إِڭلّْذنْ.
9 O além, desde o profundo, se turba por ti, para te sair ao encontro na tua chegada; ele, por tua causa, desperta as sombras e todos os príncipes da terra e faz levantar dos seus tronos a todos os reis das nações.
10 نِيثْنِي مَارَّا أَذْ طّْفنْ ذڭْ وَاوَاڒْ، أَذْ أَشْ إِنِينْ: ’ؤُڒَا ذ شكْ ثْذوْڒذْ ثَارهْفذْ، أَمْ نشِّينْ، ڒخُّو شكْ ثَاروْسذْ ذَايْنغْ!‘
10 Todos estes respondem e te dizem: Tu também, como nós, estás fraco? E és semelhante a nós?
11 أَقَا ثْمنْضَارْ نّْفَاخثْ نّشْ ذِي ڒَاخَارْثْ، ڒْحسّْ ن لهَارْپَاثْ نّشْ. سَاذُو نّشْ تّْوَابزّْعنْ إِوكِّيونْ أَمْ ڒمْثَاحْ، ؤُ إِكشَّاونْ ذ مَالْثَا نّشْ.
11 Derribada está na cova a tua soberba, e, também, o som da tua harpa; por baixo de ti, uma cama de gusanos, e os vermes são a tua coberta.
12 مَامّشْ ثڭِّيذْ ثوْضِيذْ-د زڭْ ؤُجنَّا، شكْ، أَ يِيثْرِي ن ڒفْجَارْ إِتّْسقْسِيقنْ، مِّيسْ ن ثُوفُّوثْ ن ڒْحَاڒْ! مَامّشْ ثتّْوَارْژذْ غَارْ ثمُّورْثْ، شكْ أَمَارْنِيوْ ن ڒڭْنُوسْ!
12 Como caíste do céu, ó estrela da manhã, filho da alva! Como foste lançado por terra, tu que debilitavas as nações!
13 ثنِّيذْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ: ’نشّْ أَذْ ڭعّْذغْ غَارْ ؤُجنَّا، أَذْ سّْبدّغْ ڒْعَارْشْ إِنُو ثِيوَا إِ يثْرَانْ ن أَربِّي، أَذْ قِّيمغْ خْ وذْرَارْ ن ؤُمُونِي غَارْ طّْرُوفَا ن شَّامَالْ قَاعْ.
13 Tu dizias no teu coração: Eu subirei ao céu; acima das estrelas de Deus exaltarei o meu trono e no monte da congregação me assentarei, nas extremidades do Norte;
14 نشّْ أَذْ ڭعّْذغْ ثِيوَا ن ثْقِيشَّاثِينْ ن إِسيْنُوثنْ، أَذْ أَرْوْسغْ ذڭْ ؤُمْعُودْجِي خْ كُوڒْشِي!‘
14 subirei acima das mais altas nuvens e serei semelhante ao Altíssimo.
15 لَّ، أَذْ شكْ د-سّهْوَانْ ذِي ڒَاخَارْثْ، ذِي ڒَادْجَاغْ قَاعْ ن وَانُو!
15 Contudo, serás precipitado para o reino dos mortos, no mais profundo do abismo.
16 إِنِّي شكْ إِ غَا إِژَارنْ، أَذْ ذَايكْ جْعَارنْ، أَذْ فهْمنْ ؤُشَا أَذْ إِنِينْ: ’مَا وَا ذ أَرْيَازْ نِّي إِسَّارْجِيجنْ ثَامُّورْثْ، ونِّي إِجِّينْ ثِيڭلْذِينْ أَذْ نْهزّنْثْ،
16 Os que te virem te contemplarão, hão de fitar-te e dizer-te: É este o homem que fazia estremecer a terra e tremer os reinos?
17 ونِّي يَارِّينْ ثَامُّورْثْ ذ ڒخْڒَا ؤُشَا يَاردّدْجْ ثِيندَّامْ نّسْ، ونِّي وَارْ يَارْخُونْ إِ إِمحْبَاسْ نّسْ أَذْ أَركّْوحنْ؟‘
17 Que punha o mundo como um deserto e assolava as suas cidades? Que a seus cativos não deixava ir para casa?
18 مَارَّا إِجدْجِيذنْ ن ڒڭْنُوسْ، مَارَّا نِيثْنِي زّْڒنْ ذِينْ ذِي شَّانْ، كُوڒْ إِجّْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.
18 Todos os reis das nações, sim, todos eles, jazem com honra, cada um, no seu túmulo.
19 مَاشَا شكْ ثْمنْضَارذْ، سِّيڭّْوجنْ شكْ خْ ونْضڒْ نّشْ، أَمْ إِشْثْ ن نّْعِي ن ثْغدُّوثْ مّنْضَارنْ ت، سّْذُورْينْ ت س إِمتَّانْ إِتّْوَاسّْنُوقّْبنْ س سِّيفْ، إِنِّي د غَا إِهْوَانْ غَارْ إِژْرَا ن ثسْرَافْثْ ن ونْضڒْ، أَمْ ڒْخشْبثْ إِ خْعفْسنْ.
19 Mas tu és lançado fora da tua sepultura, como um renovo bastardo, coberto de mortos traspassados à espada, cujo cadáver desce à cova e é pisado de pedras.
20 وَارْ ثمَّارْسذْ ذڭْ ونْضڒْ ذ إِجّنْ أَكِيذْسنْ، مَاغَارْ ثْخَارّْبذْ ثَامُّورْثْ نّشْ ؤُشَا ثنْغِيذْ ڒْڭنْسْ نّشْ. زَّارِيعثْ ن إِعفَّاننْعمَّارْصْ وَارْ ت إِتِّيذَارنْ إِ ڒبْذَا.
20 Com eles não te reunirás na sepultura, porque destruíste a tua terra e mataste o teu povo; a descendência dos malignos jamais será nomeada.
21 سْوجْذمْ طَّابْڒَا ن ثْغَارْصْثْ إِ إِحنْجِيرنْ نّسْ خْ ڒْمُوعْصِييّثْ ن إِبَابَاثنْ نْسنْ، مَاحنْذْ نِيثْنِيعمَّارْصْ وَارْ تّْبذِّينْ عَاذْ، أَذْ وَارْثنْ ثَامُّورْثْ ؤُشَا أَذْ شُّورنْ ؤُذمْ ن ثمُّورْثْ س ثْندَّامْ.
21 Preparai a matança para os filhos, por causa da maldade de seus pais, para que não se levantem, e possuam a terra, e encham o mundo de cidades.
22 نشّْ أَذْ خَاسنْ كَّارغْ، أَمُّو إِ إِسَّاوَاڒْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، نشّْ أَذْ ثحِّيغْ زِي بَابِيلْ كُوڒْ إِسمْ ذ مَارَّا مِينْ إِقِّيمنْ، أَمْ مِّيسْ ؤُڒَا ذ مِّيسْ ن مِّيسْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.
22 Levantar-me-ei contra eles, diz o Senhor dos Exércitos; exterminarei de Babilônia o nome e os sobreviventes, os descendentes e a posteridade, diz o Senhor .
23 نشّْ أَذْ أَرّغْ بَابِيلْ ذ ثَاسْغَارْثْ ن ثْوُوشْثْ ن دْجِيڒثْ ؤُڒَا ذ إِيڒْمَامنْ. أَذْ ثنْ مْحِيغْ س ثْمذْوَاسْثْ ن ؤُردّدْجْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.“
23 Reduzi-la-ei a possessão de ouriços e a lagoas de águas; varrê-la-ei com a vassoura da destruição, diz o Senhor dos Exércitos.
24 سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ إِجِّيدْجْ، إِنَّا ”س ثِيذتّْ، أَمْ مَامّشْ نشّْ إِ ت خَارّْصغْ، أَمُّو إِ غَا إِمْسَارْ، أَمْ مَامّشْ نشّْ إِ ت ؤُرِيغْ، أَمُّو إِ د غَا يَاسْ.
24 Jurou o Senhor dos Exércitos, dizendo: Como pensei, assim sucederá, e, como determinei, assim se efetuará.
25 أَقَا نشّْ أَذْ أَرْژغْ أَشُّورْ ذِي ثمُّورْثْ إِنُو ؤُ أَذْ خَاسْعفْسغْ خْ إِذُورَارْ إِنُو، حِيمَا أَزَايْڒُو نّسْ أَذْ زَّايْسنْ إِتّْوَاكْسِي ؤُ ڒحْمڒْ نّسْ أَذْ إِوْضَا خْ ثْغَارْضِينْ نْسنْ.
25 Quebrantarei a Assíria na minha terra e nas minhas montanhas a pisarei, para que o seu jugo se aparte de Israel, e a sua carga se desvie dos ombros dele.
26 وَا ذ أَشَاوَارْ نِّي إِتّْوَاڭّنْ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ؤُ وَا ذ أَفُوسْ إِ إِسّْوِيژّْضنْ إِ مَارَّا ڒڭْنُوسْ.
26 Este é o desígnio que se formou concernente a toda a terra; e esta é a mão que está estendida sobre todas as nações.
27 مَاغَارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ إِخَارّصْ أَيَا، مَانْ ونْ إِزمَّارنْ أَذْ ث إِبْضڒْ؟ أَقَا أَفُوسْ نّسْ إِسّْوِيژَّاضْ إِ-ث، مَانْ ونْ إِزمَّارنْ أَذْ ث يَارّْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ؟“
27 Porque o Senhor dos Exércitos o determinou; quem, pois, o invalidará? A sua mão está estendida; quem, pois, a fará voltar atrás?
28 ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ ن ڒْموْثْ ن أَحَازْ، يُوسَا-د ڒْحُوكْمْ إِسَّاڭّْوَاذنْ وَانِيثَا:
28 No ano em que morreu o rei Acaz, foi pronunciada esta sentença:
29 ”وَارْ فَارّحْ، أَ شمْ، مَارَّا ثَامُّورْثْ ن فِيلِيشِيثْ، أَقَا أَكشُّوضْ نِّي شمْ إِوْثِينْ، إِتّْوَارْژْ، مَاغَارْ زڭْ وژْوَارْ ن ؤُفِيغَارْ أَذْ د-إِفّغْ ؤُرفْسِيوْ أَمسْمُومْ ؤُ ڒْغِيدْجثْ نّسْ أَذْ ثِيڒِي ذ ڒْحَايْشثْ إِشمْضنْ إِطَّاونْ.
29 Não te alegres, tu, toda a Filístia, por estar quebrada a vara que te feria; porque da estirpe da cobra sairá uma áspide, e o seu fruto será uma serpente voadora.
30 إِمنْزَا ن إِمُوقْڒِيڒنْ أَذْ هْذَانْ س ڒْهُوذْنثْ ؤُشَا إِمزْڒَاضْ أَذْ زّْڒنْ ذِي ڒَامَانْ، مَاشَا أَذْ نْغغْ أَژْوَارْ نّمْ س ڒَاژْ ؤُشَا أَرفْسِيوْ أَذْ إِنغْ مِينْ زَّايمْ إِقِّيمنْ.“
30 Os primogênitos dos pobres serão apascentados, e os necessitados se deitarão seguros; mas farei morrer de fome a tua raiz, e serão destruídos os teus sobreviventes.
31 ”رُو، أَ ثَاوَّارْثْ، سْغُويّْ، أَ ثَانْذِينْثْ، أَقَا فشْڒنْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن فِيلِيشِيثْ! مَاغَارْ زِي شَّامَالْ أَذْ د-يَاسْ دّخَّانْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّنْ أَذْ يَاڭّْوجْ زڭْ إِسذِّييّنْ نّسْ ن ڒْعسْكَارْ.“
31 Uiva, ó porta; grita, ó cidade; tu, ó Filístia toda, treme; porque do Norte vem fumaça, e ninguém há que se afaste das fileiras.
32 ”مِينْ إِ د غَا يَارّنْ خْ إِرقَّاسنْ ن ڒْڭنْسْ؟“
32 Que se responderá, pois, aos mensageiros dos gentios? Que o Senhor fundou a Sião, e nela encontram refúgio os aflitos do seu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.