Gênesis 27

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ ڒَامِي إِذْوڒْ إِسْحَاقْ ذ أَوسَّارْ ؤُ ثِيطَّاوِينْ نّسْعمْشنْثْ أَڒَامِي عْڒَاحَاڒْ وَارْ إِتّْوِيڒِي، إِڒَاغَا عِيسُو، مِّيسْ أَمنْزُو، إِنَّا أَسْ: ”مِّي!“ ؤُشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ”أَقَا أَيِي ذَا!“

¹ E aconteceu que, como Isaque envelheceu, e os seus olhos se escureceram, de maneira que não podia ver, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho. E ele lhe disse: Eis-me aqui.

² ؤُشَا إِنَّا: ”أَقَا نشّْ وْسَارغْ، وَارْ سِّينغْ أَسّْ إِ ذِي غَا مّْثغْ.

² E ele disse: Eis que já agora estou velho, e não sei o dia da minha morte;

³ ڒخُّو، كْسِي ڒسْنَاحْ نّشْ ذ وقْرَابْ نّشْ ن فْڒِيثْشَاثْ ذ ڒْقوْسْ نّشْ، ثفّْغذْ غَارْ ڒخْڒَا ؤُشَا ڭْمَارْ أَيِي-د ثَايْمَارْثْ إِ مَاشَّا.

³ Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, e sai ao campo, e apanha para mim alguma caça.

⁴ سوْجذْ أَيِي-د إِشْثْ ن مَاشَّا إِشْنَانْ إِ ذ أَيِي غَا إِعجْبنْ ؤُشَا ثوْشذْ أَيِي ت-إِ-د، أَذْ ت شّغْ، حِيمَا أَذْ شكْ بَارْكغْ قْبڒْ مَا أَذْ مّْثغْ.“

⁴ E faze-me um guisado saboroso, como eu gosto, e traze-mo, para que eu coma; para que minha alma te abençoe, antes que morra.

⁵ رِيفْقَا ثُوغَا ثسْڒَا ؤُمِي إِسِّيوڒْ إِسْحَاقْ أَكْ-ذ مِّيسْ عِيسُو. ؤُشَا إِرُوحْ عِيسُو غَارْ ڒخْڒَا حِيمَا أَذْ إِيْمَارْ ثِيميْرَا، مَاحنْذْ أَذْ ت-إِ-د-يَاوِي.

⁵ E Rebeca escutou quando Isaque falava ao seu filho Esaú. E foi Esaú ao campo para apanhar a caça que havia de trazer.

⁶ خنِّي ثسِّيوڒْ رِيفْقَا أَكْ-ذ يَاعْقُوبْ مِّيسْ، ثنَّا أَسْ: ”خْزَارْ، نشّْ سْڒِيغْ بَابَاشْ إِسَّاوَاڒْ أَكْ-ذ عِيسُو ؤُمَاشْ، إِنَّا أَسْ:

⁶ Então falou Rebeca a Jacó seu filho, dizendo: Eis que tenho ouvido o teu pai que falava com Esaú teu irmão, dizendo:

⁷ ’أَوِي أَيِي-د إِشْثْ ن ثيْمَارْثْ ؤُشَا سوْجذْ أَيِي إِشْثْ ن مَاشَّا لمْلِيحْ، مَاحنْذْ أَذْ ت شّغْ، حِيمَا نشّْ أَذْ أَشْ بَارْكغْ قِيبَاتْشْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي قْبڒْ إِ غَا مّْثغْ.‘

⁷ Traze-me caça, e faze-me um guisado saboroso, para que eu coma, e te abençoe diante da face do Senhor, antes da minha morte.

⁸ ڒخُّو، مِّي، سڒْ-د غَارِي مِينْ زِي شكْ غَا ؤُمُورغْ.

⁸ Agora, pois, filho meu, ouve a minha voz naquilo que eu te mando:

⁹ ڒُْوهْ غَارْ ثْحِيمَارْثْ ؤُشَا أَوِي أَيِي-د ثْنَاينْ ن إِغَايْضنْ إِمژْيَاننْ زڭْ إِغَايْضنْ. نشّْ أَذْ زَّايْسنْ سّْوجْذغْ إِشْثْ ن مَاشَّا إِشْنَانْ إِ بَابَاشْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِتَّاعْجِيبْ

⁹ Vai agora ao rebanho, e traze-me de lá dois bons cabritos, e eu farei deles um guisado saboroso para teu pai, como ele gosta;

¹⁰ ؤُ إِتّْخصَّا شكْ أَذْ ث ثَاوْيذْ إِ بَابَاشْ، أَذْ يشّْ، حِيمَا أَذْ شكْ إِبَاركْ قْبڒْ ڒْموْثْ نّسْ.“

¹⁰ E levá-lo-ás a teu pai, para que o coma; para que te abençoe antes da sua morte.

¹¹ خنِّي إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ رِيفْقَا، يمَّاسْ: ”خْزَارْ، عِيسُو ؤُمَا ذ أَرْيَازْ بُو-شْعَارْ ؤُ نشّْ ذ أَرْيَازْ ذ أَڒقَّاغْ.

¹¹ Então disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú meu irmão é homem cabeludo, e eu homem liso;

¹² بَالَاكْ أَذْ أَيِي إِحَاذَا بَابَا ؤُشَا أَذْ إِڒِيغْ أَمشْنَاوْ أَغشَّاشْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ. خنِّي أَذْ كْسِيغْ إِشْثْ ن نّعْڒثْ خَافِي، وَارْ كسِّيغْ لْبَارَاكَا.“

¹² Porventura me apalpará o meu pai, e serei aos seus olhos como enganador; assim trarei eu sobre mim maldição, e não bênção.

¹³ يمَّاسْ ثنَّا أَسْ: ”نّعْڒثْ نّشْ أَذْ ثِيڒِي خَافِي، أَ مِّي! طَاعْ إِ وَاوَاڒْ إِنُو وَاهَا، أَوْيِي ثنْ-د غَارِي.“

¹³ E disse-lhe sua mãe: Meu filho, sobre mim seja a tua maldição; somente obedece à minha voz, e vai, traze-mos.

¹⁴ خنِّي نتَّا إِرُوحْ، إِكْسِي ثنْ ؤُشَا يِيوْيِي ثنْ إِ يمَّاسْ. ؤُشَا يمَّاسْ ثڭَّا إِشْثْ ن مَاشَّا إِشْنَانْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِتَّاعْجِيبْ إِ بَابَاسْ.

¹⁴ E foi, e tomou-os, e trouxe-os a sua mãe; e sua mãe fez um guisado saboroso, como seu pai gostava.

¹⁵ ثكْسِي رِيفْقَا أَرُّوضْ إِفشّْحنْ أَطَّاسْ إِ ثُوغَا غَارسْ ذِي ثَادَّارْثْ زڭْ وَارُّوضْ ن عِيسُو، مِّيسْ أَمنْزُو، ؤُشَا ثَارْضْ إِ-ث يَاعْقُوبْ، مِّيسْ أَمَاژُوژْ.

¹⁵ Depois tomou Rebeca os vestidos de gala de Esaú, seu filho mais velho, que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho menor;

¹⁶ ثڭَّا أَسْ إِڒمْ ن إِغَايْضنْ إِمژْيَاننْ زڭْ إِغَايْضنْ خْ إِفَاسّنْ نّسْ ؤُ خْ يِيرِي نّسْ أَڒقَّاغْ.

¹⁶ E com as peles dos cabritos cobriu as suas mãos e a lisura do seu pescoço;

¹⁷ ثوْشَا مَاشَّا-يَا إِشْنَانْ أَكْ-ذ وغْرُومْ نِّي ثنْڭّْوَا ذڭْ إِفَاسّنْ ن مِّيسْ يَاعْقُوبْ.

¹⁷ E deu o guisado saboroso e o pão que tinha preparado, na mão de Jacó seu filho.

¹⁸ نتَّا يُوسَا-د غَارْ بَابَاسْ، إِنَّا: ”أَ بَابَا!“ نتَّا إِنَّا: ”أَقَا أَيِي ذَا! مِينْ ثعْنِيذْ شكْ، أَ مِّي؟“

¹⁸ E foi ele a seu pai, e disse: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui; quem és tu, meu filho?

¹⁹ إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ بَابَاسْ: ”نشّْ ذ عِيسُو، أَمنْزُو نّشْ. ڭِّيغْ مِينْ ذ أَيِي ثنِّيذْ. كَّارْ ڒخُّو، قِّيمْ، أشّْ زِي ثْميْرَا إِنُو، حِيمَا أَذْ أَيِي إِبَاركْ ڒعْمَارْ نّشْ.“

¹⁹ E Jacó disse a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito; tenho feito como me disseste; levanta-te agora, assenta-te e come da minha caça, para que a tua alma me abençoe.

²⁰ خنِّي إِنَّا إِسْحَاقْ إِ مِّيسْ: ”مَامّشْ ثڭِّيذْ ثُوفِيذْ ت ذغْيَا، أَ مِّي؟“ إِنَّا: ”مَاغَارْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، إِڭَّا إِ-ت ذڭْ وبْرِيذْ إِنُو.“

²⁰ Então disse Isaque a seu filho: Como é isto, que tão cedo a achaste, filho meu? E ele disse: Porque o Senhor teu Deus a mandou ao meu encontro.

²¹ إِسْحَاقْ إِنَّا إِ يَاعْقُوبْ: ”قَارّبْ-د ڒخُّو، حِيمَا أَذْ شكْ حَاذِيغْ، أَ مِّي، مَا شكْ ذ مِّي عِيسُو نِيغْ لَّا.“

²¹ E disse Isaque a Jacó: Chega-te agora, para que te apalpe, meu filho, se és meu filho Esaú mesmo, ou não.

²² ڒَْامِي د-إِقَارّبْ يَاعْقُوبْ غَارْ بَابَاسْ إِسْحَاقْ، إِحَاذَا ث ؤُشَا إِنَّا: ”ثْمِيجَّا ذ ثْمِيجَّا ن يَاعْقُوبْ، مَاشَا إِفَاسّنْ ذ إِفَاسّنْ ن عِيسُو.“

²² Então se chegou Jacó a Isaque seu pai, que o apalpou, e disse: A voz é a voz de Jacó, porém as mãos são as mãos de Esaú.

²³ نتَّا وَارْ ث إِعْقِيڒْ، مِينْزِي إِفَاسّنْ نّسْ ثُوغَا شعَّارنْ أَمشْنَاوْ إِفَاسّنْ ن عِيسُو ؤُشَا إِبَارْكْ إِ-ث.

²³ E não o conheceu, porquanto as suas mãos estavam cabeludas, como as mãos de Esaú seu irmão; e abençoou-o.

²⁴ إِنَّا: ”مَا ذ شكْ ذ مِّي عِيسُو؟“ نتَّا إِنَّا: ”ذ نشّْ!“

²⁴ E disse: És tu meu filho Esaú mesmo? E ele disse: Eu sou.

²⁵ خنِّي إِنَّا: ”سْقَارّبْ أَيِي ت-إِ-د زَّاثِي، حِيمَا أَذْ شّغْ زِي ثْميْرَا ن مِّي، حِيمَا نشّْ أَذْ شكْ بَارْكغْ.“ إِسَّارْسْ إِ-ت-إِ-د زَّاثسْ ؤُشَا إِشَّا. يِيوِي أَسْ-د عَاوذْ بِينُو ؤُشَا إِسْوَا.

²⁵ Então disse: Faze chegar isso perto de mim, para que coma da caça de meu filho; para que a minha alma te abençoe. E chegou-lhe, e comeu; trouxe-lhe também vinho, e bebeu.

²⁶ إِنَّا أَسْ بَابَاسْ إِسْحَاقْ: ”قَارّبْ-د غَارِي ڒخُّو، سُوذمْ أَيِي، أَ مِّي!“

²⁶ E disse-lhe Isaque seu pai: Ora chega-te, e beija-me, filho meu.

²⁷ ؤُشَا إِقَارّبْ-د غَارسْ، إِسُّوذمْ إِ-ث. إِشمّْ إِسْحَاقْ أَرِّيحثْ ن وَارُّوضْ نّسْ ؤُشَا إِبَارْكْ إِ-ث، إِنَّا: ”خْزَارْ، ڒفْوَاحثْ ن مِّي أَمْ ڒفْوَاحثْ ن ييَّارْ إِ إِبَاركْ سِيذِي.

²⁷ E chegou-se, e beijou-o; então sentindo o cheiro das suas vestes, abençoou-o, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o Senhor abençoou;

²⁸ أَذْ أَشْ إِوْشْ أَربِّي زِي نّْذَا ن ؤُجنَّا ؤُ زِي ڒيْذَامْ ن ثمُّورْثْ ؤُڒَا ذ وَاطَّاسْ ن إِمنْذِي ذ بِينُو ن جْذِيذْ.

²⁸ Assim, pois, te dê Deus do orvalho dos céus, e das gorduras da terra, e abundância de trigo e de mosto.

²⁹ أَذْ أَشْ خذْمنْ ڒڭْنُوسْ ؤُشَا شُّوعُوبْ أَذْ أَشْ بنْذْقنْ. حْكمْ خْ أَيْثْمَاشْ ؤُ أجّْ إِحنْجِيرنْ ن يمَّاشْ أَذْ أَشْ بنْذْقنْ! إِنِّي شكْ إِ غَا إِنعْڒنْ، أَذْ تّْوَانعْڒنْ، ؤُ إِنِّي شكْ غَا إِبَارْكنْ، أَذْ تّْوَابَارْكنْ.“

²⁹ Sirvam-te povos, e nações se encurvem a ti; sê senhor de teus irmãos, e os filhos da tua mãe se encurvem a ti; malditos sejam os que te amaldiçoarem, e benditos sejam os que te abençoarem.

³⁰ أَوَارْنِي ڒَامِي إِكمّڒْ إِسْحَاقْ لْبَارَاكَا إِ يَاعْقُوبْ ؤُشَا أَمْ د-إِفّغْ يَاعْقُوبْ عَاذْ خْ بَابَاسْ إِسْحَاقْ، إِعْقبْ-د عِيسُو، ؤُمَاسْ، زِي ثيْمَارْثْ نّسْ.

³⁰ E aconteceu que, acabando Isaque de abençoar a Jacó, apenas Jacó acabava de sair da presença de Isaque seu pai, veio Esaú, seu irmão, da sua caça;

³¹ إِسّوْجذْ خنِّي إِشْثْ ن مَاشَّا إِشْنَانْ ؤُشَا إِكْسِي ت غَارْ بَابَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”تّْزَاوْڭغْ، بَابَا، كَّارْ ثشّذْ زِي ثيْمَارْثْ ن مِّيشْ، حِيمَا شكْ أَذْ أَيِي ثْبَارْكذْ.“

³¹ E fez também ele um guisado saboroso, e trouxe-o a seu pai; e disse a seu pai: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoe a tua alma.

³² إِنَّا أَسْ إِسْحَاقْ، بَابَاسْ: ”مِينْ ثعْنِيذْ شكْ؟“ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ ذ مِّيشْ، أَمنْزُو نّشْ، عِيسُو.“

³² E disse-lhe Isaque seu pai: Quem és tu? E ele disse: Eu sou teu filho, o teu primogênito Esaú.

³³ ؤُشَا إِنّخْڒعْ إِسْحَاقْ، إِنَّا: ”مِينْ إِعْنَا وَانِيثَا إِ د-يُوسِينْ ذَا، إِطّفْ ثَايْمَارْثْ ؤُشَا يِيوِي أَيِي ت-إِ-د؟ شِّيغْ زِي مَارَّا مَانْ أَيَا قْبڒْ د-ثُوسِيذْ ؤُشَا نشّْ بَارْكغْ ث ؤُ أَذْ إِتّْوَابَاركْ عَاوذْ.“

³³ Então estremeceu Isaque de um estremecimento muito grande, e disse: Quem, pois, é aquele que apanhou a caça, e ma trouxe? E comi de tudo, antes que tu viesses, e abençoei-o, e ele será bendito.

³⁴ ؤُمِي إِسْڒَا عِيسُو أَوَاڒنْ ن بَابَاسْ، إِسْغُويْ س يِيجّْ ن ڒعْيَاذْ إِجْهذْ يَارْزڭْ، إِنَّا إِ بَابَاسْ: ”بَاركْ أَيِي ؤُڒَا ذ نشّْ، أَ بَابَا!“

³⁴ Esaú, ouvindo as palavras de seu pai, bradou com grande e mui amargo brado, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, meu pai.

³⁵ إِنَّا: ”يُوسَا-د ؤُمَاشْ س ثحْرَايْمشْثْ، إِكْسِي لْبَارَاكَا نّشْ.“

³⁵ E ele disse: Veio teu irmão com sutileza, e tomou a tua bênção.

³⁶ خنِّي إِنَّا: ”مَا وَارْ إِدْجِي إِسمْ نّسْ س ڒْحقّْ يَاعْقُوبْ؟ أَقَا إِشْمثْ أَيِي ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ. إِكْسِي ڒْحقّْ ن ؤُمنْزُو إِنُو ؤُشَا أَقَا ڒخُّو إِكْسِي عَاوذْ لْبَارَاكَا إِنُو.“ خنِّي إِنَّا: ”مَا وَارْ غَاركْ ثقِّيمْ شَا ن لْبَارَاكَا إِ نشّْ؟“

³⁶ Então disse ele: Não é o seu nome justamente Jacó, tanto que já duas vezes me enganou? A minha primogenitura me tomou, e eis que agora me tomou a minha bênção. E perguntou: Não reservaste, pois, para mim nenhuma bênção?

³⁷ خنِّي يَارَّا-د إِسْحَاقْ، إِنَّا إِ عِيسُو: ”خْزَارْ، نشّْ ڭِّيغْ ث ذ ڒْحَاكمْ خَاكْ ؤُشَا وْشِيغْ أَسْ أَيْثْمَاسْ ذ إِمْسخَّارنْ، ؤُڒَا س إِمنْذِي ذ بِينُو ن جْذِيذْعوّْڒغْ ث. مِينْ ذِينْ عَاذْ، أَذْ أَشْ وْشغْ ڒخُّو، أَ مِّي؟“

³⁷ Então respondeu Isaque a Esaú dizendo: Eis que o tenho posto por senhor sobre ti, e todos os seus irmãos lhe tenho dado por servos; e de trigo e de mosto o tenho fortalecido; que te farei, pois, agora, meu filho?

³⁸ إِنَّا عِيسُو إِ بَابَاسْ: ”مَا غَاركْ مْغِيرْ لْبَارَاكَا-يَا وَاهَا، أَ بَابَا؟ بَاركْ أَيِي عَاوذْ، ؤُڒَا ذ نشّْ، أَ بَابَا!“ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ عِيسُو ثْمِيجَّا نّسْ، إِسْغُويْ.

³⁸ E disse Esaú a seu pai: Tens uma só bênção, meu pai? Abençoa-me também a mim, meu pai. E levantou Esaú a sua voz, e chorou.

³⁹ خنِّي يَارَّا-د إِسْحَاقْ خْ بَابَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”خْزَارْ، أَذْ ثِيڒِي ثْزذِّيغْثْ نّشْ إِڭّْوجّنْ خْ ڒيْذَامْ ن ثمُّورْثْ ؤُ خْ نّْذَا ن ؤُجنَّا سنّجْ.

³⁹ Então respondeu Isaque, seu pai, e disse-lhe: Eis que a tua habitação será nas gorduras da terra e no orvalho dos altos céus.

⁴⁰ س سِّيفْ نّشْ إِ غَا ثقِّيمذْ ثدَّارذْ ؤُ أَذْ ثْخذْمذْ إِ ؤُمَاشْ. مَاشَا خْمِي غَا ثقِّيمذْ أَذْ ثنْهزّذْ، أَذْ إِمْسَارْ أَذْ ثَاوْضذْ أَذْ ثكّْسذْ زَايْڒُو نّسْ خْ يِيرِي نّشْ.“

⁴⁰ E pela tua espada viverás, e ao teu irmão servirás. Acontecerá, porém, que quando te assenhoreares, então sacudirás o seu jugo do teu pescoço.

⁴¹ ؤُشَا إِشَارْهْ عِيسُو يَاعْقُوبْ ذِي سِّيبّثْ ن لْبَارَاكَا إِ زِي ث إِبَاركْ بَابَاسْ، ؤُشَا إِنَّا عِيسُو ذڭْ وُوڒْ نّسْ: ”أَذْ أَوْضنْ وُوسَّانْ ن ؤُعزِّي ن بَابَا، خنِّي أَذْ نْغغْ ؤُمَا يَاعْقُوبْ.“

⁴¹ E Esaú odiou a Jacó por causa daquela bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e Esaú disse no seu coração: Chegar-se-ão os dias de luto de meu pai; e matarei a Jacó meu irmão.

⁴² ؤُمِي نَّانْ إِ رِيفْقَا أَوَاڒنْ ن عِيسُو، مِّيسْ أَمنْزُو، ثسّكّْ إِجّنْ أَذْ إِڒَاغَا إِ يَاعْقُوبْ، مِّيسْ أَمَاژُوژْ، ثنَّا أَسْ: ”خْزَارْ، عِيسُو ؤُمَاشْ يَارزُّو مَامّشْ زَّايكْ إِ غَا إِخْڒفْ، نتَّا إِخْسْ أَذْ شكْ إِنغْ.

⁴² E foram denunciadas a Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; e ela mandou chamar a Jacó, seu filho menor, e disse-lhe: Eis que Esaú teu irmão se consola a teu respeito, propondo matar-te.

⁴³ ڒخُّو، أَ مِّي، طَاعْ إِ وَاوَاڒْ إِنُو. كَّارْ ؤُشَا ثَاروْڒذْ غَارْ حَارَانْ غَارْ ؤُمَا لَابَانْ.

⁴³ Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz, e levanta-te; acolhe-te a Labão meu irmão, em Harã,

⁴⁴ زْذغْ أَكِيذسْ شَا ن وُوسَّانْ أَڒْ غَا يَارْسَا وسْعَارْ ن ؤُمَاشْ.

⁴⁴ E mora com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão;

⁴⁵ خْمِي غَا إِخْسِي ؤُخيّقْ ن ؤُمَاشْ ؤُشَا أَذْ إِتُّو مِينْ ذ أَسْ ثڭِّيذْ، نشّْ أَذْ سّكّغْ إِجّنْ، مَاحنْذْ أَذْ شكْ د-يَاوِي سّنِّي. مَايمِّي إِ زَّايْومْ غَا تّْوَاحَارّْمغْ س ثْنَاينْ إِذْومْ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ؟“

⁴⁵ Até que se desvie de ti a ira de teu irmão, e se esqueça do que lhe fizeste; então mandarei trazer-te de lá; por que seria eu desfilhada também de vós ambos num mesmo dia?

⁴⁶ ثنَّا رِيفْقَا إِ إِسْحَاقْ: ”شَارّْهغْ ثُوذَارْثْ إِنُو ذِي سِّيبّثْ ن يسِّيسْ ن حِيثْ. مَاڒَا يَاعْقُوبْ يِيوِي ثَامْغَارْثْ زِي ثبْڒِيغِينْ ن حِيثْ، أَمْ ثْنَاينْ-أَ، زِي ثْحنْجِيرِينْ ن ثمُّورْثْ-أَ، مَانْ لْقِيمَا إِ غَا يِيڒِينْ غَارْ ثُوذَارْثْ إِنُو؟“

⁴⁶ E disse Rebeca a Isaque: Enfadada estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar mulher das filhas de Hete, como estas são, das filhas desta terra, para que me servirá a vida?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 27 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →