Gênesis 34
rifa (RIFA) vs NAA
1 ذِينَا، يدْجِيسْ ن لِييَا، ثنِّي د-ثُورُووْ إِ يَاعْقُوبْ، ثفّغْ، حِيمَا أَذْ ثمّڒْقَا أَكْ-ذ يسِّيسْ ن ثمُّورْثْ.
1 Ora, Diná, a filha que Lia teve com Jacó, saiu para ver as filhas da terra.
2 شَاكِيمْ، مِّيسْ ن حَامُورْ أَحِيوِي، ڒْحَاكمْ ن ثمُّورْثْ نِّي، إِژْرَا إِ-ت، إِكْسِي ت ؤُشَا إِطّصْ أَكِيذسْ، إِسّخْسَارْ إِ-ت.
2 Quem a viu foi Siquém, filho do heveu Hamor, que era príncipe daquela terra. Tomando-a, ele teve relações com ela e assim a humilhou.
3 إِطَّارْبطْ ذِي ذِينَا، يدْجِيسْ ن يَاعْقُوبْ، ؤُ نتَّا إِخْسْ ثَابْڒِيغْثْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ غَارْ وُوڒْ ن ثبْڒِيغْثْ.
3 Siquém se apegou a Diná, filha de Jacó, amou a jovem e lhe falou ao coração.
4 إِسِّيوڒْ شَاكِيمْ غَارْ حَامُورْ بَابَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَوْيِي أَيِي-د ثَابْڒِيغْثْ-أَ ذ ثَامْغَارْثْ.“
4 Então Siquém disse a seu pai Hamor: — Consiga-me esta jovem para que seja a minha esposa.
5 ڒَامِي إِسْڒَا يَاعْقُوبْ بلِّي شَاكِيمْ إِضيّعْ شَّارَافْ ن يدْجِيسْ ذِينَا، ثُوغَا إِحنْجِيرنْ نّسْ أَكْ-ذ ڒبْهَايمْ ذڭْ إِيَّارْ. إِسُّوسمْ يَاعْقُوبْ أَڒَامِي د -عقْبنْ نِيثْنِي.
5 Quando Jacó ficou sabendo que Diná, sua filha, havia sido desonrada por Siquém, os seus filhos estavam no campo com o gado. Por isso, calou-se e esperou até que eles voltassem.
6 إِرُوحْ حَامُورْ، بَابَاسْ ن شَاكِيمْ غَارْ يَاعْقُوبْ، حِيمَا أَذْ كِيسْ إِسِّيوڒْ.
6 Então Hamor, o pai de Siquém, saiu para falar com Jacó.
7 ثَارْوَا ن يَاعْقُوبْ ذوْڒنْ-د زڭْ إِيَّارْ ؤُشَا أَرڭّْبنْ خْ ڒخْبَارْ. خيّْقنْ خْ مَانْ أَيَا ذڭْ وُوڒْ ؤُ فُّوڭْمنْ أَطَّاسْ، مِينْزِي إِڭَّا ڒفْضِيحثْ-أَ ذِي إِسْرَائِيل ؤُمِي إِطّصْ أَكْ-ذ يدْجِيسْ ن يَاعْقُوبْ. مَانْ أَيَا وَارْ إِشُووَّارْ أَذْ ث يڭّْ.
7 Quando os filhos de Jacó vieram do campo e ouviram o que havia acontecido, indignaram-se e ficaram muito irados, pois Siquém havia praticado uma afronta em Israel, violentando a filha de Jacó, que era algo que não se devia fazer.
8 إِسِّيوڒْ حَامُورْ أَكِيذْسنْ، إِنَّا: ”ڒعْمَارْ ن مِّي شَاكِيمْ إِقّنْ غَارْ يدْجِيثْومْ، تّْزَاوَاڭغْ، أَذْ أَسْ ت ثوْشمْ ذ ثَامْغَارْثْ،
8 Mas Hamor falou com eles, dizendo: — Meu filho Siquém está profundamente apaixonado pela filha de vocês. Peço que ela lhe seja dada por esposa.
9 ؤُشَا أَذْ نمْضڭّْوَاڒْ. أَذْ أَنغْ ثوْشمْ يدْجِيثْومْ، كنِّيوْ أَذْ ثكْسِيمْ يسِّيثْنغْ إِ يِيخفْ نْومْ.
9 Tornem-se nossos parentes; deem as filhas de vocês para nós e vocês tomem as nossas filhas.
10 زذْغمْ أَكِيذْنغْ، مِينْزِي ثَامُّورْثْ أَقَا-ت زَّاثْومْ. زذْغمْ ؤُ ؤُيُورمْ ذَايسْ ؤُشَا طّْفمْ ذَايسْ أَڭْڒَا إِ كنِّيوْ.“
10 Vocês habitarão em nosso meio, a terra estará ao seu dispor. Morem nela, negociem e adquiram propriedades.
11 ؤُشَا إِنَّا شَاكِيمْ عَاوذْ إِ بَابَاسْ ذ أَيْثْمَاسْ: ”أجّْ أَيِي أَذْ أَفغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نْومْ ؤُشَا أَذْ وْشغْ مِينْ ذ أَيِي غَا ثِينِيمْ.
11 E o próprio Siquém disse ao pai e aos irmãos de Diná: — Que eu obtenha este favor diante de vocês e lhes darei o que me pedirem.
12 وَاخَّا أَذْ ثسّْضقْڒمْ خَافِي ڒحْمڒْ أَطَّاسْ ن صَّاذَاقْ ذ سُّونَانْ، أَقَا نشّْ أَذْ وْشغْ مشْحَاڒْ مَا ذ أَيِي غَا ثِينِيمْ. وْشمْ أَيِي مْغِيرْ ثَابْڒِيغْثْ ذ ثَامْغَارْثْ.“
12 Aumentem em muito o dote de casamento e as dádivas, e darei o que me pedirem; deem-me, porém, a moça por esposa.
13 أَرِّينْ-د إِحنْجِيرنْ ن يَاعْقُوبْ خْ شَاكِيمْ ذ حَامُورْ، بَابَاسْ، س إِشْثْ ن ثحْرَايْمشْثْ، مِينْزِي أَقَا إِسّخْسَارْ ذِينَا، ؤُتْشْمَاثْسنْ.
13 Então os filhos de Jacó, por haver Siquém desonrado Diná, a irmã deles, responderam com astúcia a Siquém e a seu pai Hamor e lhes disseram:
14 نِيثْنِي سِّيوْڒنْ، نَّانْ أَسنْ: ”وَارْ نْزمَّارْ أَذْ نڭّْ أَمُّو، أَذْ نوْشْ ؤُتْشْمَاثْنغْ إِ ورْيَازْ نِّي عَاذْ س ڒعْذَاڒْيثْ. ذڭَّا ذ ڒْعَارْ خَانغْ.
14 — Não podemos fazer isso, dar a nossa irmã a um homem que ainda não foi circuncidado, porque isso seria uma vergonha para nós.
15 مْغِيرْ س ؤُمْثَاوِي-يَا وَاهَا أَذْ كنِّيوْ نْسعّفْ، مَاڒَا ثڭِّيمْ أَمْ نشِّينْ، أَذْ ثتّْوَاخثْنمْ مَارَّا إِوثْمَانْ نْومْ.
15 Sob uma única condição permitiremos: que vocês se tornem como nós, circuncidando todos os do sexo masculino.
16 خنِّي أَذْ أَومْ نوْشْ يدْجِيثْنغْ ؤُشَا أَذْ نكْسِي يسِّيثْومْ، أَذْ كِيذْونْ نزْذغْ، أَذْ نِيڒِي ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ.
16 Então lhes daremos as nossas filhas, tomaremos para nós as filhas de vocês, habitaremos no meio de vocês e seremos um só povo.
17 مَاشَا مَاڒَا وَارْ ذ أَنغْ ثسْڒِيمْ ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن وخْثَانْ، خنِّي أَذْ نكْسِي يدْجِيثْنغْ ؤُشَا أَذْ نُويُورْ.“
17 Se, porém, não ouvirem e não quiserem ser circuncidados, tomaremos a nossa filha e iremos embora.
18 بَاننْ وَاوَاڒنْ نْسنْ مْلِيحْ ذڭْ إِمزُّوغنْ ن حَامُورْ ؤُ ذڭْ إِمجَّانْ ن شَاكِيمْ، مِّيسْ ن حَامُورْ.
18 Tais palavras agradaram Hamor e Siquém, seu filho.
19 أَعزْرِي وَارْ ذ أَسْ إِشْقِي أَذْ إِڭّْ مَانْ أَيَا، مِينْزِي نتَّا إِتّخْسْ أَطَّاسْ يدْجِيسْ ن يَاعْقُوبْ ؤُ نتَّا ثُوغَا-ث قَاعْ مْوقَّارْ ذِي مَارَّا ثَادَّارْثْ ن بَابَاسْ.
19 O jovem não tardou em fazer o que foi solicitado, porque amava a filha de Jacó e era o mais honrado de toda a casa de seu pai.
20 ؤُشَا ؤُسِينْ-د حَامُورْ ذ مِّيسْ شَاكِيمْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ نّسْ، سِّيوْڒنْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ، نَّانْ:
20 Assim, Hamor e Siquém, seu filho, vieram ao portão da sua cidade e falaram aos homens da cidade:
21 ”إِرْيَازنْ-أَ ذ إِمْهُوذْننْ أَكِيذْنغْ. أجّْ أَنغْ أَذْ ثنْ نجّْ أَذْ زذْغنْ ذِي ثمُّورْثْ-أَ ؤُشَا أَذْ ذَايسْ ؤُيُورنْ. خْزَارْ، ثَامُّورْثْ ثوْسعْ إِ نِيثْنِي غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ نّسْ. نشِّينْ أَذْ نكْسِي يسِّيثْسنْ ذ ثِيمْغَارِينْ، أَذْ أَسنْ نوْشْ يسِّيثْنغْ.
21 — Esses homens são pacíficos em relação a nós. Portanto, deixem que morem na terra e negociem nela. A terra é bastante espaçosa para contê-los. Vamos tomar as filhas deles por esposas e dar também as nossas filhas a eles.
22 مَاشَا س ؤُمْثَاوِي-يَا وَاهَا أَذْ سعّْفنْ يرْيَازنْ-أَ، حِيمَا أَذْ كِيذْنغْ زذْغنْ ؤُ حِيمَا أَذْ ذوْڒنْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ أَكِيذْنغْ، مَاڒَا مَارَّا إِرْيَازنْ إِ إِدْجَانْ جَارْ أَنغْ أَذْ تّْوَاخثْننْ أَمْ مَامّشْ تّْوَاخثْننْ نِيثْنِي.
22 Mas eles só concordarão em morar conosco, tornando-nos um só povo, se todos os homens em nosso meio se deixarem circuncidar, como eles são circuncidados.
23 ڒبْهَايمْ نْسنْ ذ أَڭْڒَا نْسنْ ذ مَارَّا ڒْمَاڒْ نْسنْ، مَا وَارْ تِّيڒِينْ نّغْ؟ أجّْ أَنغْ أَذْ ثنْ نْسعّفْ، خنِّي أَذْ زذْغنْ أَكِيذْنغْ.“
23 Não é verdade que o gado, os bens e todos os animais deles serão nossos? Portanto, vamos concordar e eles ficarão morando entre nós.
24 مَارَّا إِنِّي د-يُوسِينْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ نّسْ سْڒِينْ إِ حَامُورْ ذ مِّيسْ شَاكِيمْ ؤُشَا مَارَّا إِرْيَازنْ إِنِّي د-يُوسِينْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ نّسْ، تّْوَاخثْننْ.
24 E todos os que saíam do portão da cidade deram ouvidos a Hamor e a Siquém, seu filho. E todos os do sexo masculino foram circuncidados, todos os que saíam pelo portão da cidade.
25 ؤُمِي ثُوغَا عَاذْ ذَايْسنْ ڒهْرِيقْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، ثمْسَارْ بلِّي إِحنْجِيرنْ ن يَاعْقُوبْ، شِيمْعُونْ ذ لَاوِي، أَيْثْمَاسْ ن ذِينَا، أَقَا كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ إِكْسِي سِّيفْ نّسْ ؤُشَا رُوحنْ غَارْ ثنْذِينْثْ مَانِي ذ أَسنْ إِتّْغِيڒْ أَقَا ذَايسْ ڒَامَانْ ؤُشَا نْغِينْ مَارَّا إِرْيَازنْ.
25 No terceiro dia, quando os homens sentiam mais forte a dor, dois filhos de Jacó, Simeão e Levi, irmãos de Diná, pegaram cada um a sua espada, entraram inesperadamente na cidade e mataram todos os homens.
26 نْغِينْ حَامُورْ ذ مِّيسْ شَاكِيمْ س ڒقْضعْ ن سِّيفْ ؤُشَا كْسِينْ ذِينَا زِي ثَادَّارْثْ ن شَاكِيمْ، فّْغنْ.
26 Passaram também ao fio da espada Hamor e seu filho Siquém; tiraram Diná da casa de Siquém e saíram.
27 ثَارْوَا ن يَاعْقُوبْ ؤُسِينْ-د غَارْ يِينِّي إِتّْوَانْغنْ ؤُشَا كشّْضنْ ثَانْذِينْثْ، مِينْزِي نِيثْنِي سّخْسَارنْ ؤُتْشْمَاثْسنْ.
27 Os filhos de Jacó vieram, passaram por cima dos cadáveres, e saquearam a cidade, porque a irmã deles havia sido desonrada.
28 كْسِينْ ؤُدْجِي نْسنْ ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ نْسنْ ذ يغْيَاڒْ نْسنْ ذ مَارَّا مِينْ ثُوغَا ذِي ثنْذِينْثْ ؤُ ذڭْ إِيَّارْ.
28 Levaram deles os rebanhos, os bois, os jumentos e o que havia na cidade e no campo.
29 كْسِينْ مَارَّا أَڭْڒَا نّسْ ؤُشَا إِوْينْ-د مَارَّا إِحنْجِيرنْ ذ ثمْغَارِينْ نْسنْ ذ إِمحْبَاسْ ؤُشَا ؤُشَارنْ مَارَّا مِينْ ثُوغَا ذِي ثُوذْرِينْ.
29 Pegaram todos os bens, levaram cativas as mulheres e todas as crianças, e saquearam tudo o que havia nas casas.
30 خنِّي إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ شِيمْعُونْ ذ لَاوِي: ”كنِّيوْ ثسِّيذْفمْ أَيِي ذڭْ إِمْخُومْبَارْ أَڒَامِي ذ أَيِي ثسَّارْزْڭمْ غَارْ إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ-أَ، غَارْ أَيْثْ ن كنْعَانْ ذ إِفِيرِيزِييّنْ. ذ نشّْ غَارِي إِجّْ ن وُورُو ن يرْيَازنْ وَاهَا. مَاڒَا أَذْ مُوننْ خْ ؤُزڒْمَاضْ إِنُو، أَذْ أَيِي قژّْرنْ، أَذْ إِڒِيغْ أَريّْثغْ، نشّْ ذ ثَادَّارْثْ إِنُو.“
30 Então Jacó disse a Simeão e a Levi: — Vocês me criaram um problema e me fizeram odioso entre os moradores desta terra, entre os cananeus e os ferezeus. Como somos pouca gente, eles se reunirão contra mim, e serei destruído, eu e a minha casa.
31 نِيثْنِي نَّانْ: ”مَا إِعدّڒْ خنِّي أَذْ إِحْسبْ ؤُتْشْمَاثْنغْ أَمشْنَاوْ إِشْثْ ن لْفَاسْذَا؟“
31 Eles responderam: — E que direito ele tinha de tratar a nossa irmã como se fosse prostituta?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.