Gênesis 34
rifa (RIFA) vs NVI
1 ذِينَا، يدْجِيسْ ن لِييَا، ثنِّي د-ثُورُووْ إِ يَاعْقُوبْ، ثفّغْ، حِيمَا أَذْ ثمّڒْقَا أَكْ-ذ يسِّيسْ ن ثمُّورْثْ.
1 Certa vez, Diná, a filha que Lia dera a Jacó, saiu para conhecer as mulheres daquela terra.
2 شَاكِيمْ، مِّيسْ ن حَامُورْ أَحِيوِي، ڒْحَاكمْ ن ثمُّورْثْ نِّي، إِژْرَا إِ-ت، إِكْسِي ت ؤُشَا إِطّصْ أَكِيذسْ، إِسّخْسَارْ إِ-ت.
2 Siquém, filho de Hamor, o heveu, governador daquela região, viu-a, agarrou-a e violentou-a.
3 إِطَّارْبطْ ذِي ذِينَا، يدْجِيسْ ن يَاعْقُوبْ، ؤُ نتَّا إِخْسْ ثَابْڒِيغْثْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ غَارْ وُوڒْ ن ثبْڒِيغْثْ.
3 Mas o seu coração foi atraído por Diná, filha de Jacó, e ele amou a moça e falou-lhe com ternura.
4 إِسِّيوڒْ شَاكِيمْ غَارْ حَامُورْ بَابَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَوْيِي أَيِي-د ثَابْڒِيغْثْ-أَ ذ ثَامْغَارْثْ.“
4 Por isso Siquém foi dizer a seu pai Hamor: "Consiga-me aquela moça para que seja minha mulher".
5 ڒَامِي إِسْڒَا يَاعْقُوبْ بلِّي شَاكِيمْ إِضيّعْ شَّارَافْ ن يدْجِيسْ ذِينَا، ثُوغَا إِحنْجِيرنْ نّسْ أَكْ-ذ ڒبْهَايمْ ذڭْ إِيَّارْ. إِسُّوسمْ يَاعْقُوبْ أَڒَامِي د -عقْبنْ نِيثْنِي.
5 Quando Jacó soube que sua filha Diná tinha sido desonrada, seus filhos estavam no campo, com os rebanhos; por isso esperou calado, até que regressassem.
6 إِرُوحْ حَامُورْ، بَابَاسْ ن شَاكِيمْ غَارْ يَاعْقُوبْ، حِيمَا أَذْ كِيسْ إِسِّيوڒْ.
6 Então Hamor, pai de Siquém, foi conversar com Jacó.
7 ثَارْوَا ن يَاعْقُوبْ ذوْڒنْ-د زڭْ إِيَّارْ ؤُشَا أَرڭّْبنْ خْ ڒخْبَارْ. خيّْقنْ خْ مَانْ أَيَا ذڭْ وُوڒْ ؤُ فُّوڭْمنْ أَطَّاسْ، مِينْزِي إِڭَّا ڒفْضِيحثْ-أَ ذِي إِسْرَائِيل ؤُمِي إِطّصْ أَكْ-ذ يدْجِيسْ ن يَاعْقُوبْ. مَانْ أَيَا وَارْ إِشُووَّارْ أَذْ ث يڭّْ.
7 Quando os filhos de Jacó voltaram do campo e souberam de tudo, ficaram profundamente entristecidos e irados, porque Siquém tinha cometido um ato vergonhoso em Israel, ao deitar-se com a filha de Jacó — coisa que não se faz.
8 إِسِّيوڒْ حَامُورْ أَكِيذْسنْ، إِنَّا: ”ڒعْمَارْ ن مِّي شَاكِيمْ إِقّنْ غَارْ يدْجِيثْومْ، تّْزَاوَاڭغْ، أَذْ أَسْ ت ثوْشمْ ذ ثَامْغَارْثْ،
8 Mas Hamor lhes disse: "Meu filho Siquém apaixonou-se pela filha de vocês. Por favor, entreguem-na a ele para que seja sua mulher.
9 ؤُشَا أَذْ نمْضڭّْوَاڒْ. أَذْ أَنغْ ثوْشمْ يدْجِيثْومْ، كنِّيوْ أَذْ ثكْسِيمْ يسِّيثْنغْ إِ يِيخفْ نْومْ.
9 Casem-se entre nós; dêem-nos suas filhas e tomem para si as nossas.
10 زذْغمْ أَكِيذْنغْ، مِينْزِي ثَامُّورْثْ أَقَا-ت زَّاثْومْ. زذْغمْ ؤُ ؤُيُورمْ ذَايسْ ؤُشَا طّْفمْ ذَايسْ أَڭْڒَا إِ كنِّيوْ.“
10 Estabeleçam-se entre nós. A terra está aberta para vocês: Habitem-na, façam comércio nela e adquiram propriedades".
11 ؤُشَا إِنَّا شَاكِيمْ عَاوذْ إِ بَابَاسْ ذ أَيْثْمَاسْ: ”أجّْ أَيِي أَذْ أَفغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نْومْ ؤُشَا أَذْ وْشغْ مِينْ ذ أَيِي غَا ثِينِيمْ.
11 Então Siquém disse ao pai e aos irmãos de Diná: "Concedam-me este favor, e eu lhes darei o que me pedirem.
12 وَاخَّا أَذْ ثسّْضقْڒمْ خَافِي ڒحْمڒْ أَطَّاسْ ن صَّاذَاقْ ذ سُّونَانْ، أَقَا نشّْ أَذْ وْشغْ مشْحَاڒْ مَا ذ أَيِي غَا ثِينِيمْ. وْشمْ أَيِي مْغِيرْ ثَابْڒِيغْثْ ذ ثَامْغَارْثْ.“
12 Aumentem quanto quiserem o preço e o presente pela noiva, e pagarei o que me pedirem. Tão-somente me dêem a moça por mulher".
13 أَرِّينْ-د إِحنْجِيرنْ ن يَاعْقُوبْ خْ شَاكِيمْ ذ حَامُورْ، بَابَاسْ، س إِشْثْ ن ثحْرَايْمشْثْ، مِينْزِي أَقَا إِسّخْسَارْ ذِينَا، ؤُتْشْمَاثْسنْ.
13 Os filhos de Jacó, porém, responderam com falsidade a Siquém e a seu pai Hamor, por ter Siquém desonrado Diná, a irmã deles.
14 نِيثْنِي سِّيوْڒنْ، نَّانْ أَسنْ: ”وَارْ نْزمَّارْ أَذْ نڭّْ أَمُّو، أَذْ نوْشْ ؤُتْشْمَاثْنغْ إِ ورْيَازْ نِّي عَاذْ س ڒعْذَاڒْيثْ. ذڭَّا ذ ڒْعَارْ خَانغْ.
14 Disseram: "Não podemos fazer isso; jamais entregaremos nossa irmã a um homem que não seja circuncidado. Seria uma vergonha para nós.
15 مْغِيرْ س ؤُمْثَاوِي-يَا وَاهَا أَذْ كنِّيوْ نْسعّفْ، مَاڒَا ثڭِّيمْ أَمْ نشِّينْ، أَذْ ثتّْوَاخثْنمْ مَارَّا إِوثْمَانْ نْومْ.
15 Daremos nosso consentimento a vocês com uma condição: que vocês se tornem como nós, circuncidando todos os do sexo masculino.
16 خنِّي أَذْ أَومْ نوْشْ يدْجِيثْنغْ ؤُشَا أَذْ نكْسِي يسِّيثْومْ، أَذْ كِيذْونْ نزْذغْ، أَذْ نِيڒِي ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ.
16 Só então lhes daremos as nossas filhas e poderemos casar-nos com as suas. Nós nos estabeleceremos entre vocês e seremos um só povo.
17 مَاشَا مَاڒَا وَارْ ذ أَنغْ ثسْڒِيمْ ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن وخْثَانْ، خنِّي أَذْ نكْسِي يدْجِيثْنغْ ؤُشَا أَذْ نُويُورْ.“
17 Mas se não aceitarem circuncidar-se, tomaremos nossa irmã e partiremos".
18 بَاننْ وَاوَاڒنْ نْسنْ مْلِيحْ ذڭْ إِمزُّوغنْ ن حَامُورْ ؤُ ذڭْ إِمجَّانْ ن شَاكِيمْ، مِّيسْ ن حَامُورْ.
18 A proposta deles pareceu boa a Hamor e a seu filho Siquém.
19 أَعزْرِي وَارْ ذ أَسْ إِشْقِي أَذْ إِڭّْ مَانْ أَيَا، مِينْزِي نتَّا إِتّخْسْ أَطَّاسْ يدْجِيسْ ن يَاعْقُوبْ ؤُ نتَّا ثُوغَا-ث قَاعْ مْوقَّارْ ذِي مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ.
19 O jovem, que era o mais respeitado de todos os da casa de seu pai, não demorou em cumprir o que pediram, porque realmente gostava da filha de Jacó.
20 ؤُشَا ؤُسِينْ-د حَامُورْ ذ مِّيسْ شَاكِيمْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ نّسْ، سِّيوْڒنْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ، نَّانْ:
20 Assim Hamor e seu filho Siquém dirigiram-se à porta da cidade para conversar com os seus concidadãos. E disseram:
21 ”إِرْيَازنْ-أَ ذ إِمْهُوذْننْ أَكِيذْنغْ. أجّْ أَنغْ أَذْ ثنْ نجّْ أَذْ زذْغنْ ذِي ثمُّورْثْ-أَ ؤُشَا أَذْ ذَايسْ ؤُيُورنْ. خْزَارْ، ثَامُّورْثْ ثوْسعْ إِ نِيثْنِي غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ نّسْ. نشِّينْ أَذْ نكْسِي يسِّيثْسنْ ذ ثِيمْغَارِينْ، أَذْ أَسنْ نوْشْ يسِّيثْنغْ.
21 "Esses homens são de paz. Permitam que eles habitem em nossa terra e façam comércio entre nós; a terra tem bastante lugar para eles. Poderemos casar com as suas filhas, e eles com as nossas.
22 مَاشَا س ؤُمْثَاوِي-يَا وَاهَا أَذْ سعّْفنْ يرْيَازنْ-أَ، حِيمَا أَذْ كِيذْنغْ زذْغنْ ؤُ حِيمَا أَذْ ذوْڒنْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ أَكِيذْنغْ، مَاڒَا مَارَّا إِرْيَازنْ إِ إِدْجَانْ جَارْ أَنغْ أَذْ تّْوَاخثْننْ أَمْ مَامّشْ تّْوَاخثْننْ نِيثْنِي.
22 Mas eles só consentirão em viver conosco como um só povo sob a condição de que todos os nossos homens sejam circuncidados, como eles.
23 ڒبْهَايمْ نْسنْ ذ أَڭْڒَا نْسنْ ذ مَارَّا ڒْمَاڒْ نْسنْ، مَا وَارْ تِّيڒِينْ نّغْ؟ أجّْ أَنغْ أَذْ ثنْ نْسعّفْ، خنِّي أَذْ زذْغنْ أَكِيذْنغْ.“
23 Lembrem-se de que os seus rebanhos, os seus bens e todos os seus outros animais passarão a ser nossos. Aceitemos então a condição para que se estabeleçam em nosso meio".
24 مَارَّا إِنِّي د-يُوسِينْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ نّسْ سْڒِينْ إِ حَامُورْ ذ مِّيسْ شَاكِيمْ ؤُشَا مَارَّا إِرْيَازنْ إِنِّي د-يُوسِينْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ نّسْ، تّْوَاخثْننْ.
24 Todos os que saíram para reunir-se à porta da cidade concordaram com Hamor e com seu filho Siquém, e todos os homens e meninos da cidade foram circuncidados.
25 ؤُمِي ثُوغَا عَاذْ ذَايْسنْ ڒهْرِيقْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، ثمْسَارْ بلِّي إِحنْجِيرنْ ن يَاعْقُوبْ، شِيمْعُونْ ذ لَاوِي، أَيْثْمَاسْ ن ذِينَا، أَقَا كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ إِكْسِي سِّيفْ نّسْ ؤُشَا رُوحنْ غَارْ ثنْذِينْثْ مَانِي ذ أَسنْ إِتّْغِيڒْ أَقَا ذَايسْ ڒَامَانْ ؤُشَا نْغِينْ مَارَّا إِرْيَازنْ.
25 Três dias depois, quando ainda sofriam dores, dois filhos de Jacó, Simeão e Levi, irmãos de Diná, pegaram suas espadas e atacaram a cidade desprevenida, matando todos os homens.
26 نْغِينْ حَامُورْ ذ مِّيسْ شَاكِيمْ س ڒقْضعْ ن سِّيفْ ؤُشَا كْسِينْ ذِينَا زِي ثَادَّارْثْ ن شَاكِيمْ، فّْغنْ.
26 Mataram ao fio da espada Hamor e seu filho Siquém, tiraram Diná da casa de Siquém e partiram.
27 ثَارْوَا ن يَاعْقُوبْ ؤُسِينْ-د غَارْ يِينِّي إِتّْوَانْغنْ ؤُشَا كشّْضنْ ثَانْذِينْثْ، مِينْزِي نِيثْنِي سّخْسَارنْ ؤُتْشْمَاثْسنْ.
27 Vieram então os outros filhos de Jacó e, passando pelos corpos, saquearam a cidade onde sua irmã tinha sido desonrada.
28 كْسِينْ ؤُدْجِي نْسنْ ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ نْسنْ ذ يغْيَاڒْ نْسنْ ذ مَارَّا مِينْ ثُوغَا ذِي ثنْذِينْثْ ؤُ ذڭْ إِيَّارْ.
28 Apoderaram-se das ovelhas, dos bois e dos jumentos, e de tudo o que havia na cidade e no campo.
29 كْسِينْ مَارَّا أَڭْڒَا نّسْ ؤُشَا إِوْينْ-د مَارَّا إِحنْجِيرنْ ذ ثمْغَارِينْ نْسنْ ذ إِمحْبَاسْ ؤُشَا ؤُشَارنْ مَارَّا مِينْ ثُوغَا ذِي ثُوذْرِينْ.
29 Levaram as mulheres e as crianças, e saquearam todos os bens e tudo o que havia nas casas.
30 خنِّي إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ شِيمْعُونْ ذ لَاوِي: ”كنِّيوْ ثسِّيذْفمْ أَيِي ذڭْ إِمْخُومْبَارْ أَڒَامِي ذ أَيِي ثسَّارْزْڭمْ غَارْ إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ-أَ، غَارْ أَيْثْ ن كنْعَانْ ذ إِفِيرِيزِييّنْ. ذ نشّْ غَارِي إِجّْ ن وُورُو ن يرْيَازنْ وَاهَا. مَاڒَا أَذْ مُوننْ خْ ؤُزڒْمَاضْ إِنُو، أَذْ أَيِي قژّْرنْ، أَذْ إِڒِيغْ أَريّْثغْ، نشّْ ذ ثَادَّارْثْ إِنُو.“
30 Então Jacó disse a Simeão e a Levi: "Vocês me puseram em grandes apuros, atraindo sobre mim o ódio dos cananeus e dos ferezeus, habitantes desta terra. Somos poucos, e se eles juntarem suas forças e nos atacarem, eu e a minha família seremos destruídos".
31 نِيثْنِي نَّانْ: ”مَا إِعدّڒْ خنِّي أَذْ إِحْسبْ ؤُتْشْمَاثْنغْ أَمشْنَاوْ إِشْثْ ن لْفَاسْذَا؟“
31 Mas eles responderam: "Está certo ele tratar nossa irmã como uma prostituta? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.