Hebreus 6

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ س ؤُينِّي أَذْ نجّْ ثَامزْوَارُوثْ ن وَاوَاڒْ ن لْمَاسِيحْ، أَذْ نُويُورْ زَّاثْ غَارْ ؤُكمّڒْ. مَايمِّي خنِّي ثخْسمْ أَذْ ثسَّارْسمْ عَاوذْ ذْسَاسْ نّغْنِي إِ تُّوبثْ زِي ڒخْذَايمْ إِمُّوثنْ ؤُ إِ لْ-إِيمَانْ ذِي أَربِّي،

¹ Portanto, deixemos os ensinos elementares a respeito de Cristo e avancemos para a maturidade, sem lançar novamente o fundamento do arrependimento de atos que conduzem à morte, da fé em Deus,

² ؤُ إِ ثْغُورِي ن ؤُسغْضصْ ذ ؤُسَارْسِي ن إِفَاسّنْ ؤُڒَا إِ ثْنُوكْرَا زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ ذ لْحِيسَابْ إِ ڒبْذَا؟

² da instrução a respeito de batismos, da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.

³ مَاڒَا أَذْ أَنغْ إِسْمحْ سِيذِي مَانْ أَيَا، أَذْ ث نڭّْ.

³ Assim faremos, se Deus o permitir.

⁴ مَاشَا وَارْ ذ أَسنْ إِزمَّارْ إِ يِينِّي د-إِهْوَانْ إِ ؤُسغْضصْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا ؤُشَا قَّاسنْ ثَاوْهِيبْثْ ن ؤُجنَّا ؤُشَا طّْفنْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ،

⁴ Ora para aqueles que uma vez foram iluminados, provaram o dom celestial, tornaram-se participantes do Espírito Santo,

⁵ ؤُشَا قَّاسنْ عَاوذْ أَوَاڒْ إِشْنَانْ ن أَربِّي ذ جّهْذْ ن زّْمَانْ إِ د غَا يَاسنْ،

⁵ experimentaram a bondade da palavra de Deus e os poderes da era que há de vir,

⁶ مَاحنْذْ أَذْ خْضَانْ عَاوذْ، ؤُشَا أَذْ تّْوَاسّْفَاقنْ إِ تُّوبثْ زِي جْذِيذْ، ؤُشَا أَذْ صلّْبنْ ؤُ أَذْ سّحْقَارنْ مِّيسْ ن أَربِّي إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِي.

⁶ e caíram, é impossível que sejam reconduzidos ao arrependimento; pois para si mesmos estão crucificando de novo o Filho de Deus, sujeitando-o à desonra pública.

⁷ مِينْزِي ثَامُّورْثْ، ثنِّي إِسسّنْ أَنْژَارْ ونِّي خَاسْ إِشَّاثنْ أَطَّاسْ ن ثْوَاڒَاوِينْ، ثسّْغمِّي أَغمُّويْ إِشْنَا إِ يِينِّي ؤُمِي ثتّْوَافدْجحْ، أَقَا ثكْسِي لْبَارَاكَا زِي أَربِّي.

⁷ Pois a terra que absorve a chuva, que cai freqüentemente e dá colheita proveitosa àqueles que a cultivam, recebe a bênção de Deus.

⁸ مَاشَا مَاڒَا ثسّغْمِي-د ثمُّورْثْ إِسنَّاننْ ذ ثْزڭّْوَارْثْ، أَقَا ثمّنْضَارْ ؤُ ثُوذسْ إِ نّعْڒثْ ؤُشَا أَنڭَّارْ ن ثمُّورْثْ أَذْ يِيڒِي ذ أَشْمَاضْ.

⁸ Mas a terra que produz espinhos e ervas daninhas, é inútil e logo será amaldiçoada. Seu fim é ser queimada.

⁹ مَاشَا وَاخَّا نسَّاوَاڒْ أَمُّو، زِي جِّيهثْ نْومْ أَ أَيْثْمَا، أَقَا نتّْوَاسّقْنعْ أَقَا ذِينْ ثِيمسْڒَايِينْ إِشْنَانْ إِتّْرَاحنْ نِيشَانْ أَكْ-ذ ثُوذَارْثْ.

⁹ Amados, mesmo falando dessa forma, estamos convictos de coisas melhores em relação a vocês, coisas próprias da salvação.

¹⁰ مِينْزِي أَربِّي وَارْ إِدْجِي ذ ونِّي وَارْ إِسڭّْذنْ مَاحنْذْ أَذْ إِتُّو ڒْخذْمثْ نْومْ ذ ثَايْرِي نْومْ، ثِينِي ثُوغَا ثسّشْنمْ ذڭْ يِيسمْ نّسْ، إِ زَّايسْ ثُوغَا كنِّيوْ ثْسخَّارمْ إِ إِمْقدَّاسنْ ؤُشَا ثتّْسخَّارمْ أَسنْ عَاذْ.

¹⁰ Deus não é injusto; ele não se esquecerá do trabalho de vocês e do amor que demonstraram por ele, pois ajudaram os santos e continuam a ajudá-los.

¹¹ مَاشَا ذَايْنغْ مژْرِي حِيمَا كُوڒْ إِجّنْ زَّايْومْ أَذْ إِسّْشنْ أَمْحَاضْ ذ إِجّْ إِ ؤُكمّڒْ ن ؤُسِيثمْ أَڒْ أَنڭَّارْ،

¹¹ Queremos que cada um de vocês mostre essa mesma prontidão até o fim, para que tenham a plena certeza da esperança,

¹² أَقَا وَارْ ثدّكّْوَاڒَامْ ذ إِمعْڭَازْ، مَاشَا أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِمضْفَارنْ ن يِينِّي س لْ-إِيمَانْ ذ تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ ذوْڒنْ ذ إِوْرِيثنْ ن لْوَاعْذْ.

¹² de modo que vocês não se tornem negligentes, mas imitem aqueles que, por meio da fé e da paciência, recebem a herança prometida.

¹³ مِينْزِي ڒَامِي إِوَاعْذْ أَربِّي إِبْرَاهِيمْ، إِجُّودْجْ س يِيخفْ نّسْ، مِينْزِي وَارْ ذِينْ إِدْجِي ونّغْنِي إِمْغَارْ خَاسْ مَاحنْذْ أَذْ أَسْ إِجَّادْجْ،

¹³ Quando Deus fez a sua promessa a Abraão, por não haver ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,

¹⁴ إِنَّا:

¹⁴ dizendo: "Esteja certo de que o abençoarei e farei seus descendentes numerosos".

¹⁵ ؤُشَا أَمُّو، أَمْ إِتّْصبَّارْ إِبْرَاهِيمْ، أَقَا إِكْسِي لْوَاعْذْ.

¹⁵ E foi assim que, depois de esperar pacientemente, Abraão alcançou a promessa.

¹⁶ مَاغَارْ إِوْذَانْ جُّودْجنْ غَارْ مِينْ خَاسنْ إِدْجَانْ ذ أَمقّْرَانْ ؤُ مَارَّا أَمْشُوبّشْ جَارْ أَسنْ أَذْ إِقْضَا نِيشَانْ س إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ.

¹⁶ Os homens juram por alguém superior a si mesmos, e o juramento confirma o que foi dito, pondo fim a toda discussão.

¹⁷ س ؤُينِّي ثُوغَا إِخْسْ أَربِّي أَذْ إِسّْشنْ س ؤُفيّضْ إِ إِوْرِيثنْ بلِّي لْوَاعْذْ نّسْ وَارْ إِتّْبذِّيڒْ شَا، ؤُشَا إِضْمنْ إِ-ث س إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ.

¹⁷ Querendo mostrar de forma bem clara a natureza imutável do seu propósito para com os herdeiros da promessa, Deus o confirmou com juramento,

¹⁸ حِيمَا س ثْنَاينْ ن ثْمسْڒَايِينْ وَارْ تّْبذِّيڒنْثْ شَا - أَمْ وَارْ إِزمَّارْ خنِّي أَذْ إِسّْخَارّقْ أَربِّي - أَذْ ذَايْنغْ إِتّْوَاڭّْ ؤُڒْ س وَاطَّاسْ، أَقَا ذَايْنغْ ذِي نشِّينْ إِنِّي غَارسْ أَروْڒنْ، حِيمَا أَذْ نطّفْ ذڭْ ؤُسِيثمْ إِ ذ أَنغْ إِتّْوَاوَاعْذنْ،

¹⁸ para que, por meio de duas coisas imutáveis nas quais é impossível que Deus minta, sejamos firmemente encorajados, nós, que nos refugiamos nele para tomar posse da esperança a nós proposta.

¹⁹ ذ ونِّي غَارْنغْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُڒيْزِيمْ إِشبَّارنْ س ڒْمثْنثْ ذِي ڒعْمَارْ نّغْ، إِجّْ ن ؤُڒيْزِيمْ إِ د-إِتَّاذْفنْ غَارْ ذَاخڒْ ن ؤُڒحَّافْ ن وَاذَافْ.

¹⁹ Temos esta esperança como âncora da alma, firme e segura, a qual adentra o santuário interior, por trás do véu,

²⁰ مَانِي يُوذفْ يَاسُوع ونِّي ذ أَنغْ إِزْوَارنْ خْ ثِيزِي نّغْ، أَقَا إِذْوڒْ ذ أَكهَّانْ إِ ڒبْذَا ذڭْ وَارْوَاسْ ن مَالْكِيصَاذِيقْ.

²⁰ onde Jesus, que nos precedeu, entrou em nosso lugar, tornando-se sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Hebreus 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →