Hebreus 6

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ س ؤُينِّي أَذْ نجّْ ثَامزْوَارُوثْ ن وَاوَاڒْ ن لْمَاسِيحْ، أَذْ نُويُورْ زَّاثْ غَارْ ؤُكمّڒْ. مَايمِّي خنِّي ثخْسمْ أَذْ ثسَّارْسمْ عَاوذْ ذْسَاسْ نّغْنِي إِ تُّوبثْ زِي ڒخْذَايمْ إِمُّوثنْ ؤُ إِ لْ-إِيمَانْ ذِي أَربِّي،

¹ Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,

² ؤُ إِ ثْغُورِي ن ؤُسغْضصْ ذ ؤُسَارْسِي ن إِفَاسّنْ ؤُڒَا إِ ثْنُوكْرَا زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ ذ لْحِيسَابْ إِ ڒبْذَا؟

² o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.

³ مَاڒَا أَذْ أَنغْ إِسْمحْ سِيذِي مَانْ أَيَا، أَذْ ث نڭّْ.

³ Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.

⁴ مَاشَا وَارْ ذ أَسنْ إِزمَّارْ إِ يِينِّي د-إِهْوَانْ إِ ؤُسغْضصْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا ؤُشَا قَّاسنْ ثَاوْهِيبْثْ ن ؤُجنَّا ؤُشَا طّْفنْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ،

⁴ Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,

⁵ ؤُشَا قَّاسنْ عَاوذْ أَوَاڒْ إِشْنَانْ ن أَربِّي ذ جّهْذْ ن زّْمَانْ إِ د غَا يَاسنْ،

⁵ que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,

⁶ مَاحنْذْ أَذْ خْضَانْ عَاوذْ، ؤُشَا أَذْ تّْوَاسّْفَاقنْ إِ تُّوبثْ زِي جْذِيذْ، ؤُشَا أَذْ صلّْبنْ ؤُ أَذْ سّحْقَارنْ مِّيسْ ن أَربِّي إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِي.

⁶ e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.

⁷ مِينْزِي ثَامُّورْثْ، ثنِّي إِسسّنْ أَنْژَارْ ونِّي خَاسْ إِشَّاثنْ أَطَّاسْ ن ثْوَاڒَاوِينْ، ثسّْغمِّي أَغمُّويْ إِشْنَا إِ يِينِّي ؤُمِي ثتّْوَافدْجحْ، أَقَا ثكْسِي لْبَارَاكَا زِي أَربِّي.

⁷ Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.

⁸ مَاشَا مَاڒَا ثسّغْمِي-د ثمُّورْثْ إِسنَّاننْ ذ ثْزڭّْوَارْثْ، أَقَا ثمّنْضَارْ ؤُ ثُوذسْ إِ نّعْڒثْ ؤُشَا أَنڭَّارْ ن ثمُّورْثْ أَذْ يِيڒِي ذ أَشْمَاضْ.

⁸ Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.

⁹ مَاشَا وَاخَّا نسَّاوَاڒْ أَمُّو، زِي جِّيهثْ نْومْ أَ أَيْثْمَا، أَقَا نتّْوَاسّقْنعْ أَقَا ذِينْ ثِيمسْڒَايِينْ إِشْنَانْ إِتّْرَاحنْ نِيشَانْ أَكْ-ذ ثُوذَارْثْ.

⁹ Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.

¹⁰ مِينْزِي أَربِّي وَارْ إِدْجِي ذ ونِّي وَارْ إِسڭّْذنْ مَاحنْذْ أَذْ إِتُّو ڒْخذْمثْ نْومْ ذ ثَايْرِي نْومْ، ثِينِي ثُوغَا ثسّشْنمْ ذڭْ يِيسمْ نّسْ، إِ زَّايسْ ثُوغَا كنِّيوْ ثْسخَّارمْ إِ إِمْقدَّاسنْ ؤُشَا ثتّْسخَّارمْ أَسنْ عَاذْ.

¹⁰ Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.

¹¹ مَاشَا ذَايْنغْ مژْرِي حِيمَا كُوڒْ إِجّنْ زَّايْومْ أَذْ إِسّْشنْ أَمْحَاضْ ذ إِجّْ إِ ؤُكمّڒْ ن ؤُسِيثمْ أَڒْ أَنڭَّارْ،

¹¹ Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.

¹² أَقَا وَارْ ثدّكّْوَاڒَامْ ذ إِمعْڭَازْ، مَاشَا أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِمضْفَارنْ ن يِينِّي س لْ-إِيمَانْ ذ تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ ذوْڒنْ ذ إِوْرِيثنْ ن لْوَاعْذْ.

¹² Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.

¹³ مِينْزِي ڒَامِي إِوَاعْذْ أَربِّي إِبْرَاهِيمْ، إِجُّودْجْ س يِيخفْ نّسْ، مِينْزِي وَارْ ذِينْ إِدْجِي ونّغْنِي إِمْغَارْ خَاسْ مَاحنْذْ أَذْ أَسْ إِجَّادْجْ،

¹³ Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:

¹⁴ إِنَّا:

¹⁴ “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.

¹⁵ ؤُشَا أَمُّو، أَمْ إِتّْصبَّارْ إِبْرَاهِيمْ، أَقَا إِكْسِي لْوَاعْذْ.

¹⁵ Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.

¹⁶ مَاغَارْ إِوْذَانْ جُّودْجنْ غَارْ مِينْ خَاسنْ إِدْجَانْ ذ أَمقّْرَانْ ؤُ مَارَّا أَمْشُوبّشْ جَارْ أَسنْ أَذْ إِقْضَا نِيشَانْ س إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ.

¹⁶ Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.

¹⁷ س ؤُينِّي ثُوغَا إِخْسْ أَربِّي أَذْ إِسّْشنْ س ؤُفيّضْ إِ إِوْرِيثنْ بلِّي لْوَاعْذْ نّسْ وَارْ إِتّْبذِّيڒْ شَا، ؤُشَا إِضْمنْ إِ-ث س إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ.

¹⁷ Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.

¹⁸ حِيمَا س ثْنَاينْ ن ثْمسْڒَايِينْ وَارْ تّْبذِّيڒنْثْ شَا - أَمْ وَارْ إِزمَّارْ خنِّي أَذْ إِسّْخَارّقْ أَربِّي - أَذْ ذَايْنغْ إِتّْوَاڭّْ ؤُڒْ س وَاطَّاسْ، أَقَا ذَايْنغْ ذِي نشِّينْ إِنِّي غَارسْ أَروْڒنْ، حِيمَا أَذْ نطّفْ ذڭْ ؤُسِيثمْ إِ ذ أَنغْ إِتّْوَاوَاعْذنْ،

¹⁸ A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.

¹⁹ ذ ونِّي غَارْنغْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُڒيْزِيمْ إِشبَّارنْ س ڒْمثْنثْ ذِي ڒعْمَارْ نّغْ، إِجّْ ن ؤُڒيْزِيمْ إِ د-إِتَّاذْفنْ غَارْ ذَاخڒْ ن ؤُڒحَّافْ ن وَاذَافْ.

¹⁹ Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.

²⁰ مَانِي يُوذفْ يَاسُوع ونِّي ذ أَنغْ إِزْوَارنْ خْ ثِيزِي نّغْ، أَقَا إِذْوڒْ ذ أَكهَّانْ إِ ڒبْذَا ذڭْ وَارْوَاسْ ن مَالْكِيصَاذِيقْ.

²⁰ Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Hebreus 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →