Gênesis 39

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ نذْهنْ خنِّي يُوسُوفْ غَارْ مِيصْرَا. بُوثِيفَارْ، أَمْسخَّارْ أَمْشنّعْ ن فِيرْعُونْ، ڒْقبْطَانْ ن إِعسَّاسنْ ن أَرِّيمثْ، إِجّْ ن ؤُمِيصْرِي، إِسْغَا إِ-ث زڭْ ؤُفُوسْ ن إِسْمَاعِيلِييّنْ، إِنِّي ذِينْ ث يِيوْينْ.

¹ José foi levado para o Egito, onde os ismaelitas o venderam a um egípcio chamado Potifar, um oficial que era o capitão da guarda do palácio.

² ثُوغَا سِيذِي أَكْ-ذ يُوسُوفْ. ثُوغَا نتَّا ذ أَرْيَازْ إِفْڒحْ ؤُشَا ثُوغَا-ث ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِيسْ، أَمِيصْرِي.

² O Senhor Deus estava com José. Ele morava na casa do seu dono e ia muito bem em tudo.

³ إِژْرَا سِيذِيسْ بلِّي سِيذِي ثُوغَا-ث أَكِيذسْ ؤُ بلِّي سِيذِي إِسّكّْوَاضْ س ؤُفُوسْ نّسْ مَارَّا مِينْ ثُوغَا إِتّڭّْ.

³ O dono de José viu que o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.

⁴ أَمُّو إِ يُوفَا يُوسُوفْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ، إِسخَّارْ أَسْ. ؤُشَا إِڭَّا إِ-ث بُوثِيفَارْ ذ أَمحْضَايْ خْ ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُشَا إِڭَّا أَسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ مَارَّا مِينْ غَارسْ.

⁴ Assim, José ganhou a simpatia do seu dono, que o pôs como seu ajudante particular. Potifar deu a José a responsabilidade de cuidar da sua casa e tomar conta de tudo o que era seu.

⁵ زڭْ وَاسّْ مِينْ ذِي ث إِڭَّا خْ ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُ خْ مَارَّا مِينْ غَارسْ، إِبَارْكْ سِيذِي ثَادَّارْثْ ن ؤُمِيصْرِي ذِي طّْوعْ ن يُوسُوفْ. ثُوغَا لْبَارَاكَا ن سِيذِي خْ مَارَّا مِينْ غَارسْ، أَمْ ذَاخڒْ ن ثَادَّارْثْ، أَمْ بَارَّا ذڭْ إِيَّارْ.

⁵ Dali em diante, por causa de José, o Senhor abençoou o lar do egípcio e também tudo o que ele tinha em casa e no campo.

⁶ مَارَّا مِينْ غَارسْ، إِجَّا إِ-ث ذڭْ إِفَاسّنْ ن يُوسُوفْ، أَڒْ وَارْ إِسِّينْ نتَّا شَا كْثَارْ مْغِيرْ أَغْرُومْ إِ إِتّتّْ.

⁶ Potifar entregou nas mãos de José tudo o que tinha e não se preocupava com nada, a não ser com a comida que comia. José era um belo tipo de homem e simpático.

⁷ إِمْسَارْ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا، أَقَا ثَامْغَارْثْ ن سِيذِيسْ ثنْضَارْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ ذِي يُوسُوفْ، ثنَّا: ”زِيذْ، طّصْ أَكِيذِي.“

⁷ Algum tempo depois, a mulher do seu dono começou a cobiçar José. Um dia ela disse: — Venha, vamos para a cama.

⁸ مَاشَا نتَّا يُوڭِي، إِنَّا إِ ثمْغَارْثْ ن سِيذسْ: ”خْزَارْ، سِيذِي إِنُو وَارْ إِسِّينْ مِينْ إِدْجَانْ ذِي ثَادَّارْثْ ڒَامِي ذَا أَكِيذسْ دْجِيغْ. مَارَّا مِينْ غَارسْ، إِڭَّا إِ-ث ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو.

⁸ Ele recusou, dizendo assim: — Escute! O meu dono não precisa se preocupar com nada nesta casa, pois eu estou aqui. Ele me pôs como responsável por tudo o que tem.

⁹ نتَّا وَارْ إِدْجِي سنّجْ إِنُو ذِي ثَادَّارْثْ-أَ، وَارْ ذ أَيِي إِطِّيفْ س وَالُو مْغِيرْ شمْ، ؤُمِي ثدْجِيذْ ذ ثَامْغَارْثْ نّسْ. مَامّشْ إِ غَا ڭّغْ لْجَارِيمَا-يَا ثَامقّْرَانْثْ أَمْ ثَانِيثَا ؤُشَا أَذْ ڭّغْ دّنْبْ أَكْ-ذ أَربِّي!“

⁹ Nesta casa eu mando tanto quanto ele. Aqui eu posso ter o que quiser, menos a senhora, pois é mulher dele. Sendo assim, como poderia eu fazer uma coisa tão imoral e pecar contra Deus?

¹⁰ ثُوغَا ثسَّاوَاڒْ أَكْ-ذ يُوسُوفْ كُوڒْ أَسّْ، وَارْ غَارسْ إِتّسْڒِي، حِيمَا أَذْ إِطّصْ طَّارْفْ نّسْ ؤُ حِيمَا أَذْ أَكِيذسْ يِيڒِي.

¹⁰ Todos os dias ela insistia que ele fosse para a cama com ela, mas José não concordava e também evitava estar perto dela.

¹¹ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ ثمْسَارْ، ؤُمِي د-يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، حِيمَا أَذْ إِڭّْ ڒْخذْمثْ نّسْ، وَارْ ثُوغِي ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ يرْيَازنْ ن ثَادَّارْثْ.

¹¹ Mas um dia, como de costume, ele entrou na casa para fazer o seu trabalho, e nenhum empregado estava ali.

¹² خنِّي ثطّفّْ إِ-ث زڭْ وَارُّوضْ نّسْ، ثنَّا: ”أَرَاحْ-د زّڒْ أَكِيذِي!“ ڒخْذنِّي إِجَّا أَسْ نتَّا أَرُّوضْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ، يَارْوڒْ، إِفّغْ بَارَّا.

¹² Então ela o agarrou pela capa e disse: — Venha, vamos para a cama. Mas ele escapou e correu para fora, deixando a capa nas mãos dela.

¹³ ؤُمِي ثژْرَا بلِّي إِجَّا أَسْ أَرُّوضْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، يَارْوڒْ غَارْ بَارَّا،

¹³ Quando notou que, ao fugir, ele havia deixado a capa nas suas mãos,

¹⁴ ثْڒَاغَا إِ أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ، ثنَّا أَسنْ: ”خْزَارمْ، أَقَا نتَّا يِيوْيْ أَنغْ-د أَرْيَازْ أَعِيبْرَانِي، حِيمَا أَذْ خَانغْ إِضْحشْ. يُوسَا-د غَارِي، حِيمَا أَكِيذِي إِطّصْ ؤُشَا نشّْ سْغُويغْ س جّهْذْ.

¹⁴ a mulher chamou os empregados da casa e disse: — Vejam só! Este hebreu, que o meu marido trouxe para casa, está nos insultando. Ele entrou no meu quarto e quis ter relações comigo, mas eu gritei o mais alto que pude.

¹⁵ ؤُمِي إِسْڒَا بلِّي سّْڭعّْذغْ ثْمِيجَّا إِنُو ؤُشَا سْغُويغْ، إِجَّا غَارِي أَرُّوضْ نّسْ، يَارْوڒْ، إِفّغْ بَارَّا.“

¹⁵ Logo que comecei a gritar bem alto, ele fugiu, deixando a sua capa no meu quarto.

¹⁶ ؤُشَا نتَّاثْ ثڭَّا أَرُّوضْ نّسْ زَّاثسْ، أَڒْ د غَا يَاسْ سِيذِيسْ غَارْ ثَادَّارْثْ.

¹⁶ Ela guardou a capa até que o dono de José voltou.

¹⁷ خنِّي ثسِّيوڒْ أَكِيذسْ س وَاوَاڒنْ نِّي ذ إِجّنْ، ثنَّا: ”أَمْسخَّارْ أَعِيبْرَانِي ونِّي د-ثِيوْيذْ غَارْنغْ، يُوسَا-د غَارِي حِيمَا أَذْ أَيِي إِسّْعُورَّا.

¹⁷ Aí contou a mesma história, assim: — Esse escravo hebreu, que você trouxe para casa, entrou no meu quarto e quis abusar de mim.

¹⁸ ؤُمِي سّْڭعّْذغْ ثْمِيجَّا إِنُو، سْغُويغْ، إِجَّا أَرُّوضْ نّسْ غَارِي ؤُشَا يَارْوڒْ بَارَّا.“

¹⁸ Mas eu gritei bem alto, e ele correu para fora, deixando a sua capa no meu quarto.

¹⁹ سِيذسْ إِسْڒَا إِ وَاوَاڒنْ إِنِّي ذ أَسْ ثنَّا ثمْغَارْثْ نّسْ، ثنَّا: ”أَمُّو إِ ذ أَيِي إِڭَّا ؤُمْسخَّارْ نّشْ!“، ؤُشَا إِخيّقْ أَطَّاسْ.

¹⁹ Veja só de que jeito o seu escravo me tratou! Quando ouviu essa história, o dono de José ficou com muita raiva.

²⁰ إِطّفْ إِ-ث سِيذِي ن يُوسُوفْ، إِڭَّا إِ-ث ذِي ڒحْبسْ، مَانِي ثُوغَا إِمحْبَاسْ ن ؤُجدْجِيذْ. أَمُّو إِ إِقِّيمْ ذِي ڒحْبسْ.

²⁰ Ele agarrou José e o pôs na cadeia onde ficavam os presos do rei. E José ficou ali.

²¹ مَاشَا سِيذِي ثُوغَا-ث أَكْ-ذ يُوسُوفْ ؤُشَا إِسّْوِيژّضْ غَارسْ س ثْمخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ أَرْضَا نّسْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن ؤُمقّْرَانْ ن ڒحْبسْ.

²¹ Mas o Senhor estava com ele e o abençoou, de modo que ele conquistou a simpatia do carcereiro.

²² ؤُشَا أَمقّْرَانْ ن ڒحْبسْ يَارَّا مَارَّا إِمحْبَاسْ نِّي ثُوغَا ذِي ڒحْبسْ سَاذُو ؤُفُوسْ ن يُوسُوفْ. مَارَّا مِينْ ثُوغَا تّڭّنْ ذِينْ ثُوغَا إِتّكّْ خْ ؤُفُوسْ نّسْ.

²² Este pôs José como encarregado de todos os outros presos, e era ele quem mandava em tudo o que se fazia na cadeia.

²³ أَمقّْرَانْ ن ڒحْبسْ وَارْ ذ أَسْ إِقِّيمْ مِينْ خفْ غَا إِنّهْوڒْ زِي مِينْ ثُوغَا سَاذُو ؤُفُوسْ نّسْ، مِينْزِي سِيذِي ثُوغَا أَكْ-ذ يُوسُوفْ. مِينْ مَا ثُوغَا إِتّڭّْ نتَّا، سِيذِي إِسّكّْوَاضْ إِ-ث.

²³ O carcereiro não se preocupava com nada do que estava entregue a José, pois o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 39 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →