Gênesis 27

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ڒَامِي إِذْوڒْ إِسْحَاقْ ذ أَوسَّارْ ؤُ ثِيطَّاوِينْ نّسْعمْشنْثْ أَڒَامِي عْڒَاحَاڒْ وَارْ إِتّْوِيڒِي، إِڒَاغَا عِيسُو، مِّيسْ أَمنْزُو، إِنَّا أَسْ: ”مِّي!“ ؤُشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ”أَقَا أَيِي ذَا!“

¹ Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.

² ؤُشَا إِنَّا: ”أَقَا نشّْ وْسَارغْ، وَارْ سِّينغْ أَسّْ إِ ذِي غَا مّْثغْ.

² Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.

³ ڒخُّو، كْسِي ڒسْنَاحْ نّشْ ذ وقْرَابْ نّشْ ن فْڒِيثْشَاثْ ذ ڒْقوْسْ نّشْ، ثفّْغذْ غَارْ ڒخْڒَا ؤُشَا ڭْمَارْ أَيِي-د ثَايْمَارْثْ إِ مَاشَّا.

³ Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.

⁴ سوْجذْ أَيِي-د إِشْثْ ن مَاشَّا إِشْنَانْ إِ ذ أَيِي غَا إِعجْبنْ ؤُشَا ثوْشذْ أَيِي ت-إِ-د، أَذْ ت شّغْ، حِيمَا أَذْ شكْ بَارْكغْ قْبڒْ مَا أَذْ مّْثغْ.“

⁴ Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.

⁵ رِيفْقَا ثُوغَا ثسْڒَا ؤُمِي إِسِّيوڒْ إِسْحَاقْ أَكْ-ذ مِّيسْ عِيسُو. ؤُشَا إِرُوحْ عِيسُو غَارْ ڒخْڒَا حِيمَا أَذْ إِيْمَارْ ثِيميْرَا، مَاحنْذْ أَذْ ت-إِ-د-يَاوِي.

⁵ Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,

⁶ خنِّي ثسِّيوڒْ رِيفْقَا أَكْ-ذ يَاعْقُوبْ مِّيسْ، ثنَّا أَسْ: ”خْزَارْ، نشّْ سْڒِيغْ بَابَاشْ إِسَّاوَاڒْ أَكْ-ذ عِيسُو ؤُمَاشْ، إِنَّا أَسْ:

⁶ ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:

⁷ ’أَوِي أَيِي-د إِشْثْ ن ثيْمَارْثْ ؤُشَا سوْجذْ أَيِي إِشْثْ ن مَاشَّا لمْلِيحْ، مَاحنْذْ أَذْ ت شّغْ، حِيمَا نشّْ أَذْ أَشْ بَارْكغْ قِيبَاتْشْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي قْبڒْ إِ غَا مّْثغْ.‘

⁷ ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.

⁸ ڒخُّو، مِّي، سڒْ-د غَارِي مِينْ زِي شكْ غَا ؤُمُورغْ.

⁸ Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.

⁹ ڒُْوهْ غَارْ ثْحِيمَارْثْ ؤُشَا أَوِي أَيِي-د ثْنَاينْ ن إِغَايْضنْ إِمژْيَاننْ زڭْ إِغَايْضنْ. نشّْ أَذْ زَّايْسنْ سّْوجْذغْ إِشْثْ ن مَاشَّا إِشْنَانْ إِ بَابَاشْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِتَّاعْجِيبْ

⁹ Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.

¹⁰ ؤُ إِتّْخصَّا شكْ أَذْ ث ثَاوْيذْ إِ بَابَاشْ، أَذْ يشّْ، حِيمَا أَذْ شكْ إِبَاركْ قْبڒْ ڒْموْثْ نّسْ.“

¹⁰ Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.

¹¹ خنِّي إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ رِيفْقَا، يمَّاسْ: ”خْزَارْ، عِيسُو ؤُمَا ذ أَرْيَازْ بُو-شْعَارْ ؤُ نشّْ ذ أَرْيَازْ ذ أَڒقَّاغْ.

¹¹ Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.

¹² بَالَاكْ أَذْ أَيِي إِحَاذَا بَابَا ؤُشَا أَذْ إِڒِيغْ أَمشْنَاوْ أَغشَّاشْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ. خنِّي أَذْ كْسِيغْ إِشْثْ ن نّعْڒثْ خَافِي، وَارْ كسِّيغْ لْبَارَاكَا.“

¹² E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.

¹³ يمَّاسْ ثنَّا أَسْ: ”نّعْڒثْ نّشْ أَذْ ثِيڒِي خَافِي، أَ مِّي! طَاعْ إِ وَاوَاڒْ إِنُو وَاهَا، أَوْيِي ثنْ-د غَارِي.“

¹³ Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.

¹⁴ خنِّي نتَّا إِرُوحْ، إِكْسِي ثنْ ؤُشَا يِيوْيِي ثنْ إِ يمَّاسْ. ؤُشَا يمَّاسْ ثڭَّا إِشْثْ ن مَاشَّا إِشْنَانْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِتَّاعْجِيبْ إِ بَابَاسْ.

¹⁴ Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.

¹⁵ ثكْسِي رِيفْقَا أَرُّوضْ إِفشّْحنْ أَطَّاسْ إِ ثُوغَا غَارسْ ذِي ثَادَّارْثْ زڭْ وَارُّوضْ ن عِيسُو، مِّيسْ أَمنْزُو، ؤُشَا ثَارْضْ إِ-ث يَاعْقُوبْ، مِّيسْ أَمَاژُوژْ.

¹⁵ Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.

¹⁶ ثڭَّا أَسْ إِڒمْ ن إِغَايْضنْ إِمژْيَاننْ زڭْ إِغَايْضنْ خْ إِفَاسّنْ نّسْ ؤُ خْ يِيرِي نّسْ أَڒقَّاغْ.

¹⁶ Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.

¹⁷ ثوْشَا مَاشَّا-يَا إِشْنَانْ أَكْ-ذ وغْرُومْ نِّي ثنْڭّْوَا ذڭْ إِفَاسّنْ ن مِّيسْ يَاعْقُوبْ.

¹⁷ Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.

¹⁸ نتَّا يُوسَا-د غَارْ بَابَاسْ، إِنَّا: ”أَ بَابَا!“ نتَّا إِنَّا: ”أَقَا أَيِي ذَا! مِينْ ثعْنِيذْ شكْ، أَ مِّي؟“

¹⁸ Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”

¹⁹ إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ بَابَاسْ: ”نشّْ ذ عِيسُو، أَمنْزُو نّشْ. ڭِّيغْ مِينْ ذ أَيِي ثنِّيذْ. كَّارْ ڒخُّو، قِّيمْ، أشّْ زِي ثْميْرَا إِنُو، حِيمَا أَذْ أَيِي إِبَاركْ ڒعْمَارْ نّشْ.“

¹⁹ Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.

²⁰ خنِّي إِنَّا إِسْحَاقْ إِ مِّيسْ: ”مَامّشْ ثڭِّيذْ ثُوفِيذْ ت ذغْيَا، أَ مِّي؟“ إِنَّا: ”مَاغَارْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، إِڭَّا إِ-ت ذڭْ وبْرِيذْ إِنُو.“

²⁰ Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S

²¹ إِسْحَاقْ إِنَّا إِ يَاعْقُوبْ: ”قَارّبْ-د ڒخُّو، حِيمَا أَذْ شكْ حَاذِيغْ، أَ مِّي، مَا شكْ ذ مِّي عِيسُو نِيغْ لَّا.“

²¹ Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.

²² ڒَْامِي د-إِقَارّبْ يَاعْقُوبْ غَارْ بَابَاسْ إِسْحَاقْ، إِحَاذَا ث ؤُشَا إِنَّا: ”ثْمِيجَّا ذ ثْمِيجَّا ن يَاعْقُوبْ، مَاشَا إِفَاسّنْ ذ إِفَاسّنْ ن عِيسُو.“

²² Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.

²³ نتَّا وَارْ ث إِعْقِيڒْ، مِينْزِي إِفَاسّنْ نّسْ ثُوغَا شعَّارنْ أَمشْنَاوْ إِفَاسّنْ ن عِيسُو ؤُشَا إِبَارْكْ إِ-ث.

²³ Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.

²⁴ إِنَّا: ”مَا ذ شكْ ذ مِّي عِيسُو؟“ نتَّا إِنَّا: ”ذ نشّْ!“

²⁴ “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.

²⁵ خنِّي إِنَّا: ”سْقَارّبْ أَيِي ت-إِ-د زَّاثِي، حِيمَا أَذْ شّغْ زِي ثْميْرَا ن مِّي، حِيمَا نشّْ أَذْ شكْ بَارْكغْ.“ إِسَّارْسْ إِ-ت-إِ-د زَّاثسْ ؤُشَا إِشَّا. يِيوِي أَسْ-د عَاوذْ بِينُو ؤُشَا إِسْوَا.

²⁵ Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.

²⁶ إِنَّا أَسْ بَابَاسْ إِسْحَاقْ: ”قَارّبْ-د غَارِي ڒخُّو، سُوذمْ أَيِي، أَ مِّي!“

²⁶ Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.

²⁷ ؤُشَا إِقَارّبْ-د غَارسْ، إِسُّوذمْ إِ-ث. إِشمّْ إِسْحَاقْ أَرِّيحثْ ن وَارُّوضْ نّسْ ؤُشَا إِبَارْكْ إِ-ث، إِنَّا: ”خْزَارْ، ڒفْوَاحثْ ن مِّي أَمْ ڒفْوَاحثْ ن ييَّارْ إِ إِبَاركْ سِيذِي.

²⁷ Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!

²⁸ أَذْ أَشْ إِوْشْ أَربِّي زِي نّْذَا ن ؤُجنَّا ؤُ زِي ڒيْذَامْ ن ثمُّورْثْ ؤُڒَا ذ وَاطَّاسْ ن إِمنْذِي ذ بِينُو ن جْذِيذْ.

²⁸ “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.

²⁹ أَذْ أَشْ خذْمنْ ڒڭْنُوسْ ؤُشَا شُّوعُوبْ أَذْ أَشْ بنْذْقنْ. حْكمْ خْ أَيْثْمَاشْ ؤُ أجّْ إِحنْجِيرنْ ن يمَّاشْ أَذْ أَشْ بنْذْقنْ! إِنِّي شكْ إِ غَا إِنعْڒنْ، أَذْ تّْوَانعْڒنْ، ؤُ إِنِّي شكْ غَا إِبَارْكنْ، أَذْ تّْوَابَارْكنْ.“

²⁹ Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.

³⁰ أَوَارْنِي ڒَامِي إِكمّڒْ إِسْحَاقْ لْبَارَاكَا إِ يَاعْقُوبْ ؤُشَا أَمْ د-إِفّغْ يَاعْقُوبْ عَاذْ خْ بَابَاسْ إِسْحَاقْ، إِعْقبْ-د عِيسُو، ؤُمَاسْ، زِي ثيْمَارْثْ نّسْ.

³⁰ Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.

³¹ إِسّوْجذْ خنِّي إِشْثْ ن مَاشَّا إِشْنَانْ ؤُشَا إِكْسِي ت غَارْ بَابَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”تّْزَاوْڭغْ، بَابَا، كَّارْ ثشّذْ زِي ثيْمَارْثْ ن مِّيشْ، حِيمَا شكْ أَذْ أَيِي ثْبَارْكذْ.“

³¹ Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.

³² إِنَّا أَسْ إِسْحَاقْ، بَابَاسْ: ”مِينْ ثعْنِيذْ شكْ؟“ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ ذ مِّيشْ، أَمنْزُو نّشْ، عِيسُو.“

³² Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.

³³ ؤُشَا إِنّخْڒعْ إِسْحَاقْ، إِنَّا: ”مِينْ إِعْنَا وَانِيثَا إِ د-يُوسِينْ ذَا، إِطّفْ ثَايْمَارْثْ ؤُشَا يِيوِي أَيِي ت-إِ-د؟ شِّيغْ زِي مَارَّا مَانْ أَيَا قْبڒْ د-ثُوسِيذْ ؤُشَا نشّْ بَارْكغْ ث ؤُ أَذْ إِتّْوَابَاركْ عَاوذْ.“

³³ Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.

³⁴ ؤُمِي إِسْڒَا عِيسُو أَوَاڒنْ ن بَابَاسْ، إِسْغُويْ س يِيجّْ ن ڒعْيَاذْ إِجْهذْ يَارْزڭْ، إِنَّا إِ بَابَاسْ: ”بَاركْ أَيِي ؤُڒَا ذ نشّْ، أَ بَابَا!“

³⁴ Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.

³⁵ إِنَّا: ”يُوسَا-د ؤُمَاشْ س ثحْرَايْمشْثْ، إِكْسِي لْبَارَاكَا نّشْ.“

³⁵ Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.

³⁶ خنِّي إِنَّا: ”مَا وَارْ إِدْجِي إِسمْ نّسْ س ڒْحقّْ يَاعْقُوبْ؟ أَقَا إِشْمثْ أَيِي ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ. إِكْسِي ڒْحقّْ ن ؤُمنْزُو إِنُو ؤُشَا أَقَا ڒخُّو إِكْسِي عَاوذْ لْبَارَاكَا إِنُو.“ خنِّي إِنَّا: ”مَا وَارْ غَاركْ ثقِّيمْ شَا ن لْبَارَاكَا إِ نشّْ؟“

³⁶ Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.

³⁷ خنِّي يَارَّا-د إِسْحَاقْ، إِنَّا إِ عِيسُو: ”خْزَارْ، نشّْ ڭِّيغْ ث ذ ڒْحَاكمْ خَاكْ ؤُشَا وْشِيغْ أَسْ أَيْثْمَاسْ ذ إِمْسخَّارنْ، ؤُڒَا س إِمنْذِي ذ بِينُو ن جْذِيذْعوّْڒغْ ث. مِينْ ذِينْ عَاذْ، أَذْ أَشْ وْشغْ ڒخُّو، أَ مِّي؟“

³⁷ Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.

³⁸ إِنَّا عِيسُو إِ بَابَاسْ: ”مَا غَاركْ مْغِيرْ لْبَارَاكَا-يَا وَاهَا، أَ بَابَا؟ بَاركْ أَيِي عَاوذْ، ؤُڒَا ذ نشّْ، أَ بَابَا!“ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ عِيسُو ثْمِيجَّا نّسْ، إِسْغُويْ.

³⁸ Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.

³⁹ خنِّي يَارَّا-د إِسْحَاقْ خْ بَابَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”خْزَارْ، أَذْ ثِيڒِي ثْزذِّيغْثْ نّشْ إِڭّْوجّنْ خْ ڒيْذَامْ ن ثمُّورْثْ ؤُ خْ نّْذَا ن ؤُجنَّا سنّجْ.

³⁹ Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.

⁴⁰ س سِّيفْ نّشْ إِ غَا ثقِّيمذْ ثدَّارذْ ؤُ أَذْ ثْخذْمذْ إِ ؤُمَاشْ. مَاشَا خْمِي غَا ثقِّيمذْ أَذْ ثنْهزّذْ، أَذْ إِمْسَارْ أَذْ ثَاوْضذْ أَذْ ثكّْسذْ زَايْڒُو نّسْ خْ يِيرِي نّشْ.“

⁴⁰ Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.

⁴¹ ؤُشَا إِشَارْهْ عِيسُو يَاعْقُوبْ ذِي سِّيبّثْ ن لْبَارَاكَا إِ زِي ث إِبَاركْ بَابَاسْ، ؤُشَا إِنَّا عِيسُو ذڭْ وُوڒْ نّسْ: ”أَذْ أَوْضنْ وُوسَّانْ ن ؤُعزِّي ن بَابَا، خنِّي أَذْ نْغغْ ؤُمَا يَاعْقُوبْ.“

⁴¹ Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.

⁴² ؤُمِي نَّانْ إِ رِيفْقَا أَوَاڒنْ ن عِيسُو، مِّيسْ أَمنْزُو، ثسّكّْ إِجّنْ أَذْ إِڒَاغَا إِ يَاعْقُوبْ، مِّيسْ أَمَاژُوژْ، ثنَّا أَسْ: ”خْزَارْ، عِيسُو ؤُمَاشْ يَارزُّو مَامّشْ زَّايكْ إِ غَا إِخْڒفْ، نتَّا إِخْسْ أَذْ شكْ إِنغْ.

⁴² Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.

⁴³ ڒخُّو، أَ مِّي، طَاعْ إِ وَاوَاڒْ إِنُو. كَّارْ ؤُشَا ثَاروْڒذْ غَارْ حَارَانْ غَارْ ؤُمَا لَابَانْ.

⁴³ Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.

⁴⁴ زْذغْ أَكِيذسْ شَا ن وُوسَّانْ أَڒْ غَا يَارْسَا وسْعَارْ ن ؤُمَاشْ.

⁴⁴ Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.

⁴⁵ خْمِي غَا إِخْسِي ؤُخيّقْ ن ؤُمَاشْ ؤُشَا أَذْ إِتُّو مِينْ ذ أَسْ ثڭِّيذْ، نشّْ أَذْ سّكّغْ إِجّنْ، مَاحنْذْ أَذْ شكْ د-يَاوِي سّنِّي. مَايمِّي إِ زَّايْومْ غَا تّْوَاحَارّْمغْ س ثْنَاينْ إِذْومْ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ؟“

⁴⁵ Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.

⁴⁶ ثنَّا رِيفْقَا إِ إِسْحَاقْ: ”شَارّْهغْ ثُوذَارْثْ إِنُو ذِي سِّيبّثْ ن يسِّيسْ ن حِيثْ. مَاڒَا يَاعْقُوبْ يِيوِي ثَامْغَارْثْ زِي ثبْڒِيغِينْ ن حِيثْ، أَمْ ثْنَاينْ-أَ، زِي ثْحنْجِيرِينْ ن ثمُّورْثْ-أَ، مَانْ لْقِيمَا إِ غَا يِيڒِينْ غَارْ ثُوذَارْثْ إِنُو؟“

⁴⁶ Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 27 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →