Gênesis 39
rifa (RIFA) vs ARIB
1 نذْهنْ خنِّي يُوسُوفْ غَارْ مِيصْرَا. بُوثِيفَارْ، أَمْسخَّارْ أَمْشنّعْ ن فِيرْعُونْ، ڒْقبْطَانْ ن إِعسَّاسنْ ن أَرِّيمثْ، إِجّْ ن ؤُمِيصْرِي، إِسْغَا إِ-ث زڭْ ؤُفُوسْ ن إِسْمَاعِيلِييّنْ، إِنِّي ذِينْ ث يِيوْينْ.
1 José foi levado ao Egito; e Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda, egípcio, comprou-o da mão dos ismaelitas que o haviam levado para lá.
2 ثُوغَا سِيذِي أَكْ-ذ يُوسُوفْ. ثُوغَا نتَّا ذ أَرْيَازْ إِفْڒحْ ؤُشَا ثُوغَا-ث ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِيسْ، أَمِيصْرِي.
2 Mas o Senhor era com José, e ele tornou-se próspero; e estava na casa do seu senhor, o egípcio.
3 إِژْرَا سِيذِيسْ بلِّي سِيذِي ثُوغَا-ث أَكِيذسْ ؤُ بلِّي سِيذِي إِسّكّْوَاضْ س ؤُفُوسْ نّسْ مَارَّا مِينْ ثُوغَا إِتّڭّْ.
3 E viu o seu senhor que Deus era com ele, e que fazia prosperar em sua mão tudo quanto ele empreendia.
4 أَمُّو إِ يُوفَا يُوسُوفْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ، إِسخَّارْ أَسْ. ؤُشَا إِڭَّا إِ-ث بُوثِيفَارْ ذ أَمحْضَايْ خْ ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُشَا إِڭَّا أَسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ مَارَّا مِينْ غَارسْ.
4 Assim José achou graça aos olhos dele, e o servia; de modo que o fez mordomo da sua casa, e entregou na sua mão tudo o que tinha.
5 زڭْ وَاسّْ مِينْ ذِي ث إِڭَّا خْ ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُ خْ مَارَّا مِينْ غَارسْ، إِبَارْكْ سِيذِي ثَادَّارْثْ ن ؤُمِيصْرِي ذِي طّْوعْ ن يُوسُوفْ. ثُوغَا لْبَارَاكَا ن سِيذِي خْ مَارَّا مِينْ غَارسْ، أَمْ ذَاخڒْ ن ثَادَّارْثْ، أَمْ بَارَّا ذڭْ إِيَّارْ.
5 Desde que o pôs como mordomo sobre a sua casa e sobre todos os seus bens, o Senhor abençoou a casa do egípcio por amor de José; e a bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto na casa como no campo.
6 مَارَّا مِينْ غَارسْ، إِجَّا إِ-ث ذڭْ إِفَاسّنْ ن يُوسُوفْ، أَڒْ وَارْ إِسِّينْ نتَّا شَا كْثَارْ مْغِيرْ أَغْرُومْ إِ إِتّتّْ.
6 Potifar deixou tudo na mão de José, de maneira que nada sabia do que estava com ele, a não ser do pão que comia. Ora, José era formoso de porte e de semblante.
7 إِمْسَارْ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا، أَقَا ثَامْغَارْثْ ن سِيذِيسْ ثنْضَارْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ ذِي يُوسُوفْ، ثنَّا: ”زِيذْ، طّصْ أَكِيذِي.“
7 E aconteceu depois destas coisas que a mulher do seu senhor pôs os olhos em José, e lhe disse: Deita-te comigo.
8 مَاشَا نتَّا يُوڭِي، إِنَّا إِ ثمْغَارْثْ ن سِيذسْ: ”خْزَارْ، سِيذِي إِنُو وَارْ إِسِّينْ مِينْ إِدْجَانْ ذِي ثَادَّارْثْ ڒَامِي ذَا أَكِيذسْ دْجِيغْ. مَارَّا مِينْ غَارسْ، إِڭَّا إِ-ث ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو.
8 Mas ele recusou, e disse à mulher do seu senhor: Eis que o meu senhor não sabe o que está comigo na sua casa, e entregou em minha mão tudo o que tem;
9 نتَّا وَارْ إِدْجِي سنّجْ إِنُو ذِي ثَادَّارْثْ-أَ، وَارْ ذ أَيِي إِطِّيفْ س وَالُو مْغِيرْ شمْ، ؤُمِي ثدْجِيذْ ذ ثَامْغَارْثْ نّسْ. مَامّشْ إِ غَا ڭّغْ لْجَارِيمَا-يَا ثَامقّْرَانْثْ أَمْ ثَانِيثَا ؤُشَا أَذْ ڭّغْ دّنْبْ أَكْ-ذ أَربِّي!“
9 ele não é maior do que eu nesta casa; e nenhuma coisa me vedou, senão a ti, porquanto és sua mulher. Como, pois, posso eu cometer este grande mal, e pecar contra Deus?
10 ثُوغَا ثسَّاوَاڒْ أَكْ-ذ يُوسُوفْ كُوڒْ أَسّْ، وَارْ غَارسْ إِتّسْڒِي، حِيمَا أَذْ إِطّصْ طَّارْفْ نّسْ ؤُ حِيمَا أَذْ أَكِيذسْ يِيڒِي.
10 Entretanto, ela instava com José dia após dia; ele, porém, não lhe dava ouvidos, para se deitar com ela, ou estar com ela.
11 ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ ثمْسَارْ، ؤُمِي د-يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، حِيمَا أَذْ إِڭّْ ڒْخذْمثْ نّسْ، وَارْ ثُوغِي ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ يرْيَازنْ ن ثَادَّارْثْ.
11 Mas sucedeu, certo dia, que entrou na casa para fazer o seu serviço; e nenhum dos homens da casa estava lá dentro.
12 خنِّي ثطّفّْ إِ-ث زڭْ وَارُّوضْ نّسْ، ثنَّا: ”أَرَاحْ-د زّڒْ أَكِيذِي!“ ڒخْذنِّي إِجَّا أَسْ نتَّا أَرُّوضْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ، يَارْوڒْ، إِفّغْ بَارَّا.
12 Então ela, pegando-o pela capa, lhe disse: Deita-te comigo! Mas ele, deixando a capa na mão dela, fugiu, escapando para fora.
13 ؤُمِي ثژْرَا بلِّي إِجَّا أَسْ أَرُّوضْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، يَارْوڒْ غَارْ بَارَّا،
13 Quando ela viu que ele deixara a capa na mão dela e fugira para fora,
14 ثْڒَاغَا إِ أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ، ثنَّا أَسنْ: ”خْزَارمْ، أَقَا نتَّا يِيوْيْ أَنغْ-د أَرْيَازْ أَعِيبْرَانِي، حِيمَا أَذْ خَانغْ إِضْحشْ. يُوسَا-د غَارِي، حِيمَا أَكِيذِي إِطّصْ ؤُشَا نشّْ سْغُويغْ س جّهْذْ.
14 chamou pelos homens de sua casa, e disse-lhes: Vede! meu marido trouxe-nos um hebreu para nos insultar; veio a mim para se deitar comigo, e eu gritei em alta voz;
15 ؤُمِي إِسْڒَا بلِّي سّْڭعّْذغْ ثْمِيجَّا إِنُو ؤُشَا سْغُويغْ، إِجَّا غَارِي أَرُّوضْ نّسْ، يَارْوڒْ، إِفّغْ بَارَّا.“
15 e ouvigiu-se para ela no caminho, e disse: Vem, deixa-me deixou, aqui a sua capa e fugiu, escapando para fora.
16 ؤُشَا نتَّاثْ ثڭَّا أَرُّوضْ نّسْ زَّاثسْ، أَڒْ د غَا يَاسْ سِيذِيسْ غَارْ ثَادَّارْثْ.
16 Ela guardou a capa consigo, até que o senhor dele voltou a casa.
17 خنِّي ثسِّيوڒْ أَكِيذسْ س وَاوَاڒنْ نِّي ذ إِجّنْ، ثنَّا: ”أَمْسخَّارْ أَعِيبْرَانِي ونِّي د-ثِيوْيذْ غَارْنغْ، يُوسَا-د غَارِي حِيمَا أَذْ أَيِي إِسّْعُورَّا.
17 Então falou-lhe conforme as mesmas palavras, dizendo: O servo hebreu, que nos trouxeste, veio a mim para me insultar;
18 ؤُمِي سّْڭعّْذغْ ثْمِيجَّا إِنُو، سْغُويغْ، إِجَّا أَرُّوضْ نّسْ غَارِي ؤُشَا يَارْوڒْ بَارَّا.“
18 mas, levantando eu a voz e gritando, ele deixou comigo a capa e fugiu para fora.
19 سِيذسْ إِسْڒَا إِ وَاوَاڒنْ إِنِّي ذ أَسْ ثنَّا ثمْغَارْثْ نّسْ، ثنَّا: ”أَمُّو إِ ذ أَيِي إِڭَّا ؤُمْسخَّارْ نّشْ!“، ؤُشَا إِخيّقْ أَطَّاسْ.
19 Tendo o seu senhor ouvido as palavras de sua mulher, que lhe falava, dizendo: Desta maneira me fez teu servo, a sua ira se acendeu.
20 إِطّفْ إِ-ث سِيذِي ن يُوسُوفْ، إِڭَّا إِ-ث ذِي ڒحْبسْ، مَانِي ثُوغَا إِمحْبَاسْ ن ؤُجدْجِيذْ. أَمُّو إِ إِقِّيمْ ذِي ڒحْبسْ.
20 Então o senhor de José o tomou, e o lançou no cárcere, no lugar em que os presos do rei estavam encarcerados; e ele ficou ali no cárcere.
21 مَاشَا سِيذِي ثُوغَا-ث أَكْ-ذ يُوسُوفْ ؤُشَا إِسّْوِيژّضْ غَارسْ س ثْمخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ أَرْضَا نّسْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن ؤُمقّْرَانْ ن ڒحْبسْ.
21 O Senhor, porém, era com José, estendendo sobre ele a sua benignidade e dando-lhe graça aos olhos do carcereiro,
22 ؤُشَا أَمقّْرَانْ ن ڒحْبسْ يَارَّا مَارَّا إِمحْبَاسْ نِّي ثُوغَا ذِي ڒحْبسْ سَاذُو ؤُفُوسْ ن يُوسُوفْ. مَارَّا مِينْ ثُوغَا تّڭّنْ ذِينْ ثُوغَا إِتّكّْ خْ ؤُفُوسْ نّسْ.
22 o qual entregou na mão de José todos os presos que estavam no cárcere; e era José quem ordenava tudo o que se fazia ali.
23 أَمقّْرَانْ ن ڒحْبسْ وَارْ ذ أَسْ إِقِّيمْ مِينْ خفْ غَا إِنّهْوڒْ زِي مِينْ ثُوغَا سَاذُو ؤُفُوسْ نّسْ، مِينْزِي سِيذِي ثُوغَا أَكْ-ذ يُوسُوفْ. مِينْ مَا ثُوغَا إِتّڭّْ نتَّا، سِيذِي إِسّكّْوَاضْ إِ-ث.
23 E o carcereiro não tinha cuidado de coisa alguma que estava na mão de José, porquanto o Senhor era com ele, fazendo prosperar tudo quanto ele empreendia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.