Hebreus 10

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ مِينْزِي ثُوغَا شَّارِيعَا ذ ثِيڒِي ن ڒْخَارْ إِ د غَا يَاسنْ وَاهَا، وَارْ غَارسْ طّْبِيعثْ ن ثْمسْڒَايِينْ سِيمَانْثْ نْسنْثْ. س ؤُينِّي وَارْ زمَّارنْثْ ثْغَارْصَا نِّي، وَاخَّا إِوْينْ ثنْثْ-إِ-د كُوڒْ أَسڭّْوَاسْ، أَذْ أَوْينْثْ ڒكْمَارثْ خْ يِينِّي ثنْثْ د-إِتّْقَارَّابنْ.

¹ A lei, por ser apenas a sombra dos bens futuros, não sua expressão real, é de todo impotente para aperfeiçoar aqueles que assistem aos sacrifícios que se renovam indefinidamente cada ano.

² مِينْزِي مَاڒَا إِبَانْ-د أَقَا ثتَّاوْينْثْ غَارْ ڒكْمَارثْ، أَذْ ثِيڒِي تّْوَاسّْبدّنْ نِيثْنِي زڭْ ؤُوهّبْ ن ثْغَارْصَا نْسنْ أَطَّاسْ زڭْ وَامِي، مِينْزِي وَارْ ثتّْوَاكّْوُورْ عَاذْ ثْنفْسشْثْ نْسنْ س دّنْبْ أَوَارْنِي ڒَامِي تّْوَاسِّيزذْڭنْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا.

² Realmente, se os fiéis, uma vez purificados, não tivessem mais pecado algum na consciência, não teriam cessado de oferecê-los?

³ مَاشَا س مَانْ أَيَا تّْوَاسّْفكَّارنْ أَسنْ-د دّْنُوبْ نْسنْ كُوڒْ أَسڭّْوَاسْ،

³ Pelo contrário, pelos sacrifícios se renova cada ano a memória dos pecados.

⁴ مِينْزِي إِذَامّنْ ن إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذ إِغَايْضنْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ سِّيزْذڭنْ زِي دّْنُوبْ.

⁴ Pois é impossível que o sangue de touros e de carneiros tire pecados.

⁵ س ؤُينِّي ڒَامِي د-يُوذفْ غَارْ دُّونشْثْ، إِنَّا:

⁵ Eis por que, ao entrar no mundo, Cristo diz: Não quiseste sacrifício nem oblação, mas me formaste um corpo.

⁶ ثِيغَارْصِينْ ن وشْمَاضْ

⁶ Holocaustos e sacrifícios pelo pecado não te agradam.

⁷ ڒخْذنِّي نِّيغْ:

⁷ Então eu disse: Eis que venho {porque é de mim que está escrito no rolo do livro}, venho, ó Deus, para fazer a tua vontade {Sl 39,7ss}.

⁸ ثُوغَا إِنَّا قْبڒْ: ”ثِيغَارْصِينْ ذ ثوْهِيبِينْ ذ ثْغَارْصِينْ س ثْمسِّي ذ ثْغَارْصِينْ إِ دّْنُوبْ وَارْ ثنْثْ ثخْسذْ!“، وَاخَّا أَقَا أَثنْثْ تّْوَاقدّْمنْثْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا.

⁸ Disse primeiro: Tu não quiseste, tu não recebeste com agrado os sacrifícios nem as ofertas, nem os holocaustos, nem as vítimas pelo pecado {quer dizer, as imolações legais}.

⁹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِنَّا: ”خْزَارْ، ؤُسِيغْ-د حِيمَا أَذْ ڭّغْ مِينْ ثخْسذْ شكْ، أَ أَربِّي.“ س ؤُيَا إِكّسْ أَمزْوَارْ، حِيمَا أَذْ إِسّْڭعّذْ وِيسّْ ثْنَاينْ.

⁹ Em seguida, ajuntou: Eis que venho para fazer a tua vontade. Assim, aboliu o antigo regime e estabeleceu uma nova economia.

¹⁰ مَاغَارْ س مَانْ أَيَا، س ڒْخَاضَارْ نّسْ، أَقَا نتّْوَاقدّسْ ذڭْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا س ثْغَارْصْثْ ن أَرِّيمثْ ن يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

¹⁰ Foi em virtude desta vontade de Deus que temos sido santificados uma vez para sempre, pela oblação do corpo de Jesus Cristo.

¹¹ مَاغَارْ كُوڒْ أَكهَّانْ إِ ثُوغَا إِتّْسخَّارْ كُوڒْ أَسّْ، أَقَا إِوهّبْ أَطَّاسْ ن ثْوَاڒَاوِينْ سِيمَانْثْ ن ثْغَارْصَا، ثِينِّي وَارْ إِزمَّارنْ أَذْ سِّيزذْڭنْثْ زِي دّْنُوبْ.

¹¹ Enquanto todo sacerdote se ocupa diariamente com o seu ministério e repete inúmeras vezes os mesmos sacrifícios que, todavia, não conseguem apagar os pecados,

¹² مَاشَا وَانِيثَا إِقدّمْ إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ خْ دّْنُوبْ، ؤُشَا خنِّي إِقِّيمْ خْ يفُوسْ ن أَربِّي إِ ڒبْذَا.

¹² Cristo ofereceu pelos pecados um único sacrifício e logo em seguida tomou lugar para sempre à direita de Deus,

¹³ زِي ڒخْذنِّي إِتّْرَاجَا أَڒْ ذ أَسْ تّْوَاڭّنْ ڒْعذْيَانْ نّسْ ذ ثَانبْذَاثْ سَاذُو إِضَارنْ نّسْ.

¹³ onde espera de ora em diante que os seus inimigos sejam postos por escabelo dos seus pés {Sl 109,1}.

¹⁴ مِينْزِي س إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ أَقَا يِيوِي إِنِّي زَّايسْ إِتّْوَاقدّْسنْ غَارْ ڒكْمَارثْ إِ ڒبْذَا.

¹⁴ Por uma só oblação ele realizou a perfeição definitiva daqueles que recebem a santificação.

¹⁵ مَاشَا أَرُّوحْ إِقدّْسنْ عَاوذْ إِشْهذْ إِ نشِّينْ، إِقَّارْ:

¹⁵ É o que nos confirma o testemunho do Espírito Santo. Depois de ter dito:

¹⁶ ”ذ وَا ذ ڒْعَاهْذْ إِ ذ أَسنْ غَا وْشغْ

¹⁶ Eis a aliança que, depois daqueles dias, farei com eles - oráculo do Senhor: imprimirei as minhas leis nos seus corações e as escreverei no seu espírito,

¹⁷ ؤُشَا دّْنُوبْ نْسنْ ذ إِخطَّانْ نْسنْ،

¹⁷ acrescenta: dos seus pecados e das suas iniqüidades já não mais me lembrarei {Jr 31,33s}.

¹⁸ مَانِي إِتِّيڒِي خنِّي وغْفَارْ إِ دّْنُوبْ، وَارْ ذِينْ إِقِّيمْ عَاذْ ثْغَارْصْثْ خْ دّْنُوبْ.

¹⁸ Ora, onde houve plena remissão dos pecados não há por que oferecer sacrifício por eles.

¹⁹ س ؤُينِّي، أَ أَيْثْمَا، أَقَا غَارْنغْ تِّيقّثْ مَاحنْذْ أَذْ نَاذفْ غَارْ زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ س إِذَامّنْ ن يَاسُوع،

¹⁹ Por esse motivo, irmãos, temos ampla confiança de poder entrar no santuário eterno, em virtude do sangue de Jesus,

²⁰ خْ وبْرِيذْ ن جْذِيذْ إِدَّارنْ إِ ذ أَنغْ إِسّوْجذْ أَمْ وبْرِيذْ ن جْذِيذْ إِ د-إِتَّاذْفنْ غَارْ ذَاخڒْ ن ؤُڒحَّافْ ن ثوَّارْثْ، ونِّي ذ ويْسُومْ نّسْ،

²⁰ pelo caminho novo e vivo que nos abriu através do véu, isto é, o caminho de seu próprio corpo.

²¹ ؤُشَا أَقَا غَارْنغْ عَاوذْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ خْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي.

²¹ E dado que temos um Sumo-sacerdote estabelecido sobre a casa de Deus,

²² أجّْ أَنغْ خنِّي أَذْ د-نْقَارّبْ س وُوڒْ ن ثِيذتّْ، ذِي تِّيقّثْ ن لْ-إِيمَانْ، أَمْ تّْوَارُوشّنْ وُوڒَاونْ نّغْ ؤُ تّْوَاسِّيزْذڭنْ عَاوذْ زِي ثْنفْسشْثْ ثَاعفَّانْثْ، ؤُ أَمْ ثتّْوَاسِّيرْذْ عَاوذْ أَرِّيمثْ نّغْ س وَامَانْ إِصْفَانْ.

²² acheguemo-nos a ele com coração sincero, com plena firmeza da fé, o mais íntimo da alma isento de toda mácula de pecado e o corpo lavado com a água purificadora {do batismo}.

²³ أجّْ أَنغْ أَذْ نْشبَّارْ ذِي شّْهَاذثْ ن ؤُسِيثمْ نّغْ بْڒَا مَا أَذْ نَارْجِيجْ، مِينْزِي ذ ونِّي ذ أَنغْ إِوْشِينْ لْوَاعْذْ، ذَايسْ ڒَامَانْ.

²³ Conservemo-nos firmemente apegados à nossa esperança, porque é fiel aquele cuja promessa aguardamos.

²⁴ أجّْ أَنغْ أَذْ نحْضَا إِجّْ إِ ونّغْنِي حِيمَا أَذْ نڭّْ ؤُڒْ ذڭْ وَايَاوْيَا غَارْ ثَايْرِي ؤُ غَارْ ڒخْذَايمْ ثِيصبْحَانِينْ.

²⁴ Olhemos uns pelos outros para estímulo à caridade e às boas obras.

²⁵ وَارْ نتّجِّي شَا ثَامسْمُونْثْ نّغْ أَمْ مَامّشْ نُّومنْ شَا، مَاشَا أَذْ نسّمْحضْ إِجّنْ ونّغْنِي، مَاهُو عَاذْ خْمِي غَا ثْژَارمْ أَقَا أَسّْ نِّي يِيوضْ-د.

²⁵ Não abandonemos a nossa assembléia, como é costume de alguns, mas admoestemo-nos mutuamente, e tanto mais quando vedes aproximar-se o Grande Dia.

²⁶ مِينْزِي مَاڒَا إِخْضَا شَا ن إِجّْ نعْمَاذَا أَوَارْنِي مَا إِطّفْ ثُوسّْنَا ن ثِيذتّْ، خنِّي وَارْ ثقِّيمْ عَاذْ ثْغَارْصْثْ خْ دّْنُوبْ،

²⁶ Depois de termos recebido e conhecido a verdade, se a abandonarmos voluntariamente, já não haverá sacrifício para expiar este pecado.

²⁷ مَاشَا مْغِيرْ أَرَاجِي ن لْحِيسَابْ إِسّْنخْڒْعنْ ذ ڒْعابُوقْ ن ثْمسِّي نِّي إِ غَا إِشّنْ ڒْعذْيَانْ.

²⁷ Só teremos que esperar um juízo tremendo e o fogo ardente que há de devorar os rebeldes.

²⁸ مَاڒَا إِخْضَا حذْ أَكْ-ذ شَّارِيعَا ن مُوسَا، إِتّْخصَّا أَذْ إِمُّوثْ بْڒَا أَرّحْمثْ خْ ؤُقمُّومْ ن ثْنَاينْ نِيغْ ثْڒَاثَا ن ڒشْهُوذْ.

²⁸ Se alguém transgredir a Lei de Moisés - e isto provado com duas ou três testemunhas -, deverá ser morto sem misericórdia.

²⁹ مشْحَاڒْ كْثَارْ إِتّْخصَّا أَذْ إِهْوَا لْعِيقَابْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن ونِّي إِعفّْسنْ خْ مِّيسْ ن أَربِّي، ذ ونِّي إِحسّْبنْ إِذَامّنْ ن ڒْعَاهْذْ نّسْ إِ زِي ثُوغَا إِتّْوَاقدّسْ أَمشْنَاوْ إِذَامّنْ ن مَارَّا إِوْذَانْ، ذ ونِّي إِسّحْقَارنْ عَاوذْ أَرُّوحْ ن أَرْضَا؟

²⁹ Quanto pior castigo julgais que merece quem calcar aos pés o Filho de Deus, profanar o sangue da aliança, em que foi santificado, e ultrajar o Espírito Santo, autor da graça!

³⁰ مِينْزِي نسّنْ ذ ونِّي إِنَّانْ:

³⁰ Pois bem sabemos quem é que disse: Minha é a vingança; eu a exercerei {Dt 32,35}. E ainda: O Senhor julgará o seu povo {Sl 134,14}.

³¹ سّعْذْ ذ أَبَارْشَانْ إِ ونِّي إِ غَا إِوْضَانْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن أَربِّي إِدَّارنْ.

³¹ É horrendo cair nas mãos de Deus vivo.

³² س ؤُيَا فكَّارمْ ذڭْ وُوسَّانْ إِمزْوُورَا ڒَامِي ثتّْوَاسّْغضْصمْ ؤُ ثُوغَا ثَاربُّومْ أَمنْغِي أَمقّْرَانْ أَمْ مَامّشْ خَاومْ ثكَّا ڒفْضِيحثْ ذ ڒْمحْنثْ.

³² Lembrai-vos dos dias de outrora, logo que fostes iluminados. Quão longas e dolorosas lutas sustentastes.

³³ ثْذوْڒمْ ذ إِجّْ ن أَفُورّجْ ؤُ ثْشَارْشمْ أَكْ-ذ إِنّغْنِي ؤُمِي ذَايْسنْ إِتّْوَاڭّْ أَمُّو كِيفْكِيفْ.

³³ Seja tornando-vos alvo de toda espécie de opróbrios e humilhações, seja tomando moralmente parte nos sofrimentos daqueles que os tiveram que suportar.

³⁴ مِينْزِي ثكْسِيمْ أَمْنُوسْ خْ يِينِّي إِتّْوَاحبّْسنْ، ؤُشَا ثْقبْڒمْ أَكشّضْ ن وَاڭْڒَا نْومْ س ڒفْرَاحثْ، ثسّْنمْ بلِّي غَارْومْ أَڭْڒَا إِمْغَارْ إِ وَارْ إِفنِّينْ ذڭْ إِجنْوَانْ.

³⁴ Não só vos compadecestes dos encarcerados, mas aceitastes com alegria a confiscação dos vossos bens, pela certeza de possuirdes riquezas muito melhores e imperecíveis.

³⁵ وَارْ نطَّارمْ شَا ثَارْيَاسْثْ نْومْ نِّي غَارْ ثدْجَا إِشْثْ ن ڒْمُونثْ ثمْغَارْ.

³⁵ Não percais esta convicção a que está vinculada uma grande recompensa,

³⁶ مِينْزِي إِتّْخصَّا كنِّيوْ صّْبَارْ حِيمَا أَذْ ثڭّمْ مِينْ إِخْسْ أَربِّي ؤُ مَاحنْذْ أَذْ ثطّْفمْ لْوَاعْذْ.

³⁶ pois vos é necessária a perseverança para fazerdes a vontade de Deus e alcançardes os bens prometidos.

³⁷ ”مِينْزِي ذْرُوسْ ن ڒْوقْثْ إِ ذِينِّي، وَاهْ ذْرُوسْ،

³⁷ Ainda um pouco de tempo - sem dúvida, bem pouco -, e o que há de vir virá e não tardará.

³⁸ مَاشَا أَمْسڭَّاذْ س لْ-إِيمَانْ إِنُو أَذْ إِدَّارْ،

³⁸ Meu justo viverá da fé. Porém, se ele desfalecer, meu coração já não se agradará dele {Hab 2,3s}.

³⁹ مَاشَا نشِّينْ وَارْ غَارْنغْ مِينْ غَا نڭّْ س ثَارخُّوثْ إِ إِتَّاوْينْ غَارْ ثْخسَّارْثْ، مَاشَا غَارْنغْ لْ-إِيمَانْ إِ إِتَّاوْينْ غَارْ ؤُسنْجمْ ن ڒعْمَارْ نّغْ.

³⁹ Não somos, absolutamente, de perder o ânimo para nossa ruína; somos de manter a fé, para nossa salvação!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Hebreus 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →