Hebreus 4
rifa (RIFA) vs ARIB
1 أجّْ أَنغْ أَذْ نحْضَا خنِّي، أَقَا ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْومْ، ؤُمِي عَاذْ ذِينْ إِجّْ ن لْوَاعْذْ ن وَاذَافْ ذِي أَرَّاحثْ نّسْ، أَذْ إِضْهَارْ إِتّْغِيمَا غَارْ ضفَّارْ غَارْ وَاذَافْ.
1 Portanto, tendo-nos sido deixada a promessa de entrarmos no seu descanso, temamos não haja algum de vós que pareça ter falhado.
2 مِينْزِي إِتّْوَابَارّحْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ عَاوذْ إِ نشِّينْ، أَمْ إِتّْوَابَارّحْ ؤُڒَا إِ نِيثْنِي، مَاشَا أَوَاڒْ وَارْ ذ أَسنْ إِنْفِيعْ إِ يِينِّي ذ أَسْ إِسْڒِينْ، مِينْزِي ثُوغَا وَارْ د-إِتِّيسْ شَا أَكْ-ذ لْ-إِيمَانْ ذڭْ إِنِّي ذ أَسْ إِسْڒَانْ.
2 Porque também a nós foram pregadas as boas novas, assim como a eles; mas a palavra da pregação nada lhes aproveitou, porquanto não chegou a ser unida com a fé, naqueles que a ouviram.
3 مَاشَا نشِّينْ، إِنِّي يُومْننْ، أَذْ نَاذفْ غَارْ أَرَّاحثْ.
3 Porque nós, os que temos crido, é que entramos no descanso, tal como disse: Assim jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso; embora as suas obras estivessem acabadas desde a fundação do mundo;
4 أَمْ مَامّشْ إِنَّا خْ سّبْثْ:
4 pois em certo lugar disse ele assim do sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as suas obras;
5 أَمُّو إِ إِنَّا عَاوذْ ذڭْ وَاوَاڒْ-أَ وَانِيثَا:
5 e outra vez, neste lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 ؤُمِي ثقِّيمْ بلِّي مَارَّا زمَّارنْ أَذْ د-أَذْفنْ غَارْ أَرَّاحثْ-أَ، مَاشَا إِنِّي ؤُمِي إِتّْوَابَارّحْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ غَارْ ؤُمزْوَارُو، وَارْ ؤُذِيفنْ شَا خْ سِّيبّثْ ن ڒْمُوعْصِييّثْ نْسنْ،
6 Visto, pois, restar que alguns entrem nele, e que aqueles a quem anteriormente foram pregadas as boas novas não entraram por causa da desobediência,
7 أَقَا نتَّا إِڭَّا عَاوذْ، أَوَارْنِي أَطَّاسْ ن ڒْوقْثْ، إِجّْ ن وَاسّْ نّغْنِي، أَمْ مَامّشْ إِتّْوَارِي قْبڒْ أَقَا ذَاوُوذْ إِنَّا:
7 determina outra vez um certo dia, Hoje, dizendo por Davi, depois de tanto tempo, como antes fora dito: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 مِينْزِي مَاڒَا ثُوغَا يَاشُووَا، مِّيسْ ن نُونْ، إِسِّيذفْ إِ-ثنْ ذِي أَرَّاحثْ، وَارْ غَارسْ إِتِّيڒِي عَاذْ ڒْهَارْذْ س ؤُقمُّومْ ن ذَاوُوذْ خْ إِجّْ ن وَاسّْ نّغْنِي أَوَارْنِي مَانْ أَيَا.
8 Porque, se Josué lhes houvesse dado descanso, não teria falado depois disso de outro dia.
9 س ؤُيَا أَذْ ثقِّيمْ أَقَا ذِينْ عَاذْ أَرَّاحثْ ن سّبْثْ إِ ڒْڭنْسْ ن أَربِّي.
9 Portanto resta ainda um repouso sabático para o povo de Deus.
10 مِينْزِي وِي يُوذْفنْ غَارْ أَرَّاحثْ نّسْ، يَاريّحْ عَاوذْ زِي ڒخْذَايمْ نّسْ أَمْ مَامّشْ أَربِّي زِي ثِينِّي نّسْ.
10 Pois aquele que entrou no descanso de Deus, esse também descansou de suas obras, assim como Deus das suas.
11 س ؤُيَا جّمْ أَنغْ أَذْ نمْكَابَارْ حِيمَا أَذْ نَاذفْ غَارْ أَرَّاحثْ نِّي، مَاحنْذْ وَارْ نْوطِّي أَمْ مَامّشْ وْضَانْ إِنِّي وَارْ إِطِّيعنْ.
11 Ora, à vista disso, procuremos diligentemente entrar naquele descanso, para que ninguém caia no mesmo exemplo de desobediência.
12 مِينْزِي أَوَاڒْ ن أَربِّي إِدَّارْ، إِخدّمْ مَانِي مَا، إِقْضعْ كْثَارْ زِي كُوڒْ سِّيفْ س ثْنَاينْ ن وُوذْمَاونْ، إِتَّاكّْوَاضْ أَڒْ أَبطُّو ن ڒعْمَارْ ذ أَرُّوحْ، أَڒْ تَّاسِيعْ جَارْ ڒمْفَاصڒْ، أَڒْ أَيْمِيرْ جَارْ وَاضُوفْ ذ إِغْسَانْ، ؤُشَا إِحكّمْ خْ ثْنَاوِي ذ إِخَارِّيصنْ ن وُوڒْ.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até a divisão de alma e espírito, e de juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e intenções do coração.
13 ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ إِ زَّايسْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ وَارْ زَّايسْ ثتّْوَاسّْنُوفَّارْ شَا، مَاشَا مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ أَقَا أَثنْثْ تّْوَاعَارّْينْثْ، تّْوَارزّْمنْثْ غَارْ ثِيطَّاوِينْ ن ونِّي ؤُمِي إِ-كْ-د إِ غَا نڭّْ ڒحْسَابْ.
13 E não há criatura alguma encoberta diante dele; antes todas as coisas estão nuas e patentes aos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 س ؤُينِّي، أَمْ غَارْنغْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ إِمْغَارْ، يَاسُوع لْمَاسِيحْ، مِّيسْ ن أَربِّي، ونِّي إِسّْڭعّْذنْ غَارْ ؤُجنَّا، أجّْ أَنغْ أَذْ نْشبَّارْ ذِي شّْهَاذثْ نّسْ.
14 Tendo, portanto, um grande sumo sacerdote, Jesus, Filho de Deus, que penetrou os céus, retenhamos firmemente a nossa confissão.
15 مِينْزِي وَارْ غَارْنغْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ إِ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ يَاشَا أَكْ-ذ ثُوضْعفْثْ نّغْ، مَاشَا إِجّنْ ونِّي إِتّْوَاجَارّْبنْ ذِي مَارَّا أَمْ نشِّينْ، مَاشَا بْڒَا دّنْبْ.
15 Porque não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; porém um que, como nós, em tudo foi tentado, mas sem pecado.
16 س ؤُينِّي أجّْ أَنغْ أَذْ د-نْقَارّبْ خنِّي س تِّيقّثْ غَارْ ڒْعَارْشْ ن أَرْضَا نّسْ، حِيمَا أَذْ نكْسِي أَرّحْمثْ ؤُشَا أَذْ نَافْ أَرْضَا ذِي ڒْوقْثْ ن ڒْمحْنثْ.
16 Cheguemo-nos, pois, confiadamente ao trono da graça, para que recebamos misericórdia e achemos graça, a fim de sermos socorridos no momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.