Gênesis 39
rifa (RIFA) vs ACF
1 نذْهنْ خنِّي يُوسُوفْ غَارْ مِيصْرَا. بُوثِيفَارْ، أَمْسخَّارْ أَمْشنّعْ ن فِيرْعُونْ، ڒْقبْطَانْ ن إِعسَّاسنْ ن أَرِّيمثْ، إِجّْ ن ؤُمِيصْرِي، إِسْغَا إِ-ث زڭْ ؤُفُوسْ ن إِسْمَاعِيلِييّنْ، إِنِّي ذِينْ ث يِيوْينْ.
1 E José foi levado ao Egito, e Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda, homem egípcio, comprou-o da mão dos ismaelitas que o tinham levado lá.
2 ثُوغَا سِيذِي أَكْ-ذ يُوسُوفْ. ثُوغَا نتَّا ذ أَرْيَازْ إِفْڒحْ ؤُشَا ثُوغَا-ث ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِيسْ، أَمِيصْرِي.
2 E o SENHOR estava com José, e foi homem próspero; e estava na casa de seu senhor egípcio.
3 إِژْرَا سِيذِيسْ بلِّي سِيذِي ثُوغَا-ث أَكِيذسْ ؤُ بلِّي سِيذِي إِسّكّْوَاضْ س ؤُفُوسْ نّسْ مَارَّا مِينْ ثُوغَا إِتّڭّْ.
3 Vendo, pois, o seu senhor que o SENHOR estava com ele, e tudo o que fazia o SENHOR prosperava em sua mão,
4 أَمُّو إِ يُوفَا يُوسُوفْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ، إِسخَّارْ أَسْ. ؤُشَا إِڭَّا إِ-ث بُوثِيفَارْ ذ أَمحْضَايْ خْ ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُشَا إِڭَّا أَسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ مَارَّا مِينْ غَارسْ.
4 José achou graça em seus olhos, e servia-o; e ele o pôs sobre a sua casa, e entregou na sua mão tudo o que tinha.
5 زڭْ وَاسّْ مِينْ ذِي ث إِڭَّا خْ ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُ خْ مَارَّا مِينْ غَارسْ، إِبَارْكْ سِيذِي ثَادَّارْثْ ن ؤُمِيصْرِي ذِي طّْوعْ ن يُوسُوفْ. ثُوغَا لْبَارَاكَا ن سِيذِي خْ مَارَّا مِينْ غَارسْ، أَمْ ذَاخڒْ ن ثَادَّارْثْ، أَمْ بَارَّا ذڭْ إِيَّارْ.
5 E aconteceu que, desde que o pusera sobre a sua casa e sobre tudo o que tinha, o Senhor abençoou a casa do egípcio por amor de José; e a bênção do Senhor foi sobre tudo o que tinha, na casa e no campo.
6 مَارَّا مِينْ غَارسْ، إِجَّا إِ-ث ذڭْ إِفَاسّنْ ن يُوسُوفْ، أَڒْ وَارْ إِسِّينْ نتَّا شَا كْثَارْ مْغِيرْ أَغْرُومْ إِ إِتّتّْ.
6 E deixou tudo o que tinha na mão de José, de maneira que nada sabia do que estava com ele, a não ser do pão que comia. E José era formoso de porte, e de semblante.
7 إِمْسَارْ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا، أَقَا ثَامْغَارْثْ ن سِيذِيسْ ثنْضَارْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ ذِي يُوسُوفْ، ثنَّا: ”زِيذْ، طّصْ أَكِيذِي.“
7 E aconteceu depois destas coisas que a mulher do seu senhor pôs os seus olhos em José, e disse: Deita-te comigo.
8 مَاشَا نتَّا يُوڭِي، إِنَّا إِ ثمْغَارْثْ ن سِيذسْ: ”خْزَارْ، سِيذِي إِنُو وَارْ إِسِّينْ مِينْ إِدْجَانْ ذِي ثَادَّارْثْ ڒَامِي ذَا أَكِيذسْ دْجِيغْ. مَارَّا مِينْ غَارسْ، إِڭَّا إِ-ث ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو.
8 Porém ele recusou, e disse à mulher do seu senhor: Eis que o meu senhor não sabe do que há em casa comigo, e entregou em minha mão tudo o que tem;
9 نتَّا وَارْ إِدْجِي سنّجْ إِنُو ذِي ثَادَّارْثْ-أَ، وَارْ ذ أَيِي إِطِّيفْ س وَالُو مْغِيرْ شمْ، ؤُمِي ثدْجِيذْ ذ ثَامْغَارْثْ نّسْ. مَامّشْ إِ غَا ڭّغْ لْجَارِيمَا-يَا ثَامقّْرَانْثْ أَمْ ثَانِيثَا ؤُشَا أَذْ ڭّغْ دّنْبْ أَكْ-ذ أَربِّي!“
9 Ninguém há maior do que eu nesta casa, e nenhuma coisa me vedou, senão a ti, porquanto tu és sua mulher; como pois faria eu tamanha maldade, e pecaria contra Deus?
10 ثُوغَا ثسَّاوَاڒْ أَكْ-ذ يُوسُوفْ كُوڒْ أَسّْ، وَارْ غَارسْ إِتّسْڒِي، حِيمَا أَذْ إِطّصْ طَّارْفْ نّسْ ؤُ حِيمَا أَذْ أَكِيذسْ يِيڒِي.
10 E aconteceu que falando ela cada dia a José, e não lhe dando ele ouvidos, para deitar-se com ela, e estar com ela,
11 ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ ثمْسَارْ، ؤُمِي د-يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، حِيمَا أَذْ إِڭّْ ڒْخذْمثْ نّسْ، وَارْ ثُوغِي ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ يرْيَازنْ ن ثَادَّارْثْ.
11 Sucedeu num certo dia que ele veio à casa para fazer seu serviço; e nenhum dos da casa estava ali;
12 خنِّي ثطّفّْ إِ-ث زڭْ وَارُّوضْ نّسْ، ثنَّا: ”أَرَاحْ-د زّڒْ أَكِيذِي!“ ڒخْذنِّي إِجَّا أَسْ نتَّا أَرُّوضْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ، يَارْوڒْ، إِفّغْ بَارَّا.
12 E ela lhe pegou pela sua roupa, dizendo: Deita-te comigo. E ele deixou a sua roupa na mão dela, e fugiu, e saiu para fora.
13 ؤُمِي ثژْرَا بلِّي إِجَّا أَسْ أَرُّوضْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، يَارْوڒْ غَارْ بَارَّا،
13 E aconteceu que, vendo ela que deixara a sua roupa em sua mão, e fugira para fora,
14 ثْڒَاغَا إِ أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ، ثنَّا أَسنْ: ”خْزَارمْ، أَقَا نتَّا يِيوْيْ أَنغْ-د أَرْيَازْ أَعِيبْرَانِي، حِيمَا أَذْ خَانغْ إِضْحشْ. يُوسَا-د غَارِي، حِيمَا أَكِيذِي إِطّصْ ؤُشَا نشّْ سْغُويغْ س جّهْذْ.
14 Chamou aos homens de sua casa, e falou-lhes, dizendo: Vede, meu marido trouxe-nos um homem hebreu para escarnecer de nós; veio a mim para deitar-se comigo, e eu gritei com grande voz;
15 ؤُمِي إِسْڒَا بلِّي سّْڭعّْذغْ ثْمِيجَّا إِنُو ؤُشَا سْغُويغْ، إِجَّا غَارِي أَرُّوضْ نّسْ، يَارْوڒْ، إِفّغْ بَارَّا.“
15 E aconteceu que, ouvindo ele que eu levantava a minha voz e gritava, deixou a sua roupa comigo, e fugiu, e saiu para fora.
16 ؤُشَا نتَّاثْ ثڭَّا أَرُّوضْ نّسْ زَّاثسْ، أَڒْ د غَا يَاسْ سِيذِيسْ غَارْ ثَادَّارْثْ.
16 E ela pôs a sua roupa perto de si, até que o seu senhor voltou à sua casa.
17 خنِّي ثسِّيوڒْ أَكِيذسْ س وَاوَاڒنْ نِّي ذ إِجّنْ، ثنَّا: ”أَمْسخَّارْ أَعِيبْرَانِي ونِّي د-ثِيوْيذْ غَارْنغْ، يُوسَا-د غَارِي حِيمَا أَذْ أَيِي إِسّْعُورَّا.
17 Então falou-lhe conforme as mesmas palavras, dizendo: Veio a mim o servo hebreu, que nos trouxeste, para escarnecer de mim;
18 ؤُمِي سّْڭعّْذغْ ثْمِيجَّا إِنُو، سْغُويغْ، إِجَّا أَرُّوضْ نّسْ غَارِي ؤُشَا يَارْوڒْ بَارَّا.“
18 E aconteceu que, levantando eu a minha voz e gritando, ele deixou a sua roupa comigo, e fugiu para fora.
19 سِيذسْ إِسْڒَا إِ وَاوَاڒنْ إِنِّي ذ أَسْ ثنَّا ثمْغَارْثْ نّسْ، ثنَّا: ”أَمُّو إِ ذ أَيِي إِڭَّا ؤُمْسخَّارْ نّشْ!“، ؤُشَا إِخيّقْ أَطَّاسْ.
19 E aconteceu que, ouvindo o seu senhor as palavras de sua mulher, que lhe falava, dizendo: Conforme a estas mesmas palavras me fez teu servo, a sua ira se acendeu.
20 إِطّفْ إِ-ث سِيذِي ن يُوسُوفْ، إِڭَّا إِ-ث ذِي ڒحْبسْ، مَانِي ثُوغَا إِمحْبَاسْ ن ؤُجدْجِيذْ. أَمُّو إِ إِقِّيمْ ذِي ڒحْبسْ.
20 E o senhor de José o tomou, e o entregou na casa do cárcere, no lugar onde os presos do rei estavam encarcerados; assim esteve ali na casa do cárcere.
21 مَاشَا سِيذِي ثُوغَا-ث أَكْ-ذ يُوسُوفْ ؤُشَا إِسّْوِيژّضْ غَارسْ س ثْمخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ أَرْضَا نّسْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن ؤُمقّْرَانْ ن ڒحْبسْ.
21 O Senhor, porém, estava com José, e estendeu sobre ele a sua benignidade, e deu-lhe graça aos olhos do carcereiro-mor.
22 ؤُشَا أَمقّْرَانْ ن ڒحْبسْ يَارَّا مَارَّا إِمحْبَاسْ نِّي ثُوغَا ذِي ڒحْبسْ سَاذُو ؤُفُوسْ ن يُوسُوفْ. مَارَّا مِينْ ثُوغَا تّڭّنْ ذِينْ ثُوغَا إِتّكّْ خْ ؤُفُوسْ نّسْ.
22 E o carcereiro-mor entregou na mão de José todos os presos que estavam na casa do cárcere, e ele ordenava tudo o que se fazia ali.
23 أَمقّْرَانْ ن ڒحْبسْ وَارْ ذ أَسْ إِقِّيمْ مِينْ خفْ غَا إِنّهْوڒْ زِي مِينْ ثُوغَا سَاذُو ؤُفُوسْ نّسْ، مِينْزِي سِيذِي ثُوغَا أَكْ-ذ يُوسُوفْ. مِينْ مَا ثُوغَا إِتّڭّْ نتَّا، سِيذِي إِسّكّْوَاضْ إِ-ث.
23 E o carcereiro-mor não teve cuidado de nenhuma coisa que estava na mão dele, porquanto o Senhor estava com ele, e tudo o que fazia o Senhor prosperava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.