Gênesis 39

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ نذْهنْ خنِّي يُوسُوفْ غَارْ مِيصْرَا. بُوثِيفَارْ، أَمْسخَّارْ أَمْشنّعْ ن فِيرْعُونْ، ڒْقبْطَانْ ن إِعسَّاسنْ ن أَرِّيمثْ، إِجّْ ن ؤُمِيصْرِي، إِسْغَا إِ-ث زڭْ ؤُفُوسْ ن إِسْمَاعِيلِييّنْ، إِنِّي ذِينْ ث يِيوْينْ.

¹ E José foi conduzido ao Egito, e Potifar, um oficial de Faraó, capitão da guarda, um egípcio, comprou-o das mãos dos ismaelitas, que o haviam levado para lá.

² ثُوغَا سِيذِي أَكْ-ذ يُوسُوفْ. ثُوغَا نتَّا ذ أَرْيَازْ إِفْڒحْ ؤُشَا ثُوغَا-ث ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِيسْ، أَمِيصْرِي.

² E o SENHOR estava com José, e ele era um homem próspero; e ele estava na casa de seu senhor, o egípcio.

³ إِژْرَا سِيذِيسْ بلِّي سِيذِي ثُوغَا-ث أَكِيذسْ ؤُ بلِّي سِيذِي إِسّكّْوَاضْ س ؤُفُوسْ نّسْ مَارَّا مِينْ ثُوغَا إِتّڭّْ.

³ E seu senhor viu que o SENHOR estava com ele, e que o SENHOR fazia tudo prosperar na sua mão.

⁴ أَمُّو إِ يُوفَا يُوسُوفْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ، إِسخَّارْ أَسْ. ؤُشَا إِڭَّا إِ-ث بُوثِيفَارْ ذ أَمحْضَايْ خْ ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُشَا إِڭَّا أَسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ مَارَّا مِينْ غَارسْ.

⁴ E José encontrou graça aos olhos dele, e ele o serviu. E ele o fez supervisor da sua casa, e tudo o que ele possuía colocou na mão dele.

⁵ زڭْ وَاسّْ مِينْ ذِي ث إِڭَّا خْ ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُ خْ مَارَّا مِينْ غَارسْ، إِبَارْكْ سِيذِي ثَادَّارْثْ ن ؤُمِيصْرِي ذِي طّْوعْ ن يُوسُوفْ. ثُوغَا لْبَارَاكَا ن سِيذِي خْ مَارَّا مِينْ غَارسْ، أَمْ ذَاخڒْ ن ثَادَّارْثْ، أَمْ بَارَّا ذڭْ إِيَّارْ.

⁵ E aconteceu que, desde o tempo em que ele o fizera supervisor sobre sua casa, e sobre tudo que possuía, o SENHOR abençoou a casa do egípcio por causa de José. E a bênção do SENHOR estava sobre tudo o que ele possuía na casa, e no campo.

⁶ مَارَّا مِينْ غَارسْ، إِجَّا إِ-ث ذڭْ إِفَاسّنْ ن يُوسُوفْ، أَڒْ وَارْ إِسِّينْ نتَّا شَا كْثَارْ مْغِيرْ أَغْرُومْ إِ إِتّتّْ.

⁶ E ele deixou tudo que possuía nas mãos de José, e ele não sabia o que possuía, a não ser o pão que comia. E José era uma boa pessoa e formoso à vista.

⁷ إِمْسَارْ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا، أَقَا ثَامْغَارْثْ ن سِيذِيسْ ثنْضَارْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ ذِي يُوسُوفْ، ثنَّا: ”زِيذْ، طّصْ أَكِيذِي.“

⁷ E aconteceu que, depois destas coisas, a esposa de seu senhor lançou seus olhos sobre José; e ela disse: Deita-te comigo.

⁸ مَاشَا نتَّا يُوڭِي، إِنَّا إِ ثمْغَارْثْ ن سِيذسْ: ”خْزَارْ، سِيذِي إِنُو وَارْ إِسِّينْ مِينْ إِدْجَانْ ذِي ثَادَّارْثْ ڒَامِي ذَا أَكِيذسْ دْجِيغْ. مَارَّا مِينْ غَارسْ، إِڭَّا إِ-ث ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو.

⁸ Mas ele se recusou, e disse à esposa de seu senhor: Eis que meu senhor não sabe do que está comigo na casa, e ele confiou tudo o que tem nas minhas mãos;

⁹ نتَّا وَارْ إِدْجِي سنّجْ إِنُو ذِي ثَادَّارْثْ-أَ، وَارْ ذ أَيِي إِطِّيفْ س وَالُو مْغِيرْ شمْ، ؤُمِي ثدْجِيذْ ذ ثَامْغَارْثْ نّسْ. مَامّشْ إِ غَا ڭّغْ لْجَارِيمَا-يَا ثَامقّْرَانْثْ أَمْ ثَانِيثَا ؤُشَا أَذْ ڭّغْ دّنْبْ أَكْ-ذ أَربِّي!“

⁹ não há ninguém maior na casa do que eu. Tampouco me negou coisa alguma senão a ti, pois és mulher dele. Como, então, eu poderia fazer tamanho mal e pecar contra Deus?

¹⁰ ثُوغَا ثسَّاوَاڒْ أَكْ-ذ يُوسُوفْ كُوڒْ أَسّْ، وَارْ غَارسْ إِتّسْڒِي، حِيمَا أَذْ إِطّصْ طَّارْفْ نّسْ ؤُ حِيمَا أَذْ أَكِيذسْ يِيڒِي.

¹⁰ E aconteceu que, enquanto ela falava com José dia após dia, ele não lhe ouvia para deitar-se com ela, ou para estar com ela.

¹¹ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ ثمْسَارْ، ؤُمِي د-يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، حِيمَا أَذْ إِڭّْ ڒْخذْمثْ نّسْ، وَارْ ثُوغِي ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ يرْيَازنْ ن ثَادَّارْثْ.

¹¹ E aconteceu que, certo tempo, José entrou na casa para fazer seu serviço, e não havia ninguém dos homens da casa ali dentro.

¹² خنِّي ثطّفّْ إِ-ث زڭْ وَارُّوضْ نّسْ، ثنَّا: ”أَرَاحْ-د زّڒْ أَكِيذِي!“ ڒخْذنِّي إِجَّا أَسْ نتَّا أَرُّوضْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ، يَارْوڒْ، إِفّغْ بَارَّا.

¹² E ela o apanhou pela sua veste, dizendo: Deita-te comigo. E ele deixou sua veste na mão dela, fugiu e saiu para fora.

¹³ ؤُمِي ثژْرَا بلِّي إِجَّا أَسْ أَرُّوضْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، يَارْوڒْ غَارْ بَارَّا،

¹³ E aconteceu que, quando ela viu que ele havia deixado sua veste em sua mão, e havia fugido para fora,

¹⁴ ثْڒَاغَا إِ أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ، ثنَّا أَسنْ: ”خْزَارمْ، أَقَا نتَّا يِيوْيْ أَنغْ-د أَرْيَازْ أَعِيبْرَانِي، حِيمَا أَذْ خَانغْ إِضْحشْ. يُوسَا-د غَارِي، حِيمَا أَكِيذِي إِطّصْ ؤُشَا نشّْ سْغُويغْ س جّهْذْ.

¹⁴ ela chamou os homens da casa, e falou a eles, dizendo: Vede, ele trouxe para cá um hebreu para nos escarnecer. Ele veio a mim para deitar-se comigo, e eu gritei em alta voz,

¹⁵ ؤُمِي إِسْڒَا بلِّي سّْڭعّْذغْ ثْمِيجَّا إِنُو ؤُشَا سْغُويغْ، إِجَّا غَارِي أَرُّوضْ نّسْ، يَارْوڒْ، إِفّغْ بَارَّا.“

¹⁵ e aconteceu que, quando ele ouviu que eu levantei a minha voz e gritei, ele deixou sua veste comigo, fugiu e saiu para fora.

¹⁶ ؤُشَا نتَّاثْ ثڭَّا أَرُّوضْ نّسْ زَّاثسْ، أَڒْ د غَا يَاسْ سِيذِيسْ غَارْ ثَادَّارْثْ.

¹⁶ E ela guardou a veste dele consigo, até que seu senhor voltasse para casa.

¹⁷ خنِّي ثسِّيوڒْ أَكِيذسْ س وَاوَاڒنْ نِّي ذ إِجّنْ، ثنَّا: ”أَمْسخَّارْ أَعِيبْرَانِي ونِّي د-ثِيوْيذْ غَارْنغْ، يُوسَا-د غَارِي حِيمَا أَذْ أَيِي إِسّْعُورَّا.

¹⁷ E ela lhe falou segundo estas palavras, dizendo: O servo hebreu, que tu nos trouxeste, veio a mim para me escarnecer.

¹⁸ ؤُمِي سّْڭعّْذغْ ثْمِيجَّا إِنُو، سْغُويغْ، إِجَّا أَرُّوضْ نّسْ غَارِي ؤُشَا يَارْوڒْ بَارَّا.“

¹⁸ E aconteceu que, quando eu levantei a minha voz e gritei, ele deixou sua veste comigo, e fugiu.

¹⁹ سِيذسْ إِسْڒَا إِ وَاوَاڒنْ إِنِّي ذ أَسْ ثنَّا ثمْغَارْثْ نّسْ، ثنَّا: ”أَمُّو إِ ذ أَيِي إِڭَّا ؤُمْسخَّارْ نّشْ!“، ؤُشَا إِخيّقْ أَطَّاسْ.

¹⁹ E aconteceu que, quando seu senhor ouviu estas palavras de sua mulher, que ela lhe falou, dizendo: Foi desta maneira que teu servo agiu comigo, sua ira se acendeu.

²⁰ إِطّفْ إِ-ث سِيذِي ن يُوسُوفْ، إِڭَّا إِ-ث ذِي ڒحْبسْ، مَانِي ثُوغَا إِمحْبَاسْ ن ؤُجدْجِيذْ. أَمُّو إِ إِقِّيمْ ذِي ڒحْبسْ.

²⁰ E o senhor de José o tomou, e o colocou na prisão, em um lugar onde estavam presos os prisioneiros do rei; e ele esteve ali na prisão.

²¹ مَاشَا سِيذِي ثُوغَا-ث أَكْ-ذ يُوسُوفْ ؤُشَا إِسّْوِيژّضْ غَارسْ س ثْمخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ أَرْضَا نّسْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن ؤُمقّْرَانْ ن ڒحْبسْ.

²¹ Mas o SENHOR estava com José, e lhe mostrou misericórdia, e lhe deu favor aos olhos do guarda da prisão.

²² ؤُشَا أَمقّْرَانْ ن ڒحْبسْ يَارَّا مَارَّا إِمحْبَاسْ نِّي ثُوغَا ذِي ڒحْبسْ سَاذُو ؤُفُوسْ ن يُوسُوفْ. مَارَّا مِينْ ثُوغَا تّڭّنْ ذِينْ ثُوغَا إِتّكّْ خْ ؤُفُوسْ نّسْ.

²² E o guarda da prisão confiou à mão de José todos os prisioneiros que estavam na prisão, e tudo o que eles faziam ali, era ele que fazia ali.

²³ أَمقّْرَانْ ن ڒحْبسْ وَارْ ذ أَسْ إِقِّيمْ مِينْ خفْ غَا إِنّهْوڒْ زِي مِينْ ثُوغَا سَاذُو ؤُفُوسْ نّسْ، مِينْزِي سِيذِي ثُوغَا أَكْ-ذ يُوسُوفْ. مِينْ مَا ثُوغَا إِتّڭّْ نتَّا، سِيذِي إِسّكّْوَاضْ إِ-ث.

²³ O guarda da prisão não cuidava de nada que estava sob a mão dele, porque o SENHOR estava com ele, e aquilo que ele fazia, o SENHOR fazia prosperar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 39 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →