Gênesis 27

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ڒَامِي إِذْوڒْ إِسْحَاقْ ذ أَوسَّارْ ؤُ ثِيطَّاوِينْ نّسْعمْشنْثْ أَڒَامِي عْڒَاحَاڒْ وَارْ إِتّْوِيڒِي، إِڒَاغَا عِيسُو، مِّيسْ أَمنْزُو، إِنَّا أَسْ: ”مِّي!“ ؤُشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ”أَقَا أَيِي ذَا!“

¹ E aconteceu que, quando Isaque era velho e seus olhos estavam escuros, de modo que ele não podia ver, ele chamou Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: Meu filho; e ele lhe disse: Eis que eu estou aqui.

² ؤُشَا إِنَّا: ”أَقَا نشّْ وْسَارغْ، وَارْ سِّينغْ أَسّْ إِ ذِي غَا مّْثغْ.

² E ele disse: Eis que agora eu estou velho, e não sei o dia da minha morte.

³ ڒخُّو، كْسِي ڒسْنَاحْ نّشْ ذ وقْرَابْ نّشْ ن فْڒِيثْشَاثْ ذ ڒْقوْسْ نّشْ، ثفّْغذْ غَارْ ڒخْڒَا ؤُشَا ڭْمَارْ أَيِي-د ثَايْمَارْثْ إِ مَاشَّا.

³ Agora, portanto, rogo-te, toma as tuas armas, tua aljava e o teu arco, e sai ao campo, e traz-me alguma caça,

⁴ سوْجذْ أَيِي-د إِشْثْ ن مَاشَّا إِشْنَانْ إِ ذ أَيِي غَا إِعجْبنْ ؤُشَا ثوْشذْ أَيِي ت-إِ-د، أَذْ ت شّغْ، حِيمَا أَذْ شكْ بَارْكغْ قْبڒْ مَا أَذْ مّْثغْ.“

⁴ e faz-me uma carne saborosa, tal como eu gosto, e traze-a para mim, para que eu possa comer, para que a minha alma te abençoe antes que eu morra.

⁵ رِيفْقَا ثُوغَا ثسْڒَا ؤُمِي إِسِّيوڒْ إِسْحَاقْ أَكْ-ذ مِّيسْ عِيسُو. ؤُشَا إِرُوحْ عِيسُو غَارْ ڒخْڒَا حِيمَا أَذْ إِيْمَارْ ثِيميْرَا، مَاحنْذْ أَذْ ت-إِ-د-يَاوِي.

⁵ E Rebeca ouviu quando Isaque falou com Esaú, seu filho. E Esaú foi ao campo para caçar alguma caça e trazê-la.

⁶ خنِّي ثسِّيوڒْ رِيفْقَا أَكْ-ذ يَاعْقُوبْ مِّيسْ، ثنَّا أَسْ: ”خْزَارْ، نشّْ سْڒِيغْ بَابَاشْ إِسَّاوَاڒْ أَكْ-ذ عِيسُو ؤُمَاشْ، إِنَّا أَسْ:

⁶ E Rebeca falou a Jacó, seu filho, dizendo: Eis que eu ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, dizendo:

⁷ ’أَوِي أَيِي-د إِشْثْ ن ثيْمَارْثْ ؤُشَا سوْجذْ أَيِي إِشْثْ ن مَاشَّا لمْلِيحْ، مَاحنْذْ أَذْ ت شّغْ، حِيمَا نشّْ أَذْ أَشْ بَارْكغْ قِيبَاتْشْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي قْبڒْ إِ غَا مّْثغْ.‘

⁷ Traz-me uma caça, e faz-me uma carne saborosa, para que eu coma e te abençoe diante do SENHOR antes da minha morte.

⁸ ڒخُّو، مِّي، سڒْ-د غَارِي مِينْ زِي شكْ غَا ؤُمُورغْ.

⁸ Agora, portanto, meu filho, obedece à minha voz de acordo com o que eu te ordenar.

⁹ ڒُْوهْ غَارْ ثْحِيمَارْثْ ؤُشَا أَوِي أَيِي-د ثْنَاينْ ن إِغَايْضنْ إِمژْيَاننْ زڭْ إِغَايْضنْ. نشّْ أَذْ زَّايْسنْ سّْوجْذغْ إِشْثْ ن مَاشَّا إِشْنَانْ إِ بَابَاشْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِتَّاعْجِيبْ

⁹ Vai agora ao rebanho e traz-me de lá das cabras dois bons cabritos, e eu farei deles uma carne saborosa para teu pai, tal como ele gosta.

¹⁰ ؤُ إِتّْخصَّا شكْ أَذْ ث ثَاوْيذْ إِ بَابَاشْ، أَذْ يشّْ، حِيمَا أَذْ شكْ إِبَاركْ قْبڒْ ڒْموْثْ نّسْ.“

¹⁰ E tu a levarás a teu pai, para que ele coma e para que ele te abençoe antes da sua morte.

¹¹ خنِّي إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ رِيفْقَا، يمَّاسْ: ”خْزَارْ، عِيسُو ؤُمَا ذ أَرْيَازْ بُو-شْعَارْ ؤُ نشّْ ذ أَرْيَازْ ذ أَڒقَّاغْ.

¹¹ E Jacó disse a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú, meu irmão, é um homem peludo, e eu sou um homem liso;

¹² بَالَاكْ أَذْ أَيِي إِحَاذَا بَابَا ؤُشَا أَذْ إِڒِيغْ أَمشْنَاوْ أَغشَّاشْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ. خنِّي أَذْ كْسِيغْ إِشْثْ ن نّعْڒثْ خَافِي، وَارْ كسِّيغْ لْبَارَاكَا.“

¹² se porventura meu pai me tocar, eu lhe parecerei como um enganador, e eu trarei maldição sobre mim, e não bênção.

¹³ يمَّاسْ ثنَّا أَسْ: ”نّعْڒثْ نّشْ أَذْ ثِيڒِي خَافِي، أَ مِّي! طَاعْ إِ وَاوَاڒْ إِنُو وَاهَا، أَوْيِي ثنْ-د غَارِي.“

¹³ E sua mãe lhe disse: Sobre mim esteja a tua maldição, meu filho. Somente obedece à minha voz, e vai, e traze-mos.

¹⁴ خنِّي نتَّا إِرُوحْ، إِكْسِي ثنْ ؤُشَا يِيوْيِي ثنْ إِ يمَّاسْ. ؤُشَا يمَّاسْ ثڭَّا إِشْثْ ن مَاشَّا إِشْنَانْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِتَّاعْجِيبْ إِ بَابَاسْ.

¹⁴ E ele foi, e buscou, e os trouxe à sua mãe. E sua mãe fez uma carne saborosa, tal como seu pai gostava.

¹⁵ ثكْسِي رِيفْقَا أَرُّوضْ إِفشّْحنْ أَطَّاسْ إِ ثُوغَا غَارسْ ذِي ثَادَّارْثْ زڭْ وَارُّوضْ ن عِيسُو، مِّيسْ أَمنْزُو، ؤُشَا ثَارْضْ إِ-ث يَاعْقُوبْ، مِّيسْ أَمَاژُوژْ.

¹⁵ E Rebeca tomou os melhores vestidos de Esaú, seu filho mais velho, que estavam com ela na casa, e as colocou sobre Jacó, seu filho mais novo.

¹⁶ ثڭَّا أَسْ إِڒمْ ن إِغَايْضنْ إِمژْيَاننْ زڭْ إِغَايْضنْ خْ إِفَاسّنْ نّسْ ؤُ خْ يِيرِي نّسْ أَڒقَّاغْ.

¹⁶ E ela colocou as peles dos cabritos sobre as mãos dele, e sobre a lisura do seu pescoço.

¹⁷ ثوْشَا مَاشَّا-يَا إِشْنَانْ أَكْ-ذ وغْرُومْ نِّي ثنْڭّْوَا ذڭْ إِفَاسّنْ ن مِّيسْ يَاعْقُوبْ.

¹⁷ E ela deu a carne saborosa e o pão que ela havia preparado na mão de seu filho Jacó.

¹⁸ نتَّا يُوسَا-د غَارْ بَابَاسْ، إِنَّا: ”أَ بَابَا!“ نتَّا إِنَّا: ”أَقَا أَيِي ذَا! مِينْ ثعْنِيذْ شكْ، أَ مِّي؟“

¹⁸ E ele foi a seu pai, e disse: Meu pai. E ele disse: Aqui estou. Quem és tu, meu filho?

¹⁹ إِنَّا يَاعْقُوبْ إِ بَابَاسْ: ”نشّْ ذ عِيسُو، أَمنْزُو نّشْ. ڭِّيغْ مِينْ ذ أَيِي ثنِّيذْ. كَّارْ ڒخُّو، قِّيمْ، أشّْ زِي ثْميْرَا إِنُو، حِيمَا أَذْ أَيِي إِبَاركْ ڒعْمَارْ نّشْ.“

¹⁹ E Jacó disse a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito. Eu fiz de acordo como tu me ordenaste. Levanta-te, rogo-te, senta-te e come da minha caça, para que tua alma me abençoe.

²⁰ خنِّي إِنَّا إِسْحَاقْ إِ مِّيسْ: ”مَامّشْ ثڭِّيذْ ثُوفِيذْ ت ذغْيَا، أَ مِّي؟“ إِنَّا: ”مَاغَارْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، إِڭَّا إِ-ت ذڭْ وبْرِيذْ إِنُو.“

²⁰ E Isaque disse a seu filho: Como é que tu a achaste tão rapidamente, meu filho? E ele disse: Porque o SENHOR, teu Deus, a trouxe a mim.

²¹ إِسْحَاقْ إِنَّا إِ يَاعْقُوبْ: ”قَارّبْ-د ڒخُّو، حِيمَا أَذْ شكْ حَاذِيغْ، أَ مِّي، مَا شكْ ذ مِّي عِيسُو نِيغْ لَّا.“

²¹ E Isaque disse a Jacó: Aproxima-te, rogo-te, para que eu possa sentir-te, meu filho, se tu és verdadeiramente o meu filho Esaú ou não.

²² ڒَْامِي د-إِقَارّبْ يَاعْقُوبْ غَارْ بَابَاسْ إِسْحَاقْ، إِحَاذَا ث ؤُشَا إِنَّا: ”ثْمِيجَّا ذ ثْمِيجَّا ن يَاعْقُوبْ، مَاشَا إِفَاسّنْ ذ إِفَاسّنْ ن عِيسُو.“

²² E Jacó se aproximou de Isaque, seu pai. E ele o sentiu, e disse: A voz é a voz de Jacó, mas as mãos são as mãos de Esaú.

²³ نتَّا وَارْ ث إِعْقِيڒْ، مِينْزِي إِفَاسّنْ نّسْ ثُوغَا شعَّارنْ أَمشْنَاوْ إِفَاسّنْ ن عِيسُو ؤُشَا إِبَارْكْ إِ-ث.

²³ E ele não o discerniu, porque suas mãos eram peludas, como as mãos de seu irmão Esaú, então ele o abençoou.

²⁴ إِنَّا: ”مَا ذ شكْ ذ مِّي عِيسُو؟“ نتَّا إِنَّا: ”ذ نشّْ!“

²⁴ E ele disse: És tu verdadeiramente meu filho Esaú? E ele disse: Eu sou.

²⁵ خنِّي إِنَّا: ”سْقَارّبْ أَيِي ت-إِ-د زَّاثِي، حِيمَا أَذْ شّغْ زِي ثْميْرَا ن مِّي، حِيمَا نشّْ أَذْ شكْ بَارْكغْ.“ إِسَّارْسْ إِ-ت-إِ-د زَّاثسْ ؤُشَا إِشَّا. يِيوِي أَسْ-د عَاوذْ بِينُو ؤُشَا إِسْوَا.

²⁵ E ele disse: Traze-a para perto de mim, e eu comerei da caça de meu filho, para que a minha alma possa te abençoar. E ele a trouxe para perto dele, e ele comeu, e lhe trouxe vinho, e ele bebeu.

²⁶ إِنَّا أَسْ بَابَاسْ إِسْحَاقْ: ”قَارّبْ-د غَارِي ڒخُّو، سُوذمْ أَيِي، أَ مِّي!“

²⁶ E seu pai Isaque lhe disse: Aproxima-te agora, e beija-me, meu filho.

²⁷ ؤُشَا إِقَارّبْ-د غَارسْ، إِسُّوذمْ إِ-ث. إِشمّْ إِسْحَاقْ أَرِّيحثْ ن وَارُّوضْ نّسْ ؤُشَا إِبَارْكْ إِ-ث، إِنَّا: ”خْزَارْ، ڒفْوَاحثْ ن مِّي أَمْ ڒفْوَاحثْ ن ييَّارْ إِ إِبَاركْ سِيذِي.

²⁷ E ele se aproximou, e o beijou. E ele cheirava o cheiro das suas vestes, e o abençoou, e disse: Vê, o cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o SENHOR abençoou.

²⁸ أَذْ أَشْ إِوْشْ أَربِّي زِي نّْذَا ن ؤُجنَّا ؤُ زِي ڒيْذَامْ ن ثمُّورْثْ ؤُڒَا ذ وَاطَّاسْ ن إِمنْذِي ذ بِينُو ن جْذِيذْ.

²⁸ Por isso, Deus te dê do orvalho do céu, e da gordura da terra, e abundância de trigo e vinho.

²⁹ أَذْ أَشْ خذْمنْ ڒڭْنُوسْ ؤُشَا شُّوعُوبْ أَذْ أَشْ بنْذْقنْ. حْكمْ خْ أَيْثْمَاشْ ؤُ أجّْ إِحنْجِيرنْ ن يمَّاشْ أَذْ أَشْ بنْذْقنْ! إِنِّي شكْ إِ غَا إِنعْڒنْ، أَذْ تّْوَانعْڒنْ، ؤُ إِنِّي شكْ غَا إِبَارْكنْ، أَذْ تّْوَابَارْكنْ.“

²⁹ Que povos te sirvam, e nações se curvem a ti. Sê senhor sobre teus irmãos; e que os filhos de tua mãe se curvem a ti. Maldito seja todo o que te amaldiçoar, e bendito seja o que te abençoar.

³⁰ أَوَارْنِي ڒَامِي إِكمّڒْ إِسْحَاقْ لْبَارَاكَا إِ يَاعْقُوبْ ؤُشَا أَمْ د-إِفّغْ يَاعْقُوبْ عَاذْ خْ بَابَاسْ إِسْحَاقْ، إِعْقبْ-د عِيسُو، ؤُمَاسْ، زِي ثيْمَارْثْ نّسْ.

³⁰ E aconteceu que, assim que Isaque havia acabado de abençoar Jacó, e Jacó havia acabado de sair da presença de Isaque, seu pai, Esaú, seu irmão, veio de sua caça.

³¹ إِسّوْجذْ خنِّي إِشْثْ ن مَاشَّا إِشْنَانْ ؤُشَا إِكْسِي ت غَارْ بَابَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”تّْزَاوْڭغْ، بَابَا، كَّارْ ثشّذْ زِي ثيْمَارْثْ ن مِّيشْ، حِيمَا شكْ أَذْ أَيِي ثْبَارْكذْ.“

³¹ E ele também havia feito uma carne saborosa, e a trouxe para o seu pai, e disse a seu pai: Levanta-te, meu pai e coma da caça de seu filho, para que a tua alma me abençoe.

³² إِنَّا أَسْ إِسْحَاقْ، بَابَاسْ: ”مِينْ ثعْنِيذْ شكْ؟“ نتَّا إِنَّا: ”نشّْ ذ مِّيشْ، أَمنْزُو نّشْ، عِيسُو.“

³² E Isaque, seu pai, lhe disse: Quem és tu? E ele disse: Eu sou teu filho, teu primogênito Esaú.

³³ ؤُشَا إِنّخْڒعْ إِسْحَاقْ، إِنَّا: ”مِينْ إِعْنَا وَانِيثَا إِ د-يُوسِينْ ذَا، إِطّفْ ثَايْمَارْثْ ؤُشَا يِيوِي أَيِي ت-إِ-د؟ شِّيغْ زِي مَارَّا مَانْ أَيَا قْبڒْ د-ثُوسِيذْ ؤُشَا نشّْ بَارْكغْ ث ؤُ أَذْ إِتّْوَابَاركْ عَاوذْ.“

³³ E Isaque estremeceu excessivamente, e disse: Quem? Onde está aquele que tomou a caça, e a trouxe a mim, e eu comi de tudo antes de tu vires, e o abençoei? Sim, e ele será abençoado.

³⁴ ؤُمِي إِسْڒَا عِيسُو أَوَاڒنْ ن بَابَاسْ، إِسْغُويْ س يِيجّْ ن ڒعْيَاذْ إِجْهذْ يَارْزڭْ، إِنَّا إِ بَابَاسْ: ”بَاركْ أَيِي ؤُڒَا ذ نشّْ، أَ بَابَا!“

³⁴ E quando Esaú ouviu as palavras de seu pai, ele chorou com grande e amargo clamor, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, ó meu pai!

³⁵ إِنَّا: ”يُوسَا-د ؤُمَاشْ س ثحْرَايْمشْثْ، إِكْسِي لْبَارَاكَا نّشْ.“

³⁵ E ele disse: Teu irmão veio com sutileza, e tomou a tua bênção.

³⁶ خنِّي إِنَّا: ”مَا وَارْ إِدْجِي إِسمْ نّسْ س ڒْحقّْ يَاعْقُوبْ؟ أَقَا إِشْمثْ أَيِي ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ. إِكْسِي ڒْحقّْ ن ؤُمنْزُو إِنُو ؤُشَا أَقَا ڒخُّو إِكْسِي عَاوذْ لْبَارَاكَا إِنُو.“ خنِّي إِنَّا: ”مَا وَارْ غَاركْ ثقِّيمْ شَا ن لْبَارَاكَا إِ نشّْ؟“

³⁶ E ele disse: Não é o seu nome com razão chamado Jacó? Pois ele me suplantou duas vezes: ele tomou a minha primogenitura, e eis que agora tomou a minha bênção. E ele disse: Tu não reservaste uma bênção para mim?

³⁷ خنِّي يَارَّا-د إِسْحَاقْ، إِنَّا إِ عِيسُو: ”خْزَارْ، نشّْ ڭِّيغْ ث ذ ڒْحَاكمْ خَاكْ ؤُشَا وْشِيغْ أَسْ أَيْثْمَاسْ ذ إِمْسخَّارنْ، ؤُڒَا س إِمنْذِي ذ بِينُو ن جْذِيذْعوّْڒغْ ث. مِينْ ذِينْ عَاذْ، أَذْ أَشْ وْشغْ ڒخُّو، أَ مِّي؟“

³⁷ E Isaque respondeu a Esaú: Eis que eu fiz dele teu senhor, e todos os seus irmãos lhe dei por servos; e com trigo e vinho o sustentei. E o que farei agora a ti, meu filho?

³⁸ إِنَّا عِيسُو إِ بَابَاسْ: ”مَا غَاركْ مْغِيرْ لْبَارَاكَا-يَا وَاهَا، أَ بَابَا؟ بَاركْ أَيِي عَاوذْ، ؤُڒَا ذ نشّْ، أَ بَابَا!“ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ عِيسُو ثْمِيجَّا نّسْ، إِسْغُويْ.

³⁸ E Esaú disse a seu pai: Tens somente uma bênção, meu pai? Abençoa-me a mim também, ó meu pai! E Esaú levantou sua voz e chorou.

³⁹ خنِّي يَارَّا-د إِسْحَاقْ خْ بَابَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”خْزَارْ، أَذْ ثِيڒِي ثْزذِّيغْثْ نّشْ إِڭّْوجّنْ خْ ڒيْذَامْ ن ثمُّورْثْ ؤُ خْ نّْذَا ن ؤُجنَّا سنّجْ.

³⁹ E Isaque, seu pai, respondeu e lhe disse: Eis que a tua habitação será da gordura da terra, e do orvalho de cima do céu.

⁴⁰ س سِّيفْ نّشْ إِ غَا ثقِّيمذْ ثدَّارذْ ؤُ أَذْ ثْخذْمذْ إِ ؤُمَاشْ. مَاشَا خْمِي غَا ثقِّيمذْ أَذْ ثنْهزّذْ، أَذْ إِمْسَارْ أَذْ ثَاوْضذْ أَذْ ثكّْسذْ زَايْڒُو نّسْ خْ يِيرِي نّشْ.“

⁴⁰ E por tua espada viverás, e servirás ao teu irmão. E acontecerá que, quando tiveres domínio, quebrarás o seu jugo do teu pescoço.

⁴¹ ؤُشَا إِشَارْهْ عِيسُو يَاعْقُوبْ ذِي سِّيبّثْ ن لْبَارَاكَا إِ زِي ث إِبَاركْ بَابَاسْ، ؤُشَا إِنَّا عِيسُو ذڭْ وُوڒْ نّسْ: ”أَذْ أَوْضنْ وُوسَّانْ ن ؤُعزِّي ن بَابَا، خنِّي أَذْ نْغغْ ؤُمَا يَاعْقُوبْ.“

⁴¹ E Esaú odiou Jacó por causa da bênção com que seu pai o abençoou. E Esaú disse em seu coração: Os dias de luto pelo meu pai estão próximos; então eu matarei o meu irmão Jacó.

⁴² ؤُمِي نَّانْ إِ رِيفْقَا أَوَاڒنْ ن عِيسُو، مِّيسْ أَمنْزُو، ثسّكّْ إِجّنْ أَذْ إِڒَاغَا إِ يَاعْقُوبْ، مِّيسْ أَمَاژُوژْ، ثنَّا أَسْ: ”خْزَارْ، عِيسُو ؤُمَاشْ يَارزُّو مَامّشْ زَّايكْ إِ غَا إِخْڒفْ، نتَّا إِخْسْ أَذْ شكْ إِنغْ.

⁴² E estas palavras de Esaú, seu filho mais velho, foram relatadas a Rebeca. E ela enviou e chamou Jacó, seu filho mais novo, e lhe disse: Eis que teu irmão Esaú, no tocante a ti, está se confortando, propondo matar-te.

⁴³ ڒخُّو، أَ مِّي، طَاعْ إِ وَاوَاڒْ إِنُو. كَّارْ ؤُشَا ثَاروْڒذْ غَارْ حَارَانْ غَارْ ؤُمَا لَابَانْ.

⁴³ Por isso, agora, meu filho, obedece à minha voz e levanta-te; foge para Labão, meu irmão, em Harã,

⁴⁴ زْذغْ أَكِيذسْ شَا ن وُوسَّانْ أَڒْ غَا يَارْسَا وسْعَارْ ن ؤُمَاشْ.

⁴⁴ e fica com ele alguns dias, até que a fúria de teu irmão passe,

⁴⁵ خْمِي غَا إِخْسِي ؤُخيّقْ ن ؤُمَاشْ ؤُشَا أَذْ إِتُّو مِينْ ذ أَسْ ثڭِّيذْ، نشّْ أَذْ سّكّغْ إِجّنْ، مَاحنْذْ أَذْ شكْ د-يَاوِي سّنِّي. مَايمِّي إِ زَّايْومْ غَا تّْوَاحَارّْمغْ س ثْنَاينْ إِذْومْ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ؟“

⁴⁵ até que a ira de teu irmão se afaste de ti, e ele esqueça aquilo que tu fizeste a ele. Então enviarei para te buscar de lá. Por que ficaria eu privada de ambos em um só dia?

⁴⁶ ثنَّا رِيفْقَا إِ إِسْحَاقْ: ”شَارّْهغْ ثُوذَارْثْ إِنُو ذِي سِّيبّثْ ن يسِّيسْ ن حِيثْ. مَاڒَا يَاعْقُوبْ يِيوِي ثَامْغَارْثْ زِي ثبْڒِيغِينْ ن حِيثْ، أَمْ ثْنَاينْ-أَ، زِي ثْحنْجِيرِينْ ن ثمُّورْثْ-أَ، مَانْ لْقِيمَا إِ غَا يِيڒِينْ غَارْ ثُوذَارْثْ إِنُو؟“

⁴⁶ E Rebeca disse a Isaque: Eu estou cansada da vida por causa das filhas de Hete. Se Jacó tomar uma mulher das filhas de Hete, como estas que são as filhas da terra, que bem a vida me fará?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Gênesis 27 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →