Hebreus 6

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ س ؤُينِّي أَذْ نجّْ ثَامزْوَارُوثْ ن وَاوَاڒْ ن لْمَاسِيحْ، أَذْ نُويُورْ زَّاثْ غَارْ ؤُكمّڒْ. مَايمِّي خنِّي ثخْسمْ أَذْ ثسَّارْسمْ عَاوذْ ذْسَاسْ نّغْنِي إِ تُّوبثْ زِي ڒخْذَايمْ إِمُّوثنْ ؤُ إِ لْ-إِيمَانْ ذِي أَربِّي،

¹ Pelo que, transpondo os ensinamentos elementares da doutrina de Cristo, procuremos alcançar-lhe a plenitude. Não queremos agora insistir nas noções fundamentais da conversão, da renúncia ao pecado, da fé em Deus,

² ؤُ إِ ثْغُورِي ن ؤُسغْضصْ ذ ؤُسَارْسِي ن إِفَاسّنْ ؤُڒَا إِ ثْنُوكْرَا زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ ذ لْحِيسَابْ إِ ڒبْذَا؟

² a doutrina dos vários batismos, da imposição das mãos, da ressurreição dos mortos e do julgamento eterno.

³ مَاڒَا أَذْ أَنغْ إِسْمحْ سِيذِي مَانْ أَيَا، أَذْ ث نڭّْ.

³ Isto faremos, se Deus o permitir.

⁴ مَاشَا وَارْ ذ أَسنْ إِزمَّارْ إِ يِينِّي د-إِهْوَانْ إِ ؤُسغْضصْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا ؤُشَا قَّاسنْ ثَاوْهِيبْثْ ن ؤُجنَّا ؤُشَا طّْفنْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ،

⁴ Porque aqueles que foram uma vez iluminados saborearam o dom celestial, participaram dos dons do Espírito Santo,

⁵ ؤُشَا قَّاسنْ عَاوذْ أَوَاڒْ إِشْنَانْ ن أَربِّي ذ جّهْذْ ن زّْمَانْ إِ د غَا يَاسنْ،

⁵ experimentaram a doçura da palavra de Deus e as maravilhas do mundo vindouro e, apesar disso, caíram na apostasia,

⁶ مَاحنْذْ أَذْ خْضَانْ عَاوذْ، ؤُشَا أَذْ تّْوَاسّْفَاقنْ إِ تُّوبثْ زِي جْذِيذْ، ؤُشَا أَذْ صلّْبنْ ؤُ أَذْ سّحْقَارنْ مِّيسْ ن أَربِّي إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِي.

⁶ é impossível que se renovem outra vez para a penitência, visto que, da sua parte, crucificaram de novo o Filho de Deus e publicamente o escarneceram.

⁷ مِينْزِي ثَامُّورْثْ، ثنِّي إِسسّنْ أَنْژَارْ ونِّي خَاسْ إِشَّاثنْ أَطَّاسْ ن ثْوَاڒَاوِينْ، ثسّْغمِّي أَغمُّويْ إِشْنَا إِ يِينِّي ؤُمِي ثتّْوَافدْجحْ، أَقَا ثكْسِي لْبَارَاكَا زِي أَربِّي.

⁷ O terreno que recebe chuvas freqüentes e fornece ao agricultor boas searas, é abençoado por Deus.

⁸ مَاشَا مَاڒَا ثسّغْمِي-د ثمُّورْثْ إِسنَّاننْ ذ ثْزڭّْوَارْثْ، أَقَا ثمّنْضَارْ ؤُ ثُوذسْ إِ نّعْڒثْ ؤُشَا أَنڭَّارْ ن ثمُّورْثْ أَذْ يِيڒِي ذ أَشْمَاضْ.

⁸ O que produz só espinhos e abrolhos, é abandonado, não demora que será amaldiçoado e acabará sendo incendiado.

⁹ مَاشَا وَاخَّا نسَّاوَاڒْ أَمُّو، زِي جِّيهثْ نْومْ أَ أَيْثْمَا، أَقَا نتّْوَاسّقْنعْ أَقَا ذِينْ ثِيمسْڒَايِينْ إِشْنَانْ إِتّْرَاحنْ نِيشَانْ أَكْ-ذ ثُوذَارْثْ.

⁹ Embora vos falemos desse modo, caríssimos, temos a melhor idéia a vosso respeito e de vossa salvação.

¹⁰ مِينْزِي أَربِّي وَارْ إِدْجِي ذ ونِّي وَارْ إِسڭّْذنْ مَاحنْذْ أَذْ إِتُّو ڒْخذْمثْ نْومْ ذ ثَايْرِي نْومْ، ثِينِي ثُوغَا ثسّشْنمْ ذڭْ يِيسمْ نّسْ، إِ زَّايسْ ثُوغَا كنِّيوْ ثْسخَّارمْ إِ إِمْقدَّاسنْ ؤُشَا ثتّْسخَّارمْ أَسنْ عَاذْ.

¹⁰ Deus não é injusto e não esquecerá vossas obras e a caridade que mostrastes por amor de seu nome, vós que servistes e continuais a servir os santos.

¹¹ مَاشَا ذَايْنغْ مژْرِي حِيمَا كُوڒْ إِجّنْ زَّايْومْ أَذْ إِسّْشنْ أَمْحَاضْ ذ إِجّْ إِ ؤُكمّڒْ ن ؤُسِيثمْ أَڒْ أَنڭَّارْ،

¹¹ Desejamos, apenas, que ponhais todo o empenho em guardar intata a vossa esperança até o fim,

¹² أَقَا وَارْ ثدّكّْوَاڒَامْ ذ إِمعْڭَازْ، مَاشَا أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِمضْفَارنْ ن يِينِّي س لْ-إِيمَانْ ذ تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ ذوْڒنْ ذ إِوْرِيثنْ ن لْوَاعْذْ.

¹² e que, longe de vos tornardes negligentes, sejais imitadores daqueles que pela fé e paciência se tornam herdeiros das promessas.

¹³ مِينْزِي ڒَامِي إِوَاعْذْ أَربِّي إِبْرَاهِيمْ، إِجُّودْجْ س يِيخفْ نّسْ، مِينْزِي وَارْ ذِينْ إِدْجِي ونّغْنِي إِمْغَارْ خَاسْ مَاحنْذْ أَذْ أَسْ إِجَّادْجْ،

¹³ Quando Deus fez a promessa a Abraão, como não houvesse ninguém maior por quem jurar, jurou por si mesmo,

¹⁴ إِنَّا:

¹⁴ dizendo: Em verdade eu te abençoarei, e multiplicarei a tua posteridade {Gn 22,16s}.

¹⁵ ؤُشَا أَمُّو، أَمْ إِتّْصبَّارْ إِبْرَاهِيمْ، أَقَا إِكْسِي لْوَاعْذْ.

¹⁵ E Abraão, esperando com paciência, alcançou a realização da promessa.

¹⁶ مَاغَارْ إِوْذَانْ جُّودْجنْ غَارْ مِينْ خَاسنْ إِدْجَانْ ذ أَمقّْرَانْ ؤُ مَارَّا أَمْشُوبّشْ جَارْ أَسنْ أَذْ إِقْضَا نِيشَانْ س إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ.

¹⁶ Os homens, com efeito, juram por quem é maior do que eles, e o juramento serve de garantia e põe fim a toda controvérsia.

¹⁷ س ؤُينِّي ثُوغَا إِخْسْ أَربِّي أَذْ إِسّْشنْ س ؤُفيّضْ إِ إِوْرِيثنْ بلِّي لْوَاعْذْ نّسْ وَارْ إِتّْبذِّيڒْ شَا، ؤُشَا إِضْمنْ إِ-ث س إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ.

¹⁷ Por isso, querendo Deus mostrar mais seguramente aos herdeiros da promessa a imutabilidade da sua resolução, interpôs o juramento.

¹⁸ حِيمَا س ثْنَاينْ ن ثْمسْڒَايِينْ وَارْ تّْبذِّيڒنْثْ شَا - أَمْ وَارْ إِزمَّارْ خنِّي أَذْ إِسّْخَارّقْ أَربِّي - أَذْ ذَايْنغْ إِتّْوَاڭّْ ؤُڒْ س وَاطَّاسْ، أَقَا ذَايْنغْ ذِي نشِّينْ إِنِّي غَارسْ أَروْڒنْ، حِيمَا أَذْ نطّفْ ذڭْ ؤُسِيثمْ إِ ذ أَنغْ إِتّْوَاوَاعْذنْ،

¹⁸ Por este ato duplamente irrevogável, pelo qual o próprio Deus se proibia de desdizer-se, encontramos motivo de profunda consolação, nós que pusemos nossa perspectiva em alcançar a esperança proposta.

¹⁹ ذ ونِّي غَارْنغْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُڒيْزِيمْ إِشبَّارنْ س ڒْمثْنثْ ذِي ڒعْمَارْ نّغْ، إِجّْ ن ؤُڒيْزِيمْ إِ د-إِتَّاذْفنْ غَارْ ذَاخڒْ ن ؤُڒحَّافْ ن وَاذَافْ.

¹⁹ Esperança esta que seguramos qual âncora de nossa alma, firme e sólida, e que penetra até além do véu, no santuário

²⁰ مَانِي يُوذفْ يَاسُوع ونِّي ذ أَنغْ إِزْوَارنْ خْ ثِيزِي نّغْ، أَقَا إِذْوڒْ ذ أَكهَّانْ إِ ڒبْذَا ذڭْ وَارْوَاسْ ن مَالْكِيصَاذِيقْ.

²⁰ onde Jesus entrou por nós como precursor, Pontífice eterno, segundo a ordem de Melquisedec.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Hebreus 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →