Hebreus 4
rifa (RIFA) vs NAA
1 أجّْ أَنغْ أَذْ نحْضَا خنِّي، أَقَا ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْومْ، ؤُمِي عَاذْ ذِينْ إِجّْ ن لْوَاعْذْ ن وَاذَافْ ذِي أَرَّاحثْ نّسْ، أَذْ إِضْهَارْ إِتّْغِيمَا غَارْ ضفَّارْ غَارْ وَاذَافْ.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 مِينْزِي إِتّْوَابَارّحْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ عَاوذْ إِ نشِّينْ، أَمْ إِتّْوَابَارّحْ ؤُڒَا إِ نِيثْنِي، مَاشَا أَوَاڒْ وَارْ ذ أَسنْ إِنْفِيعْ إِ يِينِّي ذ أَسْ إِسْڒِينْ، مِينْزِي ثُوغَا وَارْ د-إِتِّيسْ شَا أَكْ-ذ لْ-إِيمَانْ ذڭْ إِنِّي ذ أَسْ إِسْڒَانْ.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 مَاشَا نشِّينْ، إِنِّي يُومْننْ، أَذْ نَاذفْ غَارْ أَرَّاحثْ.
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 أَمْ مَامّشْ إِنَّا خْ سّبْثْ:
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 أَمُّو إِ إِنَّا عَاوذْ ذڭْ وَاوَاڒْ-أَ وَانِيثَا:
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 ؤُمِي ثقِّيمْ بلِّي مَارَّا زمَّارنْ أَذْ د-أَذْفنْ غَارْ أَرَّاحثْ-أَ، مَاشَا إِنِّي ؤُمِي إِتّْوَابَارّحْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ غَارْ ؤُمزْوَارُو، وَارْ ؤُذِيفنْ شَا خْ سِّيبّثْ ن ڒْمُوعْصِييّثْ نْسنْ،
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 أَقَا نتَّا إِڭَّا عَاوذْ، أَوَارْنِي أَطَّاسْ ن ڒْوقْثْ، إِجّْ ن وَاسّْ نّغْنِي، أَمْ مَامّشْ إِتّْوَارِي قْبڒْ أَقَا ذَاوُوذْ إِنَّا:
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 مِينْزِي مَاڒَا ثُوغَا يَاشُووَا، مِّيسْ ن نُونْ، إِسِّيذفْ إِ-ثنْ ذِي أَرَّاحثْ، وَارْ غَارسْ إِتِّيڒِي عَاذْ ڒْهَارْذْ س ؤُقمُّومْ ن ذَاوُوذْ خْ إِجّْ ن وَاسّْ نّغْنِي أَوَارْنِي مَانْ أَيَا.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 س ؤُيَا أَذْ ثقِّيمْ أَقَا ذِينْ عَاذْ أَرَّاحثْ ن سّبْثْ إِ ڒْڭنْسْ ن أَربِّي.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 مِينْزِي وِي يُوذْفنْ غَارْ أَرَّاحثْ نّسْ، يَاريّحْ عَاوذْ زِي ڒخْذَايمْ نّسْ أَمْ مَامّشْ أَربِّي زِي ثِينِّي نّسْ.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 س ؤُيَا جّمْ أَنغْ أَذْ نمْكَابَارْ حِيمَا أَذْ نَاذفْ غَارْ أَرَّاحثْ نِّي، مَاحنْذْ وَارْ نْوطِّي أَمْ مَامّشْ وْضَانْ إِنِّي وَارْ إِطِّيعنْ.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 مِينْزِي أَوَاڒْ ن أَربِّي إِدَّارْ، إِخدّمْ مَانِي مَا، إِقْضعْ كْثَارْ زِي كُوڒْ سِّيفْ س ثْنَاينْ ن وُوذْمَاونْ، إِتَّاكّْوَاضْ أَڒْ أَبطُّو ن ڒعْمَارْ ذ أَرُّوحْ، أَڒْ تَّاسِيعْ جَارْ ڒمْفَاصڒْ، أَڒْ أَيْمِيرْ جَارْ وَاضُوفْ ذ إِغْسَانْ، ؤُشَا إِحكّمْ خْ ثْنَاوِي ذ إِخَارِّيصنْ ن وُوڒْ.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ إِ زَّايسْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ وَارْ زَّايسْ ثتّْوَاسّْنُوفَّارْ شَا، مَاشَا مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ أَقَا أَثنْثْ تّْوَاعَارّْينْثْ، تّْوَارزّْمنْثْ غَارْ ثِيطَّاوِينْ ن ونِّي ؤُمِي إِ-كْ-د إِ غَا نڭّْ ڒحْسَابْ.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 س ؤُينِّي، أَمْ غَارْنغْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ إِمْغَارْ، يَاسُوع لْمَاسِيحْ، مِّيسْ ن أَربِّي، ونِّي إِسّْڭعّْذنْ غَارْ ؤُجنَّا، أجّْ أَنغْ أَذْ نْشبَّارْ ذِي شّْهَاذثْ نّسْ.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 مِينْزِي وَارْ غَارْنغْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ إِ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ يَاشَا أَكْ-ذ ثُوضْعفْثْ نّغْ، مَاشَا إِجّنْ ونِّي إِتّْوَاجَارّْبنْ ذِي مَارَّا أَمْ نشِّينْ، مَاشَا بْڒَا دّنْبْ.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 س ؤُينِّي أجّْ أَنغْ أَذْ د-نْقَارّبْ خنِّي س تِّيقّثْ غَارْ ڒْعَارْشْ ن أَرْضَا نّسْ، حِيمَا أَذْ نكْسِي أَرّحْمثْ ؤُشَا أَذْ نَافْ أَرْضَا ذِي ڒْوقْثْ ن ڒْمحْنثْ.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.